Νύχτα
Το δωμάτιο μικρό,
Οι τοίχοι φορτωμένοι με χαρτιά,
Μοτίβα,τύπους,ημερομηνίες
Όλα όσα πρέπει να θυμάμαι.
Κλείνω τα μάτια,
Και ξαφνικά το ταβάνι ανοίγει
Σαν να κουράστηκε να με κρατά
Και αφήνει ένα κομμάτι ουρανού
Να πέσει πάνω στο κρεβάτι μου.
Μπαίνω μέσα χωρίς να περπατήσω
Το όνειρο με τραβά
Όπως η θάλλασσα ένα βότσαλο
Πετάω, αλλά δεν φοβάμαι
Μοιάζει σαν να ξέρω από πάντα
Να αφήνω το βάρος μου πίσω.
Περνάω πάνω από την πόλη
Τα φώτα μοιάζουν με λέξεις άγραφες,
Σαν να μπορούσα να τις ενώσω
Και να γράψω μια πρόταση
Που να εξηγεί τα πάντα
