e-reporters του ΣΤ2e reporter Στέφανος – e-reporters του ΣΤ2

Αντρέας Μιαούλης

e reporter Στέφανος — Fri, 31 Dec 2021 08:31:27 +0000

Ο Αντρέας Βώκος, γνωστότερος με το ψευδώνυμο Αντρέας Μιαούλης γεννήθηκε στην Ύδρα, 20 Μαρτίου 1769. Ήταν Έλληνας καραβοκύρης, πολιτικός και ναύαρχος, που διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στα γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.

Το ψευδώνυμο Μιαούλης βγήκε από ένα πλοίο που το έλεγαν Μιαούλ, που σημαίνει μικρή βάρκα. Ασχολήθηκε με τη ναυτιλία αποκτώντας σημαντική περιουσία, ενώ κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821 ανέλαβε την αρχηγία του ελληνικού στόλου, συμμετέχοντας με επιτυχία σε πλήθος ναυμαχιών.

Υπό τη διοίκηση του ο ελληνικός στόλος συμμετείχε νικηφόρα στις ναυμαχίες των Πατρών, των Σπετσών, της Σάμου, του Γέροντα, της Μεθώνης και του κάβο Μπαμπά. Απεβίωσε στον Πειραιά και ενταφιάστηκε στη σημερινή Ακτή Μιαούλη. Η προσφορά του τιμάται κάθε χρόνο στα Μιαούλεια, φεστιβάλ το οποίο είναι αφιερωμένο στη στρατιωτική δράση του κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων (1821-1827).

e-reporter Στέφανος

φωτο

e reporter Στέφανος — Thu, 23 Dec 2021 06:57:22 +0000

Βιετνάμ

e reporter Στέφανος — Thu, 23 Dec 2021 06:54:41 +0000

Στη νοτιοανατολική Ασία υπάρχουν πολλά ποτάμια και λίμνες, γι” αυτό οι άνθρωποι εκεί τρώνε πολλά ψάρια. Στην Ασία τα περισσότερα γεύματα περιλαμβάνουν ρύζι ή μακαρόνια από ρυζάλευρο. Οι Βιετναμέζοι βάζουν το φαγητό τους σε μπολ και τρώνε με τα ειδικά ξυλάκια τα chop sticks.

Συνεχίζω επικολλήση

e reporter Στέφανος — Thu, 23 Dec 2021 06:45:52 +0000

Έπειτα η κυρία μας έδωσε, στον καθένα, από κάποια λόγια για να πούμε. Κατόπιν κατεβήκαμε κάτω για διάλειμμα και ρωτούσαμε όλα τα παιδιά αν παρατηρούσαν κάτι διαφορετικό πάνω μας. Δεν το κατάλαβε κανείς ακόμη και αν τους το δείχναμε! Αργότερα, αφού το είχαν συνειδητοποιήσει ήταν όλοι μπερδεμένοι. Στο τέλος του διαλείμματος συγκεντρώθηκαν όλες οι τάξεις και εμείς πάνω στα πέτρινα σκαλοπάτια αρχίσαμε να λέμε τα λόγια μας. Ο καθένας μας είπε από μια φράση και στο τέλος όλοι μαζί: »Όλοι είμαστε διαφορετικοί αλλά όλοι ίσοι!» Οι τάξεις τότε ακόμα και οι μικρότερες κατάλαβαν τι σημαίνει διαφορετικότητα. Όταν σχολάσαμε η κυρία μας είπε να βγάλουμε τα παπούτσια, όμως κανείς δεν ήθελε! Έτσι φύγαμε απ” το σχολείο, με διαφορετικά παπούτσια χωρίς να νιώθουμε άβολα για τη διαφορετικότητά μας!

Ακόμη μια «διαφορετική» μέρα στο σχολείο…

e reporter Στέφανος — Mon, 20 Dec 2021 13:04:52 +0000

Σήμερα στο σχολείο ήρθαμε όλοι με μια σακούλα. Μέσα σ” αυτήν υπήρχε ένα παπούτσι και μια κάλτσα. Μπήκαμε μες στην τάξη και αφού τελειώσαμε το μάθημα κάναμε μια αλλαγή. Βγάλαμε όλοι το ένα παπούτσι και το αντικαταστήσαμε με ένα άλλο που είχαμε στην σακούλα. Κάποιοι βάλανε αθλητικά παπούτσια, άλλοι φόρεσαν πολύχρωμα, μερικά κορίτσια μπαλαρίνες, ακόμα και rollers.

Μα γιατί όλα αυτά; Μα για να δώσουμε το μήνυμα μας στους συμμαθητές μας να τονίσουμε ότι μπορεί να είμαστε διαφορετικοί αλλά είμαστε ίσοι και θέλουμε ίση αντιμετώπιση από όλους.!!!

e-reporter Στέφανος

Όλοι είμαστε διαφορετικοί, αλλά όλοι ίσοι!

e reporter Στέφανος — Thu, 09 Dec 2021 11:47:21 +0000

Μετά το διάλειμμα ανεβαίνουμε πάντα στην τάξη. Όχι όμως όταν είναι 3 Δεκεμβρίου, η Παγκόσμια ημέρα αναπηρίας. Ο γυμναστής μας είπε ότι θα ασκηθούμε διαφορετικά σήμερα και μας πρότεινε να βάλουμε το αριστερό χέρι μας μέσα στη μπλούζα.

Όλοι οι μαθητές ξαφνιάστηκαν, αλλά ακούσαμε. Έπειτα μας χώρισε σε αγόρια-κορίτσια και μας έφερε δύο μπάλες του μπάσκετ. Για μια στιγμή καταλάβαμε τι πρόκειται να κάνουμε. Λες; Ξεκινήσαμε να χτυπάμε την μπάλα κάτω και να δίνουμε πάσα, με το ένα χέρι!

Γκρινιάζαμε συνέχεια για τη ζέστη που είχε και είχαμε γίνει όλοι σαν μικρές, γευστικές ντοματούλες. Κατόπιν κάναμε και άλλη μια άσκηση και μετά συζητήσαμε. Όλοι ξεφυσήσαμε με απογοήτευση όταν μας είπε πως τελειώσαμε, διότι θέλαμε κι άλλο. Ήμασταν πολύ χαρούμενοι για όλα αυτά , για μας ήταν μια ξεχωριστή αλλά και σημαντική μέρα, γιατί μπήκαμε στη θέση των ανθρώπων με κινητικά προβλήματα και αναπηρίες !

e-reporter Στέφανος

e-reporter Στέφανος

Πυγμαίοι, οι άνθρωποι του τροπικού δάσους!

e reporter Στέφανος — Thu, 09 Dec 2021 10:20:21 +0000

Οι Πυγμαίοι είναι μια φυλή της Κεντρικής Αφρικής. Το ύψος τους δεν ξεπερνά το 1,45μ. και το βάρος τους τα 40 κιλά. Τρέφονται από το κυνήγι (πουλιά, αγριογούρουνα, αντιλόπες κ.ά.) και με καρπούς, ρίζες, φρούτα, μανιτάρια, μέλι κ.ά.

Κατασκευάζουν τις καλύβες τους και αντικείμενα καθημερινής χρήσης από τα κλαδιά και τα φύλλα των δέντρων. Παίρνουν από το δάσος ό,τι χρειάζονται και σε ποσότητα μόνον όση χρειάζονται. Ζουν σε μικρές ομάδες και επικοινωνούν μεταξύ τους με τύμπανα που κατασκευάζουν από δέρματα ζώων. Κάνουν τις δουλειές τους πολύ νωρίς το πρωί ή αργά το βράδυ, όταν δεν κάνει πολλή ζέστη και δεν έχει πολλή υγρασία. Πολύ συχνά αλλάζουν περιοχή, όταν δεν βρίσκουν τροφή (περίπου κάθε δύο μήνες). Τα τροπικά δάση της κεντρικής Αφρικής είναι το σπίτι για 200.000 περίπου μέλη Πυγμαίων. Ζουν σε μικρές κοινότητες 15 εώς 70 ατόμων, οι οποίες είναι νομαδικές και μετακινούνται σε διαφορετικά μέρη του δάσους πολλές φορές μέσα στο χρόνο, κουβαλώντας όλα, τα υπάρχοντα τους στην πλάτη τους.

Οι καλύβες τους συγκεκριμένα είναι θολωτές και τις καλύπτουν με φύλλα μπανανιάς για να προστατεύονται από τη βροχή. Είναι οργανωμένοι σε πατριές και η καθεμιά λατρεύει από ένα ιερό ζώο. Αντιλαμβάνονται το δάσος σαν τη μήτρα της μητέρας ως πηγή προστασίας και διατροφής. Γι” αυτό και ονομάζονται «παιδιά του δάσους». Πριν το κυνήγι εκτελούνται εξευμενιστικές και εξαγνιστικές τελετές με το άναμμα τελετουργικής φωτιάς. Η μουσική και ο χορός αποτελούν μέρος της καθημερινής τους ζωής.

e-reporter Στέφανος

Ηλιακοί φούρνοι

e reporter Στέφανος — Tue, 07 Dec 2021 07:22:44 +0000

Τι ωραία να είχαμε έναν φούρνο στην τάξη να ψήνουμε ότι θέλουμε! Δυστυχώς αυτό είναι απίθανο, αλλά για μας όχι! Φτιάξαμε ηλιακούς φούρνους και απολαύσαμε το πρωινό μας στο διάλειμμα. Ψήσαμε μπισκότα, κομμάτια κέικ, marshmellows, τοστ, κομμάτια σοκολάτας, κ.λπ.. Χρησιμοποιήσαμε ένα κουτί πίτσας που έφερε το καθένα παιδί από το σπίτι του.

Το πάνω μέρος του κουτιού το τυλίξαμε με αλουμινόχαρτο και το στηρίξαμε πάνω με δύο ξυλάκια. Ύστερα βάλαμε μια διάφανη ζελατίνα και βάλαμε από κάτω της το κολατσιό μας. Τα βάλαμε πάνω σε καρέκλες και τα βγάλαμε έξω στο προαύλιο, στον ήλιο.

Κατόπιν, αφού πέρασαν λίγα λεπτά το φαγητό μας μαγειρεύτηκε. Ήταν μια δράση που θα τη θυμόμαστε για πολύ καιρό!!!

e-reporter Στέφανος