ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ:

Ο Ανδοκίδης γεννήθηκε το 440 π.Χ. στην Αθήνα και υπήρξε ένας από τους καλύτερους λογογράφους των ομιλιών και δικανικών λόγων στην Αρχαία Ελλάδα.

Ήταν γόνος πλούσιας οικογένειας αλλά με βαθιές ρίζες στο παρελθόν και καταγόταν από μια ιερατική οικογένεια που κληρονομικά κατείχε το αξίωμα των κηρύκων της Ελευσίνας Δήμητρας και οι Αλεξανδρινοί φιλόλογοι τον κατατάσσουν στους δέκα Αττικούς ρήτορες. Επίσης, συνδέθηκε με πολιτικούς ομίλους της πόλης που ήταν γνωστούς για τα αριστοκρατικά τους φρονήματα από νέος. Άλλωστε ο ίδιος, που ήταν ολιγαρχικός στις πεποιθήσεις του, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μετριοπαθής αριστοκράτης, που ενοχλεί όμως με τις απόψεις του τους δημοκρατικούς. Κατηγορήθηκε για συμμετοχή σε σκάνδαλα και εξορίστηκε. Έζησε στην Κύπρο για πολλά χρόνια, όπου απέκτησε περιουσία και συνδέθηκε με ισχυρά πρόσωπα της ντόπιας ολιγαρχίας.

Το κορυφαίο γεγονός του βίου του ήταν η ανάμιξή του στην υπόθεση του ακρωτηριασμού των Ερμών και της προσβολής των μυστηρίων, για την οποία κινδύνευσε με την ποινή του θανάτου. Ειδικά, στις παραμονές της Σικελικής εκστρατείας, ενεπλάκη σε σκάνδαλο Ερμοκοπιδών και φυλακίστηκε λόγω της αντιθρησκευτικής του ενέργειας. Δε θανατώθηκε, αλλά του επιβλήθηκε αφαίρεση των πολιτικών δικαιωμάτων και αυτοεξορίστηκε στη Μεγαλόνησο. Οι δύο απόπειρες επιστροφής του (411 και 407) απέτυχαν, παρ” όλο που στη δεύτερη περίπτωση εκφώνησε το «Περί τῆς ἑαυτοῦ καθόδου».

ΕΡΓΟ:

• Περί των μυστηρίων
• Περί της εαυτού καθόδου
• Περί της προς Λακεδαιμονίους ειρήνης
• Κατά Αλκιβιάδου

Βιογραφία

Ο Ισαίος γεννήθηκε περίπου το 420 π.Χ. στην Χαλκίδα και πέθανε γύρω στο 340 π.Χ. στην Αθήνα. Πατέρας του ήταν ο Διαγόρας. Σε νεαρή ηλικία ήρθε στην Αθήνα, όπου εγκαταστάθηκε ως μέτοικος.

Ήταν ο πέμπτος ρήτορας του αττικού κανόνα.Ο Ισαίος υπήρξε μαθητής του Ισοκράτη και δάσκαλος του Δημοσθένη. Δεν απήγγειλε δημόσια τους λόγους του, εργάστηκε ως λογογράφος και δάσκαλος ρητορικής γύρω στον 5ο-4ο αιώνα π.Χ.  Ήταν σύγχρονος του Λυσία, τον οποίο μερικώς μιμήθηκε.

Έργο

Μερικά από τα έργα του είναι:

- Περί του Κλεωνύμου κλήρου

- Περί του Μενεκλέους κλήρου

- Περί του Πύρρου κλήρου

- Περί του Νικοστράτου κλήρου (επίλογος)

- Περί του Δικαιογένους κλήρου

- Περί του Φιλοκτήμονος κλήρου

- Περί του Απολλοδώρου κλήρου

- Περί του Κίρωνος κλήρου

- Περί του Αστυφίλου κλήρου

- Περί του Αγνίου κλήρου

Οι λόγοι του αφορούσαν κυρίως υποθέσεις κληρονομιών και φαίνεται ότι δε γνώριζε άριστα τη σχετική νομοθεσία. Από αυτούς μαθαίνουμε πάρα πολλά για το ισχύον δίκαιο στην Αρχαία Αθήνα, και ως προς αυτό είναι πολύ σημαντικά κείμενα.

Θεωρήθηκε από τους κριτικούς της αρχαιότητας άριστος στο να προσαρμόζει νόμους και γεγονότα ώστε να εξυπηρετεί τον στόχο του. Επίσης, θεωρήθηκε και διαλεκτικός, επειδή με τον λόγο του προσέγγιζε μεθοδικά το αντικείμενό του.

Πηγές

http://www.hellenicaworld.com/Greece/Literature/Isaios/gr/Isaios.html

https://www.politeianet.gr/books/9789603523758-isaios-kaktos-isaios-apanta-protos-tomos-87172

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%99%CF%83%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CF%82

Βίος

Δημοσθένης, προτομή

Ο Δημοσθένης ήταν αρχαίος ρήτορας & πολιτικός της Αθηναϊκής Δημοκρατίας.

Γεννήθηκε το 384 π.Χ . στην Αθήνα, στο δήμο Παιανίας ( στο σημερινό χωριό Λιόπεσι).

Απεβίωσε το  322 π.Χ.  στη Καλαυρία του Πόρου. Αυτοκτόνησε μέσα στο Ναό του Ποσειδώνα.

Έμεινε ορφανός στην ηλικία των 7 ετών και η περιουσία που κληρονόμησε από τον πατέρα του, που ήταν μαχαιροποιός και κλινοποιός στο επάγγελμα, την καταχράστηκαν οι τρεις κηδεμόνες του. Όχι μόνο καταχράστηκαν την περιουσία του, αλλά και παραμέλησαν την μόρφωσή του.

Ο Δημοσθένης ήταν τραυλός, με άτονη αναπνοή και δεν μπορούσε να διαβάσει ένα ολόκληρο κείμενο. Επιπλέον ο σωματότυπος του δεν ήταν καλός, για να φοιτήσει σε κάποια παλαίστρα. Παρόλο αυτά ο Δημοσθένης λόγο της εκδίκησης που ήθελε να πάρει από τους «κηδεμόνες» του, κατάφερε να ξεπεράσει τα ελαττώματα του και έγινε ένας σπουδαίος ρήτορας!  

Έργο

Ο Δημοσθένης έγραψε 60 λόγους από τους οποίους 42 δικανικούς, 17 συμβουλευτικούς, έναν πανηγυρικό και διάφορες επιστολές. Σώθηκαν με το όνομά του 56 προοίμια λόγων.

Κάποια σημαντικά έργα του είναι:

• Ολυνθιακός
• Κατά Φιλίππου
• Περί της ειρήνης
• Περί Αλοννήσου
• Περί των εν Χερρονήσω
• [Φιλίππου] Επιστολή
• Προς την επιστολήν την Φιλίππου
• Περί των προς Αλέξανδρον συνθηκών
• Περί συντάξεως
• Περί των συμμοριών
• Υπέρ της Ροδίων ελευθερίας
• Υπέρ Μεγαλοπολιτών
• Προς Λεπτίνην
• Περί του στεφάνου
• Περί της παραπρεσβείας
• Κατά Μειδίου
• Κατά Ανδρωτίωνος
• Κατά Αριστοκράτους
• Προς Ονήτορα
• Κατά Τιμοκράτους
• Κατά Αριστογείτονος
• Κατά Αφόβου
• Προς Άφοβον
• Προς Ζηνόθεμιν
• Προς Απατούριον
• Προς Φορμίωνα
• Προς Λάκριτον
• Υπέρ Φορμίωνος
• Προς Πανταίνετον
• Σημαντικοί λόγοι είναι οι Περὶ  τῆς Εἰρήνης και Περὶ τῆς Παραπρεσβείας
• Ο πιο γνωστός Ὑπὲρ Κτησιφῶντος περὶ τοῦ στεφάνου 

ΠΗΓΕΣ:

https://mousa.gr/el/dimosthenis

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%83%CE%B8%CE%AD%CE%BD%CE%B7%CF%82

https://www.mixanitouxronou.gr/o-dimosthenis-egine-ritoras-gia-na-dikasi-tous-thetous-gonis-tou-pou-katachrastikan-tin-periousia-tou-giati-o-spoudeos-ritoras- edose-telos-sti-zoi-tou-me-konio-mesa-sto-iero-tou-posidonos-ston-poro/

Βιογραφία

Λυσίας, προτομή

Ο Λυσίας γεννήθηκε το 459 π.Χ. στην Αθήνα και ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς ρήτορες της αρχαιότητας. Σε ηλικία 15 περίπου ετών αναχώρησε για τους Θούριους, αποικία των Αθηναίων στην Κάτω Ιταλία. Εκεί από τον γνωστό ρήτορα Τεισία διδάχθηκε τη ρητορική. Σύντομα όμως επιστρέφει στην Αθήνα όπου ζει ως πλούσιος ισοτελής, έχοντας κτήματα, τρία σπίτια και εργοστάσιο ασπίδων στον Πειραιά. Τα δημοκρατικά φρονήματα όμως του Λυσία ενόχλησαν τον τύραννο Ερατοσθένη ο οποίος σκότωσε τον αδερφό του. Τότε ο Λυσίας διέφυγε στα Μέγαρα χάνοντας μεγάλο μέρος της περιουσίας του. Από εκεί ενίσχυσε οικονομικά τους εξόριστους στον Πειραιά και μόλις έγινε αποκατάσταση της δημοκρατίας, έγινε πρόταση από τον Θρασύμβουλο στην Εκκλησία του Δήμου να του παραχωρηθεί τα δικαιώματα του πολίτη. Ποτέ όμως ο Λυσίας δεν απέκτησε αυτό το δικαίωμα, αλλά μέχρι το θάνατό του παρέμεινε ένας ισοτελής μέτοικος.

Μέχρι το τέλος της ζωής του ο Λυσίας εργάστηκε ως λογογράφος, δηλαδή έγραφε επί πληρωμή λόγους για άλλους οι οποίοι τους αποστήθιζαν και τους απήγγειλαν στα δικαστήρια, για να υπερασπιστούν τις υποθέσεις τους. Ο μόνος λόγος που εκφωνήθηκε από τον ίδιο στο δικαστήριο είναι ο «Κατά Ερατοσθένους», όταν ο ίδιος παρουσιάστηκε στο δικαστήριο ως κατήγορος του φονιά του αδερφού του.

Έργο

Ο Λυσίας έγραψε λόγους κυρίως δικανικούς, δηλαδή λόγους οι οποίοι εκφωνήθηκαν σε δικαστήρια. Οι κυριότεροι είναι οι: Κατά Ερατοσθένους, Υπέρ Αδυνάτου κ.ά. Έγραψε όμως και λόγους συμβουλευτικούς οι οποίοι εκφωνήθηκαν στη βουλή και στην Εκκλησία του Δήμου.  Γνωστός συμβουλευτικός λόγος του είναι ο «Περί της πολιτείας». Τέλος γνωστοί είναι και οι επιδεικτικοί λόγοι του οι οποίοι εκφωνήθηκαν σε εορτές, όπως ο «Επιτάφιος» και ο «Ολυμπιακός».

Κύριο χαρακτηριστικό των έργων του είναι η λιτότητα του λόγου και η αναφορά στα ήθη και στα πολιτικά πράγματα της εποχής του.