«Όλος ο κόσμος είναι μία θεατρική σκηνή και όλοι, άντρες και γυναίκες, απλά ηθοποιοί.» Αυτό είπε ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ και είχε απόλυτο δίκιο. Μία θεατρική σκηνή μπορεί να γίνει τα πάντα και ένας ηθοποιός μπορεί να υποδύεται τα πάντα. Στο θέατρο κάθε ιστορία, κάθε συναίσθημα, κάθε σκέψη γίνεται πράξη. Η μόνη διαφορά είναι πως στο θέατρο όχι μόνο νιώθεις την μαγεία των πραγμάτων, αλλά την βλέπεις. Έτσι και το σχολείο μας, την προηγούμενη εβδομάδα επισκέφτηκε το θέατρο για να παρακολουθήσει την παράσταση «Η Παναγία των Παρισίων», μια εμπειρία που μας ταξίδεψε βαθιά μέσα στην ιστορία και μας γέμισε έντονα συναισθήματα.
Η ΥΠΟΘΕΣΗ
Το έργο, βασισμένο στο μυθιστόρημα του Βίκτωρος Ουγκώ, μας μετέφερε στο Μεσαιωνικό Παρίσι, όταν ακόμα η λέξη διαφορετικότητα θεωρούνταν…κακή. Η ιστορία μας εξελίσσεται στον επιβλητικό ναό της Νοτρ Νταμ, την Παναγιά των Παρισίων! Εκεί, ο παραμορφωμένος Κουασιμόδος ζει σα φυλακισμένος υπό την υπόβλεψη του σκοτεινού Φρόλο. Όταν όμως γνωρίζει την τσιγγάνα Εσμεράλδα, μαζί παλεύουν να συντρίψουν την αδικία και την περιφρόνηση και να δημιουργήσουν ένα νέο Παρίσι, όπου η διαφορετικότητα είναι από όλους αποδεκτή. Στο έργο αυτό, λοιπόν, η αγάπη και η διαφορετικότητα μπλέκονται σε μία συγκινητική ιστορία.
Οι εντυπώσεις μας
Το θέατρο μας υποδέχτηκε με μία ζεστή ατμόσφαιρα, ενώ τα σκηνικά και ο φωτισμός μας δημιούργησαν την αίσθηση ότι στεκόμασταν πραγματικά μπροστά στον καθεδρικό ναό της Παναγιάς των Παρισίων. Οι ηθοποιοί εντυπωσίασαν με τις ερμηνείες τους: ο Κουασιμόδος παρουσιάστηκε με μία τρυφερότητα, ενώ η Εσμεράλδα έδωσε ζωντάνια και δύναμη στην ιστορία. Κατά τη διάρκεια της παράστασης νιώσαμε θαυμασμό και πολλές φορές προβληματισμό. Μετά το τέλος της, συζητήσαμε για τη σημασία της αποδοχής, για το πώς η κοινωνία αντιμετωπίζει όσους θεωρεί «διαφορετικούς» και για το πώς η αγάπη μπορεί να αλλάξει τις ζωές των ανθρώπων. Αυτή η σχολική εκδρομή μας έφερε πιο κοντά με το θέατρο αφήνοντάς μας συναισθήματα που θα θυμόμαστε καιρό!
ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΥ ΑΡΕΤΗ, ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ, Β4
