Το τραγούδι I Believe in Father Christmas κυκλοφόρησε το 1975 και ξεχώρισε από την αρχή ως ένα ασυνήθιστο χριστουγεννιάτικο τραγούδι με προσωπικό χαρακτήρα. Η δεκαετία του ’70 χαρακτηριζόταν από πολέμους, πολιτική αστάθεια και φτώχεια. Μέσα σε αυτές τις άσχημες καταστάσεις η ιδέα των <χαρούμενων Χριστουγέννων> φάνταζε συχνά αποκομμένη από την πραγματικότητα, κάτι που επηρέασε άμεσα τo μήνυμα του τραγουδιού, αλλά και το βιντεοκλίπ, καθώς στο βιντεοκλίπ βλέπουμε εικόνες πολέμου.

      Ο τραγουδοποιός το εμπνεύστηκε όταν μια μέρα στο σπίτι του ξεκίνησε να παίζει μια μελωδία που κάτι του θύμιζε, αλλά δεν ήξερε τι. Έτσι, μια μέρα που ήταν στο αμάξι συνειδητοποίησε ότι ήταν το Jingle Bells, άλλα με έναν καταθλιπτικό τόνο και έτσι αποφάσισε να συνθέσει  έναν μελαγχολικό χριστουγεννιάτικο ρυθμό.

      Στους στίχους συνέβαλε και ο Peter Sinfield θέλοντας να δώσει έναν πιο χριστουγεννιάτικο τόνο και να μιλήσει για την απώλεια της παιδικής αθωότητας, καθώς όσο μεγαλώνουμε, χάνουμε την μαγεία και το πνεύμα των Χριστουγέννων. Μικρότεροι βλέπαμε το δέντρο και το θαυμάζαμε σαν να ήταν κάτι μαγικό, όταν μεγαλώνουμε, μας περνάει κάπως αδιάφορο λόγω της αχαριστίας που αποκτάμε μεγαλώνοντας . Ο Lake ήθελε να εκφράσει την πίκρα και τη στεναχώρια του για το πόσο εμπορική έχει γίνει η γιορτή και για το πώς έχει χαθεί το αληθινό νόημα των Χριστουγέννων που είναι η αγάπη, η στοργή και η αλληλοβοήθεια. Το τραγούδι δημιουργήθηκε για να μας θυμίσει πως η πραγματική μαγεία των γιορτών κρύβεται μέσα σε πράξεις αγάπης, σε στιγμές με αγαπημένα μας πρόσωπα και στον ψυχικό μας κόσμο.

       Το τραγούδι I Believe in Father Christmas έχει πολιτικό υπόβαθρο, αλλά δεν είναι εναντίον της θρησκείας μας, όπως οι περισσότεροι πιστεύουν. Το τραγούδι δεν είναι κατά των Χριστουγέννων αλλά κατά του τρόπου που τα γιορτάζουμε, οι στίχοι είναι αρκετά ρεαλιστικοί και γι’ αυτό μπορούμε να ταυτιστούμε εύκολα με αυτούς.

Άλπου Ιωάννα
Κατσίποδα Νάγια

]]> https://schoolpress.sch.gr/upekto/archives/328/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/upekto/archives/319 https://schoolpress.sch.gr/upekto/archives/319#comments Thu, 15 Jan 2026 15:29:48 +0000 a1036716 http://schoolpress.sch.gr/upekto/?p=319 ....]]> Στον κόσμο του αθλητισμού υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι από τους οποίους μπορούμε να κατανοήσουμε τι σημαίνει πραγματική δύναμη! Άνθρωποι που δεν τα παράτησαν ποτέ και κατάφεραν να ξεχωρίσουν. Στο σχολείο μας, είχαμε την τιμή να παρακολουθήσουμε τις ομιλίες του Δημήτρη Καφφάτου, Ολυμπιονίκη στο άθλημα της χειροσφαίρισης(handball) και του Θοδωρή Αλεξά, Παραολυμπιονίκη στο άθλημα της ιστιοπλοΐας. Πρόκειται για δύο πραγματικά δυνατούς ανθρώπους οι οποίοι κατάφεραν πολλά, παρά τις δυσκολίες!

Αρχικά, ο Δημήτρης Καφφάτος ανέφερε:

-        Τι συμβουλές θα δίνατε σε νέους που θέλουν να ασχοληθούν με τον αθλητισμό αλλά φοβούνται τις δυσκολίες;

-        Αυτό που θα έλεγα είναι οι λέξεις πειθαρχία, σεβασμός, υπομονή και προσπάθεια. Αυτά είναι που θα σας βοηθήσουν να αγαπήσετε τον εαυτό σας και αυτό που κάνετε είτε είναι αθλητισμός , είτε είναι επάγγελμα.

-        Ποια είναι η μεγαλύτερη αξία στον αθλητισμό;

-        Η μεγαλύτερη αξία στον αθλητισμό είναι η αριστεία. Δυσκολίες φυσικά και θα υπάρχουν παντού και πάντα, αλλά θα πρέπει να προσπαθούμε για το καλύτερο.

Ύστερα είχαμε την τιμή να πάρουμε μια μικρή συνέντευξη από τον Θοδωρή Αλεξά:

-        Πιστεύετε ότι ο αθλητισμός μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που βλέπουμε την αναπηρία;

-        Ναι, σίγουρα βοηθάει στο να κάνει κάποιους ανθρώπους να δουν διαφορετικά την αναπηρία. Ακόμα και οι Παραολυμπιακοί Αγώνες μάς δίνουν να καταλάβουμε πως όλοι οι αθλητές είναι ίσοι και όχι αντίπαλοι. Ο αθλητισμός είναι η βιτρίνα της ζωής.

-        Πώς ξεκινήσατε τον αθλητισμό;

-        Στην ηλικία των 25 ετών. Έπειτα από ένα ατύχημα που είχα, ξαφνικά βρισκόμουν σε ένα αναπηρικό καροτσάκι χωρίς να ξέρω τι θα ακολουθήσει.

-        Πιστεύετε πως η Ελλάδα δίνει έμφαση στους ΑμεΑ αθλητές παρέχοντάς τους τις κατάλληλες εγκαταστάσεις;

-        Όχι, η Ελλάδα δεν παρέχει τις κατάλληλες εγκαταστάσεις σε σχέση με τις άλλες χώρες. Κατά τη γνώμη μου, αυτό συμβαίνει γιατί στην χώρα μας δεν μπορούν να καταλάβουν πως υπάρχουν διαφορετικά άτομα. Ωστόσο, υπάρχουν και ορισμένες προσβάσιμες εγκαταστάσεις, όπως οι ράμπες. Παρ’ όλα αυτά, τις περισσότερες φορές αυτές καταλαμβάνονται, για παράδειγμα, από σταθμευμένα μηχανάκια, με αποτέλεσμα να καταλήγουν μη προσβάσιμες. Γι’ αυτόν τον λόγο, δεν μπορούσαμε να μετακινηθούμε ελεύθερα και είχαμε πρόσβαση μόνο σε συγκεκριμένα μέρη που ήταν πραγματικά προσβάσιμα. Παρ’ όλα αυτά, πιστεύω ότι σταδιακά η κοινωνία προσπαθεί να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα.

-        Σε ποια χώρα από όλες όσες έχετε επισκεφτεί για αγώνες έχετε εντυπωσιαστεί από τις εγκαταστάσεις της και τη μεταχείριση σε αθλητές με αναπηρία;

-        Η πόλη στην οποία είχα πραγματικά εντυπωσιάστηκα από τις εγκαταστάσεις της και γενικά τη μεταχείρισή της ήταν το Τόκιο. Όταν το είχα επισκεφτεί για αγώνες, η  εξυπηρέτηση ήταν φανταστική. Είχαμε απόλυτη συμπαράσταση, τόση που αρχίσαμε να αισθανόμαστε άβολα.

     Ολοκληρώνοντας αυτήν τη συνέντευξη καταλαβαίνουμε  ότι η αναπηρία δεν είναι αδυναμία αλλά μια διαφορετική πραγματικότητα ζωής που αξίζει κατανόηση, αποδοχή και ίσες ευκαιρίες καθώς και ότι ο αθλητισμός ενώνει τους ανθρώπους, μαθαίνοντας τους να  μπορούν να ξεπεράσουν τις δυσκολίες, να είναι πιο δυνατοί και να μην τα παρατάνε ποτέ.

Μπατίκα Στέλλα

Σαρρή Ειρήνη

Μπατίκα Μαρίλια

Την έλλειψη συντροφιάς μπορεί να την βιώσει ο καθένας όλο τον χρόνο, ωστόσο το χριστουγεννιάτικο κλίμα και οι αναμνήσεις των ανθρώπων της τρίτης ηλικίας κάνουν το συναίσθημα αυτό πιο ισχυρό. Κυρίως αναπολούν την οικογένειά τους. Πιο συγκεκριμένα, μεγαλώνοντας νοσταλγούν τις στιγμές που πέρασαν μαζί τους, δραστηριότητες που έκαναν και τις αντοχές τους. Παράλληλα, νιώθουν τύψεις αν εμποδίσουν την οικογένεια να περάσει τις διακοπές της όπως επιθυμεί. Συχνά μάλιστα δεν είναι καν προσκεκλημένοι στα οικογενειακά τραπέζια.

Όμως, υπάρχουν τρόποι να σταματήσουν αυτά τα άτομα να νιώθουν μόνα αυτή την γιορτινή περίοδο. Πολλές φορές σχολεία οργανώνουν διάφορες δράσεις προσπαθώντας να μοιράσουν χαρά στον κόσμο. Φέτος και το δικό μας σχολείο επισκέφτηκε ένα από τα γηροκομεία της περιοχής μας και είπε τα κάλαντα στους ηλικιωμένους συνανθρώπους μας. Όμως εκτός από τα σχολεία και εμείς οι ίδιοι μπορούμε να προσφέρουμε χαρά σε αυτούς τους ανθρώπους. Αν κάποιος συγγενής μας ζει μακριά και μόνος ας μην τον ξεχνάμε! Ας τον καλούμε έστω και στο τηλέφωνο! Γιατί μέσα από μία κουβέντα έστω και για λίγο θα νιώσει μια ανθρώπινη συντροφιά. Ας προσπαθήσουμε φέτος να μοιράσουμε όση περισσότερη χαρά μπορούμε σε αυτά τα άτομα! Ας τους δείξουμε την αγάπη μας με όποιον τρόπο μπορούμε!

Γουβεδάρη Δήμητρα
Ζώρζου Μελίνα
Καψή Ελισσάβετ
Χρονοπούλου Κατερίνα

        Στο παρακάτω άρθρο σας προτείνω δύο υπέροχα βιβλία που μπορούν να σας κρατήσουν συντροφιά στις διακοπές: την «Πολυάννα» της Eleanor Porter και τα «Χριστουγεννιάτικα–Πρωτοχρονιάτικα διηγήματα» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.

ΠΟΛΥΑΝΝΑ της Eleanor Porter

        Η Πολυάννα είναι ένα εντεκάχρονο αισιόδοξο καλόκαρδο κορίτσι γεμάτο ζωντάνια, ενεργητικότητα και χαρά. Από τότε που έφυγε ο πατέρας της από την ζωή, αναγκάστηκε να μετακομίσει στη μοναδική της συγγενή, την Θεία Πόλυ, μια γυναίκα ψυχρή, ιδιότροπη και αυστηρή που δέχθηκε να την φιλοξενήσει περισσότερο από καθήκον παρά από αγάπη. Παρόλο που το καινούργιο της σπίτι δεν της προσφέρει αγάπη, η Πολυάννα δεν χάνει την αισιοδοξία της χάρη στο “παιχνίδι της χαράς”.

       Το παιχνίδι της χαράς είναι μια τεχνική που της έμαθε ο πατέρας της: να βρίσκει κάτι καλό και αισιόδοξο σε όλες τις κακές στιγμές ακόμα και όταν δεν παίρνει ακριβώς αυτό που θέλει. Το παιχνίδι ξεκίνησε στην εκκλησία της ενορίας της. Λόγω του ότι ο πατέρας της δεν έβγαζε αρκετά χρήματα για να της προσφέρει ρούχα και παιχνίδια αναγκαζόταν να λαμβάνει τον ρουχισμό και τα παιχνίδια της από τα δέματα που έρχονταν εκεί για τους άπορους. Τις περισσότερες όμως φορές η Πολυάννα δεν έβρισκε ρούχα που να της κάνουν ή παιχνίδια και απογοητευόταν. Έτσι ο πατέρας της, της έδωσε την ιδέα κάθε φορά που της συμβαίνει κάτι άσχημο, να σκέφτεται τον λόγο για τον οποίο είναι χαρούμενη ακριβώς με αυτό που συμβαίνει: την καλή πλευρά των πραγμάτων πάντοτε…

        Στη νέα της πόλη εφαρμόζει το παιχνίδι αυτό και καταφέρνει να αλλάξει τη διάθεση όλων όσων συναντά  και στις πιο δύσκολες στιγμές: από την θεία Πόλυ μέχρι τους κατοίκους ολόκληρης της πόλης.

        Όταν όμως τραυματίζεται άσχημα και δεν μπορεί να περπατήσει χάνεται σχεδόν κάθε ίχνος αισιοδοξίας μέσα της. Όλοι οι άνθρωποι όμως που τους είχε βοηθήσει, της ανταποδίδουν την καλοσύνη και της συμπαραστέκονται κατά τη δύσκολη περίοδο της αρρώστιας της.

        Ένα βιβλίο γεμάτο αισιοδοξία και ζεστασιά, που μας θυμίζει πως η χαρά βρίσκεται ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές, αρκεί να θέλουμε να τη δούμε. Με απλές αλλά δυνατές αξίες, μας δείχνει πως η καλοσύνη και η θετική ενέργεια μπορούν πραγματικά να αλλάξουν ζωές. Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί από μικρούς και μεγάλους.

ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

        Τα χριστουγεννιάτικα διηγήματα του Παπαδιαμάντη είναι μια διαχρονική συλλογή διηγημάτων κυρίως για παιδιά και εφήβους, χαρακτηριστικά της διηγηματογραφίας του Παπαδιαμάντη , μαζεμένα όλα σε ένα βιβλίο 300 περίπου σελίδων.

        Με κεντρικό άξονα τις γιορτές και κυρίαρχο το πνεύμα των Χριστουγέννων συμπυκνώνει όλες τις χριστουγεννιάτικες αξίες και αρετές, όπως την αλληλεγγύη, την ομόνοια, την αγάπη και την χαρά της προσφοράς προς τον πλησίον. Με τον χαρακτηριστικό του τρόπο ο Παπαδιαμάντης μάς ταξιδεύει στην ατμόσφαιρα της παλιάς Ελλάδας: στα μικρά νησιά, στις φτωχογειτονιές και στις οικογένειες που παλεύουν με τις δυσκολίες της ζωής αλλά καταφέρνουν να κρατήσουν την πίστη τους δείχνοντας αλληλεγγύη, συμπόνια και αδελφοσύνη, κρατώντας την πίστη και την ανθρωπιά τους.

        Τα χριστουγεννιάτικα και πρωτοχρονιάτικα διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη αποτελούν έναν πραγματικό θησαυρό της ελληνικής λογοτεχνίας που αξίζουν να διαβαστούν από όλα τα παιδιά.

        Ένα από τα πιο γνωστά διηγήματα αυτής της συλλογής είναι ¨Τα Χριστούγεννα του τεμπέλη”. Η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα χωριό, στην ‘ταβέρνα του Πατσόπουλου’. Πρωταγωνιστές είναι ο μαστρο-Παύλος, η κυρά Στρατίνα,  η κυρά- Κώσταινα, η Ασημίνα και ο τρίχρονος γιος. Ο μαστρο-Παύλος ήταν τεμπέλης και δεν αγαπούσε τη δουλειά. Προτιμούσε να περνάει τον χρόνο του στο καπηλειό και να δέχεται κεράσματα μιας που δεν είχε χρήματα. Ήταν όμως οικογενειάρχης και έπρεπε να θρέψει τη γυναίκα και το παιδί του. Παρόλο που είχε όμως υποχρεώσεις, αρνιόταν να δουλέψει και μπεκρόπινε στο καπηλειό με δανεικά χρήματα τα οποία δεν μπορούσε να επιστρέψει. Τα Χριστούγεννα σε εκείνο το μέρος συνήθιζαν να σφάζουν γαλοπούλα για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Ο μαστρο-Παύλος όμως δεν είχε να την πληρώσει. Να είχε τουλάχιστον λεφτά να αγοράσει ένα γαλόπουλο να κάνει και αυτός Χριστούγεννα όπως όλοι! Τριγυρνούσε επί δύο μέρες άπραγος χωρίς να θέλει να βρει δουλειά. Σαν αστραπή πέρασε μια ιδέα από το μυαλό του ξαφνικά, καθώς περνούσε από εκεί ένα παιδί της αγοράς το οποίο πήγαινε τις παραγγελίες κάθε οικογένειας για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Έστειλε λοιπόν την παραγγελία μπερδεύοντας τον νεαρό στο δικό του σπίτι, αναδεικνύοντας έτσι την φιλοσοφία και την εξυπνάδα του τεμπέλη…

        Το κοινωνικό πρόβλημα που παρουσιάζεται είναι η φτώχεια που οφείλεται στην τεμπελιά του ήρωα. Αντί όμως να δουλέψει, επιλέγει τον εύκολο τρόπο να  κλέψει την παραγγελία κάποιου άλλου. Η ιστορία είναι μελαγχολική, έχει έναν κοινωνικό προβληματισμό, μιλάει για τα λαϊκά έθιμα της Ελλάδας καθώς και για το φαινόμενο της φτώχειας. Παρουσιάζεται με ρεαλισμό η ανθρώπινη αδυναμία και κάνει τους αναγνώστες να συμπονούν τον ήρωα. Το πνεύμα είναι όμως γιορτινό καθώς μέσα από την σκληρή πραγματικότητα τονίζεται η αγάπη προς τον συνάνθρωπο και η συγχώρεση. Ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα και γνωστά διηγήματα του Παπαδιαμάντη με το οποίο έχουν μεγαλώσει γενιές και γενιές και αξίζει να διαβαστεί από όλα τα παιδιά.

Κωνσταντίνα Πουλάκου

Η ταινία «Το Αγόρι που το ονόμασαν Χριστούγεννα» αφηγείται την ιστορία του εντεκάχρονου Νικόλα, ο οποίος ξεκινά μια επική περιπέτεια στον χιονισμένο Βορρά της Φινλανδίας για να εντοπίσει τον πατέρα του, που αναζητά το θρυλικό χωριό των ξωτικών. Συνοδευόμενος από έναν πεισματάρη τάρανδο, τον Μπλίτζεν, και ένα πιστό ποντικάκι, ο Νικόλας ανακαλύπτει την κρυμμένη Ξωτικοχώρα, έρχεται αντιμέτωπος με μαγικές προκλήσεις και μαθαίνει ότι η πραγματική ελπίδα πηγάζει από την καλοσύνη και τη γενναιοδωρία. Μέσα από αυτό το ταξίδι γεμάτο μαγεία και συγκίνηση, το αγόρι συμφιλιώνεται με την απώλεια και μεταμορφώνεται τελικά στον θρυλικό Πατέρα των Χριστουγέννων, αποδεικνύοντας ότι τίποτα δεν είναι αδύνατο για όποιον πιστεύει πραγματικά.

Η ελπίδα αποτελεί το πιο βασικό μήνυμα του έργου. Ο Νικόλαος, παρόλο που ζει σε δύσκολες συνθήκες και χάνει τον πατέρα του, δεν τα παρατά. Πιστεύει ότι μπορεί να τον βρει και ότι η ζωή του μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο. Η ιστορία δείχνει πως η ελπίδα βοηθά τον άνθρωπο να συνεχίζει, ακόμη και όταν όλα μοιάζουν χαμένα, και να αντέχει τη μοναξιά και τις δυσκολίες της ζωής.

Παράλληλα, ο Νικόλαος ξεχωρίζει για την καλοσύνη και την ευγένειά του. Αν και συναντά εμπόδια και ανθρώπους που τον δυσκολεύουν, παραμένει καλός και πρόθυμος να βοηθήσει. Το έργο μας διδάσκει ότι η καλοσύνη μπορεί να αλλάξει τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων και να δημιουργήσει εμπιστοσύνη, φιλία και θετικές εξελίξεις.

Ο ήρωας φοβάται, όμως συνεχίζει το ταξίδι του. Αντιμετωπίζει κινδύνους και δυσκολίες, αλλά δεν εγκαταλείπει τον στόχο του. Μέσα από τις δοκιμασίες του, φαίνεται ότι το θάρρος δεν είναι η απουσία φόβου, αλλά η απόφαση να προχωρά κανείς παρά τις δυσκολίες και να μαθαίνει από αυτές.

Κίνητρο για όλο αυτό το ταξίδι είναι η αγάπη του για τον πατέρα του. Η ιστορία τονίζει τη σημασία της οικογένειας, που προσφέρει στήριξη και κουράγιο στις δύσκολες στιγμές. Τέλος, το έργο δείχνει ότι τα Χριστούγεννα δεν συνδέονται με τα δώρα ή τον πλούτο, αλλά με την αγάπη, την προσφορά και το ενδιαφέρον για τους άλλους, αξίες που κάνουν τη ζωή πιο ανθρώπινη.

Έτος: 2021
Είδος: Οικογενειακή, φαντασίας, χριστουγεννιάτικη
Βασισμένη στο βιβλίο: A Boy Called Christmas του Matt Haig

Σκηνοθέτης: Gil Kenan

Κύριοι Ηθοποιοί και ρόλοι: Henry Lawfull – παίζει τον Νικόλα
Toby Jones – ως Πατέρας Topo
Sally Hawkins – ως Μητέρα Vodol.
Kristen Wiig – ως θεία Carlotta

Ναταλία Ζωγράφου

Έφη Μπάκα

Σε ένα μικρό σπίτι στην άκρη ενός χωριού μια οικογένεια με ένα μικρό κοριτσάκι, την Μαίρη, ετοιμαζόταν να πάει για ύπνο. Η μαμά της την πήγε στο κρεβάτι της και την φίλησε στο μέτωπο. Οι ώρες πέρναγαν ήσυχα και το μεγάλο ρολόι  της εκκλησίας χτύπησε μεσάνυχτα. Τα φώτα από τα φανάρια στις κολόνες του δρόμου έσβησαν. Σκοτάδι απλώθηκε παντού στην πόλη και οι Καλικάντζαροι πλημμύρισαν την πόλη σαν λυσσασμένοι λύκοι έτοιμοι να κατασπαράξουν τα πάντα στον διάβα τους. Μπαίνουν μέσα στα σπίτια από τις καμινάδες, καταστρέφουν τα στολισμένα καράβια, τρώνε τα γλυκά και τα φαγητά. Ξαφνικά ένα κηροπήγιο πέφτει και από τον ήχο η Μαίρη ξυπνά και προχωρά διστακτικά προς το σαλόνι. Τα μικρά χεράκια της κρατάν σφιχτά την κούκλα από πανιά που η μαμά της της έφτιαξε. Άξαφνα μπροστά της αντικρίζει έναν Καλικάντζαρο, κατάμαυρο σαν την πίσσα με μυτερά αυτιά και νύχια,  να την κοιτά κατάματα. Αντί να τρομάξει, πλησίασε κοντά του με μικρά διστακτικά βήματα, τον πλησίασε και τον αγκάλιασε. Εκείνος σάστισε, γρύλισε σαν ζώο και την έδιωξε μακριά. Γύρισε προς τον μπουφέ με τα μελομακάρονα και είδε μία φωτογραφία ενός άνδρα μεγάλης ηλικίας, τη δική του φωτογραφία. Αμέσως κατάλαβε ότι αυτό το μικρό κοριτσάκι ήταν η εγγονή του. Ο άνθρωπος αυτός μετατράπηκε σε αυτό το αποκρουστικό πλάσμα λόγω της τσιγκουνιάς του. Όμως, όταν κατάλαβε τι είχε συμβεί, ήταν πια αργά. Πλησίασε την μικρή και της είπε:

-          Μικρή μου θα με βοηθήσεις με κάτι;

-          Ναι, απάντησε η μικρή με χαρούμενη φωνούλα.

-          Θέλω να επανορθώσω για ό,τι έχω κάνει στο παρελθόν. Για να το καταφέρω αυτό, θέλω την βοήθειά σου.

-          Τι πρέπει να κάνω;

-          Να με βοηθήσεις να κάνω τρεις καλές πράξεις.

-          Εντάξει!

-          Από πού λες να ξεκινήσουμε;

-          Γιατί δεν βοηθάς τα παιδάκια που κάθε βράδυ κάθονται έξω από την εκκλησία και παρακαλούν για φαγητό;

-          Μμμμ, καλή ιδέα!

Οι δύο τους κατευθύνθηκαν προς την εκκλησία. Όταν έφτασαν, τα δύο αδελφάκια είχαν κουλουριαστεί στην γωνία και κοιμόντουσαν. Ο Καλικάντζαρος πλησίασε τα παιδιά και μέσα στο καπέλο που είχαν αφήσει στο δρόμο άφησε μέσα 70 χιλιάδες δραχμές ελπίζοντας πως θα ήταν αρκετά για να περάσουν τις φετινές γιορτές με την οικογένειά τους. Στη συνέχεια, αποφάσισαν να πάνε προς την μεγάλη πλατεία. Εκεί συνάντησαν μία γιαγιά που έκλαιγε, το κοριτσάκι την πλησίασε και της είπε με μία χαμηλή και γλυκιά φωνούλα:

-          Γεια σας, κυρία.

-          Γεια σου, μικρούλα μου.

-          Τι κάνετε εδώ μόνη σας; Γιατί κλαίτε; , ρωτάει το κοριτσάκι όλο περιέργεια.

Η γριούλα γυρνάει με ένα πικρό χαμόγελο:

-          Να, ας πούμε πως κι εγώ έχω μια εγγονούλα σαν εσένα αλλά δεν μπορώ να την δω.

-          Γιατί;

-          Γιατί κάποτε διαφωνήσαμε με την μαμά της, την κόρη μου, και από τότε φοβάμαι πως δεν θα θέλει να με ξαναδεί.

-          Πού μένει;

-          Κοντά στην μικρή πλατεία.

-          Εντάξει. Εγώ και ο φίλος μου θα σε βοηθήσουμε. Το κοριτσάκι έδειξε προς τον μεγάλο γέρικο πλάτανο που καθόταν ο Καλικάντζαρος. Μα…

-          Χαχα! Πού δείχνεις μικρούλα μου; Αφού δεν είναι κανένας εκεί στο σκοτάδι …

Το κοριτσάκι τά ΄χασε για λίγο και κατευθύνθηκε προς τον Καλικάντζαρο. Εκείνος αμέσως της εξήγησε ότι κρύφτηκε για να μην τρομάξει την γυναίκα. Το κοριτσάκι τού εξήγησε τι είχε πάθει η κυρία και ο Καλικάντζαρος σκέφτηκε μια ιδέα για να συμφιλιώσει τις δυο γυναίκες. Το κοριτσάκι έγραψε ένα γράμμα στην κόρη της εξηγώντας της την κατάσταση και ο καλικάντζαρος έκανε αυτό που ξέρει καλά. Τρύπωσε στο σπίτι της, μα αυτή την φορά αντί να καταστρέψει και να μαγαρίσει τα φαγητά, άφησε το γράμμα πάνω στο κομοδίνο της γυναίκας. Μόλις βγήκε έξω, ευχήθηκαν και οι δύο να καταφέρουν τον σκοπό τους. Όσο σκέφτονταν τι άλλο μπορούσαν να κάνουν, η Μαίρη ρώτησε τον Καλικάντζαρο:

-          Πώς σου συνέβη αυτό;

-          Πριν μερικά χρόνια πέθανα το δωδεκαήμερο των Χριστουγέννων και επειδή όλη μου τη ζωή ήμουν κακός και τσιγκούνης, μετατράπηκα σε αυτό το πλάσμα που βλέπεις σήμερα.

-          Γιατί αποφάσισες να αλλάξεις τώρα;

-          Γιατί γνώρισα ένα μικρό κοριτσάκι σε ένα από τα σπίτια που επισκεπτόμουν και κατάλαβα πως τη γνώριζα. Κατάλαβα πως μπορούσα  να ξεφύγω από αυτή τη μιζέρια και την κακία. Είχα ακούσει κάποτε για το πώς λύνεται αυτό το πρόβλημα και… Εσύ γιατί με βοηθάς και γιατί δεν τρόμαξες; Πώς κατάλαβες ποιος ήμουν;

-          Ίσως γιατί καθόσουν δίπλα στη φωτογραφία που έχει βάλει η γιαγιά για να σε θυμάται. Κάτι μου φάνηκε γνώριμο πάνω σου. Η Μαίρη αμέσως αναπήδησε από τον ενθουσιασμό της: Το βρήκα, το βρήκα!!

-          Τι βρήκες μικρούλα μου;

-          Θα στολίσουμε την πόλη!!

-          Τι;

-          Θα στολίσουμε την πόλη με γιρλάντες, φωτάκια και διάφορα στολίδια.

-          Μπράβο μικρούλα μου, ωραία ιδέα!!

Έτσι, φτιάχνοντας και βρίσκοντας διάφορα παλιά στολίδια και γιρλάντες στόλισαν την μεγάλη πλατεία και τους δρόμους της πόλης. Με το πρώτο φως της ημέρας και την πρώτη εμφάνιση του ήλιου οι χωρικοί βγήκαν από τα σπίτια τους και αντίκρισαν ένα πρωτόγνωρο θέαμα! Οι κολόνες περιβάλλονταν από πράσινες γιρλάντες με μικρά στολίδια και ο μεγάλος πλάτανος στη μέση του χωριού ήταν στολισμένος με πολύχρωμα, μεγάλα και μικρά στολίδια. Οι άνθρωποι μαζεύτηκαν γύρω από το δέντρο και αμέσως μία οικογενειακή ζεστασιά πλημμύρισε τον τόπο. Σε ένα από τα ελάχιστα σοκάκια όπου ακόμα ο ήλιος δεν είχε απλώσει το φωτεινό πέπλο του ο καλικάντζαρος και το μικρό κοριτσάκι περίμεναν για το τι θα συνέβαινε στη συνέχεια. Ξαφνικά λευκός καπνός βγήκε από τον καλικάντζαρο, ο οποίος μετατράπηκε σε πνεύμα και αναλήφθηκε στους ουρανούς. Το κοριτσάκι έτρεξε στην πλατεία και είδε όλους τους χωριανούς να ετοιμάζουν ένα μεγάλο τραπέζι φέρνοντας ο καθένας ό,τι είχε από το σπίτι του.

Η γιαγιά, την οποία είχαν βοηθήσει, τη χαιρέτισε από μακριά και σήκωσε πιο ψηλά τη νεογέννητη εγγονή της. Η Μαίρη έτρεξε με τη σειρά της στη γιαγιά της. Η γιαγιά της την σήκωσε ψηλά. Τότε η μικρή ψιθύρισε στο αυτί της « Ο παππούς τώρα είναι καλός! Μην φοβάσαι!». Ένα δάκρυ κύλησε στο μάγουλο της γιαγιάς, ενώ της ψιθύρισε και εκείνη χαμηλόφωνα «Καλά Χριστούγεννα κοριτσάκι μου!».

ΤΕΛΟΣ

Κατερίνα Χρονοπούλου

]]> https://schoolpress.sch.gr/upekto/archives/291/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/upekto/archives/317 https://schoolpress.sch.gr/upekto/archives/317#comments Thu, 15 Jan 2026 15:29:43 +0000 a1036716 http://schoolpress.sch.gr/upekto/?p=317 ....]]> Κάθε Χριστούγεννα ο κόσμος αναβιώνει το γνωστό έθιμο των Χριστουγέννων, το στόλισμα του χριστουγεννιάτικου ελάτου! Αυτό το έθιμο όμως λίγοι γνωρίζουν πώς ξεκίνησε. Γιατί στολίζουμε τελικά δέντρο, και πως έφτασε στην Ελλάδα;

Το γνωστό μας χριστουγεννιάτικο δέντρο, έχει καταγωγή από τη Γερμανία, όπου συνήθιζαν να  στήνουν δέντρο προς τιμή της θρησκευτικής εορτής των πρωτόπλαστων, Αδάμ και Εύας, το λεγόμενο «δέντρο του Παραδείσου». Στον ίδιο χώρο επίσης υπήρχε και μία άλλη κατασκευή, μια πυραμίδα,  πάνω στην οποία έβαζαν στολίδια και στην κορυφή ένα αστέρι. Πώς όμως συνδέονται αυτά τα δύο με το δέντρο που όλοι ξέρουμε και αγαπάμε; Τον 16ο αιώνα, αυτές οι δύο κατασκευές γίνανε ένα, το δέντρο πήρε μια πυραμιδοειδή μορφή, στολισμένο με τα ίδια στολίδια, δημιουργώντας έτσι το δέντρο των Χριστουγέννων. Μέχρι τον 18ο αιώνα αυτό το έθιμο είχε γίνει γνωστό στη Γερμανία, ιδίως στους Γερμανούς προτεστάντες. Τον επόμενο αιώνα το έθιμο έγινε γνωστό στην Αγγλία καθώς και σε άλλες χώρες, όπως στην Αυστρία και την Ελβετία. Τέλος, στη Νέα Υόρκη, στις  22 Δεκεμβρίου 1882, ο Τόμας Έντισον άναψε με ηλεκτρικούς λαμπτήρες το πρώτο Χριστουγεννιάτικο δέντρο.

Όμως, για πρώτη φορά στην Ελλάδα το χριστουγεννιάτικο δέντρο εμφανίστηκε την περίοδο της Βαυαροκρατίας. Αυτός που το έφερε στη χώρα μας ήταν ο βασιλιάς Όθωνας ο οποίος το στόλισε στο ανάκτορό του, στο Ναύπλιο, το 1834. Τα επόμενα χρόνια, το έθιμο άλλαξε τόπο και μεταφέρθηκε στο παλάτι των Αθηνών.  Η πρώτη φορά όμως που στήθηκε χριστουγεννιάτικο δέντρο σε μικρή ελληνική γειτονιά ήταν την 24^η Δεκεμβρίου του 1843 στην Πλάκα, από τον Έλληνα διπλωμάτη της Ρωσίας Ιωάννη Παπαρρηγόπουλο, εντυπωσιάζοντας τους πολίτες της. Η παράδοση αυτή άργησε να διαδοθεί στην Ελλάδα, καθώς θεωρούταν ξενόφερτη.  Για αυτό και πρώτη φορά σε αρκετά αστικά σπίτια εμφανίζεται το 1930. Μετά όμως από τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο καθιερώθηκε ως κοινή γιορτή και οι περισσότεροι Έλληνες άρχισαν να στολίζουν χριστουγεννιάτικα δέντρα στα σπίτια και τις πλατείες. Μάλιστα, τη δεκαετία του ‘70 έγινε μια προσπάθεια να αντικατασταθεί το χριστουγεννιάτικο δέντρο από την παλιά παράδοση του στολισμού του καραβιού, αλλά απέτυχε.

Σήμερα, το χριστουγεννιάτικο δέντρο αποτελεί το πιο διαδεδομένο σύμβολο των Χριστουγέννων παγκοσμίως, ενώ έχει εξελιχθεί και σε ένα από τα σημαντικότερα έθιμα, το οποίο τιμά ένα από τα πιο σπουδαιότερα γεγονότα του Χριστιανισμού, τη γέννηση του Χριστού. Επίσης αποτελεί ένα σύμβολο γιορτής και χαράς, το οποίο απολαμβάνουν να στολίζουν μικροί και μεγάλοι!

Μηλάκη Κωνσταντίνα

Κωστοπούλου Μαρία

Τάγκαλος Χρήστος

]]> https://schoolpress.sch.gr/upekto/archives/317/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/upekto/archives/315 https://schoolpress.sch.gr/upekto/archives/315#comments Thu, 15 Jan 2026 15:29:42 +0000 ΚΟΥΝΟΥΠΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ http://schoolpress.sch.gr/upekto/?p=315 ....]]>   Έχουν έρθει τα Χριστούγεννα και φυσικά η ώρα να επιλέξουμε τον προορισμό που θα πάμε για να περάσουμε τις διακοπές μας. Φυσικά ο προορισμός αυτός θα πρέπει να είναι κατάλληλος για οικογένειες, οικονομικός και πάνω από όλα να σε βάζει σε γιορτινό κλίμα. Εννοείται πως υπάρχουν πολλοί τέτοιοι προορισμοί στην Ελλάδα, που θα μπορούσε κανείς να περάσει φανταστικά στις γιορτές αλλά ακόμα καλύτερα θα ήταν στο εξωτερικό και ειδικά σε χώρες της Ευρώπης, οι οποίες φημίζονται για τη χριστουγεννιάτικη διακόσμησή τους και συνδυάζουν όλα τα παραπάνω. Κάποιες από τις καλύτερες επιλογές είναι:

Η Πράγα

Η Πράγα αποτελεί έναν από τους πιο όμορφους και μαγευτικούς προορισμούς για διακοπές την περίοδο των Χριστουγέννων. Κατά τη διάρκεια των γιορτών, η πόλη μεταμορφώνεται σε ένα παραμυθένιο σκηνικό γεμάτο φώτα, στολισμένες πλατείες και εορταστική ατμόσφαιρα. Οι χριστουγεννιάτικες αγορές, ιδιαίτερα στην Πλατεία της Παλιάς Πόλης, προσφέρουν μοναδικές γεύσεις, ζεστό κρασί και παραδοσιακά δώρα. Τα ιστορικά κτίρια, τα κάστρα και οι γέφυρες καλύπτονται συχνά από χιόνι, δημιουργώντας εικόνες μοναδικής ομορφιάς. Οι μελωδίες των χριστουγεννιάτικων τραγουδιών ακούγονται παντού και ενισχύουν το γιορτινό κλίμα. Παράλληλα, οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν την τοπική κουζίνα σε παραδοσιακά εστιατόρια και καφέ. Η Πράγα συνδυάζει ιστορία, ρομαντισμό και ζεστασιά, καθιστώντας την ιδανική επιλογή για χριστουγεννιάτικες διακοπές.

Η Βιέννη

Η Βιέννη είναι η πιο ενδιαφέρουσα πόλη για να περάσει κανείς τα Χριστούγεννα. Πρόκειται για έναν οικονομικό αλλά και πανέμορφο προορισμό, ειδικά εκείνη την εποχή του χρόνου, όταν η πόλη μοιάζει βγαλμένη από χριστουγεννιάτικο παραμύθι. Από τις αρχές του Νοεμβρίου, οι δρόμοι γεμίζουν λαμπάκια, στολισμένα δέντρα και παραδοσιακές χριστουγεννιάτικες αγορές με ζεστό κρασί, γλυκά και χειροποίητα δώρα. Μερικά από τα αξιοθέατα που μπορεί κανείς να επισκεφθεί είναι ο καθεδρικός ναός του Αγίου Στεφάνου, τα ανάκτορα Σένμπρουν και το κάστρο Μπελβεντέρε, τα οποία την περίοδο των Χριστουγέννων στολίζονται εντυπωσιακά και φιλοξενούν γιορτινές εκδηλώσεις. Η πόλη δεν είναι τυχαία γνωστή για την κουλτούρα, τη μουσική και την τέχνη της· απόδειξη αποτελούν τα πολλά μουσεία της, όπως το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας και το Μουσείο Λεοπόλδου, που προσφέρουν μια μοναδική πολιτιστική εμπειρία ακόμη και τις γιορτινές μέρες. Σίγουρα αξίζει και μια βόλτα στην παλιά πόλη, όπου μέσα στο εορταστικό κλίμα, τις μελωδίες των χριστουγεννιάτικων τραγουδιών και τις φωτισμένες βιτρίνες μπορεί ο επισκέπτης να νιώσει μοναδικά.

Η Ρωσία

Η Ρωσία είναι μια πολύ μεγάλη χώρα και είναι ωραία να την επισκεφτεί κανείς τα Χριστούγεννα γιατί κάνει πολύ κρύο, χιονίζει και όλα είναι άσπρα και όμορφα. Πρωτεύουσα της Ρωσίας είναι η Μόσχα, όπου μπορούμε να επισκεφτούμε το Κρεμλίνο και την Κόκκινη Πλατεία, η οποία είναι διακοσμημένη με πολλά φωτάκια. Επίσης πολύ γνωστή πόλη είναι και η Αγία Πετρούπολη με όμορφα κτίρια και μουσεία. Στη Ρωσία μπορούμε να φάμε παραδοσιακά φαγητά, όπως σούπες, πιροσκί και να πιούμε ζεστό τσάι για να ζεσταθούμε. Επιπλέον μπορούμε να κάνουμε βόλτες στο χιόνι, να δούμε χριστουγεννιάτικες αγορές και να απολαύσουμε το χειμωνιάτικο τοπίο, που είναι πολύ εντυπωσιακό και μαγικό για τις χριστουγεννιάτικες διακοπές.

Το Στρασβούργο

Το Στρασβούργο, μία από τις πιο όμορφες και γιορτινές πόλεις της Γαλλίας είναι μία εξαιρετική επιλογή για τις χριστουγεννιάτικες διακοπές. Η πόλη μεταμορφώνεται σε «Πρωτεύουσα των Χριστουγέννων» ενώ οι δρόμοι και οι πλατείες φωτίζονται με χιλιάδες λαμπιόνια. Τα παραδοσιακά ξύλινα σπιτάκια των χριστουγεννιάτικων αγορών προσφέρουν ζεστό κρασί, γλυκίσματα και χειροποίητα δώρα, ενώ το επιβλητικό δέντρο μπροστά στον Καθεδρικό Ναό της Παναγίας δημιουργεί ένα μοναδικό σκηνικό. Οι μυρωδιές από κανέλα και καβουρδισμένα κάστανα, μαζί με τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια , κάνουν την εμπειρία αξέχαστη για μικρούς και μεγάλους.

Αυτές ήταν τέσσερις από τις πολλές επιλογές προορισμών στην Ευρώπη όπου συνδυάζουν το γιορτινό κλίμα, τις πεντανόστιμες τοπικές λιχουδιές και τη φιλοξενία των ντόπιων προσφέροντας μας μια αξέχαστη εμπειρία για τα Χριστούγεννα.

Ερσόβα Αναστασία
Βώσσου Ζωή
Αλεξάκη Δάφνη
Μπατίκα Μαρίλια

Μόλις μπεις στο χώρο, σε περιμένει ένα μεγάλο θεματικό πάρκο στολισμένο με λαμπιόνια, φωτεινές διακοσμήσεις και φωτισμένα μονοπάτια. Το πάρκο είναι χωρισμένο σε διαφορετικές θεματικές ζώνες. Αποτελείται από το παγοδρόμιο, το λούνα παρκ,  τις χριστουγεννιάτικες αγορές με στολισμένα σπιτάκια, μικρές φωτεινές εγκαταστάσεις και βεβαίως το σπίτι του Άγιου Βασίλη που αποτελεί κεντρικό σημείο για φωτογραφίες.

Στον χώρο υπάρχει επίσης το Εργαστήριο Σοκολάτας, όπου η μυρωδιά σοκολάτας γεμίζει τον αέρα και πολλά παιχνίδια για τα παιδιά, όπως καρουζέλ, τρενάκι και άλλα μικρά παιχνίδια που κάνουν την επίσκεψη ακόμα πιο διασκεδαστική. Όλη η περιοχή είναι γεμάτη μουσική, παραστάσεις και εκδηλώσεις, που ξεκινούν από το πρωί και συνεχίζονται μέχρι το βράδυ, μεταμορφώνοντας τον χώρο σε μια ζωντανή γιορτή για όλους.

Τέλος, κάθε χριστουγεννιάτικη σεζόν έχει ένα θέμα που δίνει επιπλέον μαγεία στο πάρκο,  όπως φέτος με τον Πίτερ Παν και άλλους ήρωες του παραμυθιού και έτσι κάθε χρονιά η εμπειρία γίνεται μοναδική για μικρούς και μεγάλους.

Ήταν μία μοναδική εμπειρία που θα μας μείνει πραγματικά αξέχαστη!

Μπάκα Έφη
Χρυσικού Θεοδώρα

Τα Χριστούγεννα είναι μια γιορτή χαράς, αγάπης και ξεκούρασης. Οι περισσότεροι
άνθρωποι περνούν αυτές τις μέρες με την οικογένεια και τους φίλους τους, ανταλλάσσουν
δώρα και ξεκουράζονται από τις υποχρεώσεις τους. Όμως, υπάρχουν και πολλοί
εργαζόμενοι που δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα, γιατί πρέπει να δουλεύουν ακόμα και τις
γιορτές.
Για παράδειγμα, γιατροί, νοσηλευτές, αστυνομικοί, πυροσβέστες και εργαζόμενοι σε
καταστήματα ή μέσα μεταφοράς, συνεχίζουν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους. Χάρη σε
αυτούς, η κοινωνία λειτουργεί κανονικά και όλοι εμείς νιώθουμε ασφάλεια και άνεση, ακόμα
και τις γιορτινές μέρες.
Η εργασία τα Χριστούγεννα δεν είναι εύκολη. Πολλοί εργαζόμενοι στερούνται τον χρόνο
με τα αγαπημένα τους πρόσωπα και νιώθουν κούραση ή μοναξιά. Παρ’ όλα αυτά,
συνεχίζουν να εργάζονται με υπευθυνότητα και να προσφέρουν βοήθεια σε όσους τη
χρειάζονται.
Προκειμένου να αντιληφθούμε καλύτερα πώς αισθάνονται οι εργαζόμενοι, πήραμε
συνεντεύξεις από ανθρώπους οι οποίοι εργάζονται κανονικά στις μέρες των γιορτών, και
τους ρωτήσαμε για το πώς αισθάνονται εκείνες τις ημέρες.
Αρχικά προσεγγίσαμε την κυρία Αλεξάνδρα, η οποία είναι νοσηλεύτρια.
- Πώς είναι να εργάζεστε τα Χριστούγεννα;
- Είναι δύσκολο, γιατί αυτές τις μέρες όλοι θέλουν να είναι με τις οικογένειές τους. Παρ’
όλα αυτά, ξέρουμε ότι οι ασθενείς μας χρειάζονται περισσότερο, ειδικά στις γιορτές.
- Τι σας δίνει δύναμη αυτές τις ημέρες;
- Σκέφτομαι πως υπάρχουν ασθενείς, οι οποίοι είναι δυστυχώς μόνοι, και με την
συντροφιά μου, μπορούν να νιώσουν πως γιορτάζουν τις γιορτές με κάποιον και όχι
ολομόναχοι… Είναι πραγματικά ένα συναίσθημα που πολλές φορές, με κάνει να νιώθω
ευγνώμων για τη δουλειά μου, και επιπλέον, μου προσφέρει δύναμη.
Στη συνέχεια προσεγγίσαμε τον κύριο Γιάννη, ο οποίος εργάζεται ως υπάλληλος σε
σούπερ – μάρκετ.
- Πώς είναι η εργασία σας τις ημέρες των γιορτών;
- Τις γιορτές η δουλειά μας γίνεται πιο κουραστική, γιατί ο κόσμος ψωνίζει περισσότερο.
Δουλεύω πολλές ώρες, ακόμα και παραμονές, αλλά προσπαθώ να διατηρώ καλή διάθεση.
- Τι θα θέλατε να πείτε στον κόσμο;
- Λίγη κατανόηση και ευγένεια κάνουν τη δουλειά μας πιο εύκολη, ειδικά αυτές τις μέρες.
Μερικές φορές ένα “ευχαριστώ” ή μια καλή κουβέντα από έναν πελάτη κάνει τη διαφορά.
Ύστερα απευθυνθήκαμε στον κύριο Κυριάκο, ο οποίος είναι οδηγός λεωφορείου.
- Πώς είναι να εργάζεστε τα Χριστούγεννα;
- Είναι μια ιδιαίτερη εμπειρία, γιατί πολλοί άνθρωποι μετακινούνται για να περάσουν τις
γιορτές με τους δικούς τους. Η δουλειά μας συνεχίζεται κανονικά.
- Τι σας δυσκολεύει περισσότερο αυτές τις ημέρες;
- Το ότι λείπω από το γιορτινό τραπέζι της οικογένειάς μου, αλλά προσπαθώ να
σκέφτομαι ότι βοηθάω τον κόσμο να φτάσει στον προορισμό του.
Τέλος, ρωτήσαμε την κυρία Παρασκευή, που είναι γιατρός.
- Πώς βιώνετε τη δουλειά σας κατά την περίοδο των Χριστουγέννων;
- Η δουλειά του γιατρού δεν σταματά στις γιορτές. Τα Χριστούγεννα στο νοσοκομείο
είναι δύσκολα, αλλά και ιδιαίτερα. Υπάρχουν στιγμές έντασης, αλλά και στιγμές

συγκίνησης, όπως όταν ένας ασθενής βελτιώνεται ή μας ευχαριστεί. Τα Χριστούγεννα στο
νοσοκομείο είναι διαφορετικά και πιο ανθρώπινα.
- Σας λείπουν οι γιορτές στο σπίτι;
- Φυσικά, όμως παρ’ όλο που λείπω από το γιορτινό τραπέζι, ξέρω ότι προσφέρω κάτι
ουσιαστικό. Η υγεία δεν μπορεί να περιμένει.
Γι’ αυτούς τους λόγους, είναι σημαντικό να δείχνουμε σεβασμό και ευγνωμοσύνη σε
αυτούς τους ανθρώπους. Επομένως, δεν πρέπει να ξεχνάμε αυτούς τους ανθρώπους τις
γιορτινές μέρες. Ενώ οι περισσότεροι γιορτάζουν, εκείνοι συνεχίζουν να εργάζονται και να
προσφέρουν για το κοινωνικό σύνολο. Τα Χριστούγεννα δεν είναι ίδια για όλους, όμως
παραμένουν μια γιορτή που αφορά κάθε άνθρωπο.

ΕΦΗ ΜΠΑΚΑ
ΘΕΟΔΩΡΑ ΧΡΥΣΙΚΟΥ