ΡΕΦΡΕΝ
Απ την Νεάπολη κοιτάμε την Πόλη
Δρόμοι που γράφουν μια Ιστορία όλοι
Στο χτες με το τώρα δεμένοι όλοι
Σε κάθε πινακίδα ζει μία πόλη
1] Εκδρομή με την τάξη όλοι ξεκίνησαν
1ο Λύκειο Νεάπολης μπροστά προχώρησαν
Μέχρι και στην Πόλη τα μάτια ανοίχτηκαν
Κι όσα ξέραμε πριν αλλιώς τα μέτρησαν
2]Μες στο Ζωγράφειο Λύκειο ήρθαμε
Που το συνέδριο όλους εδώ μας έφερε
Ελληνικό σχολείο από πάντα ήτανε
Κι όλα τα παιδιά τώρα το μάθανε
3] Στην Κωνσταντινούπολη τα βήματά μας αφήσαμε
Κι οι καρδιές μας νιώσαν όσα συμβαίνανε
Τα μάτια μας είδαν, οι ψυχές ανάψανε
Γυρίσαμε αλλιώς απ΄ ό,τι πήγαμε
4] Τι είναι αυτά τα ονόματα;
Ποια είν αυτά τα μέρη
Ρώτησα την παρέα μου
Αλλά κανείς δεν ξέρει
5] Οδός Πισιδίας, φωτιά που καίει
Οδός Πόντου, ιστορία που λέει
Κάθε πινακίδα θυμάται και κλαίει
Γιατί ό τι ξεριζώνεται πάντα καίει
6] Οι δρόμοι βαφτίστηκαν, μνήμες μείναν
Ονόματα γραφτήκαν για όσα χαθήκαν
Οι πατρίδες πίσω ποτέ δε σβήνουν
Στις γειτονιές που πάντα τις κρατήσαν
ΡΕΦΡΕΝ
7] Πρόσφυγες που ήρθαν
Κουρασμένοι φτάσαν
Με πόνο και μνήμη τη ζωή πλάσαν
Κι ένα «εδώ» απ΄ το τίποτα φτιάξαν
8] Στη Νεάπολη γράφεται ακόμη Ιστορία
Κάθε γωνιά κουβαλάει μία θεωρία
Οι δρόμοι γίνανε ζωντανά βιβλία
Μας δείχνουν ποιοι ήμασταν, ποια ήταν η πορεία
9] Εμείς τα παιδιά οι επόμενες γενιές
Πατάμε σε δρόμους γεμάτους φωνές
Κρατάμε τη μνήμη τους κόντρα στις σκιές
Και τη δίνουμε μπροστά με καθαρές γραμμές
