Ο Γιάννης Κωστάκης είναι ένας από τους κορυφαίους Έλληνες αθλητές κολύμβησης και έχει συμμετάσχει, μεταξύ άλλων, έξι φορές στους Παραολυμπιακούς Αγώνες όπου έλαβε σημαντικές διακρίσεις που τιμούν τη χώρα μας. Είχαμε τη χαρά να συζητήσουμε μαζί του όταν επισκέφτηκε το σχολείο μας και μίλησε στους μαθητές της Γ΄ Γυμνασίου.
1. Πώς ξεκινήσατε την πορεία σας στον αθλητισμό;
Η αρχή στην πορεία μου έγινε μετά το ατύχημά μου στο λύκειο. Μετά το ατύχημά μου , ξεκίνησα φυσικοθεραπεία στο νερό για να βελτιώσω τη φυσική μου κατάσταση. Σιγά-σιγά βελτιώθηκα και μπήκα στον πρωταθλητισμό. Επέλεξα την κολύμβηση, γιατί βελτιώνει την κινητικότητα σε περιπτώσεις παραπληγίας και γιατί πάντα την αγαπούσα.
2. Ποια είναι η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετωπίσατε;
Η προσβασιμότητα στα κολυμβητήρια, όπως και οι δύσκολες καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν τον χειμώνα. Παρόλα αυτά, προσαρμόστηκα και συνέχισα.
3. Τι σας κρατά αφοσιωμένο στους στόχους σας;
Η αγάπη για το άθλημα και η χαρά της επιτυχίας. Ένα μετάλλιο σου δίνει τη δύναμη να συνεχίσεις για τον επόμενο στόχο.
4. Πώς είναι η καθημερινή σας προπόνηση;
Περιλαμβάνει 2-2,5 ώρες στην πισίνα, 2,5 ώρες γυμναστήριο και φυσικοθεραπείες. Είναι έντονη και γεμίζει όλη την ημέρα. Και φυσικά είναι και η προετοιμασία για τους αγώνες για την οποία ακολουθώ πιο έντονο και δύσκολο ρυθμό.
5. Τι σημαίνουν για εσάς οι Παραολυμπιακοί Αγώνες;
Είναι το κορυφαίο αθλητικό γεγονός μετά τους Ολυμπιακούς και είναι όνειρο κάθε αθλητή να μπορέσει να συμμετάσχει. Εμένα ήταν η έκτη μου φορά που έλαβα μέρος στο Παρίσι και καλύτερη στιγμή μου ήταν η απονομή χάλκινου μεταλλίου στην Αθήνα το 2004.
6. Πώς αισθανθήκατε στην πρώτη σας μεγάλη διοργάνωση;
Η πρώτη μου συμμετοχή ήταν στο Πανευρωπαϊκό στην Ολλανδία όπου κέρδισα χάλκινο μετάλλιο στα 200 μέτρα ελεύθερο. Ένιωσα περήφανος που εκπροσώπησα τη χώρα μου και πήρα ώθηση να συνεχίσω.
7. Ποιο μήνυμα θα στέλνατε στους νέους αθλητές;
Ο αθλητισμός προσφέρει σωματική και ψυχική βελτίωση και ο καθένας που θέλει να τον ακολουθήσει να το κάνει, είτε είναι με αναπηρία είτε χωρίς. Παρόλη την κούραση, δίνει χαρά και κίνητρο να συνεχίσεις, αφού όταν τελειώσεις την προπόνησή σου νιώθεις γεμάτος μέσα σου και αισθάνεσαι μεγάλη χαρά.
8. Τι πιστεύετε για την αναγνώριση των Παραολυμπιονικών και την υποστήριξη που λαμβάνουν ;
Η αναγνώριση ήρθε σταδιακά μετά την διοργάνωση των Παραολυμπιακών αγώνων το 2004 στην Αθήνα η οποία έδωσε στον κόσμο την ευκαιρία να δει ότι οι Παραολυμπιονίκες είναι αθλητές ισάξιοι με τους Ολυμπιονίκες. Στους τελευταίους Παραολυμπιακούς αγώνες στο Παρίσι και με τις επιτυχίες που είχαμε ως εθνική ομάδα, η εικόνα μας βελτιώθηκε. Ο κόσμος βλέπει πλέον τους Παραολυμπιακούς ως ισάξιους των Ολυμπιακών Αγώνων.
9. Πώς αντιμετωπίζετε την ψυχολογική πίεση;
Η συμμετοχή στους αγώνες δημιουργεί κάποιο άγχος στους αθλητές, στην αρχή περισσότερο , αλλά με εμπειρία και την καθοδήγηση του προπονητή, μαθαίνεις να το διαχειρίζεσαι θετικά ώστε να πετύχεις όσο γίνεται καλύτερα τους στόχους σου.
10. Τι πρέπει να γνωρίζουν οι μαθητές για τη ζωή ενός Παραολυμπιονίκη;
Είναι μια δύσκολη, καθημερινή προσπάθεια. Εγώ προσωπικά κολυμπάω 6 φορές την βδομάδα και όλη η προετοιμασία για τους παραολυμπιακούς προϋποθέτει 4 χρόνια. Απαιτεί υπομονή και επιμονή, καθώς υπάρχουν προκλήσεις όπως οι τραυματισμοί που σε πάνε πιο πίσω, αλλά πρέπει να έχεις στο μυαλό σου ότι ό,τι αρνητικό μπορεί να σου συμβεί πρέπει να το ξεπεράσεις .
11. Ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας;
Το μυστικό είναι να έχεις την υπομονή και την επιμονή, να μην απογοητεύεσαι λόγω δυσκολιών και νομίζω ένα μεγάλο θετικό είναι να αγαπάς αυτό που κάνεις. Αν δεν σου αρέσει, δεν θα έχεις διάρκεια ούτε επιτυχία.
12. Έχουν βελτιωθεί οι συνθήκες προσβασιμότητας στην Ελλάδα; και ποιες δυσκολίες αντιμετωπίζετε στη καθημερινότητά σας, παραδείγματος χάρη στη μετακίνηση σας ως άτομο με αναπηρία;
Υπάρχει πρόοδος, αλλά είμαστε πίσω σε σχέση με το εξωτερικό. Η προσβασιμότητα παραμένει πρόκληση, αν και γίνονται βήματα για την βελτίωση της, πολλές φορές όμως είναι αυτή που στη πραγματικότητα δημιουργεί την αναπηρία και όχι η ίδια η αναπηρία.
13. Πώς επηρεάστηκαν οι σχέσεις σας μετά το ατύχημα;
Υπήρχαν δύο διαφορετικά είδη συμπεριφορών μετά το ατύχημα, τα άτομα τα οποία συνέχισαν να είναι κοντά μου, να μου δίνουν θάρρος να συνεχίσω και να χαίρονται με τις προσπάθειές μου και τα άτομα που το είδαν ως κάτι αρνητικό και απομακρύνθηκαν. Σιγά-σιγά όμως ο κόσμος γίνεται πιο δεκτικός και αρχίζει να καταλαβαίνει πως αξίζει πάντα να βοηθάμε τα άτομα αυτά και να μη τους βάζουμε οι ίδιοι εμπόδια.
14. Πώς η σταδιοδρομία σας επηρέασε την αναγνωρισιμότητα;
Οι επιτυχίες μας έφεραν αναγνώριση και προώθησαν ένα θετικό μήνυμα συνεργασίας με τους Ολυμπιονίκες.
15. Πώς ισορροπείτε αθλητικές και άλλες υποχρεώσεις;
Ο πρωταθλητισμός απαιτεί θυσίες και το πιο σημαντικό είναι η σωστή διαχείριση χρόνου και το καλύτερο δυνατό πρόγραμμα. Είναι δύσκολο, αλλά τελικά σου δίνει χαρά και δύναμη.
16. Ποιοι είναι οι μελλοντικοί σας στόχοι;
Οι μελλοντικοί μου στόχοι είναι να συμμετάσχω σε επόμενους αγώνες, κυρίως στους Παραολυμπιακούς και να καταφέρω να φτάσω στα όριά μου και να τα ξεπεράσω.
Ιωάννα Καρατζά,
Σταύρο Κιττάκης,
Σωτήρης Κωνσταντής,
Γιώργος Μουτζούρης
