Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ξεκάθαρα ότι οι περισσότεροι μαθητές συνδέουν τις εξετάσεις με αρνητικά συναισθήματα. Συγκεκριμένα, περισσότεροι από τους μισούς μαθητές δήλωσαν ότι όταν ακούν τη λέξη «εξετάσεις» νιώθουν άγχος, ενώ αρκετοί ανέφεραν ότι αισθάνονται πίεση ή φόβο. Μόνο λίγοι μαθητές απάντησαν ότι νιώθουν αυτοπεποίθηση.

Επιπλέον, οι περισσότεροι χαρακτήρισαν τις προαγωγικές εξετάσεις «πολύ» ή «πάρα πολύ» αγχωτικές. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι οι εξετάσεις επηρεάζουν σημαντικά την ψυχολογία των μαθητών, ιδιαίτερα σε τόσο μικρή ηλικία.

Όσον αφορά τα μαθήματα που δυσκολεύουν περισσότερο τους μαθητές, τα Αρχαία Ελληνικά και η Ιστορία βρέθηκαν στις πρώτες θέσεις. Πολλοί μαθητές θεωρούν ότι τα μαθήματα αυτά απαιτούν αποστήθιση, συγκέντρωση και αρκετό διάβασμα, γεγονός που αυξάνει το άγχος τους.

Παρά τις δυσκολίες, οι μαθητές φαίνεται πως προσπαθούν να οργανώσουν την προετοιμασία τους με διάφορους τρόπους. Οι περισσότεροι δήλωσαν ότι τους βοηθά κυρίως το ατομικό διάβασμα, ενώ άλλοι στηρίζονται στη βοήθεια των γονιών, στις επαναλήψεις στο σχολείο, στους φίλους ή στο φροντιστήριο.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι απόψεις των μαθητών σχετικά με τη χρησιμότητα των εξετάσεων. Σχεδόν οι μισοί πιστεύουν ότι οι εξετάσεις δεν βοηθούν ουσιαστικά τους μαθητές να μάθουν καλύτερα, ενώ αρκετοί απάντησαν «ίσως». Μόνο ένα μικρό ποσοστό θεωρεί ότι οι εξετάσεις συμβάλλουν πραγματικά στη μάθηση.

Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι σχεδόν όλοι οι μαθητές δήλωσαν πως θα ήθελαν να καταργηθούν οι εξετάσεις. Πολλοί πρότειναν εναλλακτικούς τρόπους αξιολόγησης, όπως περισσότερες προφορικές εργασίες, δημιουργικές δραστηριότητες, συμμετοχή μέσα στην τάξη και εργασίες κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς.

Συμπερασματικά, η έρευνα δείχνει ότι οι μαθητές της Α΄ Γυμνασίου βιώνουν τις εξετάσεις κυρίως με άγχος και πίεση. Παράλληλα, φαίνεται ότι επιθυμούν ένα πιο ανθρώπινο και δημιουργικό σύστημα αξιολόγησης, το οποίο θα δίνει έμφαση όχι μόνο στη βαθμολογία αλλά και στη συνολική προσπάθεια και πρόοδο κάθε μαθητή. Η σχολική κοινότητα ίσως χρειάζεται να ακούσει περισσότερο τη φωνή των μαθητών και να αναζητήσει τρόπους που θα κάνουν τη μάθηση πιο ουσιαστική και λιγότερο αγχωτική.

μα δεν το αρνούμαι.

Ξέρω πώς θα φέρει χαρές

ξέρω πώς θα φέρει και πληγές,

Μα προτιμώ να περπατήσω όρθια,

παρά να κρυφτώ πίσω από τους φόβους που με δένουν.

Αν είναι να με δοκιμάσει

ας το κάνει.

Γιατί έχω μάθει να αντέχω.

Κι αν είναι να με φωτίσει.

θα ΄μαι έτοιμη να ανοίξω τα μάτια μου.

 Ελισάβετ Ελενίδου Γ1

Χρειάζομαι χρόνο

Όμως το μέλλον δεν περιμένει

Χρόνο για να μάθω

Αλλά η προθεσμία δεν θα αλλάξει

Ίσως ο χρόνος να είναι αρκετός

Αλλά ο τρόπος λάθος

Ίσως τόσο καιρό

Μαθαίνω λάθος πράγματα

Τώρα βρίσκομαι μπροστά στην ανηφόρα

Χωρίς τα απαραίτητα για να την ανέβω

Θα προσπαθήσω όμως

Κι ας μην τα καταφέρω,

Άννα Κατσαμάκη Γ1

Την ιστορία μας τη γράφουμε εμείς

για αυτό πρέπει να αλλάξει,

ο χρόνος είναι ένα πουλί

που περιμένει να πετάξει.

τα μάτια μας να ανοίξουμε

πριν να ρθει αυτή η μέρα,

που η γη θα έχει πέσει

από τη μόλυνση του αέρα.

Οι πάγοι κάποτε θα λιώσουν,

θα έρθει η καταστροφή,

μα τότε  θα είναι πλέον αργά,

θα ψάχνουμε όλοι διαφυγή.

Αλλά ας μην απελπιζόμαστε

η λύση είναι μπροστά μας,

τη φύση να αγαπήσουμε

σαν ένα από τα παιδιά μας

Ιωάννα Αθανασιάδου Γ1

Το μέλλον μας καταρρέει

ξυπνάω και δεν ξέρω τι με περιμένει

φωτιές σεισμοί κι άλλα πολλά

πως να σκεφτούμε λογικά

αν καταστρέφονται τα βασικά;

το μέλλον μας είναι σχεδιασμένο

αλλά όχι από εμάς, κάποιοι άλλοι

το φτιάχνουν ΓΙΑ ΕΜΑΣ.

Χωρίς δέντρα πως θα ζήσουμε

Χωρίς  οξυγόνο πως θα επιβιώσουμε;

κουκουλώσανε  μια δολοφονία

αλλά πώς θα ξεχαστεί;

Μάνες κλαίνε και πονάνε,

τους πνίγει το δίκαιο.

Το  μέλλον μας καταρρέει

ξυπνάω, ,μα βλέπω την αλήθεια κατάματα.

Αυτή η ιστορία δεν θα ξεχαστεί!

Εσείς οι  ανώτεροι να προσέχετε,

την τελευταία μας κουβέντα δεν την έχουμε πει ακόμα!

Βλισίδου Βασιλική Γ1

Ο εικοστός αιώνας υπήρξε,

η χρεωκοπία της κοινωνίας

ο εικοστός πρώτος θα είναι,

η χρεωκοπία της τεχνολογίας.

Γιατί όμως όλα αυτά;

Γιατί αυτή η καταστροφή;

Γιατί με αυτούς που κυβερνούν,

προκοπή κανείς ποτέ δεν θα δει.

Θλίψη βλέπω στα πρόσωπα,

θλίψη και στα δέντρα.

Προσπαθούμε να το αλλάξουμε,

αλλά αυτοί δεν ακούν κουβέντα.

Ένα μέλλον χωρίς μέλλον

περιμένουμε με αγωνία

και μου το λεγαν εκείνοι

“Τι θα κάνουμε με αυτή την κοινωνία;”

Κατερίνα Γίδαρη Γ1

Το μέλλον είμαι εγώ

Δεν περιμένω το μέλλον να με σώσει

το μέλλον είμαι εγώ

στις αποφάσεις που παίρνω

στα βήματα που αντέχω.

δεν με χωρούν οι υποσχέσεις σας

κρατώ τον δικό μου ρυθμό

κι ας είναι ο δρόμος δύσβατος

είναι αληθινός.

Δεν γυρίζω πλάτη,

δεν σκύβω το κεφάλι

κρατώ τα μάτια ανοιχτά

κι αφήνω το αύριο

να χτιστεί από τα χέρια μου.

Στα όνειρά μου βρίσκω δύναμη

στη φωνή μου ανάσα ξανά.

κι αν όλα  γύρω γκρεμίζονται,

εγώ θα σταθώ εκεί μπροστά.

το μέλλον δεν είναι σκιά,

μα σπίθα που ανάβει εντός

με κάθε μου βήμα το φτιάχνω,

με κάθε καρδιάς παλμό.

Επιμέλεια δράσης: Τα ποιήματα δημιουργήθηκαν στα  πλαίσια του μαθήματος Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ΄Γυμνασίου με υπεύθυνη την κ. Μάρθα Μερτσανίδου