Των Μάτσκου Κωνσταντίνου και Μαρκόπουλου Γιώργου

Η εφηβεία είναι μία ξεχωριστή αναπτυξιακή φάση, εξαιτίας των ραγδαίων ορμονικών και σωματικών αλλαγών και των εξελίξεων στις νοητικές ικανότητες των εφήβων.Οι έφηβοι αναπτύσσουν αισθήματα και στάσεις απέναντι στο σώμα τους, που συμβάλλουν σημαντικά στη διαμόρφωση  του  »Εγώ». Ο έφηβος έχει επίσης την τάση να υιοθετεί τις στάσεις των σημαντικών άλλων (γονείς και συνομήλικοι) απέναντι στο δικό του σώμα. Έτσι,  μπορεί να αποκτήσει μία θετική αντίληψη για το σώμα του, που να του προσφέρει ικανοποίηση, ή μπορεί να φτάσει να θεωρήσει το σώμα του απωθητικό και επαίσχυντο.Είναι η μεταβατική περίοδος που το παιδί γίνεται ενήλικος και σχεδόν πάντα παρουσιάζονται κάποιες δυσκολίες τόσο για το ίδιο, όσο και για τους γονείς του. Αυτό οφείλεται σε διάφορους λόγους.

Ξεκινώντας, η συγκεκριμένη περίοδος της ζωής είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την διαμόρφωση του χαρακτήρα. Το άτομο στρέφεται σε μια αναζήτηση ταυτότητας, κάτι τέτοιο όμως παραξενεύει τους γονείς, καθώς βλέποντας το παιδί τους να μεγαλώνει, δεν μπορούν παρά να χαρούν αλλά και να συνειδητοποιήσουν πως ήρθε ο καιρός το  να ανεξαρτητοποιηθεί. Σ” αυτή τη φάση δημιουργούνται συχνά παρεξηγήσεις, αφού οι γονείς αρνούνται να δεχτούν το πόσο γρήγορα πέρασε η παιδική ηλικία του παιδιού, ενώ από την άλλη μεριά οι νέοι απαιτούν να τους συμπεριφέρονται ανάλογα.

Επιπρόσθετα, οι νέοι σε αυτή την ηλικία προβληματίζονται για το μέλλον τους. Καλούνται να πάρουν αποφάσεις για τις οποίες θεωρούν πως δεν έχουν αναπτύξει την απαιτούμενη κριτική ικανότητα π.χ ποια επαγγελματική κατεύθυνση θα ακολουθήσουν. Αυτή η αβεβαιότητα οδηγεί πολλές φορές στην εσωστρέφεια και επιβαρύνει με  περισσότερες ευθύνες τον έφηβο. Σ’αυτές τις περιπτώσεις είναι καλό οι γονείς να συμβουλεύουν το παιδί τους, δίχως να του επιβάλλονται.

Ένα ακόμα πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι νέοι κατά την περίοδο της εφηβείας είναι οι απότομες αλλαγές στην διάθεση τους. Ένα παιδί που μπαίνει στην εφηβεία μπορεί να παρουσιάσει συχνές και δραματικές μεταπτώσεις στη διάθεση και τη συμπεριφορά του, περνώντας από συναισθήματα έντονης χαράς σε καταστάσεις έντονης λύπης, απ’ την κοινωνικότητα στην εσωστρέφεια κλπ. Οι αλλαγές σε διάφορους τομείς της ζωής του σε συνδυασμό με τις ορμονικές μεταβολές στο εφηβικό του σώμα, συμβάλλουν σε αυτές τις μεταπτώσεις. Οι γονείς σε αυτές τις περιπτώσεις θα πρέπει να κατανοήσουν  αυτού του είδους τις συμπεριφορές και να συμπαρασταθούν στα παιδιά τους .

Τέλος, ένα από τα πιο συχνά προβλήματα που εμφανίζονται κατά την περίοδο της εφηβείας είναι οι εσωτερικές συγκρούσεις . Πλέον έχει περάσει η περίοδος που η εξάρτηση από τους γονείς ήταν απαραίτητη και έχει αρχίσει μία νέα η οποία είναι συνυφασμένη με έντονη επιθυμία για ανεξαρτησία. Όμως η αλλαγή αυτή δεν γίνεται από την μια μέρα στην άλλη. Η ανάγκη του εφήβου για απαγκίστρωση συγκρούεται με την ανάγκη του παιδιού για υποστήριξη και τα όρια είναι στην αρχή θολά. Εάν η μεταβολή αυτή γίνει πολύ γρήγορα μπορεί να οδηγήσει σε βίαιη  απόρριψη στοιχείων της παιδικής ηλικίας για την διαμόρφωση μιας νέας. ταυτότητας η οποία αρμόζει περισσότερο στο εφηβικό περιβάλλον. Αυτό το γεγονός μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την δημιουργία ενός ακόμη εσωτερικού πεδίου μάχης.

Εν κατακλείδι, η εφηβεία είναι ίσως η ηλικία εμφάνισης των περισσότερων προβλημάτων λόγω της ραγδαίας ψυχολογικής και σωματικής αλλαγής των εφήβων. Ως εκ τούτου, χρειάζεται συμπαράσταση από τους γονείς και κατανόηση στις εντάσεις που θα συμβούν, ώστε να μην ψυχραθούν ανεπανόρθωτα οι μεταξύ τους σχέσεις. Η πείρα του παρελθόντος που εκφράζουν οι γονείς , αν συνδυαστεί με την ορμητικότητα της νιότης, μπορεί να οδηγήσει σε ένα πιο δημιουργικό αύριο.

Πηγές: https://www.google.com/url?sa=i&url=https%3A%2F%2Fsumvoules.webnode.gr%2Fproducts%2Fi-schesi-toy-efivoy-me-toys-goneis-kai-toys-filoys-toy%2F&psig=AOvVaw3SEFAJUHW8-d-Jx1tBCSAc&ust=1617691618190000&source=images&cd=vfe&ved=2ahUKEwiWjKuDwebvAhWQk6QKHapZBL0Qr4kDegUIARClAQ

https://www.google.com/url?sa=i&url=https%3A%2F%2Fsumvoules.webnode.gr%2Fproducts%2Fi-schesi-toy-efivoy-me-toys-goneis-kai-toys-filoys-toy%2F&psig=AOvVaw3SEFAJUHW8-d-Jx1tBCSAc&ust=1617691618190000&source=images&cd=vfe&ved=2ahUKEwiWjKuDwebvAhWQk6QKHapZBL0Qr4kDegUIARClAQ

Η εφηβεία, αποτελεί μια μεταβατική περίοδο, από την παιδική ηλικία στην ενηλικίωση, κατά την διάρκεια της οποίας, συντελούνται πολλές αλλαγές, τόσο βιολογικές, όσο και ψυχολογικές. Στόχος της εφηβείας, είναι το άτομο να διαμορφώσει οριστικά την ταυτότητα του, να γίνει μοναδικό και ξεχωριστό. Κατά την διάρκεια αυτής της ηλικίας, δημιουργούνται χάσματα μεταξύ των γονέων και των παιδιών. Η συγκεκριμένη σχέση περνάει μια κρίση, καθώς η ηλικιακή διαφορά και οι διαφορετικές συνήθειες και προτιμήσεις συνδράμουν στην αποστασιοποίηση των δύο πλευρών.

Κατά την εφηβεία οι σχέσεις εφήβων και γονέων πολλές φορές γίνονται όλο και πιο επιδερμικές και επουσιώδης. Το γεγονός αυτό οφείλεται στη στάση  των εφήβων αλλά και των γονέων. Ένα από τα σημαντικότερα αίτια σύγκρουσης νέων και γονέων είναι  ότι οι νέοι νιώθουν ότι έχουν ωριμάσει αρκετά και δεν ανήκουν πλέον στην παιδική ηλικία. Απαιτούν λοιπόν από τους γονείς  να αντιληφθούν αυτή την ηλικιακή ωρίμανση και να σταματήσουν να είναι τόσο αυταρχικοί απέναντι τους. Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα χαρακτηριστικό της νιότης είναι η αμφισβήτηση με αποτέλεσμα οι έφηβοι να θεωρούν πως οι απόψεις τους και οι ιδέες τους  θα πρέπει να κυριαρχούν στο νέο κόσμο που θα δημιουργήσουν αυτοί ,απαγκιστρωμένοι από τις στερεότυπες ιδέες των γονέων τους. Επιπλέον, πολύ συχνά οι νέοι κατηγορώντας τους γονείς τους για τυχόν λάθη που έχουν κάνει γίνονται επιθετικοί και βίαιοι . Τέλος, οι γονείς προσπαθούν να επιβάλλουν  τον δικό τους τρόπο σκέψης και τα δικά τους «θέλω» στα παιδιά τους  με μοναδικό γνώμονα τη σωστή διάπλαση του χαρακτήρα τους χωρίς όμως να αποδέχονται ότι  τα παιδιά τους έχουν ωριμάσει και χρήζουν άλλης μεταχείρισης

Αναντίρρητα, οι εντάσεις στην εφηβική ηλικία είναι αναπόφευκτες και οι γονείς δεν θα πρέπει να στοχεύουν στον αφανισμό τους . Εκείνο που προέχει είναι να μην δημιουργηθούν αγεφύρωτες αποκλίσεις ανάμεσα σε αυτούς και τα παιδιά τους, να μην ψυχραθούν οι σχέσεις τους εφ’ όρου ζωής. Για να επιτευχθεί αυτό, οι αμοιβαίες παραχωρήσεις είναι αναγκαίες. Από την μεριά τους, οι έφηβοι θα πρέπει να κατανοήσουν, πως οι γονείς τους δεν έπαψαν ποτέ να ενδιαφέρονται για αυτούς και να «μάχονται» καθημερινά για την εξασφάλισηενός καλύτερου μέλλοντος, στο οποίο τα παιδιά τους θα μπορούν να ζουν ανεξάρτητα και εξοπλισμέναμε όλες τις αρετές για μια καλύτερη ζωή. Από την άλλη, οι γονείς θα πρέπει να ανατρέξουν στην δική τους εφηβεία και να αναλογιστούν, το τι συμπεριφορά ήθελαν να έχουν οι δικοί τους γονείς τότε απέναντι τους. Έτσι πιθανότατα, θα καταφέρουν να βρουν κοινό «έδαφος» , εντοπίζοντας ομοιότητες ανάμεσα στην δική τους εφηβική ηλικία και των παιδιών τους.

Απ’ όλα τα παραπάνω συνάγεται το συμπέρασμα, πως η εφηβεία αποτελεί την πιο δύσκολη ηλικία στην ζωή του ανθρώπου, καθώς τα παιδιά ζητούν από τους γονείς τους την αναγνώριση της ηλικιακής τους ωρίμανσης, ενώ οι γονείς αρνούνται να δεχτούν, πως τα παιδιά τους έχουν ωριμάσει αρκετά, ώστε να μην χρειάζονται, τουλάχιστον συνεχώς, την βοήθεια τους. Κατά την διάρκεια αυτού του μεταβατικού σταδίου, καμία από τις δύο πλευρές δεν θα πρέπει να ξεχάσει, ότι η αγάπη και η σχέση, που έχει καλλιεργηθεί τα προηγούμενα χρόνια, είναι αρκετή για να επισκιάσει οποία προβλήματα προκύψουν. Στην τελική, η σχέση γονέα – παιδιού αποτελεί αναμφίβολα την πιο ακλόνητη του κόσμου και όλες οι κρίσεις από τις οποίες περνάει, δίχως να αλλοιώνεται, την κάνουν ακόμα πιο ισχυρή.

Μαρκόπουλος Γεώργιος.

Παυλίδης Δημήτρης

Παυλίδης Βαγγέλης

Μάτσκος Κωνσταντίνος

ΟΜΑΔΑ: fantastic/four

Κωνσταντίνα Μανγκανιέλλο

Χριστίνα Καράι

Λαζαρίδης Αλέξανδρος

Σάββας Κατακαλίδης

Η Σχολική Ψυχολογία είναι ένας κλάδος της επιστήμης της ψυχολογίας που τις τελευταίες δεκαετίες σημαίνει ιδιαίτερη ανάπτυξη σε πολλές χώρες του κόσμου. Αποτελεί έναν από τους κατ” εξοχήν εφαρμοσμένους κλάδους και είναι άμεσα συνδεδεμένος με την καθημερινή σχολική πραγματικότητα. Αφορά στην παροχή υπηρεσιών σε μαθητές κάθε ηλικίας (πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης).

https://tinyurl.com/vyn3aoq

Μία σοβαρή πηγή άγχους για τους μαθητές είναι η αξιολόγηση τους την επόμενη μέρα. Όμως, πόσες ώρες μελετάνε οι «καλοί» μαθητές;

Σύμφωνα με τους απουσιολόγους , οι ώρες που διαβάζουν καθημερινά τα παιδιά της πρώτης λυκείου είναι πάνω από 2 ώρες και σε ορισμένες  περιπτώσεις  μπορεί να φτάσει μέχρι και τις 4 ώρες. Εξαίρεση αποτελούν οι μαθητές  που ασχολούνται με ξένες γλώσσες, η ενασχόληση με αυτές έχει ως αποτέλεσμα να ξεπερνούν ακόμη και τις 4 ώρες σε διάβασμα.

Σύμφωνα με απουσιολόγους  της δευτέρας  λυκείου, ο μέσος όρος  της καθημερινής  τους  μελέτης  αγγίζει  τις  5 ώρες. Πολλοί  από αυτούς , ισχυρίζονται  πως λόγω των υπερβολικά συχνών απροειδοποίητων κριτηρίων αξιολόγησης και διαγωνισμάτων  και  επειδή  τους  προκαλείται  άγχος,  χρειάζονται πιο πολύ χρόνο για να τελειώσουν τα μαθήματά τους , συν τα τακτικά διαλείμματα που κάνουν.

Σύμφωνα με απουσιολόγους  της  τρίτης  λυκείου,  όλη τους τη μέρα την αξιοποιούν σε διάβασμα, εκτός από ένα μικρό διάλειμμα γύρω στη μισή ώρα, το οποίο τους βοηθάει στην ξεκούραση του σώματος και του μυαλού τους.

Πηγές: Μαθητές 1^ης , 2ας  και 3^ης  Λυκείου

https://www.akappatou.gr/index.php/protoselida/10753-o-rolos-tou-sxoleiou-stin-efiveia

https://www.infokids.gr/to-sxoliko-agxos-stin-efiveia/