14-19 Απριλίου 2026

Επίσκεψη στο Brasov, Kodlea Brand, Sighisoara. στα πλαίσια του προγράμματος eTwinning με την σύμπραξη τριών σχολείων

1ο Γυμνάσιο Ωραιοκάστρου «Παύλος Μελάς«, Liceul Teoretic „Ioan Pascu» Codlea, και

Montessori Schule Augsburg που μας πρόσφερε ανεξίτηλες εικόνες και εμπειρίες!

Δράσεις Ενεργού Πολίτη για την Τοπική Ιστορία & Τοπική Γεωγραφία

Συμμετοχή στο 10 Φεστιβάλ Ανακύκλωσης  του Δήμου Θεσσαλονίκης

Χρυσάφη Βάγια Β3

Χρυσάφη Βάγια Β3

Γεννήθηκε σε μια περιοχή του Λονδίνου το 1920. Ήταν απίστευτα έξυπνη και ήξερε ξένες γλώσσες. Σπούδασε στο κολέγιο Νιούχαμ στο πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και πήρε πτυχίο στην χημεία. Έμαθε να χρησιμοποιεί ακτίνες Χ και ήταν πρωτοπόρος σε μια νέα τεχνική που λεγόταν κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ. Δουλεύοντας στο Κινγκς Κόλετζ του Λονδίνου η Ρόζαλιντ και ένας ακόμη φοιτητής της  χρησιμοποίησαν την κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ για να φωτογραφίσουν το DNA (Δεοξυριβονουκλεϊκό οξύ). Ήταν σπουδαίο επίτευγμα μιας και όταν ο βιολόγος Φρίντριχ Μίσερ αναγνώρισε πρώτη φορά το DNA, οι επιστήμονες προβληματίζονταν ακόμη σχετικά με την λειτουργία του. Η Ρόζαλιντ ζούσε και εργαζόταν σε μια εποχή που οι γυναίκες θεωρούνταν κατώτερες. Ένας συνάδελφος της που δεν την συμπαθούσε, ο Μορίς Γουίλκινς, έδειξε τη φωτογραφία του DNA (φωτογραφία 51 όπως ονομάστηκε ) σε κάποιους επιστήμονες χωρίς την άδειά της και συνειδητοποίησαν ότι ήταν μια πολύ μεγάλη ανακάλυψη.

Η Ρόζαλιντ πέθανε σε ηλικία 37 ετών από καρκίνο και 4 χρόνια μετά τον θάνατο της κέρδισε το βραβείο Νόμπελ για την ανακάλυψη της χημικής δομής του DNA. Η σπουδαία αυτή επιστήμονας  έκανε επίσης μελέτη  πάνω στο RNA (ριβονουκλεϊκό οξύ) το οποίο είναι ένα αντίγραφο του DNA. Ήταν μια γυναίκα επιστήμονας που άλλαξε τον κόσμο για πάντα με τις ανακαλύψεις της και βοήθησε τους συναδέλφους της να καταλάβουν πολλά για το DNA*.

*Το DNA (Δεοξυριβονουκλεϊκό οξύ) είναι το βιολογικό μόριο που περιέχει όλο τον γενετικό κώδικα και τις οδηγίες ανάπτυξης, λειτουργίας και αναπαραγωγής ενός οργανισμού. Είναι η «ταυτότητα» κάθε έμβιου όντος, από τα φυτά και τα ζώα μέχρι τον άνθρωπο, και κληροδοτείται από τους γονείς στους απογόνους).(Wikipedia)

Φαίη Ξηρόκωστα Β2

       Το μπάσκετ δημιουργήθηκε το 1891 από τον Τζέιμς Νέισμιθ, έναν Καναδό γυμναστή που εργαζόταν στη Σχολή Χριστιανικής Γυμναστικής στο Σπρίνγκφιλντ της Μασαχουσέτης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Νέισμιθ ήθελε ένα άθλημα που να μπορεί να παίζεται μέσα σε κλειστό χώρο κατά τη διάρκεια του χειμώνα, να είναι διασκεδαστικό αλλά και να απαιτεί συνεργασία και στρατηγική. Στην αρχή, το παιχνίδι παιζόταν με μια μπάλα ποδοσφαίρου και δύο καλάθια ροδάκινων, που κρεμιούνταν στις άκρες της αίθουσας, χωρίς τρύπα στο κάτω μέρος. Κάθε φορά που η μπάλα έμπαινε στο καλάθι, κάποιος έπρεπε να την βγάλει με το χέρι για να συνεχιστεί το παιχνίδι. Οι παίκτες χρησιμοποιούσαν κυρίως τα χέρια για να πετάξουν τη μπάλα και δεν υπήρχαν ακόμα οι σημερινοί κανόνες για ντρίμπλα ή τον περιορισμό χρόνου. Στόχος ήταν να ρίξουν τη μπάλα στο καλάθι της αντίπαλης ομάδας, ενώ οι ομάδες αποτελούνταν συνήθως από εννέα παίκτες η κάθε μία. Το παιχνίδι εξαπλώθηκε γρήγορα στις Ηνωμένες Πολιτείες και αργότερα σε όλο τον κόσμο, εξελίσσοντας σταδιακά τους κανόνες και τον εξοπλισμό, μέχρι να φτάσει στη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα, με επίσημες ομάδες, διαιτητές και οργανισμούς που προάγουν το άθλημα διεθνώς.

Σημερινές διοργανώσεις 

Στη σημερινή εποχή το μπάσκετ είναι ένα πολύ δημοφιλές άθλημα και υπάρχουν πολλές σημαντικές διοργανώσεις. Η πιο γνωστή είναι το NBA, που γίνεται στις Ηνωμένες Πολιτείες και συγκεντρώνει τους κορυφαίους παίκτες του κόσμου. Οι 30 ομάδες που συμμετέχουν, χωρίζονται με βάση τη γεωγραφική τους θέση: την Ανατολική και τη Δυτική.

Στην Ευρώπη ξεχωρίζει η EuroLeague, όπου συμμετέχουν δυνατές ομάδες από πολλές χώρες. Ανάμεσα σε αυτές είναι η Ελλάδα με τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό, η Ισπανία με τη Ρεάλ Μαδρίτης και την Μπαρτσελόνα, η Ιταλία με την Αρμάνι Μιλάνο, καθώς και χώρες με μεγάλη παράδοση στο άθλημα, όπως η Τουρκία, η Σερβία και η Λιθουανία. Παράλληλα, υπάρχουν και διεθνείς διοργανώσεις με εθνικές ομάδες, όπως το FIBA Basketball World Cup, που πραγματοποιείται κάθε λίγα χρόνια, και το Olympic Games basketball tournament, όπου αγωνίζονται χώρες από όλο τον κόσμο.

Δύο σημαντικοί παίκτες στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού:

Stephen Curry

Ο Stephen Curry γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου 1988 στις Ηνωμένες Πολιτείες και είναι 38 ετών. Έχει ύψος 1,91 μ. και αγωνίζεται ως point guard στους Golden State Warriors στο NBA. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους σουτέρ στην ιστορία του μπάσκετ και είναι διάσημος για τα τρίποντά του και τον τρόπο που έχει αλλάξει το παιχνίδι. Ο Curry έχει κερδίσει πολλά σημαντικά κύπελλα, όπως 3 NBA Championships και 2 βραβεία MVP, και συνεχίζει να εμπνέει νέους παίκτες με την τεχνική και την επιμονή του. Επίσης κατέχει το ιστορικό ρεκόρ των περισσότερων εύστοχων τριπόντων στην ιστορία του NBA, έχοντας ξεπεράσει τα 4000.

Luka Dončić

Ο Luka Dončić γεννήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1999 στη Σλοβενία και είναι 27 ετών. Έχει ύψος 2,03 μ. και αγωνίζεται ως point guard/shooting guard στους Los Angeles Lakers στο NBA. Ξεχωρίζει για το σκοράρισμα, τις πάσες και την ικανότητά του να «διαβάζει» το παιχνίδι σαν έμπειρος ηγέτης. Ο Dončić έχει κερδίσει τίτλους όπως EuroLeague Championship και NBA All-Star selections, ενώ έχει παίξει και σε διεθνείς διοργανώσεις, όπως το FIBA Basketball World Cup και το Olympic Games basketball tournament, εκπροσωπώντας τη Σλοβενία. Επιπλέον κατέχει το ρεκόρ των 73 πόντων σε έναν αγώνα, που αποτελεί μίααπό τις κορυφαίες επιδόσεις στο NBA τις τελευταίες δεκαετίες.

Μαρία Πουρσαλίδου , Α3

Τι θα συμβουλεύατε τους μαθητές που θα συνεχίσουν τη φοίτησή τους στο γυμνάσιο;

-Θα τους έλεγα πως το γυμνάσιο είναι κάτι δύσκολο για τον καθένα, κάνεις μια νέα αρχή. Αρκετές παρέες χωρίζονται και μόνο οι αληθινές μένουν. Αναρωτιέσαι γιατί να συνεχίσω; Γιατί κάθε μέρα είναι διαφορετική, μια καλή, που περνάς με την παρέα σου, μια κακή, που γράφεις χάλια στο διαγώνισμα ή το τεστ. Στο γυμνάσιο όμως μεγαλώνεις, τρως πέντε, έξι, εφτά ώρες από την ζωή σου προσπαθώντας για ένα ωραίο μέλλον. Μ.Π.

-Να μπαίνετε σε προγράμματα, γιατί πάτε τριήμερες και χάνετε μάθημα!  Κ.Σ.

-Αφού δεν θα βρίσκομαι πια στο γυμνάσιο, θα δώσω μερικές συμβουλές στους μαθητές που θα συνεχίσουν τη φοίτησή τους σ΄ αυτό. Πρώτον, άμα θέλουν να έχουν ένα αξιόλογο μέλλον στο λύκειο, θα πρέπει να μην αφήσουν κενά στα μαθήματα, οπότε ΔΙΑΒΑΣΤΕ! Επίσης σε περίπτωση που ο κόπος σας δεν ανταμειφθεί, μην στεναχωριέστε και μην μαλώνετε με τους δασκάλους σας. Οι βαθμοί του γυμνασίου δεν έχουν σημασία. Το πιο σημαντικό είναι να έχεις καλές γνώσεις για να τις χρησιμοποιήσεις αργότερα. Ο. Π.

-Οι συμβουλές μου προς τους μαθητές που θα συνεχίσουν στο γυμνάσιο είναι δύο. Αρχικά να προσπαθήσουν όσο μπορούν να είναι συνεπείς και να διαβάζουν προκειμένου να εξασφαλίσουν το επιθυμητό μέλλον. Και δεύτερον να σέβονται τους καθηγητές τους, να μην τους υποτιμούν αλλά να προσπαθήσουν να μάθουν από αυτούς όσα περισσότερα μπορούν ακόμη κι αν δεν τους ενδιαφέρει το μάθημα. Ε. Σ.

Ποια ανάμνηση θα κρατήσετε από τα χρόνια που περάσατε στο γυμνάσιο;

─  Την τριήμερη, ήταν τέλεια. Κ.Σ.

─  Γενικά το γυμνάσιο είναι πολύ αγχωτικό, ειδικότερα κατά την περίοδο της προσαρμογής. Παρόλα αυτά κανείς δεν μπορεί να πει πως δεν ήταν μια διαφορετική, ευχάριστη εμπειρία, που τα παιδιά μεγαλώνουν τόσο πνευματικά όσο και σωματικά. Η ανάμνηση που θα κρατήσω είναι η τριήμερη εκδρομή στη Βουλγαρία. Σ΄ αυτή  ήρθαμε πιο κοντά και γίναμε ένα. Εκτός από αυτό, επισκέφτηκα μια χώρα που ήθελα από καιρό. Έμαθα την κουλτούρα της και τον πολιτισμό της και έκανα πολλές νέες γνωριμίες. Ε. Σ.

─ Το γυμνάσιο δεν μπορώ να πω ότι ήταν από τα πιο ευχάριστα γεγονότα που μου συνέβησαν. Όμως κρατάω τα ευχάριστα: κοινωνικοποιήθηκα, γνώρισα πολλά άτομα. Έκανα πολλούς φίλους αλλά και δέθηκα με πολλούς. Ο. Π.

-Της πρώτης μέρας, πώς σαν παιδί εδώ μεγάλωσα μαζί με τους φίλους μου. Νιώθω απογοήτευση που τελειώνει το γυμνάσιο. Θα αφήσω τις πρώτες εφηβικές μου αναμνήσεις, εκδρομές, περιπάτους, διαλείμματα. Θυμάμαι το άγχος της πρώτης μέρας: αυτό ήταν το διάσημο γυμνάσιο; Οι μεγάλοι φαινόντουσαν τρομαχτικοί και έλεγα « θέλω να γίνω τόσο μεγάλος, έξυπνος, ελεύθερος». Μ.Π.

Ποια συναισθήματα και σκέψεις θα θέλατε να μοιραστείτε με αφορμή την αποφοίτησή σας;

─ Χαρά και στενοχώρια… Μ.Π.

─  …….  Κ.Σ.

─  Σαν χθες θυμάμαι την αποφοίτησή μου από το δημοτικό. Ήμουν πολύ ενθουσιασμένη που επιτέλους θα μεγάλωνα και θα πήγαινα στο γυμνάσιο, μα δεν μπορώ να πω πως τώρα νιώθω το ίδιο. Τα συναισθήματά μου είναι ανάμεικτα. Από τη μια θέλω να γνωρίσω καινούργια άτομα, να αποκτήσω καινούργιες εμπειρίες και να διευρύνω τους πνευματικούς μου ορίζοντες, από την άλλη όμως φοβάμαι μη χάσω τους φίλους από το γυμνάσιο σε περίπτωση που πάνε σε άλλο λύκειο. Επίσης φοβάμαι για την πίεση της προσαρμογής, αφού με όσους έχω μιλήσει για το θέμα αυτό μου λένε ότι είναι πολύ δύσκολη υπόθεση. Τα μαθήματα πληθαίνουν, δυσκολεύουν, οι καθηγητές γίνονται πιο απαιτητικοί και αυστηροί. Παρόλα αυτά όμως ανυπομονώ να έρθει το καλοκαίρι για να ξεκουραστώ και πιστεύω τελικά πως με λίγη προσπάθεια θα καταφέρω να πετύχω τους στόχους μου. Ε. Σ.

─ Φέτος τελειώνω το γυμνάσιο. Δεν μπορώ να πω ότι θα μου λείψει πολύ. Χαίρομαι που φεύγω, όμως ταυτόχρονα σκέφτομαι ότι δεν είμαι σίγουρη πως θέλω να πάω στο λύκειο. Δεν νομίζω να μου λείψει κάποιος δάσκαλος ή συμμαθητής… Το μόνο θετικό που κρατάω είναι οι φίλοι μου, τους οποίους δεν θα αποχωριστώ, θα είμαστε μαζί στο λύκειο. Ξέρω ότι τώρα άμα κάποιος δάσκαλος το διαβάσει αυτό, μπορεί να θυμώσει ή να εκπλαγεί. Αλλά εμείς πρέπει να λέμε την αλήθεια. Ο. Π.

Aς αρχίσουμε με τα καλοκαιρινά τραγούδια…

1. Τα καλοκαίρια, Στέλιος Ρόκκος ">

Για μένα μόνο θέλω να κάνω κάτι για πρώτη φορά

Για μένα μόνο για τη δική μου την τρέλα κι άλλη καμιά

Μόνο για μένα θέλω να ζήσω να σβήσω το χθες και να βγω

Μόνο για μένα κι αν σε ρωτήσουν πες τους την άκρη θα βρω

Τα καλοκαίρια εμένα με πιάνει μια τρέλα

Κι όλο θέλω να φεύγω απ” ό, τι κι αν ζω

Μ” αεροπλάνα, με πλοία, μ” αμάξια και τρένα

Θα σαλπάρω μη σαλτάρω κι ας με λένε τρελό

Για μένα μόνο

Για μένα μόνο φτιάχνω ταξίδια και χάρτες και πάω παντού

Για μένα μόνο κι αν σε ρωτήσουν πες τους πως είμαι αλλού

Τα καλοκαίρια εμένα με πιάνει μια τρέλα

Κι όλο θέλω να φεύγω απ” ό, τι κι αν ζω

Μ” αεροπλάνα, με πλοία, μ” αμάξια και τρένα

Θα σαλπάρω μη σαλτάρω κι ας με λένε τρελό

Για μένα μόνο

2. Είναι ωραία θάλασσα, Πυξ Λαξ ">https://www.youtube.com/watch?v=nJtkxa7jtd

3. Cruel Summer, Taylor Swift

">

You know that I caught it (oh yeah, you’re right, I want it)

Bad, bad boy, shiny toy with a price

You know that I bought it (oh yeah, you’re right, I want it)

Killing me slow, out the window

I’m always waiting for you to be waiting below

Devils roll the dice, angels roll their eyes

What doesn’t kill me makes me want you more

And it’s new, the shape of your body

It’s blue, the feeling I’ve got

And it’s ooh, whoa-oh

It’s a cruel summer

«It’s cool, » that’s what I tell “em

No rules in breakable heaven

But ooh, whoa-oh

It’s a cruel summer with you (yeah, yeah)

Hang your head low in the glow of the vending machine

I’m not dying (oh yeah, you’re right, I want it)

You say that we’ll just screw it up in these trying times

We’re not trying (oh yeah, you’re right, I want it)

So cut the headlights, summer’s a knife

I’m always waiting for you just to cut to the bone

Devils roll the dice, angels roll their eyes

And if I bleed, you’ll be the last to know, oh

It’s new, the shape of your body

It’s blue, the feeling I’ve got

And it’s ooh, whoa-oh

It’s a cruel summer

«It’s cool, » that’s what I tell “em

No rules in breakable heaven

But ooh, whoa-oh

It’s a cruel summer with you

I’m drunk in the back of the car

And I cried like a baby coming home from the bar (oh)

Said, «I’m fine, » but it wasn’t true

I don’t wanna keep secrets just to keep you

And I snuck in through the garden gate

Every night that summer, just to seal my fate (oh)

And I screamed, «For whatever it’s worth

I love you, ain’t that the worst thing you ever heard?»

He looks up, grinnin” like a devil

It’s new, the shape of your body

It’s blue, the feeling I’ve got

And it’s ooh, whoa-oh

It’s a cruel summer

«It’s cool, » that’s what I tell “em

No rules in breakable heaven

But ooh, whoa-oh

It’s a cruel summer with you

I’m drunk in the back of the car

And I cried like a baby coming home from the bar (oh)

Said, «I’m fine, » but it wasn’t true

I don’t wanna keep secrets just to keep you

And I snuck in through the garden gate

Every night that summer, just to seal my fate (oh)

And I screamed, «For whatever it’s worth

I love you, ain’t that the worst thing you ever heard?»

(Yeah, yeah, yeah, yeah)

Aς συνεχίσουμε με τα ανοιξιάτικα τραγούδια…

1.Το κορίτσι του Μάη  ">

Φοράς κορδέλα βυσσινιά

Τα βλέφαρα ζωγραφιστά

Στο στήθος φυλαχτά

Σε λένε το κορίτσι του Μάη

Μα στην καρδιά σου η αγάπη δε χωράει

Στο χρυσαφί σου μενταγιόν

Έχεις γράψει σ” αγαπώ

Μα δε μιλάς ποτέ γι” αγάπη

Και λες πως είναι κουτό

Σε λένε το κορίτσι του Μάη

Μα στην καρδιά σου η αγάπη δε χωράει

2. Η άνοιξη, Ειρήνη Τουμπάκι

">

Ειρήνη Σάμου, Α2

Στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος ανταλλαγής μαθητών E-twinning με τίτλο «My Town, My Past, Our Future», το σχολείο μας είχε τη χαρά να φιλοξενήσει μαθητές από το σχολείο Montessori Schule Augsburg της Γερμανίας, καθώς και να συμμετάσχει σε αντίστοιχη επίσκεψη στη Γερμανία.

Η πρώτη φάση του προγράμματος πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2024. Την Πέμπτη 18 Οκτωβρίου, οι Γερμανοί μαθητές έφτασαν στην Ελλάδα και κατά τη διάρκεια της παραμονής τους, οργανώθηκαν πλήθος εκπαιδευτικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων. Περιηγηθήκαμε σε ιστορικά σημεία της Θεσσαλονίκης, όπως η Πλατεία Αριστοτέλους, η Πλατεία Ναυαρίνου, τα Κάστρα και το Επταπύργιο, ενώ απολαύσαμε και μια ποδηλατάδα στη Νέα Παραλία. Επισκεφθήκαμε επίσης μουσεία της πόλης και συμμετείχαμε καθημερινά σε εργαστήρια που πραγματοποιήθηκαν στο σχολείο. Η επίσκεψη ολοκληρώθηκε την Τετάρτη 23 Οκτωβρίου, με μια ζεστή αποχαιρετιστήρια εκδήλωση.

Η δεύτερη φάση της ανταλλαγής πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2025. Την Κυριακή 9 Μαρτίου, Έλληνες μαθητές και δύο συνοδοί καθηγητές ταξίδεψαν στο Augsburg της Γερμανίας, όπου φιλοξενήθηκαν από τις οικογένειες των Γερμανών μαθητών. Κατά τη διάρκεια της παραμονής μας, συμμετείχαμε σε ένα διαδραστικό παιχνίδι πόλης: χωρισμένοι σε μικρές ομάδες, αναζητήσαμε ιστορικά μνημεία και αξιοθέατα, συλλέξαμε πληροφορίες και απαθανατίσαμε κάθε στάση με μια ομαδική φωτογραφία.

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία της επίσκεψής μας ήταν η ξενάγηση στο Fuggerei, το παλαιότερο κοινωνικό συγκρότημα κατοικιών στον κόσμο, το οποίο ιδρύθηκε το 1521 για την υποστήριξη φτωχών καθολικών και λειτουργεί μέχρι σήμερα με συμβολικό ετήσιο ενοίκιο 0,88 ευρώ.

Το πρόγραμμά μας περιλάμβανε επίσης πολλές ψυχαγωγικές δραστηριότητες, όπως πατινάζ και επίσκεψη στη διάσημη ρόδα του Μονάχου. Η εμπειρία αυτή έκλεισε το Σάββατο 15 Μαρτίου, με συγκίνηση και θερμούς αποχαιρετισμούς.

Η συμμετοχή μας στο πρόγραμμα αποτέλεσε μια μοναδική εμπειρία μάθησης, συνεργασίας και πολιτιστικής ανταλλαγής, ενισχύοντας τους δεσμούς μεταξύ των δύο σχολείων και αφήνοντας ανεξίτηλες αναμνήσεις σε όλους τους μαθητές.

Κατερίνα Φόλλα , Γ4

Φεστιβάλ Σχολικών Χορωδιών

Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης  Δυτικής Θεσσαλονίκης

Μια πανδαισία ήχων και μελωδιών πλημμύρισε την καρδιά της Δυτικής Θεσσαλονίκης, καθώς μαθητικές χορωδίες από σχολεία της περιοχής ένωσαν τις φωνές τους σε ένα μοναδικό φεστιβάλ. Η εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε στις 13 & 14 Μαΐου στο Πολιτιστικό Κέντρο «Χρήστος Τσακίρης» στα πλαίσια του Φεστιβάλ Παιδείας του Δήμου Παύλου Μελά, ανέδειξε την αγάπη των νέων για τη μουσική, προσφέροντας ένα αξέχαστο μουσικό ταξίδι σε όλους όσους παρευρέθηκαν.

Στο φεστιβάλ αυτό  συμμετείχε και το σχολείο μας με δύο προγράμματα. Το πρώτο έγινε σε συνεργασία με το 3^ο Γυμνάσιο  Συκεών, με τραγούδια αφιερωμένα στη Θεσσαλονίκη:

• «Πάμε σαν άλλοτε»
• «Ακρογιαλιές, δειλινά»
• «Όμορφη Θεσσαλονίκη μου»

ενώ το δεύτερο σε συνεργασία με τα υπόλοιπα σχολεία του Ωραιοκάστρου(2^ο,3^ο &4^ο )με τα τραγούδια:

• «Dona nobis»
• «Mononoke Hime»
• «Obwisanna»

Η ατμόσφαιρα στο φεστιβάλ ήταν μαγική, όλη αυτή η μουσική, η χαρά και η ενέργεια των παιδιών δημιούργησαν μια αξέχαστη εμπειρία για όλους μας. Οι μελωδίες που ακούσαμε και οι φωνές που ενώθηκαν μας έδειξαν πόσο όμορφη μπορεί να είναι η μουσική όταν τη μοιράζεσαι. Ελπίζω αυτό το φεστιβάλ να γίνει θεσμός, δίνοντας σε ακόμα περισσότερα παιδιά την ευκαιρία να ζήσουν αυτή τη μοναδική εμπειρία.

Αικατερίνα Ασπράγκαθου , Γ2

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ