Η Ικανότητα Λήψης Αποφάσεων:

Πρέπει ανά πάσα στιγμή να είναι έτοιμος να λάβει τη σωστά απόφαση για την επίλυση ενός       προβλήματος. Οι αποφάσεις αυτές πρέπει να λαμβάνονται γρήγορα ενώ το άτομο λαμβάνει την ευθύνη για το αποτέλεσμα.

Η Ομαδική Εργασία:

Η δουλειά του Μηχανικού Αεροσκαφών προϋποθέτει ομαδική εργασία με άλλα άτομα. Για αυτό το λόγο είναι απαραίτητη η καλή συνεργασία με τους συναδέλφους του ώστε να επιτύχουν τον κοινό τους σκοπό. Επιπλέον η ομαδική εργασία μπορεί να επιφέρει καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με την ατομική.

Η Υπευθυνότητα:

Ένας υπεύθυνος άνθρωπος μπορεί να κερδίσει την εμπιστοσύνη των συναδέλφων του. Οι άλλοι βασίζονται πάνω του καθώς ξέρουν πως θα ολοκληρώσει το έργο του με επιτυχία και ταχύτητα. Ακόμη ένας υπεύθυνος άνθρωπος ακολουθεί πιστά τους όρους της συνεργασίας και δεν έχει σκοπό να εκμεταλλευτεί τους υπόλοιπους.

Η Αντοχή στην Πίεση:

Στη δουλειά κάποιες φορές προκύπτουν πιεστικές καταστάσεις όπου ο κάθε εργαζόμενος πρέπει να ανταπεξέλθει. Σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει η κατάσταση να αντιμετωπίζεται με ηρεμία και λογική σκέψη ώστε να βγάλουμε τη δουλειά εις πέρας χωρίς απώλειες και λάθη.

          Η Επίλυση προβλημάτων:

Προβλήματα προκύπτουν καθημερινά στην δουλειά αλλά και στη καθημερινότητα ενός ανθρώπου. Για την επίλυση τους πρέπει να αναλυθούν σφαιρικά και στη συνέχεια το άτομο να βρει πρωτότυπες και αποτελεσματικές λύσεις σε όποιο πρόβλημα τον απασχολεί.

Χαρίκλεια Καβογιάννη

ΟΡΙΣΜΟΣ: Καθήκον του αστυνομικού είναι η τήρηση της δημόσιας τάξης, της ειρήνης και της ασφάλειας.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Ο αστυνομικός εργάζεται στην Ελληνική αστυνομία, που είναι πολιτική υπηρεσία με στρατιωτική οργάνωση και υπάγεται στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Το αστυνομικό προσωπικό διακρίνεται σε προσωπικό γενικών και ειδικών καθηκόντων.

Το προσωπικό γενικών καθηκόντων υπηρετεί σε όλες τις υπηρεσίες της Ελληνικής Αστυνομίας. Το προσωπικό ειδικών καθηκόντων υπηρετεί σε εξειδικευμένες υπηρεσίες και αποτελείται από επιστήμονες, όπως γιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων, βιολόγους, χημικούς, οικονομολόγους κλπ.

Ο στόχος των αστυνομικών είναι η δίωξη του κοινού εγκλήματος. Εκτελούν εντολές των δικαστικών αποφάσεων, διενεργούν ανακρίσεις, φρουρούν δημόσια κτίρια, προστατεύουν τη ζωή υψηλών προσώπων.

Οι Ειδικοί Φρουροί και οι Συνοριοφύλακες αποτελούν ειδικές κατηγορίες προσωπικού της Ελληνικής Αστυνομίας. Οι Ειδικοί Φρουροί ασχολούνται κυρίως με τη φύλαξη ευπαθών στόχων και τη διενέργεια περιπολιών, ενώ οι Συνοριακοί Φύλακες με την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης.

ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ: Για να γίνει κάποιος αστυνομικός θα πρέπει να έχει καλή σωματική υγεία, αντοχή, ψυχραιμία, ικανότητα λήψης απόφασης. Σεβασμό στο νόμο, αυτοκυριαρχία, παρατηρητικότητα, ευελιξία. Πρέπει επίσης, ο αστυνομικός να χαρακτηρίζεται από εντιμότητα, ευσυνειδησία, ακεραιότητα χαρακτήρα. Για να εισαχθεί κάποιος στις Σχολές θα πρέπει να είναι μικρότερος από 26 χρονών και το ύψος για τους άνδρες να είναι τουλάχιστον 1,70μ ενώ για τις γυναίκες τουλάχιστον 1,65μ. Οι υποψήφιοι, όπως και σε όλες τις Στρατιωτικές Σχολές πρέπει να περάσουν τις λεγόμενες προκαταρκτικές εξετάσεις( υγειονομικές εξετάσεις, αθλητικές δοκιμασίες και ψυχομετρική δοκιμασία). Ο χρόνος φοίτησης θεωρείται χρόνος εκπλήρωσης της στρατιωτικής θητείας. Στη Σχολή Αξιωματικών Αστυνομίας έχουν δικαίωμα να εισαχθούν με εξετάσεις και ήδη υπηρετούντες κατώτεροι αξιωματικοί.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ: Για να γίνει κάποιος αστυνομικός πρέπει να φοιτήσει σε κάποια σχολή της Αστυνομικής Ακαδημίας, όπως  στη Σχολή Αστυφυλάκων που έχει έδρα στην Αθήνα. Άλλα Τμήματα Δοκίμων Αστυφυλάκων λειτουργούν στο Ρέθυμνο, στη Σητεία, στην Καρδίτσα, στα Γρεβενά, στην Ξάνθη, στο Διδυμότειχο, στην Κομοτηνή και στο Μαρούσι.

Η Σχολή Αστυφυλάκων έχει ως αποστολή την εκπαίδευση των Δοκίμων Αστυφυλάκων και αποβλέπει στο να τους προετοιμάσει κατάλληλα για να γίνουν ικανοί αστυνομικοί και ανακριτικοί υπάλληλοι. Είναι ισότιμη με τα ΤΕΙ. Η εισαγωγή γίνεται με το σύστημα Απολυτηρίου Ενιαίου Λυκείου και η διάρκεια φοίτησης είναι 5 εξάμηνα.

Η Σχολή Αξιωματικών Ελληνικής Αστυνομίας εδρεύει στην Αττική ( από το 5^ο Επιστημονικό Πεδίο) και η διάρκεια φοίτησης είναι οκτώ εξάμηνα.

ΣΟΦΙΑ

 Ο γιατρός είναι ο επιστήμονας που ασχολείται με την έρευνα και την εφαρμογή μεθόδων και τεχνικών για την πρόληψη, τη διάγνωση και τη θεραπεία των ασθενειών του ανθρώπου.

Ο γιατρός περνά από μια μακρόχρονη, απαιτητική εκπαίδευση τόσο σε θεωρητικό, όσο και σε πρακτικό επίπεδο και καθ΄ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, δεν σταματά να μελετά, να ενημερώνεται και να εκπαιδεύεται στις εξελίξεις και στα νέα δεδομένα της επιστήμης και της ειδικότητάς του.

Η φύση του επαγγέλματος απαιτεί από τον επαγγελματία να διαθέτει υψηλό αίσθημα ευθύνης, αποδοχής του κοινωνικού του ρόλου, ανιδιοτέλεια, δίκαιη αντιμετώπιση κάθε περίπτωσης, συναισθηματική ωριμότητα και σταθερότητα, υπομονή, αποφασιστικότητα και ψυχική αντοχή.

Ο γιατρός χρειάζεται να διαθέτει ευαισθησία και υψηλό αίσθημα ευθύνης, να αντιμετωπίζει με κατανόηση και σεβασμό τον ασθενή που συνήθως βρίσκεται σε σχέση ψυχολογικής εξάρτησης απέναντί του. Πρέπει ακόμη να διαθέτει ψυχραιμία, υπομονή και αποφασιστικότητα, ψυχική και σωματική αντοχή. Σε ορισμένες ειδικότητες, είναι απαραίτητες κάποιες επιπλέον δεξιότητες. Για παράδειγμα, στην περίπτωση του χειρουργού, η λεπτότητα των επεμβάσεων, προϋποθέτει μια αντίστοιχη λεπτότητα και δεξιοτεχνία στις κινήσεις των χεριών και των δακτύλων και πολύ καλή όραση.

Ο ικανός γιατρός οφείλει να διαθέτει καλή θεωρητική κατάρτιση και αξιόλογη εμπειρία. Πρέπει επίσης να ενημερώνεται διαρκώς για τις εξελίξεις στην ιατρική επιστήμη καθ” όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του. Για το λόγο αυτό, είναι απαραίτητο να συμμετέχει σε συνέδρια και να παρακολουθεί την επιστημονική βιβλιογραφία της ειδικότητάς του. Επίσης, πρέπει να έχει καλή επικοινωνία με τους ασθενείς του και να συνεργάζεται αρμονικά με τους συναδέλφους του, το υγειονομικό και το υπόλοιπο νοσοκομειακό προσωπικό.

Ο ιατρός φροντίζει την υγεία των ανθρώπων και επιτελεί μια μεγάλη κοινωνική υπηρεσία. Οι ιατροί αναγνωρίζονται ως πολύ σεβαστά μέλη της κοινωνίας. Ο ιατρός μπορεί να βοηθήσει οποιοδήποτε άρρωστο, οποιοδήποτε έχει την ανάγκη του. Μπορεί με την κατάλληλη εφαρμογή των γνώσεών του να αντιμετωπίσει πολλές ασθένειες και να δημιουργήσει μια υγιή κοινωνία.

Περιγραφή επαγγέλματος:

Ο παιδίατρος αναλαμβάνει και παρακολουθεί την υγεία και τη φυσιολογική ανάπτυξη του παιδιού από τη γέννηση του ως το 15ο έτος της ηλικίας του. Ασχολείται με τη διάγνωση και τη θεραπεία παθήσεων και ασθενειών αλλά και με την πρόληψη τους προβαίνοντας σε τακτά χρονικά διαστήματα στους απαραίτητους εμβολιασμούς. Το έργο του παιδιάτρου είναι ιδιαίτερα δύσκολο αφού αντιμετωπίζει κυρίως περιστατικά και ασθένειες νεογνών και παιδιών πολύ μικρής ηλικίας που αδυνατούν να του δώσουν πληροφορίες που θα τον διευκόλυναν στη διάγνωσή του. Σε περιπτώσεις όμως που κρίνει πως η ακριβής διάγνωση και θεραπεία μιας πάθησης απαιτεί ειδικές γνώσεις και δυνατότητες παραπέμπει τους γονείς του παιδιού σε γιατρό συγκεκριμένης ειδικότητας.

Εξοπλισμός και μέσα:

Ο παιδίατρος χρησιμοποιεί αρκετά εργαλεία. Στο παιδιατρείο υπάρχει το ειδικό εξεταστικό κρεβάτι, παιδιατρικό στηθοσκόπιο, επιτοίχιο σετ ωτοσκοπίων, χωνάκια ωτοσκοπίων και άλλα παιδιατρικά εργαλεία. Απαραίτητα για έναν παιδίατρο είναι τα ξύλινα γλωσσοπίεστρα, οι βρεφοζυγοί και το επαγγελματικό πιεσόμετρο.

Προϋποθέσεις άσκησης:

Για την άσκηση του επαγγέλματος του παιδιάτρου απαιτείται άδεια η οποία χορηγείται από τον Υπουργό Υγείας

Εκπαίδευση:

Η εκπαίδευση των παιδιάτρων διαφέρει σημαντικά σε όλο τον κόσμο. Ανάλογα με τη δικαιοδοσία και το πανεπιστήμιο, οι ιατρικές πανεπιστημιακές σπουδές μπορεί να είναι είτε σε προπτυχιακό επίπεδο ή μεταπτυχιακό επίπεδο. Το πρώτο διαρκεί συνήθως πέντε ή έξι χρόνια. Οι συμμετέχοντες στο μεταπτυχιακό επίπεδο, φοιτούν τέσσερα ή πέντε χρόνια, αφού έχουν ολοκληρώσει την τριετή ή τετραετή πανεπιστημιακή κατάρτιση. Οι πτυχιούχοι ιατρικής έχουν ένα ειδικό πτυχίο για τη χώρα και το πανεπιστήμιο από το οποίο αποφοίτησαν. Αυτός ο βαθμός πληροί τις προϋποθέσεις που επιτρέπουν στον γιατρό να αδειοδοτηθεί ή να απογραφεί σύμφωνα με τους νόμους της συγκεκριμένης χώρας, και μερικές φορές και σε άλλες χώρες, που υπόκεινται σε απαιτήσεις πρακτικής άσκησης. Οι παιδίατροι πρέπει να προβούν σε περαιτέρω εκπαίδευση στον τομέα της προτίμησής τους. Αυτό μπορεί να διαρκέσει 4 έως 8 ή και περισσότερα χρόνια (ανάλογα με τη δικαιοδοσία και το βαθμό εξειδίκευσης).

Μέλλον: 

Το επάγγελμα αυτό έχει μεγάλη ζήτηση από τους νέους και υπάρχει πληθώρα πτυχιούχων. Οι προοπτικές ένταξης και εξέλιξης στο επάγγελμα είναι μέχρι σήμερα θετικές.

Εργασιακές συνθήκες και περιβάλλον:

Το επάγγελμα του παιδιάτρου είναι δύσκολο και απαιτητικό, καθώς πρέπει να αντιμετωπίζει ασθένειες και περιστατικά μικρών παιδιών χωρίς να μπορεί να ξέρει την ακριβή διάγνωση. Είναι κουραστικό λόγω ορθοστασίας και υπομονής που πρέπει να δείχνει στο παιδί, η άσκησή του απαιτεί υπευθυνότητα και ευσυνειδησία και ο επαγγελματίας οφείλει να προσφέρει τις υπηρεσίες του εκτάκτως σε επείγοντα περιστατικά, οποιαδήποτε ημέρα και ώρα. Παράλληλα, ένας παιδίατρος έχει να αντιμετωπίσει και τη δυστροπία, το φόβο και πολλές φορές τη μη συνεργασία των παιδιών, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται ακόμη περισσότερο το έργο του. Ο παιδίατρος εκτελεί την εργασία του εντός ιατρείου ή εργαστηρίου, σε καθαρό και ευχάριστο περιβάλλον. Εργάζεται κυρίως ατομικά και έχει στενή συνεργασία με το παιδί. Το ωράριο εργασίας του ποικίλλει. Όταν διατηρεί δικό του ιατρείο, εργάζεται συνήθως με ραντεβού και με ωράριο που εκείνος ρυθμίζει. Στο νοσοκομείο ή στην κλινική ακολουθεί το ωράριο της βάρδιας στην οποία εντάσσεται.

Περιγραφή: Ο ψυχολόγος είναι ο επιστήµονας ο οποίος ασχολείται µε τη πρόγνωση, τη διάγνωση και την αντιµετώπιση ψυχολογικών προβληµάτων. Η ειδικότερη αντιµετώπιση των προβληµάτων αυτών, αφορά ένα συγκεκριµένο άτοµο, αλλά και το σύνολο των ανθρώπων, ανεξάρτητα από την ύπαρξη ψυχοπαθολογικών καταστάσεων. Οι επιστηµονικές µέθοδοι και οι εξειδικεύσεις κάθε επαγγελµατία ψυχολόγου, διαφοροποιούνται. Το επάγγελµα ρυθµίζεται από αυστηρή δεοντολογία, που αναφέρεται σε βασικά ζητήµατα και περιλαµβάνει κανόνες που αφορούν τις σχέσεις µεταξύ ψυχολόγου και συµβουλευόµενου, το ήθος του ίδιου του ψυχολόγου, τις σχέσεις µε τους συναδέλφους του, τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την άσκηση του επαγγέλµατος σε οποιαδήποτε µορφή.

Προϋποθέσεις άσκησης: ʼδεια άσκησης επαγγέλµατος παρέχεται από το Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας και απαιτείται για όλες τις ειδικότητες ψυχολόγων.

Εκπαίδευση: Ο ψυχολόγος σπουδάζει στα πανεπιστηµιακά τµήµατα ψυχολογίας. Η πλήρης εξειδίκευση προϋποθέτει µεταπτυχιακές σπουδές και βιωµατικές ασκήσεις, όπως στην περίπτωση της ψυχανάλυσης, ή άλλης µορφής ψυχοθεραπείας που αναλαµβάνει η Ελληνική Ψυχαναλυτική Εταιρεία.

Σπουδαιότητα: Ο ψυχολόγος, για να σπουδάσει και να ασκήσει το επάγγελµα, πρέπει να έχει αληθινό σεβασµό και ουσιαστικό ενδιαφέρον για τον άνθρωπο, τις ανάγκες και ιδιοµορφίες του. Οφείλει να κρίνει αντικειµενικά -χωρίς προκαταλήψεις- και να έχει υποµονή, ψυχραιµία, πειθώ και επικοινωνιακές ικανότητες, ώστε να γίνεται αποδεκτός από τους ανθρώπους που ζητούν τις υπηρεσίες του. Η υπευθυνότητα και η εχεµύθεια, αποτελούν επίσης απαραίτητα προσωπικά χαρακτηριστικά. Οι γνώσεις και δεξιότητες που απαιτούνται για την άσκηση του επαγγέλµατος αυτού, καθορίζονται στο σύνολο τους από τον Κώδικα Ηθικής και Δεοντολογίας των επαγγελµατιών ψυχολόγων. Βασικότερες αρχές, είναι ο σεβασµός προς τον άνθρωπο, η τήρηση του απορρήτου, η ακεραιότητα καθώς και η επάρκεια, δηλαδή, η αποσαφήνιση των ορίων στην παροχή των υπηρεσιών του κάθε ψυχολόγου, ανάλογα µε την ειδικότητά του.

Μέλλον: Παρά τις αυξηµένες ανάγκες, η αξιοποίηση των ψυχολόγων πραγµατοποιείται µε αργούς ρυθµούς, ενώ υπάρχει πληθώρα αποφοίτων τµηµάτων ψυχολογίας, µε αποτέλεσµα οι προοπτικές απασχόλησης να είναι µέτριες για τους επαγγελµατίες.

Περιβάλλον ενασχόλησης: Το επάγγελµα του ψυχολόγου τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να βρίσκει τη θέση του στην ελληνική κοινωνία, καθώς έχουν προκύψει ανάγκες υποστήριξης και συµβουλευτικής σε διάφορους τοµείς, λόγω της αύξησης των ψυχοκοινωνικών και οικονοµικών αδιεξόδων της σύγχρονης εποχής. Έτσι, οι ψυχολόγοι µπορούν να εργαστούν ως στελέχη στο δηµόσιο ή στον ιδιωτικό τοµέα, σε κέντρα συµβουλευτικής, ψυχικής υγιεινής, αποκατάστασης Α.Μ.Ε.Α., σε θεραπευτικές κοινότητες, σε ερευνητικά κέντρα, σε νοσοκοµεία, σχολεία και ψυχοπαιδαγωγικά κέντρα, στην τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά και ως σύµβουλοι σε επιχειρήσεις. Επίσης, µπορούν να εργαστούν ως ελεύθεροι επαγγελµατίες διατηρώντας δικό τους γραφείο. Οι απόφοιτοι των τοµέων Ψυχολογίας των τµηµάτων Φιλοσοφίας- ΠαιδαγωγικήςΨυχολογίας των Φιλοσοφικών Σχολών, µπορούν να εργαστούν και ως καθηγητές στη τριτοβάθµια εκπαίδευση.

Επαγγελµατικές συνθήκες: Οι συνθήκες εργασίας του ψυχολόγου, παρουσιάζουν συχνά κάποιες δυσκολίες λόγω της συχνής επαφής του µε άτοµα που έχουν ψυχικά ή άλλα προβλήµατα υγείας, ή λόγω του χώρου εργασίας που µπορεί να είναι νοσοκοµείο ή ίδρυµα. Ως ελεύθερος επαγγελµατίας, µπορεί να έχει ένα δικό του γραφείο όπου δέχεται τους πελάτες του. Το ωράριο εργασίας του Ψυχολόγου καθορίζεται και εξαρτάται από το χώρο µέσα στον οποίο εργάζεται, συνήθως είναι αυστηρά καθορισµένο µια και επικοινωνεί µε τους πελάτες του σε προγραµµατισµένες ώρες. Ωστόσο ο ψυχολόγος, εργάζεται και αρκετές ώρες µόνος του στο γραφείο του, προκειµένου να συµβουλευτεί τα βιβλία του, τις σηµειώσεις του, να µελετήσει γενικά τη περίπτωση που αναλαµβάνει και να προγραµµατίσει τις ενέργειές του.

Επαγγελµατικές οργανώσεις: Τα συλλογικά όργανα που εκπροσωπούν τους ψυχολόγους, είναι κυρίως ο Σύλλογος Ελλήνων Ψυχολόγων (Σ.Ε.Ψ.) και ο Πανελλήνιος Ψυχολογικός Σύλλογος που έχουν κάνει αρκετές προσπάθειες για τη νοµοθετική κατοχύρωση του επαγγέλµατος του ψυχολόγου.

Γενικά σχόλια: Η βαθιά γνώση της επιστήµης της ψυχολογίας, η συνεχής ενηµέρωση, η επιστηµονική αναζήτηση και µελέτη και του ανθρώπινου νου και συµπεριφοράς, καταξιώνουν τους επαγγελµατίες επιστήµονες στο χώρο.

Ο μηχανικός αεροσκαφών ασχολείται με τον τακτικό έλεγχο, την επιδιόρθωση και τη συντήρηση των αεροσκαφών. Οι κυριότερες δραστηριότητες του μηχανικού αεροσκαφών είναι η επιθεώρηση-συντήρηση του αεροσκάφους στο υπόστεγο σύμφωνα με τις απαιτήσεις της κατασκευάστριας εταιρείας

Ο μηχανικός αεροσκαφών συνεργάζεται με το μηχανικό που είναι υπεύθυνος για τα ηλεκτρονικά συστήματα του αεροσκάφους (avionics), συμμετέχει στο συνεργείο κινητήρων – παρελκομένων, όπου ελέγχει συστηματικά (time control) τους κινητήρες – υπομονάδες συστημάτων του αεροσκάφους

Εκπαίδευση:Ο μηχανικός αεροσκαφών μπορεί να αποκτήσει βασική κατάρτιση σε Ι.Ε.Κ. και σχολές του εξωτερικού. Στη συνέχεια πρέπει να προσληφθεί από κάποια αεροπορική εταιρεία για εκπαίδευση σε συγκεκριμένους τύπους αεροσκαφών. Μετά την εκπαίδευσή του σε συγκεκριμένη εταιρεία, μπορεί ο ενδιαφερόμενος να λάβει μέρος σε γραπτές και προφορικές εξετάσεις που διενεργούνται από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας( Υ.Π.Α. ). Αν ο υποψήφιος πετύχει, του χορηγείται πτυχίο μηχανικού και του δίνεται το δικαίωμα να υπογράφει εργασίες σε συγκεκριμένο τύπο αεροσκαφών.

Επαγγελματικές συνθήκες: Το επάγγελμα χαρακτηρίζεται από μεγάλη υπευθυνότητα, δυσκολία και πολυπλοκότητα. Επειδή ο μηχανικός υπογράφει για την εκτέλεση συγκεκριμένων εργασιών σύμφωνα με το βιβλίο συντηρήσεως του αεροσκάφους, φέρει την αποκλειστική ευθύνη για την καλή λειτουργία των συστημάτων του αεροσκάφους. Η εργασία του είναι χειρωνακτική και απαιτεί ορθοστασία καθώς εργάζεται διαρκώς στο αεροσκάφος. Το ωράριο εργασίας του είναι ασταθές.Επίσης, ο μεγάλος θόρυβος που προκαλείται κατά την δοκιμασία και έλεγχο των κινητήρων, είναι πιθανό να βλάψει την ακοή, γι“ αυτό ο μηχανικός αεροσκαφών είναι υποχρεωμένος να εργάζεται φορώντας ωτοασπίδες.Ο μηχανικός είναι δυνατόν να εργάζεται είτε σε ανοικτό χώρο όπως είναι ο αερολιμένας, είτε σε κλειστό όπως είναι τα υπόστεγα των αεροσκαφών. Στις πίστες των αεροδρομίων επικρατούν δυσμενείς καιρικές συνθήκες, κρύο, άνεμος, ζέστη και υπάρχει αρκετός θόρυβος, υγρασία και καυσαέρια. Τα υπόστεγα των αεροσκαφών είναι μεγάλοι στεγασμένοι χώροι, αλλά το περιβάλλον εργασίας παραμένει ανθυγιεινό.

Γενικά σχόλια:Το επάγγελμα του μηχανικού αεροσκαφών είναι πολύ ενδιαφέρον και προσελκύει τα άτομα που τους αρέσει να βρίσκονται σε επαφή με τη σύγχρονη υψηλή τεχνολογία.Ο μηχανικός φέρει μεγάλη ευθύνη για την ομαλή λειτουργία του αεροσκάφους. Γι“ αυτό, οφείλει να είναι πολύ προσεκτικός, υπεύθυνος και συνεπής για να αποκλείσει οποιαδήποτε περίπτωση λάθους ή αμέλειας κατά την άσκηση των καθηκόντων του.