Αρχικά ο Παπαφλέσσας είχε σχεδιάσει να αντιμετωπίσει τα στρατεύματα του Ιμπραήμ. Στο χωριό Δραΐνα της Μεσσηνίας, ήθελε να παρατηρεί από ψηλά και μακριά τους εχθρούς. Όμως τελικά αποφάσισε να τα αντιμετωπίσει στο Μανιάκι.

Όταν το 1825 ο Ιμπραήμ πασάς εισέβαλε στην Πελοπόννησο, πρώτος ο Παπαφλέσσας ζήτησε να ελευθερωθούν οι φυλακισμένοι πολεμιστές, αλλά δεν εισακούστηκε. Έτσι αναγκάστηκε να εκστρατεύσει ο ίδιος: αφού διορίστηκε από το Εκτελεστικό Σώμα στις 27 Απριλίου 1825, περιέρχεται από την επόμενη μέρα την κεντρική και νοτιοδυτική Πελοπόννησο με σκοπό τη στρατολόγηση ανδρών. Το δρομολόγιό του ήταν αναχώρηση από Ναύπλιο, και μετάβαση διαδοχικά σε Τρίπολη, Λεοντάρι. Ο Παπαφλέσσας με συνεχείς του εκκλήσεις ζητά την απελευθέρωση του Κολοκοτρώνη και των άλλων αγωνιστών που κρατούνταν στην Ύδρα. Είχε καταφέρει να συγκεντρώσει περίπου 2.000 πολεμιστές. Στις 19 Μαΐου, όταν φάνηκαν τα αιγυπτιακά στρατεύματα, περισσότεροι από 1.000 άνδρες του Παπαφλέσσα διασκορπίστηκαν και έμεινε με μόνο 600 (ή κατά άλλους 500) πολεμιστές.

Στη Μάχη στο Μανιάκι στις 20 Μαΐου, βρήκε το θάνατο προβάλλοντας ηρωική αντίσταση μαζί με τους λίγους άνδρες που του είχαν μείνει. Σύμφωνα με την ιστορία, που αναφέρουν και ορισμένοι ιστορικοί της επανάστασης, μετά το τέλος της μάχης ο Ιμπραήμ ζήτησε από τους στρατιώτες του να αναζητήσουν και να βρουν το νεκρό σώμα του Παπαφλέσσα. Όταν εκείνοι το βρήκαν, τους διέταξε να τοποθετήσουν πάνω στο ακέφαλο πτώμα το κεφάλι και να τον στήσουν σε μια βελανιδιά που βρισκόταν εκεί. Τότε ο Ιμπραήμ πλησίασε τον νεκρό Παπαφλέσσα λέγοντας:«Αμαρτία να χαθεί τούτος ο πολέμαρχος!», σε ένδειξη αναγνώρισης της γενναιότητας, της ανιδιοτέλειας και του θάρρους του.

Οι άνδρες της φυλής είναι γνωστοί ως άνδρες της Σαχάρας από το χρώμα των υφασμάτων τα οποία τυλίγουν γύρω από τα κεφάλια τους. Ονομάζονται και “Μπλε Άνθρωποι” αφού με τα χρόνια το δέρμα τους αρχίζει να βάφεται από τα ρούχα τους που είναι βαμμένα με το χαρακτηριστικό λουλακί χρώμα. Λιώνουν μπλε σκόνη με μια πέτρα πάνω στο ύφασμα. Το συγκεκριμένο ύφασμα και το χρώμα προέρχονται από τη Νιγηρία και πολλοί έμποροι σε καραβάνια ταξιδεύουν σε διάφορες πόλεις αρκετά χιλιόμετρα μακριά για αυτό το λόγο.

Η  υποχρέωση να είναι το πρόσωπο καλυμμένο αφορά τους άνδρες και όχι τις γυναίκες.

Ακολουθούν παραδοσιακό τρόπο ζωής. Η κύρια ασχολία των Τουαρέγκ είναι το εμπόριο του αλατιού, χουρμάδων και διαφόρων προϊόντων βιοτεχνίας. Συνήθως τρέφονται με προϊόντα που παράγουν τα ζώα τους και που βρίσκουν στην όαση.

Η κουλτούρα τους όμως είναι τόσο προοδευτική όσο του δυτικού κόσμου παρόλο που έχουν ασπαστεί στο Ισλάμ.

e – reporter Στέλιος Χ.