Ήταν μια κρύα νύχτα του Γενάρη…. – Σπανός Κωνσταντίνος

Ήταν μια κρύα νύχτα του Γενάρη και η περιπέτεια…..μας παραμόνευε.  Μόλις είχα κλείσει το συνεργείο, όταν δέχτηκα μια απρόσμενη κλήση από τον φίλο μου τον Jack. Μου πρότεινε να έρθει να με πάρει από τον Πειραιά, μόλις θα έκλεινα το βράδυ την επιχείρηση μου, και να διανύσουμε μια δύσκολη διαδρομή, έως ένα απόμερο σπίτι, το οποίο είχε μόλις ανακαλύψει.

Σ’ εκείνο το απομακρυσμένο και σκοτεινό μέρος, μας προσφερόταν  η κατάλληλη ευκαιρία, ώστε να αρχίσουμε μία έρευνα, που από καιρό σχεδιάζαμε. Γιατί άραγε να είχαν εγκαταλείψει ένα τέτοιο αρχοντικό; . Μόλις κατέφτασε ο jack, εφοδιαστήκαμε με όλα τα απαραίτητα υλικά και εργαλεία για την έρευνά μας και ξεκινήσαμε, ακολουθώντας την διαδρομή βόρεια, προς το κτήριο.

Μόλις δέκα λεπτά πριν φτάσουμε στον προορισμό μας, κάποιοι απρόσμενοι ήχοι ακουστήκαν από το δάσος. Με το που κατεβήκαμε από το αυτοκίνητο, ο Jack άρχισε να αισθάνεται περίεργα. Ένιωθε ότι κάτι άσχημο θα συμβεί στην συνέχεια του ταξιδιού μας. Μου έλεγε πως ίσως να  ήταν καλύτερο να διακόψουμε εδώ αυτή την περιπέτεια και να γυρίσουμε πίσω ασφαλείς.

Κατέβαλα υπεράνθρωπες προσπάθειες,  για να τον πείσω πως θα πρέπει να ολοκληρώσουμε αυτήν την περιπέτεια, γιατί έχουμε μάθει να μην παρατάμε κάτι στην πρώτη δυσκολία. Μόλις περπατήσαμε στο δάσος, παρατηρήσαμε διάφορα παράξενα γύρω μας. Ξαφνικά, τη μια είχε αρκετή ζεστή, ενώ την άλλη έκανε υπερβολικό κρύο. Περιπλανηθήκαμε για ώρα στην περιοχή, μέχρι που συναντήσαμε μια ομάδα εξερευνητών παραφυσικών φαινομένων, οι οποίοι μας ενημέρωσαν πως θα ήταν καλύτερο να αποχωρήσουμε από τον τόπο εκείνο. Πίστευαν ότι το μέρος ήταν  στοιχειωμένο και επικίνδυνο, κάτι που επιβεβαίωνε την αίσθηση του Jack.

Η ειδοποίηση τους ήταν ξεκάθαρη και γι’ αυτόν  τον λόγο αυτό αρχίσαμε να ακολουθούμε το μονοπάτι του γυρισμού, όμως μετά από αρκετή ώρα παρατηρήσαμε πως είχαμε χαθεί στο σκοτεινό και απόμερο δάσος. Έπειτα από μερικές ώρες, περιπλάνησης  βρήκαμε επιτέλους  το σωστό μονοπάτι, όμως ένα απρόσμενος δυνατός ήχος μας έκανε να τρέξουμε χωρίς να κοιτάξουμε πίσω.

Μόλις φτάσαμε στο αμάξι και είμασταν ασφαλείς, καταλάβαμε πως η ασφάλειά μας προέχει από την αναζήτηση, και μερικές φορές η σωτηρία βρίσκεται τελικά….στην αναχώρηση.

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης