Πρωτό-τυποςΕΠΙΣΤΗΜΗ – ΜΥΣΤΗΡΙΟ – Πρωτό-τυπος

Η «Αόρατη Αυτοκρατορία» της Κου Κλουξ Κλαν

pichlinski — Sun, 10 May 2015 17:50:25 +0000

Λίγες είναι οι οργανώσεις που το όνομά τους είναι τόσο άρρηκτα συνδεδεμένο με το μίσος και τη βία όσο η Κου Κλουξ Κλαν. Η «Αόρατη Αυτοκρατορία», με πρόφαση την υπεροχή της λευκής φυλής, έσπειρε τον τρόμο και τον θάνατο στους έγχρωμους πληθυσμούς της Αμερικής για περίπου 100 χρόνια, από την πρώτη ίδρυσή της το 1865, μέχρι την με νόμο απαγόρευση της το 1966.

Η ιστορία της Κλαν αρχίζει ένα βράδυ Χριστουγέννων, στις 24 Δεκεμβρίου του 1865, στο Τενεσί. Έξι βετεράνοι του αμερικανικού εμφυλίου ιδρύουν μια ένωση συμπολεμιστών, με στόχο να τρομοκρατήσουν τον μαύρο πληθυσμό, τον οποίο και θεωρούν υπεύθυνο για την ήττα του Νότου και την οικονομική κρίση που την ακολούθησε. Στη διάρκεια των έφιππων πομπών, οι άντρες κυκλοφορούσαν ντυμένοι με λευκούς μανδύες και μυτερές κουκούλες που κάλυπταν το πρόσωπο τους. Πολύ γρήγορα η οργάνωση επεκτάθηκε και σε άλλες πολιτείες, εχθρικές προς την ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Βορά. Τα μέλη της Κλαν γίνονται όλο και πιο επιθετικά. Σε μερικά χρόνια η δύναμη της Κλαν γιγαντώνεται, φτάνοντας στο σημείο να αριθμεί 500.000 μέλη. Το 1871, η Γερουσία με νόμο της απαγορεύει τη λειτουργία της ΚουΚλουξΚλαν. Το πρώτο κεφάλαιο της αυτοκρατορίας του μίσους κλείνει, αφήνοντας πίσω του 4,600 θύματα.

Το 1915, ένας μεθοδιστής ιεροκήρυκας, ο Ουίλιαμ Τζόζεφ Σίμονς, διακηρύσσει υπό το φως ενός φλεγόμενου σταυρού, την αναγέννηση της Αόρατης Αυτοκρατορίας. Σύμφωνα με τον Σίμονς, την εντολή για την ανασύσταση της Κλαν την έλαβε από τον Θεό μέσω ενός οράματος που του υπαγόρευε να απαλλάξει την Αμερική από τους ξένους. Τα επόμενα χρόνια η ΚουΚλουξΚλαν στρέφεται εναντίων των μαύρων, των Εβραίων, των καθολικών, των κουμουνιστών, των συνδικαλιστών και γενικότερα όλων εκείνων που θεωρεί υπεύθυνους για την κατάπτωση των ηθών.

Τη δεκαετία του 1920 η Κλαν αποτελεί ισχυρή πολιτική δύναμη. Από το «αυτοκρατορικό μέγαρο» στην Ατλάντα, η ηγεσία της Κλαν ενορχηστρώνει εκστρατείες εξέγερσης του πλήθους. Μια στρατιά εκπροσώπων χτενίζει τη χώρα, διανέμοντας λίβελους και οργανώνοντας διαλέξεις. Η επιρροή της Αυτοκρατορίας αυξάνεται. Έντεκα Κυβερνήτες και πολλοί γερουσιαστές είναι μυημένοι. Μόλις η οργάνωση εγκαταστάθηκε στη Ουάσινγκτον, κάνει επίδειξη δύναμης, βάζοντας 30.000 έφιππους να παρελάσουν στους δρόμους της πρωτεύουσας.

Προς τα τέλη της δεκαετίας του 1930, η ΚουΚλουξΚλαν εξασθενεί σημαντικά. Τα πολυάριθμα οικονομικά σκάνδαλα και οι εσωτερικές διαμάχες οδήγησαν την Κλαν στο να χάσει την αξιοπιστία της. Το 1966, ενώ αριθμεί ακόμα 60.000 μέλη, απαγορεύεται. Η «Αόρατη Αυτοκρατορία» περνάει οριστικά στην αφάνεια, έχοντας πρώτα γράψει μερικές από τις σκοτεινότερες σελίδες της αμερικανικής και παγκόσμιας ιστορίας.

Δημήτρης Λολίτσας

Ο μύθος του χρυσόμαλλου δέρατος

ΛΕΟΥΤΣΑΚΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ — Sun, 10 May 2015 17:50:21 +0000

Στον μακρύ κατάλογο των ανεκτίμητων ελληνικών αρχαιοτήτων, ήρθαν να προστεθούν τον τελευταίο καιρό τα μοναδικά ευρήματα από τον αρχαιολογικό χώρο της Αμφίπολης. Αναπόφευκτα όμως ξεκίνησαν και οι συζητήσεις για τα νέα μυστήρια που προέκυψαν από το άνοιγμα των ταφικών θαλάμων. Η αλήθεια είναι πως οι αρχαίοι μας πρόγονοι άφησαν πίσω τους, εκτός από χαρακτηριστικά δείγματα καλαισθησίας και πνευματικής προόδου και ένα πέπλο μυστηρίου σχετικά με την αλήθεια πίσω από τους μύθους τους. Ένας από τους ομορφότερους είναι και αυτός του Χρυσόμαλλου Δέρατος, η ιστορία δηλαδή του Ιάσονα που μέσα από περιπέτειες και περιπλανήσεις σε άγνωστους για την εποχή τόπους προσπαθεί να ανακτήσει τον θρόνο που αδίκως στερήθηκε. Μήπως όμως σε όλο αυτό το υπέροχο παραμύθι υπάρχουν και ψήγματα αλήθειας που αγνοούμε;

Η απάντηση είναι θετική. Μετά από έρευνες οι μελετητές κατέληξαν στην υπόθεση ότι η ιστορία του Ιάσονα δεν ήταν απλώς ένας μύθος. Οι υποστηρικτές αυτής της θεωρίας αντιμετωπίζουν το Χρυσόμαλλο Δέρας ως συμβολισμό, πίσω από τον οποίο κρύβονται οι επιδιώξεις των ανθρώπων της εποχής για πλούτο και δύναμη. Έτσι πολλοί είναι αυτοί που θεωρούν ότι η Αργοναυτική Εκστρατεία, ήταν στην πραγματικότητα μία πρωτοβουλία των Ελλήνων για εύρεση πρώτων υλών, πολύτιμων μετάλλων και νέων αγορών για τα εμπορεύματά τους. Εξάλλου στα αρχαία κείμενα η Κολχίδα περιγράφεται ως ένας τόπος πλούσιος και πολλά υποσχόμενος για όσους είχαν το θάρρος να τον εξερευνήσουν.

Ωστόσο έχουν διατυπωθεί και άλλες θεωρίες για την φύση του Δέρατος. Οι Ρωμαίοι συγγραφείς Μάρκος Πόρκιος Κάτων και Μάρκος Τερέντιος πίστευαν πως στην πραγματικότητα το χρυσόμαλλο δέρας συμβόλιζε την βασιλική εξουσία· μετέφερε δυο βασιλόπουλα σε μία ξένη χώρα, κρατήθηκε ως τρόπαιο για πολλά χρόνια από έναν βασιλιά έως ότου κλαπεί από έναν πρίγκιπα που ήθελε να αποκατασταθεί στον θρόνο του. Άλλοι πάλι θεωρούσαν πως το Δέρας αποτελούσε σύμβολο συγκεντρωμένων γνώσεων αλχημείας. Καθώς μας είναι γνωστή η εμμονή των παλαιών για μετατροπή μολυβιού σε χρυσό, συμπεραίνουμε πως ήταν πολύ πιθανό να υπήρχαν και στον αρχαίο ελληνικό χώρο άνθρωποι που μοιράζονταν τις ίδιες επιδιώξεις. Τέλος, κάποιοι πιο πραγματιστές βλέπουν στη χρυσή αυτή προβιά, κτηνοτροφικούς και γεωργικούς σκοπούς. Νέες ράτσες ασιατικών αιγοπροβάτων ή απέραντοι σιτοβολώνες ενδέχεται να αποτελούσαν το «Χρυσόμαλλο Δέρας»των ανθρώπων τις εποχής.

Μία θεωρία όμως που έκανε την εμφάνισή της τα τελευταία χρόνια έρχεται να αναιρέσει τα όσα αναφέρθηκαν περί συμβολισμών. Σύμφωνα με αυτήν την υπόθεση, το Χρυσόμαλλο Δέρας αναφέρεται σε πραγματικές χρυσόμαλλες προβιές. Ήταν γνωστό ήδη από την αρχαιότητα ότι η περιοχή της Κολχίδος ήταν πλούσια σε χρυσό και άλλα πολύτιμα μέταλλα. Περιηγητές, λοιπόν, του 19ου αιώνα παρατήρησαν πως οι κάτοικοι της περιοχής αυτής χρησιμοποιούσαν τα δέρματα των προβάτων για να παγιδεύουν τα ψήγματα χρυσού από τα ποτάμια και μετά τα αφήναν να στεγνώσουν στον ήλιο. Στην συνέχεια χτύπαγαν τις προβιές και μάζευαν τον χρυσό που ξεκολλούσε από αυτές.

Πολλοί θα πούνε πως οι παραπάνω θεωρίες ευτελίζουν τον μύθο, ο οποίος έχει να κάνει με ηρωικές αναζητήσεις και παρουσιάζουν τους Αργοναύτες ως τυχοδιώκτες. Ωστόσο πρέπει να αναλογιστούμε πως οι εξερευνητές αυτοί, ανεξάρτητα από το αν ήταν τυχοδιώκτες ή όχι, σάλπαραν σε εντελώς άγνωστες για τον Ελληνισμό θάλασσες χρησιμοποιώντας τα μέσα ενός πολιτισμού που είχε μόλις βγει από την προϊστορία. Αυτό από μόνο του αξίζει πολλά…

Δημήτρης Λολίτσας

Ο ρατσισμός ενώπιον της Επιστήμης…

pichlinski — Sun, 10 May 2015 16:18:00 +0000

Υπάρχουν όντως διαφορές στο DNA ικανές να διαχωρίσουν τα φύλα μεταξύ τους;

Κατά πόσο είναι επιστημονικά ορθό τον 21^οαιώνα να συζητάμε περί φυλετικών διαφορών;

Υπάρχουν στην πραγματικότητα;

Παρατηρώντας κανείς από επιστημονική-βιολογική σκοπιά, διαπιστώνει πως το ανθρώπινο είδος χαρακτηρίζεται από αξιόλογης σπανιότητας ποικιλομορφία, μιας και καθένα εκ των ατόμων του φέρει στο γενετικό του κώδικααξιόλογο αριθμόαπό συνδυασμούς χρωμοσωμάτων, που να συναντώνται αποκλειστικά σε αυτό και να το καθιστούν μοναδικά ξεχωριστό από τα υπόλοιπα. Ωστόσο, ως προς το φαινότυπο (το σύνολο των γενετικών χαρακτηριστικών ενός οργανισμού που δύναται να παρατηρηθούν άμεσα ή έμμεσα) κάποιοι άνθρωποι τυχαίνει να μοιάζουν με άλλους λιγότερο και με άλλους περισσότερο. Κι εδώ τίθεται το ερώτημα: Ισχύει ο παραπάνω ισχυρισμός αν συγκρίνουμε τις γονοτυπικές, δηλαδή τις γενικότερες, διαφορές του DNA των ανθρώπων;

Ας αναλύσουμε λοιπόν ένα ένα τα δεδομένα από τις ήδη υφιστάμενες ανακαλύψεις και γνώσεις:

Ταξιδεύοντας, αρχικά, πίσω στο χρόνο, τον καιρό που το ανθρώπινο είδος κάνει τα πρώτα βήματά του στη Γη, εντοπίζουμε την τάση του για ομαδοποίηση και συγκρότηση των πρώτων φυλών, τότε που ουσιαστικά θέτονται τα θεμέλια του… πολιτισμού! Εν αγνοία τους όμως, τα μέλη της κάθε φυλής απαρτίζουν και μια ευρύτερη ομάδα, αυτή του φύλου, καθώς σύμφωνα με σύγχρονες πανεπιστημιακές μελέτες (University of North Carolina, University of Oxford κ.ά.) το DNA κάθε ατόμου ομοίαζε σε μεγάλο βαθμό των υπολοίπων!

Η «γνησιότητα» της γενετικής ταυτότητας κάθε φύλου έμεινε για αιώνες αναλλοίωτη. Ορισμένων φύλων δε π.χ. αυτών της υποσαχάριας Αφρικής, της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής, καθώς και κάποιων ασιατικών, κατάφερενα διατηρηθεί αμετάβλητη για χιλιετίες, λόγω κυρίως γεωγραφικών παραγόντων!

Όλα αυτά όμωςτελειώνουν με τις πρώτεςμετακινήσεις…

Από τις πρώτες μετακινήσεις των φύλων γύρω στον 14-13 αι. π.Χ κυρίως στην Ευρώπη, έως τις ιστορικές εκστρατείες των Ιβήρων σε όλο τον κόσμο κατά την Αναγέννηση και τις μετέπειτα ευρωπαϊκές αποικιοκρατίες, οι φυλετικές γενετικές διαφορές μπαίνουν σε τροχιά εξάλειψης, αφού αναμείξεις και προσμείξεις DNA λαμβάνουν χώρα με ιλιγγιώδεις ταχύτητες μεταξύ ατόμων ξεχωριστών φύλων! Παύει με άλλα λόγια να υφίσταται η συνεπαγωγή των φυλών με τα φύλα, αφού η ιδιότητα των δεύτερων να καθιστά μια ομάδα ανθρώπων ξεχωριστή από τις άλλες ως προς την «μοναδικότητα» του γενετικού κώδικα, καταργείται!

Στις σύγχρονες κοινωνίες ανά τον κόσμο, οι οποίες τον 21^ο αιώνα που διανύουμε παγκοσμιοποιούνται, αυτές οι πάλαι έντονα εμφανείς διαφορές έχουν ήδη ελαχιστοποιηθεί αν όχι εξαλειφθεί.Μάλιστα όπως έχει αποδειχθεί σε διακεκριμένα πανεπιστήμια του πλανήτη και επαληθεύει τα παραπάνω, υπάρχει πιθανότητα ένας λευκός να έχει περισσότερες ομοιότητες στο DNA του με έναν σκουρόχρωμο παρά με έναν άλλο λευκό.Ωστόσο, οι επιστήμονες δεν σταματούν τις έρευνες για ταυτοποίηση ορισμένων γονοτυπικών ομοιοτήτων μεταξύ ανθρώπων που οι ρίζες τους προέρχονται από το ίδιο γεωγραφικό πλαίσιο,το οποίο όριζε χιλιετίες πριν, την εξέλιξη και διαβίωση ενός φύλου. Κι αυτό διότι αν ανακαλυφθούν συγκεκριμένες ομοιότητες ως προς το DNAκαι επιτευχθεί η κατηγοριοποίησή τους, ενδέχεται να βρεθούν τα… «αντίδοτα» για πληθώρα θανάσιμων κληρονομικών και μη ασθενειών!

Απόλυτα ορθολογικό, ηθικό και… ανθρώπινο θα ήταν, συνεπώς, οι όποιες βιολογικές διαφορές που επιστημονικώς ανακαλύπτονται μεταξύ των ανθρώπων μέρα με τη μέρα, να αξιοποιούνται «ΜΟΝΟ» για την εξέλιξη και την πρόοδο των βιο-επιστημών, οι οποίες με τη σειρά τους θα οδηγούν στην αντιμετώπιση ποικίλων παθήσεων που δυσχεραίνουν τη διαβίωση εκατομμυρίων συνανθρώπων μας (π.χ. νόσοι όπως ο HIV, κληρονομικά νοσήματα, μυοπάθειες κ.ά).

Αδήριτη ανάγκη αποτελεί το γεγονός, ότι από τη διεθνή κοινή γνώμη οφείλουν να προληφθούν, να… «περιφραχθούν» και να εξαλειφθούν, πιθανές ιδεολογικές σκοπιμότητες που περιστρέφονται γύρω από τις ανακαλύψεις αυτές και χρόνια τώρα επιχειρούν να λάβουν επίσημη επιστημονική βάση. Αυτές δεν είναι άλλες από το ναζισμό (παλαιό και νέο…) και τον εθνικισμό που στις μέρες μας παραμονεύουν κυριολεκτικά να «γαντζωθούν» στην επιστήμη, διαστρεβλώνοντας την, με μόνο σκοπό την ανάδειξη των άλογων, παράλογων, μη ανθρώπινων και αβάσιμων ιδεών τους και την ανασύσταση ενός υπέρ-ρατσιστικού οικοδομήματος που θα καταλύει κάθε ανθρώπινο δικαίωμα.

Είναι ευκόλως αντιληπτό λοιπόν, πως τα όρια μεταξύ των θετικών και των αρνητικών συνεπειών πιθανών ανακαλύψεων επί του ζητήματος είναι ιδιαιτέρως λεπτά και χρήζουν «τερατώδους» προσοχής…

Γιάννης Πιχλίνσκι

Το μυστήριο (;) της Αμφίπολης

ΛΕΟΥΤΣΑΚΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ — Sun, 21 Dec 2014 22:56:08 +0000

Τον τελευταίο καιρό βρίσκεται στην επικαιρότητα το θέμα της Αμφίπολης. Ένα γεγονός το οποίο ξεκίνησε περίπου στα τέλη του 2012 όταν, και έπειτα από ανασκαφές στο Λοφό Καστά της Αμφίπολης Σερρών, οι αρχαιολόγοι προχώρησαν σε σπουδαίες ανακαλύψεις. Αμέσως το Δημαρχείο Σερρών ‘άναψε το πράσινο φως’ και χρηματοδότησε την προσπάθεια με σκοπό να συνεχιστούν οι ανασκαφές για να μπορέσουν να καταλάβουν τι πραγματικά κρύβεται πίσω από αυτές τις ανακαλύψεις.

Ας αρχίσουμε λοιπόν με μια σύντομη ανασκόπηση της ανασκαφής που ανέλαβε η αρχαιολόγος κ. Περιστέρη. Αρχικά οι διαστάσεις του μνημείου ζαλίζουν μόνο και ως νούμερα. Ο μαρμάρινος περίβολος που ήρθε στο φως το Μάρτη του 2012 έχει μήκος 497 μέτρα ενώ το εμβαδόν του αγγίζει τα 20.000 τ.μ. ! Ο τάφος εντυπωσιάζει από την είσοδο του καθώς τη στολίζουν 2 σφίγγες - ωστόσο και οι δύο ακέφαλες και χωρίς φτερά (!). Επιπλέον, η είσοδος του τάφου διακοσμείται από ένα δάπεδο με άσπρα βότσαλα. Συνεχίζοντας το ταξίδι οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν δυο πανέμορφες Καρυάτιδες τοποθετημένες πάνω σε βάθρα που μαζί με αυτά φτάνουν σε ύψος 3.67 μέτρα από το δάπεδο του 1ου θαλάμου. Μια ματιά στην παρακάτω φωτογραφία μαγεύει τα ανθρώπινα μάτια προκαλώντας δέος και θαυμασμό για αυτό τον τάφο.

Η αρχαιολογική σκαπάνη έκρυβε όμως και άλλες μεγάλες εκπλήξεις, αφού στο δάπεδο του δεύτερου θαλάμου βρέθηκε ένα ψηφιδωτό απαράμιλλης και σπάνιας ομορφιάς πάνω στο οποίο απεικονίζεται η αρπαγή της Περσεφόνης. Εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε ότι μιλάμε για ένα μακεδονικό τάφο, συμπέρασμα στο οποίο έχουν καταλήξει οι αρχαιολόγοι λαμβάνοντας υπόψιν συγκεκριμένα ευρήματα (μαρμάρινη θύρα με καρφιά, ψηφιδωτό). Ωστόσο ο τρίτος θάλαμος δεν είχε την κλιμάκωση που όλοι περίμεναν γιατί δεν ήταν τίποτα άλλο από ένα συνονθύλευμα πετρών. Βέβαια ο τάφος δεν είχε «μιλήσει» ακόμα γιατί κάτω από αυτές τις πέτρες σε βάθος 1.60 μ. βρέθηκε κιβωτιόσχημος τάφος που φύλαγε επί 2500 χρόνια το σκελετό του νεκρού ο οποίος βρέθηκε άθιχτος μέσα σε αυτόν.

Στον Τύμβο Καστά δεν βρέθηκαν μόνο αυτά αλλά και επιστύλια με ανθρώπινες παραστάσεις, νομίσματα του Μ. Αλεξάνδρου, ρόδακες, όστρακα και γυάλινα διακοσμητικα στοιχεία που στόλιζαν το φέρετρο του νεκρού. Ειδική αναφορά θα πρέπει να γίνει στο Λέων της Αμφίπολης ο οποίος, όπως απεδείχθη, αποτελούσε κομμάτι του μνημείου και συγκεκριμένα βρισκόταν στην κορυφή του. Όπως καταλαβαίνετε αυτό το ταφικό συγκρότημα εντυπωσιάζει απο την «κορυφή ως τα νύχια».

Όλα σε μαγεύουν! Ένας τάφος που σίγουρα προορίστηκε για ένα πολύ μεγάλο άνδρα της εποχής, ένας μακεδονικός τάφος για την κατασκευή του οποίου χρησιμοποιήθηκε η μεγαλύτερη ποσότητα μαρμάρου στην Ελλάδα. Ποιος ήταν άραγε θαμμένος σε αυτό το ταφικό μνημείο, ποιος άξιζε έναν τόσο μεγαλοπρεπή τάφο; Οι υποψήφιοι πολλοί αλλά ο τελικός θα είναι ένας και μοναδικός . Την απάντηση ίσως δώσουν οι ανθρωπολόγοι οι οποίοι θα αναλύσουν τον σκελετό και θα καταλήξουν σε σημαντικά συμπεράσματα για τον νεκρό (φύλο, ηλικία κ.ά). Βέβαια η ανασκαφή της Αμφίπολης δεν έχει ολοκληρωθεί στο σύνολο της, καθώς σύμφωνα με την ίδια την κ. Περιστέρη μόλις ολοκληρώθηκε η πρώτη της φάση. Αυτή τη στιγμή το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης έχει αναλάβει τη γεωφυσική διασκόπηση του λόφου Καστά, τα αποτελέσματα της οποίας θα κατευθύνουν τις κινήσεις της ανασκαφικής ομάδας στους επόμενους μήνες.

Το ταξίδι «Αμφίπολη» δεν έχει τελειώσει ακόμα και είναι σίγουρο ότι το συγκεκριμένο ταφικό μνημείο θα μας χαρίσει πολλά ακόμα αρχαιολογικά ευρήματα τα οποία ίσως και καταρρίψουν τις υπάρχουσες αρχαίες πηγές, που αφορούν σημαντικά πρόσωπα της αρχαίας ελληνικής ιστορίας. Ας ευχηθούμε λοιπόν καλή επιτυχία στους ανασκαφείς!

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Γιώργος Παπαχρήστος και Νίκος Σαραντόπουλος