Ζητήσαμε από μαθητές της Γ΄ τάξης να μας μιλήσουν με αφορμή το τέλος της φοίτησής τους στο γυμνάσιο.
Τι θα συμβουλεύατε τους μαθητές που θα συνεχίσουν τη φοίτησή τους στο γυμνάσιο;
-Θα τους έλεγα πως το γυμνάσιο είναι κάτι δύσκολο για τον καθένα, κάνεις μια νέα αρχή. Αρκετές παρέες χωρίζονται και μόνο οι αληθινές μένουν. Αναρωτιέσαι γιατί να συνεχίσω; Γιατί κάθε μέρα είναι διαφορετική, μια καλή, που περνάς με την παρέα σου, μια κακή, που γράφεις χάλια στο διαγώνισμα ή το τεστ. Στο γυμνάσιο όμως μεγαλώνεις, τρως πέντε, έξι, εφτά ώρες από την ζωή σου προσπαθώντας για ένα ωραίο μέλλον. Μ.Π.
-Να μπαίνετε σε προγράμματα, γιατί πάτε τριήμερες και χάνετε μάθημα! Κ.Σ.
-Αφού δεν θα βρίσκομαι πια στο γυμνάσιο, θα δώσω μερικές συμβουλές στους μαθητές που θα συνεχίσουν τη φοίτησή τους σ΄ αυτό. Πρώτον, άμα θέλουν να έχουν ένα αξιόλογο μέλλον στο λύκειο, θα πρέπει να μην αφήσουν κενά στα μαθήματα, οπότε ΔΙΑΒΑΣΤΕ! Επίσης σε περίπτωση που ο κόπος σας δεν ανταμειφθεί, μην στεναχωριέστε και μην μαλώνετε με τους δασκάλους σας. Οι βαθμοί του γυμνασίου δεν έχουν σημασία. Το πιο σημαντικό είναι να έχεις καλές γνώσεις για να τις χρησιμοποιήσεις αργότερα. Ο. Π.
-Οι συμβουλές μου προς τους μαθητές που θα συνεχίσουν στο γυμνάσιο είναι δύο. Αρχικά να προσπαθήσουν όσο μπορούν να είναι συνεπείς και να διαβάζουν προκειμένου να εξασφαλίσουν το επιθυμητό μέλλον. Και δεύτερον να σέβονται τους καθηγητές τους, να μην τους υποτιμούν αλλά να προσπαθήσουν να μάθουν από αυτούς όσα περισσότερα μπορούν ακόμη κι αν δεν τους ενδιαφέρει το μάθημα. Ε. Σ.
Ποια ανάμνηση θα κρατήσετε από τα χρόνια που περάσατε στο γυμνάσιο;
─ Την τριήμερη, ήταν τέλεια. Κ.Σ.
─ Γενικά το γυμνάσιο είναι πολύ αγχωτικό, ειδικότερα κατά την περίοδο της προσαρμογής. Παρόλα αυτά κανείς δεν μπορεί να πει πως δεν ήταν μια διαφορετική, ευχάριστη εμπειρία, που τα παιδιά μεγαλώνουν τόσο πνευματικά όσο και σωματικά. Η ανάμνηση που θα κρατήσω είναι η τριήμερη εκδρομή στη Βουλγαρία. Σ΄ αυτή ήρθαμε πιο κοντά και γίναμε ένα. Εκτός από αυτό, επισκέφτηκα μια χώρα που ήθελα από καιρό. Έμαθα την κουλτούρα της και τον πολιτισμό της και έκανα πολλές νέες γνωριμίες. Ε. Σ.
─ Το γυμνάσιο δεν μπορώ να πω ότι ήταν από τα πιο ευχάριστα γεγονότα που μου συνέβησαν. Όμως κρατάω τα ευχάριστα: κοινωνικοποιήθηκα, γνώρισα πολλά άτομα. Έκανα πολλούς φίλους αλλά και δέθηκα με πολλούς. Ο. Π.
-Της πρώτης μέρας, πώς σαν παιδί εδώ μεγάλωσα μαζί με τους φίλους μου. Νιώθω απογοήτευση που τελειώνει το γυμνάσιο. Θα αφήσω τις πρώτες εφηβικές μου αναμνήσεις, εκδρομές, περιπάτους, διαλείμματα. Θυμάμαι το άγχος της πρώτης μέρας: αυτό ήταν το διάσημο γυμνάσιο; Οι μεγάλοι φαινόντουσαν τρομαχτικοί και έλεγα « θέλω να γίνω τόσο μεγάλος, έξυπνος, ελεύθερος». Μ.Π.
Ποια συναισθήματα και σκέψεις θα θέλατε να μοιραστείτε με αφορμή την αποφοίτησή σας;
─ Χαρά και στενοχώρια… Μ.Π.
─ ……. Κ.Σ.
─ Σαν χθες θυμάμαι την αποφοίτησή μου από το δημοτικό. Ήμουν πολύ ενθουσιασμένη που επιτέλους θα μεγάλωνα και θα πήγαινα στο γυμνάσιο, μα δεν μπορώ να πω πως τώρα νιώθω το ίδιο. Τα συναισθήματά μου είναι ανάμεικτα. Από τη μια θέλω να γνωρίσω καινούργια άτομα, να αποκτήσω καινούργιες εμπειρίες και να διευρύνω τους πνευματικούς μου ορίζοντες, από την άλλη όμως φοβάμαι μη χάσω τους φίλους από το γυμνάσιο σε περίπτωση που πάνε σε άλλο λύκειο. Επίσης φοβάμαι για την πίεση της προσαρμογής, αφού με όσους έχω μιλήσει για το θέμα αυτό μου λένε ότι είναι πολύ δύσκολη υπόθεση. Τα μαθήματα πληθαίνουν, δυσκολεύουν, οι καθηγητές γίνονται πιο απαιτητικοί και αυστηροί. Παρόλα αυτά όμως ανυπομονώ να έρθει το καλοκαίρι για να ξεκουραστώ και πιστεύω τελικά πως με λίγη προσπάθεια θα καταφέρω να πετύχω τους στόχους μου. Ε. Σ.
─ Φέτος τελειώνω το γυμνάσιο. Δεν μπορώ να πω ότι θα μου λείψει πολύ. Χαίρομαι που φεύγω, όμως ταυτόχρονα σκέφτομαι ότι δεν είμαι σίγουρη πως θέλω να πάω στο λύκειο. Δεν νομίζω να μου λείψει κάποιος δάσκαλος ή συμμαθητής… Το μόνο θετικό που κρατάω είναι οι φίλοι μου, τους οποίους δεν θα αποχωριστώ, θα είμαστε μαζί στο λύκειο. Ξέρω ότι τώρα άμα κάποιος δάσκαλος το διαβάσει αυτό, μπορεί να θυμώσει ή να εκπλαγεί. Αλλά εμείς πρέπει να λέμε την αλήθεια. Ο. Π.
