Το σκάκι είναι ένα επιτραπέζιο παιχνίδι στρατηγικής, που παίζεται ανάμεσα σε δύο παίχτες. Παίζεται στη «σκακιέρα», ένα διάγραμμα 64 τετραγώνων, βαμμένων εναλλάξ με μαύρο και λευκό χρώμα (αν και στην πράξη μπορεί τα χρώματα να είναι διαφορετικά, αλλά οι ονομασίες είναι πάντα «λευκά» και «μαύρα») και διατεταγμένων οριζοντίως και καθέτως σε διαστάσεις 8×8.

Κάθε παίχτης έχει στη διάθεσή του 16 πεσσούς (κομμάτια): έναν βασιλιά, μία βασίλισσα, δύο πύργους, δύο ίππους, δύο αξιωματικούς και οχτώ πιόνια. Κάθε ένας από τους έξι τύπους πεσσών εκτελεί διαφορετικές κινήσεις στην σκακιέρα. Ένας παίχτης παίζει με τους λευκούς πεσσούς και ο άλλος με τους μαύρους. Οι πεσσοί χρησιμοποιούνται για να παράσχουν υποστήριξη σε άλλους πεσσούς του ίδιου χρώματος ή για να επιτεθούν και να αιχμαλωτίσουν πεσσούς του αντιπάλου.

Σκοπός κάθε παίχτη είναι η επίτευξη ματ στον αντίπαλο βασιλιά, ώστε αυτός να μην είναι σε θέση να αντιμετωπίσει μια επίθεση που δέχεται από τους πεσσούς του αντιπάλου ή πιο απλά να μην μπορεί να ξεφύγει από θέση σαχ (απειλής) με μία μόνο κίνηση. Σημειωτέον ότι ο βασιλιάς στο σκάκι δεν αιχμαλωτίζεται (με την έννοια της εξόδου από τη σκακιέρα), αφού μόλις βρεθεί σε θέση ματ σηματοδοτείται η λήξη του παιχνιδιού. Εκτός από την επίτευξη ματ, ένας παίχτης κερδίζει εάν ο αντίπαλός του παραιτηθεί αυτοβούλως («εγκαταλείψει»), καθώς κρίνει πως η ήττα του είναι αναπόφευκτη. Άλλο πιθανό αποτέλεσμα μιας παρτίδας σκακιού είναι η ισοπαλία, η οποία μπορεί να προκύψει με διάφορους τρόπους (δείτε σχετικά στο άρθρο: Κανόνες του σκακιού).

Πιστεύεται πως το σκάκι προήλθε από την Ινδία, πριν τον 7ο αιώνα. Η αξία των πεσσών καθορίστηκε στην Ισπανία τον 15ο αιώνα, ενώ οι σύγχρονοι κανόνες του παιχνιδιού διαμορφώθηκαν στην Ιταλία ήδη από τον 15ο αιώνα και τελικώς οριστικοποιήθηκαν τον 19ο αιώνα. Σήμερα, το σκάκι παίζεται από εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, ενώ νέοι τύποι του παιχνιδιού, που διαφέρουν από τον κλασσικό ως προς τους κανόνες ή / και ως προς το είδος της σκακιέρας ή / και ως προς τα είδη και τον αριθμό των πεσσών, έχουν επίσης καταστεί σημαντικά δημοφιλείς.

Ο πρώτος αναγνωρισμένος Παγκόσμιος Πρωταθλητής Σκακιού, Βίλελμ Στάινιτς, κέρδισε τον τίτλο του το 1886. Από το 1948, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα άρχεται από τη Διεθνή Σκακιστική Ομοσπονδία (Fédération Internationale des Échecs – FIDE), η οποία ορίζει τους σύγχρονους κανόνες του σκακιού, που δημοσιεύονται στο σχετικό της Εγχειρίδιο (Handbook),^[1] και είναι επίσης υπεύθυνη για την απονομή διάφορων τίτλων της σκακιστικής κατάταξης. Ο μεγαλύτερος τίτλος στο σκάκι είναι αυτός του Διεθνή Γκρανμαίτρ, ο οποίος ισχύει εφ όρου ζωής. Αρκετοί σκακιστικοί οργανισμοί έχουν δικά τους συστήματα κατάταξης σε εθνικό επίπεδο, ενώ το σκάκι αναγνωρίζεται ως άθλημα από πολλά εθνικά σωματεία.

Κατά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές άρχισαν να παίζουν σκάκι απέναντι σε ανθρώπους, με ολοένα και αυξανόμενη επιτυχία. Πολλοί γκρανμαίτρ προσπάθησαν τότε να χρησιμοποιήσουν ένα ειδικό «σκάκι κατά του υπολογιστή» σε παιχνίδια εναντίον υπολογιστών, το οποίο σχεδιάστηκε για μακροπρόθεσμους ελιγμούς των οποίων οι στόχοι δεν ήταν αναγνωρίσιμοι στον υπολογιστή στο πλαίσιο του υπολογιστικού του βάθους. Ωστόσο, αποδείχθηκε τελικώς ότι οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να αντέξουν ενάντια στη συνεχώς αυξανόμενη υπολογιστική ισχύ των υπολογιστών. Ο αμιγώς σκακιστικός υπολογιστής Deep blue, που αναπτύχθηκε από την εταιρεία IBM, έγινε ο πρώτος υπολογιστής που κατάφερε να νικήσει έναν Παγκόσμιο Πρωταθλητή, επικρατώντας του Γκάρι Κασπάροφ στον μεταξύ τους αγώνα που έλαβε χώρα το 1997, σε διαγωνισμό έξι παιχνιδιών με έλεγχο τουρνουά.

Έκτοτε οι υπολογιστές έχουν ξεπεράσει σε δύναμη τους ανθρώπους, και σήμερα χρησιμοποιούνται για την κατανόηση και εμβάθυνση της σκακιστικής θεωρίας. Για τους περισσότερους κύριους παίκτες, ο υπολογιστής έχει γίνει απαραίτητος στην προετοιμασία και την ανάλυση των παιχνιδιών τους. Το σκάκι μπορεί, επίσης, να παιχτεί σε κινητά τηλέφωνα, PDA (Personal Digital Assistant, Προσωπικός ψηφιακός οδηγός) και άλλες φορητές συσκευές. Το διαδικτυακό σκάκι έχει συμβάλλει σημαντικά στη δημοφιλία του αθλήματος, επιτρέποντας σε ερασιτέχνες και επαγγελματίες παίχτες να διαγωνιστούν σε αυτό το παιχνίδι. Πολλοί άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έκαναν ακόμα πιο ενεργή χρήση αυτής της ευκαιρίας ειδικά κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19. Αυτό συνέβαλε στη διάδοση του σκακιού, όπως και στο σταθερά αυξανόμενο φάσμα βίντεο και ροών που σχετίζονται με το σκάκι.

Βασικά μέρη παιχνιδιού

Τα βασικά μέρη του σκακιού είναι η σκακιέρα και οι πεσσοί.

Σκακιέρα

Κύριο λήμμα: Σκακιέρα

Η Σκακιέρα είναι ένα διάγραμμα που ορίζεται από οκτώ οριζόντιες λωρίδες διασταυρούμενες από οκτώ κάθετες στήλες, διαμορφώνοντας έτσι, συνολικά, 64 τετράγωνα, βαμμένα εναλλάξ με μαύρο και λευκό χρώμα (αν και στην πράξη τα χρώματα συχνά είναι διαφορετικά, αλλά οι ονομασίες είναι πάντα «λευκά» και «μαύρα»), λεγόμενα λευκά και μαύρα εναλλάξ (πρόκειται για ίδιο διάγραμμα που χρησιμοποιείται και στο παιχνίδι της ντάμας, όπου όμως χρησιμοποιούνται μόνο τα μαύρα τετράγωνα, ενώ στο σκάκι χρησιμοποιούνται όλα τα τετράγωνα), επί των οποίων φέρονται και μετακινούνται στη συνέχεια οι πεσσοί σύμφωνα με τους κανόνες του παιγνιδιού.

Πεσσοί σκακιού

Πεσσοί
	Βασιλιάς
	Βασίλισσα
	Πύργος
	Αξιωματικός
	Ίππος
	Πιόνι

Κύριο λήμμα: Σκακιστικά κομμάτια

Το σκάκι παίζεται με συνολικά 32 ειδικά σχεδιασμένους πεσσούς (κομμάτια), εκ των οποίων οι μισοί έχουν χρώμα λευκό και οι άλλοι μαύρο, που επιλέγονται από τους δύο παίκτες. Για τις παραλλαγές του παιχνιδιού υπάρχουν περισσότεροι ή λιγότεροι πεσσοί, οι οποίοι αρκετές φορές είναι και διαφορετικά σχεδιασμένοι ή αντιπροσωπεύουν νέες ιδιότητες των παραλλαγών αυτών.

Το Ναύπλιο είναι πόλη της ανατολικής Πελοποννήσου. Αποτελεί έδρα του δήμου Ναυπλιέων, πρωτεύουσα της Περιφερειακής Ενότητας Αργολίδας και έναν από τους κυριότερους λιμένες της ανατολικής Πελοποννήσου.^[1][2] Σύμφωνα με την απογραφή 2021 είχε 14.532 κατοίκους.^[3] Το ιστορικό κέντρο της πόλης έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός,^[4] ενώ υπήρξε πρωτεύουσα της Ελλάδας κατά την περίοδο 1827 – 1834^[1].

Από ποια ουράνια σώματα αποτελείτε το ηλιακό μας σύστημα

• Ο Ήλιος: Το κεντρικό, αυτόφωτο αστέρι του συστήματος.
• Πλανήτες:

• Εσωτερικοί πλανήτες: Ερμής, Αφροδίτη, Γη, Άρης.
• Εξωτερικοί πλανήτες: Δίας, Κρόνος, Ουρανός, Ποσειδώνας.
• Αστεροειδείς: Σώματα κυρίως βραχώδη που βρίσκονται συνήθως στην κύρια ζώνη αστεροειδών μεταξύ Άρη και Δία.
• Κομήτες: Παγωμένα σώματα που προέρχονται κυρίως από το Νέφος του Όορτ, ένα υποθετικό σφαιρικό νέφος παγωμένων αντικειμένων που περιβάλλει το Ηλιακό Σύστημα σε πολύ μεγάλες αποστάσεις.

• Δορυφόροι: Σώματα που περιστρέφονται γύρω από τους πλανήτες (όπως η Σελήνη που περιστρέφεται γύρω από τη Γη).
• Μικρότερα σώματα:

Γεγονότα και χαρακτηριστικά

• Το ηλιακό σύστημα σχηματίστηκε πριν από περίπου 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια από την βαρυτική κατάρρευση ενός γιγάντιου μοριακού νέφους.
• Βρίσκεται στο Τοπικό Διαστρικό Νέφος, στον Βραχίονα του Ορίωνα του Γαλαξία μας.
• Οι εσωτερικοί πλανήτες είναι βραχώδεις και πυκνοί, ενώ οι εξωτερικοί είναι αέριοι και έχουν συστήματα δακτυλίων από πέτρα και πάγο. 

Συντάκτης: Εύη Τ.

Πηγές:

https://el.wikipedia.org

AI της Google

Όταν διαλέγουμε ένα σκύλο ιδανικό για διαμέρισμα, σπίτι ή για μία οικογένεια, οι περισσότεροι από εμάς, σκεφτόμαστε με βάση το χαρακτήρα που πιθανόν θα έχει. Για παράδειγμα, είναι ικανός να δαγκώσει ή να γρυλίσει όταν τον προκαλούν; Θα είναι φιλικός με καινούρια πρόσωπα;

Εξίσου σημαντικό επίσης είναι να γνωρίζεις εάν είναι και ο ίδιος ο σκύλος δεκτικός στο να εκπαιδευτεί τόσο από τους γονείς όσο και από τα παιδιά. Τα πηγαίνει καλά με τα άλλα κατοικίδια; Είναι «ανθεκτικός»; θα μπορέσει να ανταπεξέλθει στα δύσκολα παιχνίδια των παιδιών;

Υπάρχουν όμως και άλλες παράμετροι όταν αναζητάμε τον κατάλληλο σκύλο για το σπίτι ή το διαμέρισμά μας. Αρκετοί είναι αυτοί που επιθυμούν ράτσες σκύλων που δεν μαδάνε πολύ ή μικρόσωμα σκυλιά που δεν μεγαλώνουν πολύ σε μέγεθος, ώστε η συμβίωση σε ένα μικρό χώρο να μην έχει προβλήματα.

Επίσης, μία ανέφικτη επιθυμία για κάποιους είναι ένας σκύλος που δεν χρειάζεται βόλτα. Αν κάποιος δεν διαθέτει τον χρόνο ή την διάθεση, καλύτερα είναι να μην αποκτήσει ένα κατοικίδιο το οποίο χρειάζεται μεγάλη φροντίδα και είναι σίγουρα μία πολύ μεγάλη ευθύνη!

Σύμφωνα με αυτά τα κριτήρια, λοιπόν, ακολουθούν οι 10 ράτσες σκύλων, που πιστεύουμε ότι ταιριάζουν περισσότερο στο προφίλ μια οικογένειας.

. Κανίς (Poodle)

Τα μεγαλύτερα σε μέγεθος Κανίς είναι πολύ έξυπνα σκυλιά, εκπαιδεύονται εύκολα, είναι καλόψυχα, ευγενικά με τα παιδιά και ιδανικά για οικογένειες με αλλεργίες, αφού δεν αφήνουν καθόλου τρίχωμα και δεν έχουν τριχόπτωση. Με προσδόκιμο ζωής τα 12-15 χρόνια, τα μεγάλα Κανίς αγαπούν τις βόλτες, το κολύμπι, το παιχνίδι, αλλά είναι εξίσου χαρούμενα και με το να μένουν απλώς στο σπίτι με την καινούρια τους οικογένεια. Τέλος, είναι πολύ πιο ήρεμα από τα μικρότερα Κανίς.

Γουότερ Σπάνιελ (Irish Water Spaniel)

Ένας σκύλος φιλικός, ιδιαίτερα έξυπνος, αλλά και υπερδραστήριος, που χρειάζεται συχνή, καθημερινή άσκηση για να παραμένει υγιής και χαρούμενος. Η αξιαγάπητη προσωπικότητά του, η αφοσίωση, καθώς και η πρόθυμη φύση του, ταιριάζουν απόλυτα σε οικογένειες με παιδιά. Αυτό σημαίνει ότι εκπαιδεύεται εύκολα, κυρίως όμως επιβραβεύοντας τον, γιατί είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος στις επιπλήξεις και στις τιμωρίες. Το όριο ζωής του είναι συνήθως 12-15 χρόνια.

Ιρλανδικό Γουίτεν Τεριέ (Irish Wheaten Terrier)

Μια φυλή σκύλου παιχνιδιάρικη, στοργική, ευγενική και φιλική – όλα τα χαρακτηριστικά που ζητάτε σε ένα κατοικίδιο οικογένειας. Είναι σκύλος που μένει μαζί σας μια ολόκληρη ζωή, φύλακας και πιστός φίλος. Αφήνει λίγο τρίχωμα και οι ανάγκες γυμναστικής του καλύπτονται με μια καλή, καθημερινή βόλτα. Θα έχετε στην οικογένειά σας αυτό το μικρό φίλο περίπου 12-15 χρόνια.

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΕΝΙ.Χ

Πηγή

https://www.petvet24.gr/skylia-gia-spiti-oi-10-kaluteres-ratses-gia-oikogeneia/

Ρούχα & προσωπική φροντίδα

• Άνετα ρούχα για όλες τις καιρικές συνθήκες

• Αδιάβροχο/αντιανεμικό
• Καπέλο & γυαλιά ηλίου

• Μαγιό & πετσέτα

• Εσώρουχα, κάλτσες, πιτζάμες

• Αθλητικά & σαγιονάρες

• Ατομικά είδη υγιεινής: οδοντόβουρτσα, οδοντόκρεμα, σαπούνι, σαμπουάν, αντηλιακό, εντομοαπωθητικό

• Χαρτομάντιλα, υγρά μαντηλάκια

Συντάκτες

Ιωάννα Γ.

Αρετή Γ.

Πηγές

https://www.sportcampkids.gr/el/node/article/pos-na-proetoimaso-paidi-moy-gia-tin-kataskinosi

https://projectparenting.gr/articles/odhgos-kataskhnwshs-gia-goneis-kai-paidia-ti-na-parete-mazi

Πηγές: https://hellokitty.fandom.com/wiki/Cinnamoroll

Συντάκτες: Εύη Τ.

ΠΗΓΕΣ https://el.wikipedia.org

Πλοκή

Πρόκειται για ελληνική κωμική τηλεοπτική παραγωγή που εστιάζει στις σχέσεις και τις διαφορές δύο οικογενειών, των Χαμπέων και των Τριαντάφυλλων, που ενώνονται μέσω του γάμου της Λυδίας και του Σάββα. Παρότι αγαπούν το ζευγάρι, οι διαφορετικές συνήθειες, αντιλήψεις και τρόποι σκέψης, τους οδηγούν σε συνεχείς παρεξηγήσεις και κωμικές καταστάσεις, κυρίως κατά τη διάρκεια των οικογενειακών συγκεντρώσεων. Με επίκεντρο τα κυριακάτικα τραπέζια, η ιστορία αναδεικνύει τις συγκρούσεις, τις γκάφες και τις αστείες στιγμές που προκύπτουν, αποτυπώνοντας με χιούμορ την ελληνική οικογενειακή ζωή και τη σημασία των δεσμών που, παρά τις διαφωνίες, παραμένουν ισχυροί

Πηγές:

https://el.wikipedia.org/wiki

Συντάκτες:

Εύη Τ

Το Μπουρανί
Πρόκειται για ένα ξεχωριστό δρώμενο της Καθαράς Δευτέρας, που διαδραματίζεται αποκλειστικά στον Τύρναβο και συνδέεται με φαλλικές τελετουργίες συνδεδεμένες με τις γιορτές του Διονύσου.
Για την προέλευση του εθίμου υπάρχουν δύο εκδοχές:
Η πρώτη αναφέρει ότι οι ρίζες του βρίσκονται σε πανάρχαιες γιορτές των Ελλήνων. Στα κατ’ Αγρούς Διονύσια τελούνταν τα Φαλληφόρια που κύριο χαρακτηριστικό τους ήταν η περιφορά του φαλλού σε πομπή, στην οποία συμμετείχαν άντρες ντυμένοι σε σατύρους που έπιναν, αστειευόταν, βωμολοχούσαν. Ανάλογες γιορτές ήταν και τα Θεσμοφόρια, τα Αφροδίσια, τα Θαργήλια και κυρίως οι αλωαί που ήταν γεωργική εορτή. Η δεύτερη, ότι προέρχεται από Αρβανίτες που εγκαταστάθηκαν από τον σουλτάνο στον Τύρναβο γύρω στο 1770.
Τα πρώτα στοιχεία για την τέλεση του εθίμου εμφανίζονται το 1898.Σε κάθε περίπτωση η σχέση με τα διονυσιακά δρώμενα είναι εμφανής.
Οι Τυρναβίτες γεωργοί κατά κύριο λόγο διατήρησαν αυτό το έθιμο και το διαφύλαξαν παρά τις απαγορεύσεις που δέχτηκε κατά περιόδους. Συνέδεσαν τον φαλλό, το σύμβολο της αναπαραγωγής και αναγέννησης της φύσης με την γονιμότητα, όπως συνέβαινε και στις τελετουργίες του Διονύσου.
Κάθε χρόνο, την Καθαρά Δευτέρα κατέφθαναν στο ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία οι μπουρανίτες σε πομπή, άναβαν φωτιά και ετοίμαζαν το «μπουρανί», μια αλάδωτη χορτόσουπα από τα πρώτα χόρτα της άνοιξης με λίγο ξύδι για να τα νοστιμίζει.
Ο «Αρχιμπουρανίτης» εκλεγόταν από τους παρευρισκόμενους, στόλιζε το κεφάλι του με μια ταινία που συγκρατούσε έναν πήλινο φαλλό και ξεκινούσε πρώτος το χορό. Οι υπόλοιποι με μουτζουρωμένα από καπνιά πρόσωπα, τραγουδούσαν και χόρευαν. Στη μέση στεκόταν ο «Κάβουκας», μασκαρεμένος φορώντας στη μέση του ζώνη από κουδούνια και φαλλικά ομοιώματα. Πολλοί από τους άντρες που συμμετείχαν κρατούσαν στα χέρια τους φαλλούς, σαν σκήπτρα κατασκευασμένα από ξύλο ή πηλό ή ακόμα και από ψωμί και που αποτελούσαν το κυριότερο τελετουργικό σύμβολο.
Την περίοδο της Τουρκοκρατίας αυτός που μεθούσε περισσότερο, «στεφόταν» από τους άλλους «Βασιλιάς της Αποκριάς». Ο «Βασιλιάς», σύμφωνα πάλι με δυο εκδοχές είτε περιφερόταν στους ώμους των κατοίκων, στην πλατεία και τον «στόλιζαν » με «άσεμνες εκφράσεις και χειρονομίες είτε τον έβαζαν ανάποδα πάνω σε ένα γαϊδούρι και τον περιέφεραν στην πόλη ενώ εκείνος κρατούσε την ουρά του γαϊδουριού.
Στο έθιμο αυτό συμμετείχαν αυστηρά μόνο άντρες, ενώ οι γυναίκες απείχαν ίσως λόγω των φαλλικών συμβόλων.
Σήμερα το έθιμο διατηρείται με πολύ μεράκι, από τον ομώνυμο σύλλογο «Γαϊτανάκι – Μπουρανί». Κάποια στοιχεία άλλαξαν σε σχέση με το παρελθόν καθώς σήμερα συμμετέχουν γυναίκες και ξένοι επισκέπτες. Στην αρχική εκδοχή του ήταν υπόθεση μιας κλειστής φιλικής συντροφιάς, αλλά στην συνέχεια εμπλουτίστηκε και με άλλα στοιχεία. Οι μπουρανίτες το πρωί της Καθαράς Δευτέρας ανεβαίνουν πάλι στο ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία, πλέκουν το γαϊτανάκι και προσφέρουν το παραδοσιακό «μπουρανί», φασόλια και κρασί στους επισκέπτες που κυριολεκτικά εκείνη την ημέρα γεμίζουν κάθε γωνιά της πόλης.
Συντάκτης
Παναγιώτα.Λ
Πηγές

https://www.tirnavos.gr/

Το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα των Φρίζιαν είναι το μαύρο, γυαλιστερό τρίχωμά τους, η μακριά και πλούσια χαίτη και ουρά, καθώς και τα «φτερά» από τρίχες γύρω από τα πόδια τους. Έχουν ψηλό και καλοσχηματισμένο σώμα, που τους δίνει μια επιβλητική αλλά ταυτόχρονα κομψή εμφάνιση. Η κίνησή τους είναι αρμονική και δυναμική, γεγονός που τα κάνει ιδανικά για ιππασία επίδειξης και άθληση.

Πέρα από την εμφάνισή τους, τα άλογα Φρίζιαν ξεχωρίζουν και για τον χαρακτήρα τους. Είναι ήρεμα, έξυπνα και φιλικά προς τον άνθρωπο, γεγονός που τα καθιστά κατάλληλα ακόμη και για αρχάριους αναβάτες. Δημιουργούν ισχυρό δεσμό με τον άνθρωπο και δείχνουν μεγάλη προθυμία στη συνεργασία.

Σήμερα, τα Φρίζιαν χρησιμοποιούνται σε ιππικούς αγώνες, θεατρικές και κινηματογραφικές παραγωγές, αλλά και σε παρελάσεις και εκδηλώσεις. Η επιβλητική τους παρουσία τα κάνει συχνά πρωταγωνιστές σε ταινίες εποχής και φαντασίας.

Συντάκτης

Δέσποινα.Σ

Πηγές

  Koninklijke Vereniging “Het Friesch Paarden-Stamboek” (KFPS) – Επίσημος οργανισμός της φυλής Friesian

  Encyclopaedia Britannica – Λήμμα: Friesian horse

  Friesian Horse Association of North America (FHANA)

  Ιστοσελίδα World Horse Breeds – Friesian Horse

  Βιβλίο: Judith Draper, The Encyclopedia of Horses, Dorling Kindersl