Το περιοδικό «Σχεδία», όπως αναφέρει στην ιστοσελίδα του, είναι το μοναδικό ελληνικό περιοδικό δρόμου που δεν πωλείται στα συνήθη σημεία διάθεσης Τύπου, όπως περίπτερα, αλλά αποκλειστικά και μόνο στους δρόμους της πόλης από διαπιστευμένους πωλητές. Οι πωλητές προέρχονται από ευάλωτες κοινωνικά πληθυσμιακές ομάδες: άστεγοι, άνεργοι και γενικώς άνθρωποι που αποδεδειγμένα ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.

Όταν έμαθα για τον διαγωνισμό, ενθουσιάστηκα και άρχισα να σκέφτομαι τι θα ήθελα να ζωγραφίσω. Ήθελα η ζωγραφιά μου να έχει ένα μήνυμα, να δείχνει τη ζεστασιά ενός σπιτιού και να περνά το μήνυμα της αλληλεγγύης και της προσφοράς. Έβαλα όλη μου την προσπάθεια και την φαντασία και το αποτέλεσμα με έκανε πολύ χαρούμενο.

Η πιο όμορφη όμως στιγμή ήταν όταν έμαθα ότι το έργο μου διακρίθηκε ανάμεσα στα 20 καλύτερα! Ένιωσα περηφάνια και ευγνωμοσύνη που συμμετείχα σε κάτι τόσο σημαντικό. Χάρηκα που μαζί με εμένα διακρίθηκαν κι άλλες 4 ζωγραφιές από συμμαθήτριές μου, ενώ μία από αυτές ήταν και στο εξώφυλλο του τεύχους Ιανουαρίου 2026.

Ελπίζω στο μέλλον να πάρω ξανά μέρος σε παρόμοιες δράσεις και να συνεχίσω να δημιουργώ με αγάπη.

Ήταν μια εμπειρία που δε θα ξεχάσω ποτέ.

Μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο «Η παλέτα των ονείρων» με τις ζωγραφιές μας, εδώ.

Επιμέλεια άρθρου: Ανέστης Β. (Ε” τάξη)

Μετά από λίγο καιρό μάθαμε ότι έχουμε διακριθεί ανάμεσα σε 383 σχολεία από όλη την Ελλάδα, στην κατηγορία «Καλύτερη Φωτογραφία» και πως στις 9 Δεκεμβρίου έπρεπε να πάμε στο Υπουργείο Παιδείας για να παραλάβουμε το βραβείο μας. Προς μεγάλη μας έκπληξη, καταλάβαμε ξανά την 1η θέση και ήμασταν πολύ χαρούμενοι.

Αυτή είναι η νικητήρια φωτογραφία:

Πρώτα ζωγραφίσαμε σε ένα μεγάλο χαρτόνι με την κυρία Ευγενία, των Εικαστικών. Όταν τελειώσαμε. βγάλαμε μερικές φωτογραφίες για να ολοκληρωθεί το πανό. Στις 10 Δεκεμβρίου πήγαμε να βραβευτούμε. Όλοι ήμασταν πολύ αγχωμένοι, μέχρι που ακούστηκε ότι βγήκαμε πρώτοι. Δεν το περιμέναμε και χαρήκαμε πάρα πολύ.

Ήταν μια υπέροχη εμπειρία. Δουλέψαμε με τις κιμωλίες, πάνω στο χαρτόνι. Ζωγραφίσαμε όλοι μαζί και βγάλαμε φωτογραφίες. Το πανό ήταν πολύ όμορφο και άξιζαν όσα κάναμε για να το φτιάξουμε. Όταν πήγαμε στην Αθήνα για τη βράβευση, περιμέναμε πολλές ώρες, αλλά άξιζε τον κόπο. Όταν ακούστηκε ότι πήραμε το πρώτο βραβείο για την καλύτερη φωτογραφία, χαρήκαμε πάρα πολύ και φωνάζαμε δυνατά από τον ενθουσιασμό μας.

Μου άρεσε πολύ που βγήκαμε πρώτοι. Είχα αγωνία μέχρι να ανακοινωθούν τα αποτελέσματα. Μου άρεσε που είδα πολλά σχολεία και παιδιά από διαφορετικά μέρη της Ελλάδας, αλλά και σχολεία διαφορετικά από το δικό μας». Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε ότι συμμετείχαν τόσα μικρά παιδιά για έναν σημαντικό σκοπό, την ΕΙΡΗΝΗ και τον ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ. Επίσης, ενθουσιάστηκα που γνώρισα σπουδαίους αθλητές από κοντά.

Επιμέλεια άρθρου: Χαρά Γ. και Κωνσταντίνα Γ. (Ε” τάξη)

Χωριστήκαμε σε ομάδες και περάσαμε από διάφορους σταθμούς. Υπήρχε σταθμός εικαστικών, φιλαναγνωσίας, μαθηματικών, γυμναστικής και τοπικής ιστορίας. Όλες οι τάξεις πέρασαμε από όλους τους σταθμούς και κάναμε διαφορετικά πράγματα σε κάθε έναν.

Μου άρεσε που πήγαμε στο μοναστήρι και κάναμε χειροτεχνίες και μας μίλησε η μοναχή. Εκεί μάθαμε πράγματα για την τοπική μας ιστορία και φτιάξαμε όμορφες κατασκευές.

Μου άρεσε ο σταθμός γυμναστικής και η κατασκευή των εικαστικών. Τρέξαμε, παίξαμε και μετά δημιουργήσαμε με χρώματα και φύλλα.

Μου άρεσε ο σταθμός της φιλαναγνωσίας. Εκεί διαβάσαμε βιβλία και ακούσαμε ωραίες ιστορίες.

Περάσαμε πολύ ωραία και μάθαμε αλλιώς, έξω από την τάξη. Θέλουμε να ξανακάνουμε τέτοια μέρα γιατί η μάθηση έξω είναι πιο διασκεδαστική!

Στο μοναστήρι περάσαμε τέλεια. Στον πίσω χώρο είχε μια τεράστια ανοιχτωσιά με μικρά τραπεζάκια και εκεί κάναμε Μαθηματικά, διαβάσαμε βιβλία, ζωγραφίσαμε, κάναμε γυμναστική και μάθαμε την ιστορία του μοναστηριού. Ελπίζω να ξαναπάμε και να κάνουμε περισσότερες δραστηριότητες.

Επιμέλεια κειμένου: Γιάννης Μπ., Κωνσταντίνος Σκ., Ακυλίνα Χ. (Β” τάξη) και Παναγιώτα Οικ. (Ε” τάξη)

Μέσα από την εκπαίδευση που κάνουμε, μαθαίνουμε πώς να ακούμε προσεκτικά, να μην παίρνουμε το μέρος κανενός και να βοηθάμε τα παιδιά να βρουν μια λύση που να είναι δίκαιη και για τους δύο. Ο διαμεσολαβητής δεν είναι δικαστής ούτε αποφασίζει ποιος έχει δίκιο. Βοηθάει τους συμμαθητές του να μιλήσουν, να καταλάβουν ο ένας τον άλλον και να συμφωνήσουν.

Μου αρέσει πολύ που συμμετέχω σε αυτή τη δράση, γιατί νιώθω ότι μαθαίνω κάτι σημαντικό για όλη μου τη ζωή. Μαθαίνω να συνεργάζομαι, να δείχνω κατανόηση και να λύνω τα προβλήματα με ειρηνικό τρόπο. Νιώθω περήφανος που εκπαιδεύομαι για να γίνω διαμεσολαβητής και να βοηθάω το σχολείο μας να είναι ένα μέρος όπου όλοι αισθάνονται ασφαλείς και χαρούμενοι.

Πιστεύω πως αν μιλάμε και ακούμε ο ένας τον άλλον, μπορούμε να κάνουμε το σχολείο μας ακόμα καλύτερο!

Επιμέλεια κειμένου: Σπύρος Π. (Ε” τάξη)

Η δράση περιλάμβανε πέντε θεματικούς σταθμούς: Ισορροπία, Εμμανουέλ, Μηνύματα, Παζλ και Ενσυναίσθηση, στους οποίους οι μαθητές και οι μαθήτριες συμμετείχαν ενεργά, συνδυάζοντας τις κινητικές δραστηριότητες με τη βιωματική μάθηση και την ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων.

Στη Στάση Ισορροπίας, τα παιδιά εξάσκησαν τη συγκέντρωση και τον αυτοέλεγχο.
Στη Στάση Εμμανουέλ, εμπνευσμένοι από τον αγώνα ζωής του Γιεμπόα, επιχείρησαν να ολοκληρώσουν μια ποδηλατική διαδρομή σλάλομ χρησιμοποιώντας μόνο το ένα πόδι, βιώνοντας έτσι –έστω και συμβολικά– τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα άτομα με κινητικές αναπηρίες.
Στη Στάση Μηνυμάτων, δημιούργησαν έναν «Τοίχο Μηνυμάτων», όπου αποτύπωσαν σκέψεις, ευχές και συναισθήματα αποδοχής και σεβασμού προς τη διαφορετικότητα.
Στη Στάση Παζλ, κάθε ομάδα πρόσθετε το δικό της κομμάτι σε ένα παζλ είκοσι τεμαχίων, σύμβολο συνεργασίας και ενότητας.
Τέλος, στη Στάση Ενσυναίσθησης, τα παιδιά εκτέλεσαν ασκήσεις ισορροπίας κάνοντας κουτσό και δίνοντας κλωτσιά με το ένα πόδι, ενώ στη συνέχεια έτρεξαν σε ζεύγη, με τον έναν μαθητή να έχει κλειστά μάτια και τον άλλο να τον καθοδηγεί, προκειμένου να βιώσουν τη σημασία της εμπιστοσύνης, της συνεργασίας και της υποστήριξης. καλλιεργώντας στάσεις κατανόησης και αλληλεγγύης.

Στο τέλος, τα παιδιά και η εκπαιδευτικός έδωσαν τα δικά τους μηνύματα:

1. Κάθε μικρό βήμα μετράει
Κάθε μικρό βήμα που κάνω με φέρνει πιο κοντά στον στόχο μου και δυναμώνει τη θέλησή μου.

2. Όλοι έχουμε αξία
Κάθε άνθρωπος, ανεξάρτητα από τις δυνατότητές του, έχει αξία.

3. Η δύναμη είναι μέσα μας
Η αληθινή δύναμη δεν βρίσκεται μόνο στο σώμα, αλλά στην καρδιά και στο μυαλό μας.

4. Ο Εμμανουέλ δεν τα παράτησε
Ο Εμμανουέλ μάς δείχνει ότι η επιμονή και η ψυχική ανθεκτικότητα ξεπερνούν κάθε δυσκολία.

5. Μπορώ κι εγώ
Όταν πιστεύω στον εαυτό μου, μπορώ κι εγώ να συμμετέχω και να πετύχω κάθε πρόκληση.

6. Η αλληλεγγύη είναι δύναμη
Η δύναμη μεγαλώνει όταν στηρίζουμε ο ένας τον άλλον και προχωράμε μαζί.

7. Το ποδήλατο της καρδιάς μου δε σταματά
Η καρδιά μου συνεχίζει να χαίρεται και να προσπαθεί, χωρίς να σταματά ποτέ.

8. Κανείς δε μένει πίσω
Φροντίζουμε να προχωράμε όλοι μαζί, γιατί η αληθινή δύναμη κρύβεται στη συλλογική προσπάθεια.

9. Η θέληση ανοίγει δρόμους
Με θέληση και επιμονή ανακαλύπτουμε νέους δρόμους και ξεπερνάμε κάθε εμπόδιο.

10. Η χαρά είναι για όλους
Η χαρά, όταν τη μοιραζόμαστε, γίνεται ακόμα πιο δυνατή.

11. Η προσπάθεια αξίζει πάντα
Κάθε προσπάθεια που καταβάλλουμε, μικρή ή μεγάλη, ενισχύει την ψυχή και τη θέλησή μας.

12. Μαθαίνω από τους άλλους
Οι άλλοι μας διδάσκουν με τα λόγια και τις πράξεις τους και μαζί γινόμαστε πιο δυνατοί.

13. Η διαφορετικότητα είναι όμορφη
Η διαφορετικότητα μας εμπλουτίζει και μας δείχνει πως όλοι μαζί μπορούμε να δημιουργήσουμε κάτι μοναδικό.

14. Η συνεργασία μας ενώνει
Η συνεργασία μας δίνει τη δύναμη να ξεπερνάμε δυσκολίες και να πετυχαίνουμε περισσότερα μαζί.

Επιμέλεια κειμένου: Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Στ” τάξης

Μου άρεσε που έφερα το ποδήλατό μου στο σχολείο και κάναμε βόλτα στη διαδρομή που είχαν φτιάξει στο προαύλιο με πινακίδες.

Κάναμε τη διαδρομή με το ποδήλατο ακολουθώντας τις οδηγίες των πινακίδων και λάβαμε ενημέρωση για την ασφαλή ποδηλασία στον δρόμο.

Ενημερώθηκα για την ερμηνεία των σημάνσεων από τους αστυνομικούς και κατάλαβα καλύτερα τι σημαίνουν τα σήματα που βλέπουμε στους δρόμους.

Μέσα από αυτή τη δράση μάθαμε ότι η οδική ασφάλεια είναι πολύ σημαντική και ότι, ακόμα κι εμείς τα παιδιά, μπορούμε να είμαστε προσεκτικοί και υπεύθυνοι όταν κυκλοφορούμε. Ήταν μια μέρα γεμάτη γνώση, παιχνίδι και χαμόγελα!

Επιμέλεια άρθρου: Ιωάννα Μ., Μαρία Κ., Βασιλική Κ., Ακυλίνα Χ. (Β” τάξη)

Πρώτα είδαμε στην αίθουσα βιβλιοθήκης πώς διαλέγουμε βιβλία και τι υπάρχει σε κάθε παράγραφο. Μετά χωριστήκαμε σε ομάδες και οι δάσκαλοι μάς βοήθησαν να ηχογραφήσουμε μικρά αποσπάσματα από τα παραμύθια που διαλέξαμε. Τα παραμύθια αυτά: «Ούτε Νότα!», «Η Τελεία!» και «Είσαι αστέρι, Γκέκο!», έγιναν ηχητικά βιβλία κι ανέβηκαν στην ιστοσελίδα της βιβλιοθήκης, για να τα ακούσουν όλοι!

Μας άρεσε πολύ να διαβάζουμε δυνατά και να ακούμε τη φωνή μας να ζωντανεύει τις ιστορίες. Ήταν πολύ διασκεδαστικό και νιώσαμε περήφανοι που βοηθήσαμε άλλους να απολαύσουν τα αγαπημένα τους παραμύθια!

Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Α” και Γ” τάξης

Όλοι μαζί παίξαμε και προσπάθησαμε να ανταλλάξουμε μπαλιές με τους συμμαθητές μας. Ήταν ασφαλές και οργανωμένο και νιώσαμε ότι μαθαίνουμε κάτι καινούριο και ταυτόχρονα παίζουμε. Περάσαμε τέλεια και θέλουμε να κάνουμε κι άλλες τέτοιες μέρες με παιχνίδι και άθληση στην αυλή!

Από τους μαθητές της Β” τάξης

Εμείς προπονηθήκαμε πολύ με την κ. Μπίτρα Μαρία για να μάθουμε πώς να κάνουμε σωστά Καρδιοπνευμονική Αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ) και να βοηθάμε ανθρώπους σε ανάγκη. Στον διαγωνισμό συναγωνιστήκαμε με μαθητές από άλλα σχολεία και καταφέραμε να φτάσουμε ως τα προημιτελικά, κάτι που μας έκανε πάρα πολύ περήφανους! Ήταν συναρπαστικό να μαθαίνουμε για τις πρώτες βοήθειες και να δείχνουμε όσα μάθαμε – και σίγουρα θα μείνει αξέχαστη αυτή η εμπειρία!

Δημήτρης Ξ. (Ε” τάξη) και Γιάννης Α. (Στ” τάξη)

Την επόμενη μέρα, φέραμε από το σπίτι υγιεινά φαγητά με τη βοήθεια των γονιών μας και στρώσαμε τραπέζι στην τάξη! Είχαμε φρούτα, λαχανικά, σταφιδόψωμα, μπάρες δημητριακών, ρυζογκοφρέτες και σπιτικό ποπ κορν. Καλέσαμε και τους μικρούς μαθητές της Α’ τάξης και όλοι μαζί απολαύσαμε το πιο υγιεινό και νόστιμο πρωινό! Γελάσαμε, παίξαμε και δείξαμε πόσο ωραίο μπορεί να είναι το σωστό φαγητό.

Αργότερα, όταν ήρθε η Σαρακοστή, μιλήσαμε για τις νηστίσιμες τροφές και γιατί είναι καλές για το σώμα και την ψυχή. Ξαναφέραμε φαγητά από το σπίτι, όπως ταχίνι, φυστικοβούτυρο, χαλβά, μαρμελάδα, ελιές και λουκουμάδες. Οργανώσαμε ένα ακόμα πρωινό με νηστίσιμες λιχουδιές και μάθαμε πώς μπορούμε να τρώμε νόστιμα και υγιεινά και όταν νηστεύουμε.

Μέσα από αυτές τις δράσεις καταλάβαμε ότι η σωστή διατροφή δεν είναι μόνο θέμα υγείας, αλλά δείχνει και πώς φροντίζουμε τον εαυτό μας και τους άλλους. Περάσαμε υπέροχα, μάθαμε πολλά και το πιο σημαντικό: πήραμε τη διατροφή… στα χέρια μας!

Από τους μαθητές και τις μαθήτριες της Δ” τάξης