Ο όρος μέσα κοινωνικής δικτύωσης (ή αλλιώς social media) αναφέρεται στα μέσα αλληλεπίδρασης και επικοινωνίας ομάδων ανθρώπων μέσω διαδικτυακών κοινοτήτων. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εμφανίζονται σε διάφορες μορφές όπως π. χ. το Facebook, το Twitter, το TikTok, κ.α.Τα Μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποτελούν την κοινωνική διάδραση μεταξύ ανθρώπων που δημιουργούν, μοιράζονται ή ανταλλάσσουν πληροφορίες και ιδέες μέσα σε εικονικές κοινότητες και δίκτυα. Τα κοινωνικά δίκτυα σήμερα θεωρείται ότι αποτελούν κυρίαρχο κομμάτι της καθημερινότητας των σύγχρονων ανθρώπων.

Ορισμένα από τα χαρακτηριστικά των κοινωνικών δικτύων είναι ότι απλοποιούν, βελτιώνουν την ταχύτητα και το εύρος της διάδοσης των πληροφοριών, καθώς γίνεται εφικτή η επικοινωνία από σημείο προς σημείο (Shannon and Weaver, 1948), αλλά και από σημείο προς πολυσημείο, δηλαδή παρατηρείται μεγάλη εμβέλεια και μαζικότητα. (Norbert Wiener, 1970). Ακόμη, υπάρχει πρόσβαση σε αυτά από πληθώρα ηλεκτρονικών συσκευών, παραδειγματικά από κινητά (έξυπνα τηλέφωνα), ταμπλέτες, ηλεκτρονικούς υπολογιστές.

Τα κοινωνικά δίκτυα διαθέτουν τα παρακάτω χαρακτηριστικά:

• Υποστηρίζουν ποικιλία των μορφών περιεχομένου, όπως κείμενο, βίντεο , φωτογραφίες , ήχο , κ.τ.λ. Πολλά από αυτά κάνουν χρήση περισσοτέρων του ενός από αυτές τις επιλογές ως προς το περιεχόμενο
• Επιτρέπουν αλληλεπιδράσεις που περνούν μία ή περισσότερες πλατφόρμες μέσω διαμοιρασμού, ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και τροφοδοσίες
• Χαρακτηρίζονται από διαφορετικά επίπεδα εμπλοκής του χρήστη οι οποίοι μπορούν να δημιουργήσουν , να σχολιάσουν ή να παρακολουθούν σε δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης
• Απλοποιούν, βελτιώνουν την ταχύτητα και το εύρος της διάδοσης των πληροφοριών
• Προσφέρουν ενός- προς-ένα, ενός-προς-πολλούς και πολλών προς-πολλούς επικοινωνία
• Επιτρέπουν την επικοινωνία αυτή να πραγματοποιείται είτε σε πραγματικό χρόνο ή ασύγχρονη με την πάροδο του χρόνου
• Είναι ανεξάρτητα της συσκευής: Ο χρήστης μπορεί να χρησιμοποιήσει για τη διείσδυση σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης έναν υπολογιστή, ή κινητές συσκευές (ταμπλέτες και έξυπνα τηλέφωνα ιδιαίτερα)
• Επεκτείνει εμπλοκή με τρεις τρόπους: με τη δημιουργία σε πραγματικό χρόνο διαδικτυακές εκδηλώσεις, με την επέκταση σε απευθείας σύνδεση αλληλεπιδράσεις δια ζώσης εκδηλώσεις, και τελευταία με την υποστήριξη ζωντανών εκδηλώσεων

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, επιπρόσθετα, στέκονται ικανά να συντελέσουν στην προβολή αφενός της κοινής γνώμης, καθώς καθιστούν τους χρήστες δέκτες αλλά και εκδότες  περιεχομένου μέσω της ανατροφοδότησης, ενώ παρέχουν κοινωνική και συναισθηματική υποστήριξη ( Evans, 2008). Αφετέρου, τα ΜΚΔ αποτελούν εξαιρετικό σύμμαχο στην προώθηση συγκεκριμένων ιδεών, αξιών, ακόμη και προϊόντων (Μάρκετινγκ), ώστε επιχειρήσεις, πολιτικοί, ομάδες συμφερόντων κ.α. ‘μάχονται’ για την αλλοίωσή της, στο σκληρό πλαίσιο του ανταγωνισμού.

Προς επίρρωση των παραπάνω, δεν εκλείπουν φαινόμενα τρολλαρίσματος, επεξηγηματικά: η αθέμιτη χρήση των μέσων για συναισθηματική κακοποίηση, που επιτυγχάνεται με δημοσίευση δυσμενών σχολίων που στοχεύουν στην πρόκληση θυμού ή λύπης. Επιπλέον, συχνό φαινόμενο αποτελεί η μετάδοση επιλεγμένων πληροφοριών με σκοπό τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης και ο βομβαρδισμός διαφημιστικών μηνυμάτων, με στοχοθεσία των αποπροσανατολισμό ( Marcon κ.α., 2011).

θετικά +

1.Ενημέρωση στον ελεύθερο χρόνο σε εξελίξεις και ό,τι μας ενδιαφέρει

2.Παρακολούθηση σημαντικών ανθρώπων που μας βελτιώνουν σε προσωπικό η επαγγελματικό επίπεδο.

3.Εύκολη προσέγγιση ανθρώπων που μας αφορούν ή θα θέλαμε να μας επηρεάζουν

4.Γρήγορες και απλές συνομιλίες

5.Πρόσβαση σε πληροφορίες σε παγκόσμιο επίπεδο

6. Δημιουργία αυτονομίας και ελευθερίας λόγου.

7. Βοηθά τους επαγγελματίες στον τομέα των δημοσίων σχέσεων και εξυπηρέτησης πελατών.

8.Ξεκούραστος τρόπος να βγάλεις επιπλέον εισόδημα ή να προσεγγίσεις νέους πελάτες στην επιχείρησή σου.

Αρνητικά –

1.Μείωση των εξωτερικών δραστηριοτήτων

2.Εξάρτηση από τον επιφανειακό θαυμασμό

3.Πολύωρη ενασχόληση με τις εφαρμογές και δυσλειτουργίες στην κανονική ζωή, όπως διακυμάνσεις στις ώρες του ύπνου.

4.Εύκολη προσέγγιση ειδικά σε ηλικίες εφήβων από παράξενους ανθρώπους.

5.Εύκολες απάτες με ψεύτικα προφίλ που έχουν άμεση πρόσβαση σε προσωπικές μας φωτογραφίες και πληροφορίες.

6.Εκτείνεται το αίσθημα μοναξιάς εφόσον μειώνεται η άμεση επικοινωνία.

7.Δημιουργία συναισθηματικών ψευδαισθήσεων όπως, φιλίας, αποδοχής, αγάπης, που δεν μπορούν να στηριχτούν στην πραγματικότητα.

Να μην ξεχνάμε πως θα πρέπει να εξυπηρετούμαστε και όχι να ακολουθούμε εμείς πιστά τις τάσεις των social media.

Μπορούμε να κρατάμε συγκεκριμένο χρόνο που ασχολούμαστε με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ιωάννα Βλαβιανού(Αρχισυντάκτης)

Αναστασία Γαβαλά(Συντάκτης)

Ελευθερία Πάσσαρη(Συντάκτης)

Παναγιώτης Μετάι (Συνεργάτης)

Σωτήρης Οικονομίδης (Συνεργάτης)

Μάρκ Κρόποτοβ (Συνδρομητής)

Με τον όρο εφηβεία (επί+ήβη) για το ανθρώπινο είδος εννοείται μια διακριτή αναπτυξιακή φάση εξαιτίας των ραγδαίων βιοσωματικών αλλαγών και των νέων εξελίξεων:

• ως προς τις νοητικές ικανότητες
• ως προς την σεξουαλικότητα
• ως προς το σώμα.

Γενικά η εφηβεία καταλαμβάνει την περίοδο μεταξύ της ύστερης παιδικής ηλικίας, δηλαδή λίγο μετά τα έντεκα έτη, έως και την ενηλικίωση. Έτσι η εφηβεία είναι μια περίοδος της ανθρώπινης ανάπτυξης που είναι διακριτή τόσο από την παιδική ηλικία όσο και από την ενήλικη ηλικία. Κατά την διάρκεια της εφηβείας ο άνθρωπος καταγράφει μερικές πολύ σημαντικές αλλαγές, καθώς αναπτύσσεται η αναπαραγωγική ικανότητα, ενώ ολοκληρώνει σε μεγάλο βαθμό την σωματική του ανάπτυξη και παρατηρείται μάλιστα σημαντική ωρίμανση συναισθηματικά και κοινωνικά.

Η εφηβεία αποτελεί αντικείμενο μελέτης στην αναπτυξιακή ψυχολογία.

Με τον διακριτό όρο ήβη εννοούνται τα φυσιολογικά, ορμονικά φαινόμενα που εμφανίζονται στα κορίτσια σε ηλικία 10-11 ετών περίπου και στα αγόρια 11-12 ετών περίπου. Στα κορίτσια η ήβη ολοκληρώνεται σε ηλικία 15-17 ετών περίπου, ενώ στα αγόρια 16-17 ετών περίπου. Γενικά οι σωματικές και ψυχολογικές συνέπειες της εφηβείας μπορεί να συνεχίσουν να ενυπάρχουν για διάστημα πριν και μετά την εφηβική ηλικία. Η ήβη, ιδίως στα κορίτσια, ξεκινά στην προεφηβεία. Η σωματική (ιδίως στους άνδρες) και η γνωστική ανάπτυξη μπορεί να συνεχίσει και μετά την εφηβεία. Γενικά οι επιστήμονες διαφωνούν για το ηλικιακό όριο της εφηβείας· κάποιοι ορισμοί θέτουν την έναρξη της ακόμα και στα δέκα έτη και το τέλος ακόμη και στα 25 με 26 έτη. Για τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας η εφηβεία καταλαμβάνει την δεύτερη δεκαετία της ανθρώπινης ζωής.

Η εφηβεία μπορεί να ορισθεί ως μια μεταβατική φάση ανάμεσα στην παιδική και στην ώριμη ηλικία. Αρκετοί είναι εκείνοι που χαρακτηρίζουν την εφηβεία σαν την πιο κρίσιμη και την πιο περίπλοκη περίοδο της ζωής του ανθρώπου. Κατά τη διάρκεια της σημειώνονται ραγδαίες μεταβολές στο βιοσωματικό, νοητικό, συναισθηματικό και κοινωνικό τομέα της ζωής του νεαρού μαθητή, ενώ ο νέος προσπαθεί για πρώτη φορά στη ζωή του να διαμορφώσει την ταυτότητα του.

Κυρίαρχο και βασικό ρόλο για την προσωπικότητα του έχει και η ανακάλυψη της σεξουαλικής του ταυτότητας. Η εφηβεία χαρακτηρίζεται ως μία περίοδος μικρών και μεγάλων ανατροπών για τις οποίες ούτε οι έφηβοι ούτε οι γονείς τους είναι πραγματικά έτοιμοι να αντιμετωπίσουν. Παρ” όλα αυτά είναι μια από τις ομορφότερες αλλά και πιο δύσκολες περιόδους της ζωής. Oι γονείς βλέπουν το παιδί τους να περνά στον κόσμο των ενηλίκων και το σεξ αποκτά ξαφνικά ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στη ζωή των παιδιών τους. Πολύ συχνά το θέμα αυτό αποτελεί ένα από τα δυσκολότερα ζητήματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν με αρκετα ανεκτική διάθεση έφηβοι και γονείς από κοινού. Οι έφηβοι συχνά διακατέχονται από ένα ναρκισσισμό, μια αίσθηση παντοδυναμίας που τους κάνει να πιστεύουν ότι είναι άτρωτοι. Είναι λοιπόν απαραίτητο οι έφηβοι να ενημερώνονται σωστά για τους τρόπους αντισύλληψης προκειμένου να αποφύγουν μοιραίους κινδύνους όπως αρρώστιες ή ακόμα και ανεπιθύμητες εγκυμονσύνες.

Ιωάννα Βλαβιανού(Αρχισυντάκτης)

Αναστασία Γαβαλά(Συντάκτης)

Ελευθερία Πάσσαρη(Συντάκτης)

Παναγιώτης Μετάι (Συνεργάτης)

Σωτήρης Οικονομίδης (Συνεργάτης)

Μάρκ Κρόποτοβ (Συνδρομητής)

 Η ελληνική κουζίνα είναι όρος ο οποίος περιγράφει την παραδοσιακή κουζίνα των Ελλήνων.

Η σύγχρονη ελληνική μαγειρική έχει ευρεία χρήση ελαιολάδου, δημητριακών, ζυμαρικών, κρασιού, κρέατος, λαχανικών, οσπρίων και ψαριών-θαλασσινών. Επίσης, άλλα σημαντικά τροφικά προϊόντα είναι οι ελιές, οι ντομάτες, το τυρί, οι μελιτζάνες, τα κολοκυθάκια, το κρεμμύδι, το σκόρδο, οι πιπεριές, μυρωδικά, το γιαούρτι και ο χυμός λεμονιού, ενώ θέση στο τραπέζι κατέχει σχεδόν πάντα και το ψωμί. Τα κύρια χαρακτηριστικά των παραδοσιακών ελληνικών γλυκών είναι οι ξηροί καρποί και το μέλι, ενώ συχνά χρησιμοποιούνται και διάφορα φρούτα κυρίως για τα λεγόμενα γλυκά του κουταλιού, αλλά επίσης και ζυμαρικά για ορισμένες συνταγές.

Ακόμα μια σημαντική παράμετρος της Ελληνικής κουζίνας και κουλτούρας είναι οι μεζέδες που είναι ένα συλλογικό όνομα για μια ποικιλία από διάφορα μικρά γεύματα, που συνήθως σερβίρονται με κρασί, ούζο ή τσίπουρο σε μεζεδοπωλεία, ουζερί και τσιπουράδικα, αλλά επίσης σερβίρονται και σε επισκέπτες που μπορεί να έχει κάποιος στο σπίτι του.

Η κουζίνα των Ελλήνων χαρακτηρίζεται ως Μεσογειακή, ενώ επίσης έχει κάποια κοινά χαρακτηριστικά με τις παραδοσιακές κουζίνες της Ιταλίας, των Βαλκανίων, της Τουρκίας και του Λεβάντες (τμήμα της Μέσης Ανατολής).

Το πιο χαρακτηριστικό και αναπόσπαστο στοιχείο της ελληνικής κουζίνας είναι το ελαιόλαδο, όπου χρησιμοποιείται συχνά στα περισσότερα πιάτα. Παράγεται από τους καρπούς των ελαιόδεντρων και αποτελεί χαρακτηριστική γεύση της ελληνικής διατροφής. Ακόμα, τα δημητριακά είναι αναπόσπαστο και βασικό κομμάτι της ελληνικής κουζίνας διαχρονικά. Η βασική παραγωγή σιτηρών στην Ελλάδα είναι το σιτάρι και το κριθάρι. Σημαντικά λαχανικά είναι οι ντομάτες, οι μελιτζάνες, οι πατάτες, τα φασόλια, οι μπάμιες, οι πιπεριές, τα σκόρδα, τα αγγούρια, τα καρότα και τα κρεμμύδια. Το μέλι στην Ελλάδα παράγεται κυρίως από το νέκταρ των οπωροφόρων, εσπεριδοειδών και κωνοφόρων δέντρων, καθώς και από θυμάρι και άνθη. Επίσης υπάρχει και η Μαστίχα που είναι αρωματική φυσική ρητίνη που εξάγεται από το μαστιχόδεντρο που καλλιεργείται μόνο στο νησί της Χίου.

Η Ελληνική κουζίνα χρησιμοποιεί κάποια αρώματα πιο συχνά από ότι άλλες μεσογειακές κουζίνες, δηλαδή: ρίγανη, μέντα, σκόρδο, κρεμμύδι, μαϊντανός, άνηθο και φύλλα δάφνης. Άλλα κοινά βότανα και μπαχαρικά όπως ο βασιλικός, το θυμάρι, ο δυόσμος, ο άνηθος και ο μάραθος. Σε πολλές ελληνικές συνταγές, χρησιμοποιούνται και γλυκό-μπαχαρικά σε συνδυασμό με κρέας, όπως η κανέλα και το γαρίφαλο.

Το κλίμα και το έδαφος της χώρας έχει την τάση να ευνοεί την εκτροφή αιγών και προβάτων σε περισσότερο βαθμό απ” ότι βοοειδών όπως οι αγελάδες και ως εκ τούτου πιάτα με ντόπιο βόειο κρέας είναι λιγότερο συχνά. Τα ψάρια και τα θαλασσινά είναι περισσότερο κοινά, όπως είναι φυσικό, στις παραθαλάσσιες περιοχές και στα νησιά, χωρίς αυτό ωστόσο να σημαίνει πως δεν είναι κοινά και στις υπόλοιπες περιοχές και ειδικά στις μέρες μας που η αγορά είναι εξελιγμένη με μεγάλη ποικιλία τροφίμων.

Στην ελληνική κουζίνα σημαντικό ρόλο έχει και το τυρί. Χρησιμοποιείται μια μεγάλη ποικιλία από τυριά, όπως η φέτα, το κασέρι, το κεφαλοτύρι, η γραβιέρα, η φορμαέλα, το ανθότυρο, το μετσοβόνε, η μυζήθρα και το χαλούμι (κυρίως στην Κύπρο).

Ιωάννα Βλαβιανού(Αρχισυντάκτης)

Αναστασία Γαβαλά(Συντάκτης)

Ελευθερία Πάσσαρη(Συντάκτης)

Παναγιώτης Μετάι (Συνεργάτης)

Σωτήρης Οικονομίδης (Συνεργάτης)

Μάρκ Κρόποτοβ (Συνδρομητής)