Οι κύριες αιτίες αυτού του προβλήματος περιλαμβάνουν την κυκλοφορία των οχημάτων, τη βιομηχανική δραστηριότητα και τη χρήση καυσίμων που εκπέμπουν τοξικές ουσίες.

Οι συνέπειες της ατμοσφαιρικής ρύπανσης είναι σοβαρές. Πρώτον, επηρεάζει την υγεία των κατοίκων, προκαλώντας αναπνευστικά προβλήματα, αλλεργίες και άλλες ασθένειες. Δεύτερον, η ρύπανση του αέρα έχει αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, όπως η κλιματική αλλαγή και η υποβάθμιση της ποιότητας του εδάφους.

Για να αντιμετωπιστεί αυτό το πρόβλημα, προτείνονται αρκετές λύσεις. Η προώθηση των δημόσιων συγκοινωνιών και η ενθάρρυνση της χρήσης ποδηλάτων μπορούν να μειώσουν την κυκλοφορία των οχημάτων. Επιπλέον, η υιοθέτηση πιο καθαρών πηγών ενέργειας, όπως οι ανανεώσιμες πηγές, και η αυστηρότερη νομοθεσία για τις βιομηχανίες μπορούν να συμβάλλουν στη μείωση των εκπομπών ρύπων. Τέλος, η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση των πολιτών για τις επιπτώσεις της ατμοσφαιρικής ρύπανσης είναι ζωτικής σημασίας, ώστε να υιοθετήσουν πιο φιλικές προς το περιβάλλον συνήθειες.

Γιώργος, Β τάξη

Ηλέκτρα, Γ τάξη

Υπάρχουν θετικές πτυχές, όπως η υποστήριξη από τους καθηγητές, η συνεργασία με συμμαθητές ή οι δραστηριότητες που τους ενθαρρύνουν να αναδείξουν τα ταλέντα τους; Ή μήπως αντιμετωπίζουν αρνητικές πτυχές, όπως το άγχος για τις εξετάσεις, η πίεση της βαθμολογίας ή ακόμα και προβλήματα στις σχέσεις με συμμαθητές και καθηγητές;

Θετικές ή αρνητικές, όλες οι εμπειρίες είναι σημαντικές και συμβάλλουν στην κατανόηση του πώς το σχολικό περιβάλλον μπορεί να επηρεάσει την ψυχική υγεία των εφήβων. Με τη συμμετοχή τους, μπορούμε να αναδείξουμε αυτά τα ζητήματα και ίσως να βρούμε τρόπους να κάνουμε το σχολείο ένα πιο θετικό και υποστηρικτικό μέρος για όλους μας.

Σκοπός μας είναι να ακούσουμε όλες τις απόψεις και να δώσουμε χώρο για μια ουσιαστική ανταλλαγή ιδεών. Το digipad αυτό είναι ένα βήμα για να αναδείξουμε τις φωνές τους και, γιατί όχι, να αποτελέσει την αρχή για θετικές αλλαγές στο σχολικό μας περιβάλλον!

Μπορείτε να διαβάσετε τις απόψεις των παιδιών στον παρακάτω σύνδεσμο:

Πώς επηρεάζει το σχολείο τη ψυχική υγεία των εφήβων

Είναι μια μεγάλη κουλούρα με κόκκινο αυγό στη μέση, που την ημέρα της Λαμπρής την κρεμούσαν ψηλά στην εξώπορτα του σπιτιού για να παραλάβουν ελεύθερα το μερίδιό τους οι περιπλανώμενοι φτωχοί.

Το κάψιμο του Ιούδα

Μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, όταν η Αθήνα ήταν γεμάτη αγρούς και δε μετρούσε πάνω από 250.000 κατοίκους, ένα σημαντικό κομμάτι των πασχαλινών εθίμων αφορούσε το ομοίωμα του Ιούδα: όπως επιβεβαιώνει ο καθηγητής Δημήτρης Μασούρης στο βιβλίο Μαρουσιώτικα Ενθυμήματα, η διαδικασία αυτή ξεκινούσε το απομεσήμερο του Μ. Σαββάτου που μαζεύονταν τα «ξερόνια» πόρτα-πόρτα από την κλησάρισσα (τη γυναίκα που είχε στη φροντίδα της τον εκάστοτε ναό) και από τα παιδιά που έτρεχαν στους στάβλους και τους βρυγανότοπους για να φέρουν προσάναμμα. Κατασκευαζόταν με λινό λευκό ύφασμα και εσωτερικά γέμιζε με άχυρα και μπαρούτι, έπειτα στερεωνόταν επάνω σε πάσσαλο και περίμενε την καύση, το απόγευμα της Λαμπρής, όπως συμβαίνει μέχρι σήμερα σε διάφορα μέρη της χώρας.

Η γιορτή της Αγάπης

Όπως σημειώνει ένα δημοσίευμα από την εφημερίδα Χρόνος σε φύλλο του 1939, ένα πασχαλινό έθιμο που χάθηκε μέσα στα χρόνια ήταν η Γιορτή της Αγάπης, που πρακτικά αφορούσε την επίσκεψη στους νεκρούς: «Ιερά υποχρέωσις δια κάθε Αθηναίον της τότε εποχής ήτο να θυμηθή τους προσφιλείς νεκρούς του – τόσον την νύκτα της Μεγάλης Παρασκευής όσον και την νύκτα της Αναστάσεως ήτο απαραίτητον να αναφθούν τα κανδήλια των τάφων των προσφιλών και να ψαλούν τρισάγια επ΄αυτών», ενώ το απόγευμα της Κυριακής του Πάσχα μοιράζονταν εκεί αυγά και κουλούρια.

Πηγή

Τα πασχαλινά έθιμα της Αθήνας που χάθηκαν στον χρόνο (oneman.gr)

Το σχολείο μας

Στις πρώτες δεκαετίες του 20^ου αιώνα το οίκημα αποτέλεσε έπαυλη του Νίκου Χατζηαποστόλου, πλουσίου μουσικού συνθέτη. Αργότερα το δώρισε στο κράτος κι έγινε οίκος τυφλών όπου διέμεναν τυφλοί και είχαν την δυνατότητα να μάθουν αγροτικές τέχνες.

Ως Αγροτική Σχολή του «Φάρου τυφλών» λειτούργησε τη δεκαετία το ‘50, πιο συγκεκριμένα το 1954 και τα εγκαίνια τελέστηκαν από την Βασίλισσα Φρειδερίκη με κάθε επισημότητα τον Απρίλη του ίδιου έτους. Το θαυμάσιο αυτό εγχείρημα διήρκησε περίπου 20 χρόνια  όπου την δεκαετία του ‘70  εκποίησαν το ακίνητο στο Υπουργείο Παιδείας και γύρω στο 1981-1982 λειτούργησε έως 50^ο γυμνάσιο Αθηνών.

Η περιοχή μας

 Τα Σεπόλια είναι συνοικία της Αθήνας που βρίσκεται βορειοδυτικά του κέντρου της πόλης. Υπάρχουν δύο απόψεις σχετικά με την ονομασία τους. Η πρώτη, υποστηρίζει πως τα Σεπόλια προέρχονται από τη λέξη «εξωπόλια», περιοχές οι οποίες βρίσκονταν έξω από τις πόλεις, ήταν εκτός σχεδίου της καθώς και δεν είχαν δρόμους με άσφαλτο. Η άλλη  άποψη ισχυρίζεται πως η λέξη Σεπόλια είναι σύνθετη και αποτελείται από τα συνθετικά [saint(άγιος)+ πόλις] δηλαδή Άγια πόλις.

Στην Αρχαιότητα η περιοχή ήταν γνωστή έως  μύλοι των Αθηναίων γιατί εκεί οι Αθηναίοι άλεθαν το σιτάρι τους. Οι πιο γνωστοί μύλοι, ήταν οι Μύλοι Παινέση, που έδωσαν μάλιστα και το όνομά τους σε μια περιοχή των Σεπολίων, άσχετα με το ότι αυτό το όνομα σβήστηκε με την πάροδο του χρόνου και αφού οι μύλοι είχαν σταματήσει να λειτουργούν. Αξιοσημείωτο επίσης να αναφέρουμε είναι πως πριν κάποιες δεκαετίες στα Σεπόλια υπήρχαν περιβόλια, λαχανόκηποι, πολλά ρέματα και μικρά ποταμάκια που έβγαιναν από τον Κηφισό. Αργότερα στην περιοχή μας εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες μετά την Μικρασιατική καταστροφή(1922).

Από τις καλύτερες περιοχές της γειτονιάς θεωρείται ο Λόφος Σκουζέ.

Παλαιότερη εκκλησία είναι ο Άγιος Μελέτιος:

 Πηγές Πληροφόρησης

1.https://www.taathinaika.gr/i-agrotiki-scholi-tyflon-pou-leitourgise-sta-sepolia/

2. https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%B5%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B9%CE%B1

3.https://sepolia.net/istoria/oi-myloi-painesi-sta-sepolia-kai-to-nero-tou-kifisoy