Βαν Γκονγκ

Η ΖΩΗ ΤΟΥ VINCENT VAN GOGH

Ο Vincent Van Gogh ήταν ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους στην ιστορία της τέχνης, αν και κατά τη διάρκεια της ζωής του δεν αναγνωρίστηκε ιδιαίτερα. Γεννήθηκε στις 30 Μαρτίου 1853 στο χωριό Groot-Zundert της Ολλανδίας. Ήταν γιος ενός πάστορα και μεγάλωσε σε ένα αυστηρό θρησκευτικό περιβάλλον, το οποίο επηρέασε έντονα τον χαρακτήρα και τη σκέψη του.

Από μικρή ηλικία, ο Van Gogh έδειξε ενδιαφέρον για την τέχνη, αλλά δεν ξεκίνησε αμέσως να ζωγραφίζει. Αρχικά εργάστηκε ως έμπορος έργων τέχνης, αλλά δεν τα κατάφερε στον τομέα αυτό. Στη συνέχεια προσπάθησε να γίνει ιερέας, ακολουθώντας τα βήματα του πατέρα του, όμως και αυτή η προσπάθεια δεν είχε επιτυχία.

Τελικά, γύρω στην ηλικία των 27 ετών, αποφάσισε να αφοσιωθεί στη ζωγραφική. Ήταν αυτοδίδακτος σε μεγάλο βαθμό και μέσα σε λίγα χρόνια ανέπτυξε ένα μοναδικό καλλιτεχνικό στυλ. Τα πρώτα του έργα ήταν σκοτεινά και επηρεασμένα από τη ζωή των φτωχών ανθρώπων, όπως ο πίνακας «Οι Πατατοφάγοι».

Αργότερα μετακόμισε στο Παρίσι, όπου γνώρισε άλλους καλλιτέχνες και επηρεάστηκε από τον ιμπρεσιονισμό. Εκεί άρχισε να χρησιμοποιεί πιο φωτεινά χρώματα και να πειραματίζεται με νέες τεχνικές. Η αλλαγή αυτή ήταν καθοριστική για την εξέλιξη του έργου του.

Ένα σημαντικό κεφάλαιο της ζωής του ήταν η παραμονή του στην πόλη Arles της Γαλλίας. Εκεί δημιούργησε μερικά από τα πιο γνωστά έργα του, όπως τα «Ηλιοτρόπια» και «Το Υπνοδωμάτιο». Ονειρευόταν να δημιουργήσει μια κοινότητα καλλιτεχνών, αλλά το όνειρό του δεν πραγματοποιήθηκε.

Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Van Gogh αντιμετώπισε σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα. Οι κρίσεις του επηρέαζαν τόσο τη ζωή όσο και το έργο του. Ένα από τα πιο γνωστά περιστατικά είναι όταν έκοψε μέρος του αυτιού του μετά από έναν καβγά με τον φίλο του ζωγράφο Paul Gauguin.

Παρά τα προβλήματά του, συνέχισε να δημιουργεί ασταμάτητα. Μέσα σε περίπου δέκα χρόνια καλλιτεχνικής δραστηριότητας, δημιούργησε περισσότερους από 2.000 πίνακες και σχέδια. Το έργο του χαρακτηρίζεται από έντονα χρώματα, δυνατές πινελιές και έντονη συναισθηματική έκφραση.

Ένα από τα πιο διάσημα έργα του είναι «Η Έναστρη Νύχτα», που ζωγράφισε ενώ βρισκόταν σε ψυχιατρική κλινική. Ο πίνακας αυτός θεωρείται σήμερα αριστούργημα και δείχνει τη βαθιά εσωτερική του ένταση.

Δυστυχώς, ο Van Gogh δεν γνώρισε την επιτυχία όσο ζούσε. Πούλησε μόλις έναν πίνακα και ζούσε κυρίως με την οικονομική βοήθεια του αδελφού του, Theo, ο οποίος τον στήριζε σε όλη του τη ζωή.

Στις 29 Ιουλίου 1890, σε ηλικία 37 ετών, ο Vincent Van Gogh πέθανε, πιθανότατα από αυτοτραυματισμό. Μετά τον θάνατό του, το έργο του άρχισε να αναγνωρίζεται και σήμερα θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους όλων των εποχών.

Η ζωή του Van Gogh αποτελεί παράδειγμα επιμονής και πάθους για την τέχνη, παρά τις δυσκολίες. Το έργο του συνεχίζει να εμπνέει ανθρώπους σε όλο τον κόσμο μέχρι και σήμερα.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Wikipedia – Vincent van Gogh

Van Gogh Museum (www.vangoghmuseum.nl)

Encyclopaedia Britannica – Vincent van Gogh

Gombrich, E.H., «Η Ιστορία της Τέχνης»

Ένα μικρό δείγμα της δουλειάς τους αναρτήθηκε στις σχολικές τάξεις. Από αυτές διαλέξαμε μερικές για το σχολικό μας περιοδικό.

   Αγγελάκης Μάριος, Καραμπογιάς Θωμάς

Καραγάνης Λάμπρος, Αργυρός Σπύρος

Δαμιανάκης Μάνος

Αυτές οι εικόνες γεννούν σκέψεις για το πώς είναι τελικά ο κόσμος μας και ποιες είναι οι αιτίες αυτών των συγκρούσεων. Αναρωτιέμαι αν η ανθρώπινη φύση είναι καταδικασμένη στη βία ή αν πρόκειται για πολιτικές και οικονομικές αποφάσεις που θυσιάζουν τους απλούς ανθρώπους. Οι πόλεμοι δεν ξεσπούν τυχαία- πίσω τους υπάρχουν συμφέροντα, ιστορικές διαμάχες και ανισότητες που διαιωνίζονται. Όμως, το τίμημα το πληρώνουν πάντα οι πιο αδύναμοι και αυτό δημιουργεί μια αίσθηση αδικίας που δύσκολα ξεπερνιέται.

Για εμάς τους εφήβους, όλα αυτά προκαλούν έντονα συναισθήματα: φόβο για το μέλλον, θυμό για την αδικία που επικρατεί αλλά και μια βαθιά ανάγκη για αλλαγή. Πολλοί νιώθουν ανήμποροι μπροστά στις τόσες μεγάλες καταστροφές, ενώ άλλοι προσπαθούν να ενημερωθούν και να εκφραστούν. Μια τέτοια περίπτωση είναι η σκηνοθέτρια του ντοκιμαντέρ «Για τη μικρή Σαμά» που είδα πρόσφατα στο Ertflix. Το ντοκιμαντέρ είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα που δείχνει την ανθρώπινη πλευρά του πολέμου, μέσα από τα μάτια μιας μητέρας που καταγράφει την καθημερινότητα μέσα στη σύγκρουση στον εμφύλιο στη Συρία και απευθύνει τις σκέψεις της στην μικρή της κόρη Σαμά. Τέτοιες ιστορίες μας φέρνουν πιο κοντά στην πραγματικότητα και μας θυμίζουν ότι πίσω από κάθε είδηση υπάρχει μια προσωπική ιστορία που αξίζει να ακουστεί.

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΑΓΓΛΙΚΩΝ

Φέτος το σχολείο μας, για δεύτερη χρόνια, έλαβε μέρος  σε έναν σημαντικό διαγωνισμό. Συγκεκριμένα, παιδιά της Α και Β τάξης, έλαβαν μέρος στον διαγωνισμό  αγγλικών kangaroo language contest στις, 4-2-2026  σε επίπεδα αγγλικών: Α’2 ,Β’1 Β’2!!!!

Οι συμμετέχοντες είχαν μεγάλο ποσοστό επιτυχίας. Ανάμεσα στους μαθητές και τις μαθήτριες που διαγωνίστηκαν διακρίθηκαν οι εξής:

Φετουρή Δανάη

• Γεράσιμος Καββαδάς
• Κοράκης Ιωάννης
• Κριτσιδίμα Ναταλία
• Μαρετση Ευαγγέλια
• Φωτάκης Μιχαήλ-Άγγελος  

που βγήκαν μέσα στους 100 επιτυχόντες της Ελλάδας ( wow!), και θα περάσουν στην δεύτερη φάση του διαγωνισμού , στις 14-3-2026 . Τους ευχόμαστε ,καλή επιτυχία !!!!!!!

Η Μαρινέλλα, υπήρξε μια από τις κορυφαίες, με τεράστια επιρροή ερμηνεύτριες του ελληνικού τραγουδιού. Γεννήθηκε στις 19 Μαΐου 1938 και απεβίωσε στις 28 Μαρτίου 2026, σε ηλικία 87 χρονών. Το πραγματικό της όνομα ήταν Κυριακή Παπαδόπουλου.  Προερχόταν από οικογένεια προσφύγων της Κωνσταντινούπολης που παρόλο την φτώχεια της, ήταν πλούσια σε αγάπη αλλά και σε καλλιτεχνική φλέβα.

Η επαφή της με την μουσική και το τραγούδι ξεκίνησε από πολύ νεαρή ηλικία, ενώ ασχολήθηκε και με το θέατρο. Την πορεία της χάραξε δίπλα στον Στέλιο Καζαντζίδη. Δέθηκαν και στην τέχνη αλλά και στην ζωή τους, αποτελώντας ένα από τα πιο εμβληματικά ντουέτα του ελληνικού τραγουδιού (1964-1966) . Μετά τον χωρισμό τους έκανε μια εντυπωσιακή στροφή στην μοντέρνα μουσική, την οποία συνέδεσε με έντονη θεατρικότητα και κίνηση πάνω στη σκηνή, κάτι πολύ πρωτοπόρο για την εποχή της.

Αργότερα παντρεύτηκε και με τον Τόλη Βοσκόπουλο(1973-1981) με τον οποίο συνεργάστηκε και καλλιτεχνικά, σχέση που οδήγησε σε μεγάλες επιτυχίες. Παρά το γεγονός ότι δεν απέκτησαν μαζί παιδιά, ο Βοσκόπουλος λάτρεψε την κόρη της Μαρινέλλας, Τζωρτζίνα Σερπιέρη, και την μεγάλωσε σαν δικό του παιδί.

Η Μαρινέλλα συνεργάστηκε με σπουδαία πρόσωπα της εποχής, όπως με τους συνθέτες Χατζιδάκη, Θεοδωράκη, Πλέσσα, Ζαμπέτα, Ξαρχάκο κλπ., καθώς και με άλλους τραγουδιστές, Νταλάρα, Βοσκόπουλο, Καζαντζίδη, Ρέμο και πολλούς ακόμα. Τέλος ήταν και η πρώτη εκπρόσωπος της Ελλάδας στον διαγωνισμό Eurovision το 1974 με το τραγούδι <<Κρασί, θάλασσα και τ’ αγόρι μου>>.

Η μουσική της καριέρα τερματίστηκε τον Σεπτέμβριο του 2024, όταν κατά την διάρκεια συναυλίας της, υπέστη αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο και μεταφέρθηκε στη ΜΕΘ σε κρίσιμη κατάσταση.

ΠΗΓΕΣ

• https://www.lifo.gr/culture/music/marinella
• https://el.wikipedia.org/wiki
• https://www.pi.ac.cy/pi/files/epimorfosi/isotita_fylou/dimgymn/arxeia/texni/Music/Istoselides/Marinella_Tragoudistria.pdf

Αυτή τη στιγμή γίνεται πόλεμος. Αυτή τη στιγμή κάποιοι πεθαίνουν. Γιατί; Γιατί οι άνθρωποι πλέον δεν είναι πρόθυμοι να συζητήσουν, να διαπραγματευτούν, αλλά είναι πρόθυμοι να σκοτώσουν τα αδέρφια τους, με σκοπό να κατακτήσουν αυτό που θέλουν. ΑΥΤΟΣ είναι ο κόσμος μας σήμερα.
ΑΓΩΝΙΣΟΥ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΟ

Είμαστε τα παιδιά του σήμερα, τα περισσότερα σε πλήρη άγνοια, κι αν όχι σε άγνοια, σε αδιαφορία. «Μα δεν επιτέθηκαν σε εμάς, γιατί να με ενδιαφέρει;» Θα πρέπει να σε ενδιαφέρει, επειδή πρέπει να διατηρήσεις το δικαίωμα σου να ζεις. Σήμερα, σκέφτεσαι πως δεν επηρεάζεσαι σε τίποτα, αύριο, όμως, εσύ θα πρέπει να επιβιώσεις σε έναν κόσμο που δεν υπάρχουν πλέον άνθρωποι αλλά απάνθρωποι, οι έννοιες ανθρωπιά, αδελφικότητα, ομόνοια, ειρήνη, ενότητα θα έχουν χάσει πλέον την αξία τους και θα έχουν καταρρεύσει λόγω της βαναυσότητας του πολέμου. Θα επιβιώνεις σε συνθήκες χαοτικές, αντίξοες, ανυπόφορες…ΔΕΝ θα ζεις! Μόνο στην σκέψη πως θα ζω σε έναν τέτοιο κόσμο, σε μία τέτοια κοινωνία, σε ένα περιβάλλον με πρόσφυγες, που ο κόσμος θα πεινάει, θα καταστρέφεται, εγώ, λυπάμαι.

Εμείς είμαστε ακόμα μικροί, παρόλα αυτά το σχολείο και οι γονείς μας μας προετοιμάζουν να γίνουμε σωστοί, ηθικοί, δίκαιοι άνθρωποι, με άποψη, ενεργοί πολίτες. Μην νομίζεις πως δεν μπορείς να κάνεις τίποτα, ενημερώσου, ενδιαφέρσου, κινητοποιήσου, καθώς η ειρήνη ήταν, είναι και θα είναι η πηγή ζωής σου, η ελευθερία σου.

ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΥ ΑΡΕΤΗ Β4

«Όλος ο κόσμος είναι μία θεατρική σκηνή και όλοι, άντρες και γυναίκες, απλά ηθοποιοί.» Αυτό είπε ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ και είχε απόλυτο δίκιο. Μία θεατρική σκηνή μπορεί να γίνει τα πάντα και ένας ηθοποιός μπορεί να υποδύεται τα πάντα. Στο θέατρο κάθε ιστορία, κάθε συναίσθημα, κάθε σκέψη γίνεται πράξη. Η μόνη διαφορά είναι πως στο θέατρο όχι μόνο νιώθεις την μαγεία των πραγμάτων, αλλά την βλέπεις. Έτσι και το σχολείο μας, την προηγούμενη εβδομάδα επισκέφτηκε το θέατρο για να παρακολουθήσει την παράσταση «Η Παναγία των Παρισίων», μια εμπειρία που μας ταξίδεψε βαθιά μέσα στην ιστορία και μας γέμισε έντονα συναισθήματα.

Η ΥΠΟΘΕΣΗ

Το έργο, βασισμένο στο μυθιστόρημα του Βίκτωρος Ουγκώ, μας μετέφερε στο Μεσαιωνικό Παρίσι, όταν ακόμα η λέξη διαφορετικότητα θεωρούνταν…κακή. Η  ιστορία μας εξελίσσεται στον επιβλητικό ναό της Νοτρ Νταμ, την Παναγιά των Παρισίων! Εκεί, ο παραμορφωμένος Κουασιμόδος ζει σα φυλακισμένος υπό την υπόβλεψη του σκοτεινού Φρόλο. Όταν όμως γνωρίζει την τσιγγάνα Εσμεράλδα, μαζί παλεύουν να συντρίψουν την  αδικία και την περιφρόνηση  και να δημιουργήσουν ένα νέο Παρίσι, όπου η διαφορετικότητα είναι από όλους αποδεκτή. Στο έργο αυτό, λοιπόν, η αγάπη και η διαφορετικότητα μπλέκονται σε μία συγκινητική ιστορία.

Οι εντυπώσεις μας

Το θέατρο μας υποδέχτηκε με μία ζεστή ατμόσφαιρα, ενώ τα σκηνικά και ο φωτισμός μας δημιούργησαν την αίσθηση ότι στεκόμασταν πραγματικά μπροστά στον καθεδρικό ναό της Παναγιάς των Παρισίων. Οι ηθοποιοί εντυπωσίασαν με τις ερμηνείες τους: ο Κουασιμόδος παρουσιάστηκε με μία τρυφερότητα, ενώ η Εσμεράλδα έδωσε ζωντάνια και δύναμη στην ιστορία. Κατά τη διάρκεια της παράστασης νιώσαμε θαυμασμό και πολλές φορές προβληματισμό. Μετά το τέλος της, συζητήσαμε για τη σημασία της αποδοχής, για το πώς η κοινωνία αντιμετωπίζει όσους θεωρεί «διαφορετικούς» και για το πώς η αγάπη μπορεί να αλλάξει τις ζωές των ανθρώπων. Αυτή η σχολική εκδρομή μας έφερε πιο κοντά με το θέατρο αφήνοντάς μας συναισθήματα που θα θυμόμαστε καιρό!

 ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΥ ΑΡΕΤΗ, ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ, Β4