Της Παρασκευής Καρέτσου

Συχνά δυσκολευόμαστε να κοιμηθούμε το βράδυ ή… να ξυπνήσουμε το πρωί. Αν και οι περισσότεροι από εμάς αναζητούμε διαρκώς την ιδανική «συνταγή» για έναν καλό ύπνο, συχνά παραμελούμε κάτι βασικό: την καθιέρωση μιας σωστής νυχτερινής ρουτίνας. Γιατί όμως είναι τόσο σημαντική και με ποιον τρόπο επηρεάζει τον εγκέφαλο και την ποιότητα της ξεκούρασής μας;

Ο «Διακόπτης» του Εγκεφάλου

Είναι γεγονός ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δυσκολεύονται να κοιμηθούν κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αυτό οφείλεται τόσο στο εσωτερικό μας βιολογικό ρολόι όσο και σε μια εξειδικευμένη λειτουργία του εγκεφάλου. Ο εγκέφαλός μας εμποδίζει το σώμα να περάσει σε κατάσταση ύπνου όταν «δεν είναι η ώρα του», αξιολογώντας τα επίπεδα του φωτός και άλλους περιβαλλοντικούς παράγοντες.

Όταν τελικά φτάνει η νύχτα, μας στέλνει το κατάλληλο σήμα, μειώνοντας τους ρυθμούς παραγωγικότητας και προκαλώντας μας το αίσθημα της νύστας. Τι συμβαίνει, όμως, όταν ο εγκέφαλος λαμβάνει λανθασμένα μηνύματα; Αν αυτό επαναλαμβάνεται συχνά, οι συνέπειες είναι άμεσες: κακή ποιότητα ύπνου, διακοπές και αϋπνία.

Η Δύναμη της Συνήθειας

Η επανάληψη μιας σειράς συγκεκριμένων, τυποποιημένων κινήσεων πριν από την κατάκλιση λειτουργεί ως ένα «σήμα προετοιμασίας» για τον εγκέφαλο. Αντιλαμβανόμενος ότι πλησιάζει η ώρα της ξεκούρασης, ο οργανισμός ξεκινά πρόωρα τη διαδικασία χαλάρωσης, με αποτέλεσμα ο ύπνος να έρχεται γρηγορότερα και πιο ομαλά.  Ωστόσο, έχει τεράστια σημασία να δομήσουμε σωστά αυτή τη ρουτίνα, καθώς πολλές από τις καθημερινές βραδινές μας συνήθειες κάθε άλλο παρά ωφελούν την ευημερία μας.

Τα 5 Βήματα για την Ιδανική Προετοιμασία

• 1. Μακριά από τις οθόνες: Το μπλε φως που εκπέμπουν οι ηλεκτρονικές συσκευές (κινητά, tablet, τηλεόραση) έχει το αντίθετο από το επιθυμητό αποτέλεσμα, καθώς κρατά τον εγκέφαλο σε εγρήγορση. Το ιδανικό είναι να κλείνουμε κάθε οθόνη δύο ώρες πριν πέσουμε στο κρεβάτι.
• 2. Το ιδανικό βραδινό γεύμα: Προτιμήστε ένα ελαφρύ, υγιεινό σνακ ή ένα χαλαρωτικό ρόφημα, όπως το τσάι βοτάνων. Τα βαριά γεύματα, το αλκοόλ και —φυσικά— ο καφεΐνούχος καφές πρέπει να αποφεύγονται συστηματικά τις βραδινές ώρες.
• 3. Ώρα για χαλάρωση: Λίγες ήπιες διατάσεις (light stretching), η ανάγνωση ενός βιβλίου ή μια άλλη ήρεμη δραστηριότητα βοηθούν στη σωματική και νοητική αποσυμπίεση από την ένταση της ημέρας.
• 4. Ένα ζεστό μπάνιο: Το ζεστό ντους βοηθά στην αποτελεσματική μυϊκή χαλάρωση. Παράλληλα, η επακόλουθη πτώση της θερμοκρασίας του σώματος αμέσως μετά, στέλνει σήμα στον οργανισμό ότι είναι ώρα για ύπνο, επιταχύνοντας τη διαδικασία.
• 5. Δημιουργία «καταφυγίου»: Το περιβάλλον του υπνοδωματίου παίζει καταλυτικό ρόλο. Επιλέξτε απαλά χρώματα για τους τοίχους και θερμό, χαμηλό φωτισμό. Επενδύστε σε ένα ποιοτικό στρώμα και μαξιλάρι, και φροντίστε για την απόλυτη συσκότιση του χώρου κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Το Αντίδοτο στην Κούραση

Συμπερασματικά, η καθιέρωση μιας σωστής νυχτερινής ρουτίνας μπορεί να λειτουργήσει ως το καλύτερο φάρμακο ενάντια στην αϋπνία, εξασφαλίζοντάς μας έναν ποιοτικό και απερίσπαστο ύπνο. Με αυτόν τον απλό τρόπο, θωρακίζουμε τη νοητική και σωματική μας υγεία, ξεκινώντας την κάθε νέα ημέρα χωρίς την περιττή κόπωση και τη θολούρα της προηγούμενης.

της Μύριαμ Δουφέκα

Η ζωή και το έργο του Ιωάννης Καποδίστριας ζωντάνεψαν μπροστά μας μέσα από την ομώνυμη ταινία του Γιάννη Σμαραγδή, η οποία παρουσιάζει την πορεία ενός ανθρώπου που αφιέρωσε τη ζωή του στην πατρίδα, την παιδεία και την ελευθερία των Ελλήνων.

Ο Ιωάννης Καποδίστριας γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 11 Φεβρουαρίου 1776 και από μικρή ηλικία ξεχώρισε για την αγάπη του προς τη γνώση. Σπούδασε ιατρική στην Πάντοβα, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε με τη φιλοσοφία και τη νομική. Επιστρέφοντας στην πατρίδα του, προσέφερε δωρεάν ιατρική βοήθεια στους φτωχούς κατοίκους της Κέρκυρας, αποδεικνύοντας την ανθρωπιά και την κοινωνική του ευαισθησία.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η αγάπη του για την παιδεία. Ο Καποδίστριας πίστευε ότι μόνο μέσω της εκπαίδευσης θα μπορούσε ο ελληνικός λαός να αποκτήσει ελευθερία και πρόοδο. Για τον λόγο αυτό φρόντισε για την ίδρυση σχολείων στα Επτάνησα και βοήθησε πολλά παιδιά που δεν είχαν τη δυνατότητα να μορφωθούν.

Η διπλωματική του σταδιοδρομία ξεκίνησε το 1809 στην Αγία Πετρούπολη, όπου εργάστηκε στο πλευρό του Αλέξανδρος Α΄ της Ρωσίας. Με τις ικανότητές του κατάφερε να αποκτήσει σημαντική επιρροή στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή, χωρίς ποτέ να ξεχάσει την Ελλάδα και τον αγώνα του ελληνικού λαού για ανεξαρτησία.

Σημαντικό σταθμό στην πορεία του αποτέλεσε το Συνέδριο της Βιέννης, όπου προσπάθησε να θέσει το ελληνικό ζήτημα στο επίκεντρο των συζητήσεων των μεγάλων δυνάμεων της Ευρώπης. Παρά τις δυσκολίες και τις αντιδράσεις του Κλέμενς φον Μέτερνιχ, συνέχισε να αγωνίζεται για την ελευθερία και τα δικαιώματα των Ελλήνων.

Η ταινία του Σμαραγδή παρουσιάζει όχι μόνο τον σπουδαίο πολιτικό και διπλωμάτη, αλλά και τον άνθρωπο πίσω από την ιστορία: έναν άνθρωπο με ιδανικά, πίστη και βαθιά αγάπη για την πατρίδα. Μέσα από την προβολή της ταινίας κατανοούμε καλύτερα πόσο σημαντική υπήρξε η συμβολή του Ιωάννη Καποδίστρια στη δημιουργία του ελληνικού κράτους και γιατί θεωρείται μία από τις σημαντικότερες μορφές της νεότερης ελληνικής ιστορίας.

Συνένετυξη της κυρίας Δήμητρας Ζαχαριάδου, Δικηγόρου και διαπιστευμένης διαμεσολαβήτριας στη μαθήτρια Κατερίνα Κατσιούλα

Η διαμεσολάβηση αποτελεί σήμερα έναν από τους πιο σύγχρονους και αποτελεσματικούς τρόπους επίλυσης διαφορών, προσφέροντας μια εναλλακτική λύση απέναντι στη χρονοβόρα και συχνά συγκρουσιακή δικαστική διαδικασία. Για τον θεσμό αυτό μίλησε στην εφημερίδα μας η δικηγόρος και διαπιστευμένη διαμεσολαβήτρια κυρία Δήμητρα Ζαχαριάδου .

Τι είναι η Διαμεσολάβηση;

Όπως εξήγησε, κατά τη διαδικασία της διαμεσολάβησης τα εμπλεκόμενα μέρη προσπαθούν, με τη βοήθεια ενός ουδέτερου τρίτου προσώπου —του διαμεσολαβητή— να καταλήξουν σε μια κοινά αποδεκτή λύση. Ο διαμεσολαβητής δεν αποφασίζει ποιος έχει δίκιο, αλλά διευκολύνει την επικοινωνία και τον διάλογο μεταξύ των δύο πλευρών. Η διαδικασία αυτή θεωρείται πιο γρήγορη, λιγότερο δαπανηρή και πιο ανθρώπινη σε σχέση με τη δικαστική οδό, ενώ δίνει έμφαση στη συνεργασία και όχι στη σύγκρουση.

Οι ρίζες του θεσμού στην Ελλάδα

Η ιστορία της διαμεσολάβησης έχει βαθιές ρίζες και στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τη συνεντευξιαζόμενη, μορφές συμβιβαστικής επίλυσης διαφορών εφαρμόζονταν ήδη από παλαιότερες εποχές, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον «Σασμό» στην Κρήτη, μια πρακτική συμφιλίωσης που εμφανίζεται ήδη από τον 13ο αιώνα.  Η ανάγκη των ανθρώπων να επιλύουν ειρηνικά τις διαφορές τους υπήρχε πάντοτε στις κοινωνίες και αποτέλεσε τη βάση για τη δημιουργία του σημερινού θεσμού.

Το ισχύον νομικό πλαίσιο

Σήμερα, η διαμεσολάβηση στην Ελλάδα ρυθμίζεται από το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο του Ν. 4640/2019. Το πρακτικό συμφωνίας που προκύπτει από τη διαδικασία μπορεί να αποκτήσει ισχύ δικαστικής απόφασης, γεγονός που ενισχύει τη σημασία και την αξιοπιστία του θεσμού. Παράλληλα, οποιοσδήποτε απόφοιτος τριτοβάθμιας εκπαίδευσης μπορεί να γίνει διαμεσολαβητής, αρκεί να εκπαιδευτεί σε αναγνωρισμένο φορέα, να επιτύχει στις εξετάσεις διαπίστευσης και να εγγραφεί στο Μητρώο Διαμεσολαβητών του Υπουργείου Δικαιοσύνης.

Τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στα οφέλη της διαμεσολάβησης. Η διαδικασία χαρακτηρίζεται από ταχύτητα, χαμηλότερο κόστος και εμπιστευτικότητα, ενώ προσφέρει στα μέρη τη δυνατότητα να διατηρήσουν καλές σχέσεις ακόμη και μετά την επίλυση της διαφοράς. Επιπλέον, μέσα από τον διάλογο και τη συνεργασία μπορούν να προκύψουν λύσεις που συχνά δεν θα μπορούσαν να επιτευχθούν μέσω μιας δικαστικής απόφασης. Παράλληλα, συμβάλλει στη μείωση του φόρτου των δικαστηρίων και στη βελτίωση της απονομής της Δικαιοσύνης.

Σε ποιες περιπτώσεις εφαρμόζεται;

Η διαμεσολάβηση εφαρμόζεται κυρίως σε ιδιωτικές διαφορές, όπως οικογενειακές και κληρονομικές υποθέσεις, τραπεζικές διαφορές, αλλά και ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας.

Η Διαμεσολάβηση μπορεί να εφαρμοστεί και στο σχολικό περιβάλλον;

Η διαμεσολάβηση φυσικά και μπορεί να εφαρμοστεί και στο σχολικό πλαίσιο, συμβάλλοντας στην ειρηνική επίλυση συγκρούσεων μεταξύ μαθητών/τριών. Μέσα από τον διάλογο, τη συνεργασία και την αμοιβαία κατανόηση, οι μαθητές/τριες μαθαίνουν να αντιμετωπίζουν διαφωνίες χωρίς εντάσεις και βία. Σε πολλά σχολεία εφαρμόζεται ο θεσμός της «σχολικής διαμεσολάβησης», όπου ειδικά εκπαιδευμένοι/ες μαθητές/τριες, με τη βοήθεια εκπαιδευτικών, βοηθούν συμμαθητές/τριές τους να συζητήσουν και να βρουν κοινές λύσεις σε συγκρούσεις ή παρεξηγήσεις.  Η διαδικασία αυτή ενισχύει τον σεβασμό, την υπευθυνότητα και την ενσυναίσθηση, ενώ παράλληλα συμβάλλει στη δημιουργία ενός πιο ασφαλούς και δημοκρατικού σχολικού περιβάλλοντος.

Η αξία του διαλόγου

Κλείνοντας, η κ.Ζαχαριάδου τόνισε πως η διαμεσολάβηση βασίζεται στον διάλογο, τη συνεργασία και την αμοιβαία κατανόηση, στοιχεία ιδιαίτερα σημαντικά σε μια εποχή όπου οι κοινωνικές συγκρούσεις αυξάνονται και η ανάγκη για συνεννόηση γίνεται ολοένα μεγαλύτερη.

Η Παγκόσμια Ημέρα της σταθεράς γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 14 Μαρτίου (3/14 στον αμερικανικό τρόπο γραφής), καθώς τα ψηφία της ημερομηνίας αντιστοιχούν στην προσέγγιση. Ο εορτασμός καθιερώθηκε το 1988 από τον φυσικό Larry Shaw στο επιστημονικό μουσείο Exploratorium του Σαν Φρανσίσκο, με στόχο να γίνει η μαθηματική επιστήμη πιο προσιτή και διασκεδαστική. Μάλιστα, από το 2019, η ημέρα αυτή έχει αναγνωριστεί επίσημα από την UNESCO ως η Διεθνής Ημέρα Μαθηματικών.

Πέρα από τη μαθηματική της σημασία ως ο λόγος της περιφέρειας ενός κύκλου προς τη διάμετρό του, η 14η Μαρτίου συνδέεται με εμβληματικές προσωπικότητες της επιστήμης, αφού συμπίπτει με τη γέννηση του Άλμπερτ Αϊνστάιν και τον θάνατο του Στίβεν Χόκινγκ. Οι λάτρεις των αριθμών συχνά γιορτάζουν καταναλώνοντας στρογγυλές πίτες (λόγω της ηχητικής ομοιότητας των λέξεων και στα αγγλικά) ή διοργανώνοντας διαγωνισμούς απομνημόνευσης των άπειρων δεκαδικών ψηφίων του , τα οποία πλέον έχουν υπολογιστεί από υπολογιστές σε τρισεκατομμύρια.

Με την ηλεκτρονική εφαρμογή «Find your Pi Day», οι αναγνώστες και αναγνώστριές μας μπορείτε να ανακαλύψετε τη θέση της ημερομηνίας γέννησής σας μέσα στα ατελείωτα ψηφία του π.

Πηγές:

• Σαν Σήμερα .gr – Παγκόσμια Ημέρα της Σταθεράς π
• Wikipedia – Pi Day History and Traditions
• Al Jazeera – The story of the circle

• Infokids.gr – Η μαγεία του π, ο Αϊνστάιν και ο Χόκινγκ
• Exploratorium – The birthplace of Pi Day

Το σιβέτ είναι ένα μικρό, νυκτόβιο θηλαστικό της οικογένειας Viverridae που ζει κυρίως σε τροπικά δάση της Ασίας και της Αφρικής. Αν η γάτα της γειτονιάς σου είχε έναν emo ξάδελφο, αυτός θα ήταν το σιβέτ: νύχτα ξυπνάει, μέρα κρύβεται, τρώει μόνο ό,τι του αρέσει και έχει ένα βλέμμα που σε κάνει να αναρωτιέσαι αν σε κοιτάει ή αν απλά σκέφτεται τη μοναξιά της ύπαρξής του. Η σιλουέτα του είναι λεπτή, η ουρά του μακριά και το περπάτημά του ήρεμο αλλά προσεκτικό. Το σιβέτ τρέφεται με φρούτα, έντομα και μικρά θηλαστικά, και ενώ μοιάζει με γάτα, είναι τόσο διαφορετικό που η οικολογία το έχει εκτιμήσει ιδιαίτερα: είναι σπουδαίο σπορογόνο ζώο, βοηθώντας στη διάδοση σπόρων και στη διατήρηση της βιοποικιλότητας των δασών.

Ο πιο διάσημος λόγος που το σιβέτ έχει μπει στο ανθρώπινο μυαλό είναι, απροσδόκητα, ο καφές. Ο περίφημος Kopi Luwak δεν είναι απλώς καφές, είναι «καφές με εμπειρία ζωής», αφού οι κόκκοι του περνούν μέσα από το πεπτικό σύστημα του σιβέτ πριν φτάσουν στο φλιτζάνι σου. Σύμφωνα με τους γνώστες, αυτή η διαδικασία δίνει στους κόκκους μοναδικό άρωμα και γεύση. Το αποτέλεσμα είναι ταυτόχρονα εκλεκτικό και λίγο… σουρεαλιστικό. Το πρόβλημα ξεκινά όταν η ζήτηση εκτοξεύεται: για να μη χάσει κανείς φλιτζάνι Kopi Luwak, τα σιβέτ εκτρέφονται σε μικρά κλουβιά, τρέφονται με περιορισμένη διατροφή και χάνουν την ελευθερία τους, κάτι που προκάλεσε μεγάλη συζήτηση για την ηθική της κατανάλωσης αυτού του «εκλεκτού» καφέ.

Η ιστορία του σιβέτ δεν περιορίζεται στον καφέ. Ορισμένα είδη, όπως το σιβέτ του Owston, απειλούνται από την απώλεια ενδιαιτημάτων και την παράνομη θήρα, ενώ η παρουσία τους στο δάσος αποτελεί ένδειξη οικολογικής ισορροπίας. Οι ερευνητές διαπιστώνουν ότι η διατήρηση του σιβέτ δεν στηρίζει μόνο τη βιοποικιλότητα, αλλά και τη σταθερότητα ολόκληρων τροπικών οικοσυστημάτων, που φιλοξενούν εκατοντάδες άλλα είδη. Είναι σαν να λέμε ότι ένας μικρός νυχτόβιος γατο-νίντζα, με αργό και μεθοδικό βήμα, κρατάει ζωντανό το δάσος και κανείς δεν το βλέπει, μέχρι να εξαφανιστεί.

Τα σιβέτ χρησιμοποιούν εκκρίσεις από τους αδένες τους για να σηματοδοτήσουν περιοχές, έχουν περίπλοκη κοινωνική ζωή κατά την αναπαραγωγή και προσαρμόζουν τη διατροφή τους ανάλογα με την εποχή και την αφθονία τροφής. Είναι έξυπνα και προσαρμοστικά, σαν μικροί στρατηγικοί παίκτες του δάσους, που ξέρουν πότε να κρυφτούν, πότε να κυνηγήσουν και πότε να ακολουθήσουν τα φρούτα. Και ναι, είναι νυχτόβια και εσωστρεφή, οπότε η πρώτη φορά που θα τα συναντήσεις μπορεί να σου δώσει την αίσθηση ότι μπήκες σε λάθος τάξη την ώρα του σχολείου και όλοι σε κοιτάνε περίεργα.

Το σιβέτ μας θυμίζει ότι η φύση κρύβει μικρά, πολύπλοκα θαύματα που συχνά περνούν απαρατήρητα. Ακόμη και το πιο αόρατο, νυχτόβιο και εσωστρεφής ζώο έχει ρόλο κρίσιμο στη διατήρηση της ζωής γύρω του. Παρατηρώντας το και κατανοώντας τη σημασία του, μαθαίνουμε ότι η προστασία ενός τόσο μικρού πλάσματος μπορεί να έχει μεγάλο αντίκτυπο στο οικοσύστημα και, τελικά, στον πλανήτη μας. Το σιβέτ, με τη μοναχική του πορεία, μας διδάσκει ότι η φροντίδα και ο σεβασμός προς τη φύση δεν είναι απλώς ηθική υποχρέωση, αλλά και τρόπος να καταλάβουμε πόσο πολύπλοκος και εντυπωσιακός είναι ο κόσμος γύρω μας.

Και την επόμενη φορά που θα πιεις καφέ, σκέψου: ίσως έχει φιλτραριστεί μέσα από ένα λιλιπούτειο σιβετάκι που του άφησε μια γεύση από τα δάση της Ασίας και της Αφρικής. Δεν είναι μόνο καφές, είναι μια μικρή, περήφανη ιστορία της φύσης σε κάθε φλιτζάνι.

Η σειρά «Το μινόρε της αυγής» (ομότιτλη με το γνωστό τραγούδι) είναι μια δραματική τηλεοπτική παραγωγή που προβλήθηκε για πρώτη φορά στην ΕΡΤ στις 14 Ιανουαρίου 1983. Πρόκειται για μια σειρά αφιερωμένη στη ζωή των ρεμπετών. Με τουλάχιστον δύο τραγούδια σε κάθε επεισόδιο, η Αθηναϊκή Κομπανία, η οποία τα ερμήνευσε, αλλά και η παραγωγή της σειράς, είδαν τον δίσκο που κυκλοφόρησαν να σημειώνει μεγάλη εμπορική επιτυχία.

Με πέντε βασικούς χαρακτήρες —τον Αντώνη, τον Θανάση, τον Μήτσο, τον Βαγγέλη και τον Γιώργη— Το μινόρε της αυγής μας μεταφέρει στη χρονική περίοδο 1930–1960, τότε που το ρεμπέτικο τραγούδι άνθιζε, παρά τις αμέτρητες δυσκολίες που βίωσαν οι ρεμπέτες της εποχής. Ανάμεσά τους συγκαταλέγονται ο πόλεμος του ’40, οι εξορίες κατά τη δικτατορία του Μεταξά, αλλά και τα κοινωνικά πρότυπα και οι προκαταλήψεις που τους ακολουθούσαν.

Αρχικά, η ζωή του ρεμπέτη μπορεί να φαίνεται απολαυστική, γεμάτη γλέντια και ξενύχτια· αυτή, όμως, ήταν μόνο η εικόνα που έβλεπε ο κόσμος. Το μινόρε της αυγής αποκαλύπτει και τη «σκοτεινή» πλευρά των ρεμπετών, παρουσιάζοντας τις ερωτικές τους απογοητεύσεις, τις συνέπειες της χρήσης ναρκωτικών ουσιών και τον βαθύ πόνο που αποτύπωναν μέσα από τα τραγούδια τους.

Πρόκειται για μια σειρά που απευθύνεται σε όσους ενδιαφέρονται για ρεαλιστικές ιστορίες, οι οποίες συγκινούν και προκαλούν έντονα συναισθήματα, είτε χαράς είτε θλίψης. Είναι μια σειρά που δεν υπόσχεται απαραίτητα ένα χαρούμενο τέλος, αλλά αποτυπώνει με ειλικρίνεια μια δύσκολη και αληθινή εποχή.

https://www.ertflix.gr/series/ser.126148-to-minore-tis-aygis

Tο NO WOMAN’S LAND είναι μια παράσταση για την ταυτότητα, τον αποκλεισμό και την αξιοπρέπεια των γυναικών Ρομά στη σύγχρονη κοινωνία, σε πρωτότυπο κείμενο της θεατρικής ομάδας «Άρρητες» και σκηνοθεσία Βασιλείας Κλήμη. Μετά από την παρουσίασή του στο Φεστιβάλ του Δήμου Θεσσαλονίκης «Ανοικτή Θεατρική Σκηνή της Πόλης 2025» το έργο τιμήθηκε με το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενης Ομάδας στα 14α Θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης. Με αφορμή την πρεμιέρα του στο Metropolitan στις 14 Νοεμβρίου, είχα την τιμή να πάρω συνέντευξη από την σκηνοθέτιδα, Βασιλεία Κλήμη.

- Ποια ήταν η αφορμή και η έμπνευσή σας για την δημιουργία αυτής της παράστασης με την συγκεκριμένη θεματολογία;

- Κοίταξε να δεις, επειδή είμαστε μια αμιγώς γυναικεία ομάδα, είμαστε έξι γυναίκες, αυτό θεωρούσαμε ότι από την στιγμή που θα ανέβουμε στην σκηνή είναι ένα statement για την γυναικεία φύση και το έμφυλο ζήτημα εν γένει. Οπότε ψάχναμε να βρούμε έναν τρόπο να θίξουμε αυτό το θέμα με κάποιον διαφορετικό τρόπο, δηλ. με κάτι που δεν έχει συνηθιστεί, δεν έχει ξαναγίνει. Έτσι ψάχνοντας κοινωνικές ομάδες πέσαμε πάνω στους Ρομά. Σκεφτήκαμε ότι ακούμε διάφορα για αυτούς, αλλά δεν ξέρουμε πώς πραγματικά ζούνε αυτοί οι άνθρωποι, και κυρίως οι γυναίκες της κοινότητας, ποια είναι η θέση τους, πόσο μπορούν να βγουν έξω από την κοινότητά τους, τι μπορούν να ζητήσουν και να ονειρευτούν. Οπότε αφού καταλήξαμε σε αυτό το θέμα ψάχναμε πώς να το προσεγγίσουμε. Είπαμε «Θα πάμε στον Δενδροπόταμο και θα ρωτάμε όποια γυναίκα βρούμε!» Βρήκαμε έναν σύνδεσμο, τον Γιώργο Τσιτιρίδη, ο οποίος έχει ασχοληθεί με το θέμα και έχει γράψει και βιβλία για τους Ρομά, μας έφερε σε επαφή και έτσι ξεκινήσαμε να κάνουμε την έρευνά μας.

- Κατά πόσο δύσκολο ήταν να μπείτε στην θέση των γυναικών Ρομά και να τις εκπροσωπήσετε μέσω του θεατρικού έργου σας;

- Νομίζω ότι σίγουρα δεν θα μπορούσαμε να μπούμε στην θέση τους. Αυτό που επιδιώξαμε ήταν να μεταφέρουμε τα λόγια τους. Αυτό έγινε εύκολα γιατί μπήκαμε στα σπίτια τους και γνωρίσαμε τις οικογένειές τους. Ήταν πάρα πολύ φιλικές. Παρατηρώντας και μόνο το πώς ζουν αυτοί οι άνθρωποι και πόση ανάγκη είχανε να μιλήσουν, αυτό έγινε αυτόματα. Κάθε λέξη που λένε είναι από μόνη της μία ιστορία, την οποία πήραμε και προσπαθήσαμε να την χρωματίσουμε. Πιο πολύ άγχος είχα να μην προσβάλλουμε κάποιον προσπαθώντας να τον μιμηθούμε.

- Ποιο είναι το βασικό μήνυμα που θέλατε να περάσετε στους θεατές;

- Ότι όλες οι γυναίκες έχουμε τις ίδιες ανάγκες, τις ίδιες ανασφάλειες και ότι όπου και να έχεις γεννηθεί ή μεγαλώσει, η έμφυλη βία υπάρχει και πρέπει να την καταπολεμούμε, να είμαστε ενάντια σε αυτή, να λέμε την γνώμη μας και να μην αφήνουμε πράγματα που δεν θέλουμε να συμβαίνουν. Εντέλει είτε είσαι Ρομά είτε όχι, όλες οι γυναίκες βιώνουμε το ίδιο πράγμα. Αυτό που είπαν οι ίδιες οι Ρομά και είναι πολύ σημαντικό «Εμείς έχουμε δύο κακά: είμαστε και ΓΥΝΑΙΚΕΣ και ΡΟΜΑ. Έχουμε διπλά σκαλοπάτια να ανέβουμε». Θα ήθελα από αυτήν την παράσταση να συγκρατήσουμε θάρρος, ελπίδα για αλλαγή και ότι δεν διαφέρουμε.

- Έχετε κάποιο πρότυπο ή προσωπικότητα που σας εμπνέει;

- Αν και αγαπώ πολλούς ηθοποιούς, νομίζω πρότυπα έχω πιο πολύ καθημερινούς ανθρώπους, από τους οποίους μπορώ να αποκομίσω στοιχεία για να βάλω σε κάποιον ρόλο. Αυτή την στιγμή είμαι δύο χρονών ηθοποιός, είμαι πολύ μικρή ακόμα. Ο κάθε ηθοποιός κάνει μια διαφορετική διαδρομή. Σίγουρα θαυμάζω την δουλειά των μεγάλων αλλά πιο πολύ εμπνέομαι από τους καθημερινούς ανθρώπους.

- Ποιες ήταν οι σημαντικότερες στιγμές στην έως τώρα πορεία σας;

- Είναι αυτή, γιατί φτιάξαμε κάτι από το μηδέν. Εμείς φτιάξαμε το κείμενο, κάναμε την παραγωγή, συνεννοηθήκαμε με αυτούς τους ανθρώπους, ήταν όλο δικό μας. Η χθεσινή πρεμιέρα και κάθε μέρα από εδώ και πέρα είναι πολύ σημαντική για εμένα. Επίσης είναι η πρώτη φορά που έπαιξα σε κοινό, σε ένα sold out θέατρο με μία παράσταση που αγαπούσα πολύ και λέω «Αυτό είναι! Είναι ωραία εδώ πάνω!». Έτσι αποφάσισα ότι θέλω αυτό να κάνω στην ζωή μου για επάγγελμα.

- Πώς πιστεύετε ότι τα παιδιά θα μπορέσουν να προσεγγίσουν ευνοϊκά και να αγαπήσουν το θέατρο;

- Με το να έρθουν στο θέατρο! Αν και γίνονται πολλές παιδικές παραστάσεις τα παιδιά δεν έρχονται στο θέατρο. Πρέπει να σταματήσουμε να αντιμετωπίζουμε τα παιδιά-θεατές λες και ‘δεν καταλαβαίνουν’. Εάν τους παρουσιάσεις ένα κοινωνικό ζήτημα, με τρόπο που μπορούν να το διαχειριστούν, μπορούν να το καταλάβουν, να σχολιάσουν πάνω σε αυτό, ακόμα και να σε διορθώσουν. Όπως και να έχει χρειάζεται να έρθει ο κόσμος στο θέατρο, να είμαστε ανοιχτοί σε διάφορα είδη θεάτρου και σε διαφορετικές και νέες ομάδες, να μην μένουμε στα ίδια.

- Σας ευχαριστώ πολύ