Είτε έχετε τα δικά σας μικρά παιδιά είτε όχι σίγουρα θα έχετε διαπιστώσει τη μεγάλη τους λατρεία να ανακατεύονται με τα χρώματα. Μάλιστα, όσο πιο πολλά τόσο το καλύτερο, κι όσο περισσότερο πειραματίζονται με αυτά τόσο μεγαλύτερος και ο ενθουσιασμός τους.
Στα πρώτα χρόνια αγαπούν τις δακτυλομπογιές στη συνέχεια λατρεύουν τη χρήση των πινέλων δημιουργώντας απανωτές αναμείξεις χρωμάτων.
Έχετε αναρωτηθεί τι συμβαίνει στον κόσμο τους όμως μέσα από αυτή τη διαδικασία;
Τα παιδιά κατά τη γέννηση τους είναι προικισμένα με διάφορα ταλέντα. Στην πορεία της ζωής τους όμως κάποια από αυτά εμφανίζονται, ενώ άλλα πολλές φορές μηδενίζονται για ποικίλους λόγους. Είτε γιατί δεν τους δόθηκε η ευκαιρία, είτε γιατί το περιβάλλον τους δεν ευνόησε ώστε να εκδηλωθούν. Κι όταν αναφέρουμε τη λέξη περιβάλλον εννοούμε τους πάντες, γονείς, εκπαιδευτικούς, εκπαιδευτικό σύστημα, τρόπος ζωής, επίπεδο διαβίωσης κ.λ.π. Αναλογιστήκατε πότε πόσο μεγάλη διαφορά έχει η τυποποιημένη ζωγραφική των φωτοτυπιών που είναι ευρέως διαδεδομένη στις διάφορες βαθμίδες, προσχολικές και σχολικές με την απόλυτα ελεύθερη προσέγγιση της ζωγραφικής, της επαφής των παιδιών με τα χρώματα, τον πηλό, τα υλικά των εικαστικών γενικότερα;
Ίσως να ακούγεται δύσκολο για τους γονείς, αλλά είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την ανάπτυξη διαφόρων δεξιοτήτων (που θα αναλύσουμε και παρακάτω) να επιτρέπουμε στα παιδιά να παίζουν ελεύθερα με τα χρώματα και τα υλικά, δίνοντας του την ευκαιρία να συμμετέχουν ενεργά στον μαγικό κόσμο της ζωγραφικής και των χρωμάτων.
Είναι πραγματικά συναρπαστικό να παρακολουθήσουμε πώς ένα παιδί συνδέεται με το χρώμα όταν το αφήσουμε να καλύψει μια λευκή επιφάνεια. Αυτό που δημιουργεί μέσα από μια τυχαία φαινομενικά διαδικασία δεν είναι καθόλου χωρίς σημασία. Μπορεί να παρατηρήσει κανείς ότι υπάρχει μια αρμονία μεταξύ των χρωμάτων που προκύπτει μέσα από μια ακαλλιέργητη αίσθηση για τα χρώματα.
