Περιγραφή επαγγέλματος:
Ο παιδίατρος αναλαμβάνει και παρακολουθεί την υγεία και τη φυσιολογική ανάπτυξη του παιδιού από τη γέννηση του ως το 15ο έτος της ηλικίας του. Ασχολείται με τη διάγνωση και τη θεραπεία παθήσεων και ασθενειών αλλά και με την πρόληψη τους προβαίνοντας σε τακτά χρονικά διαστήματα στους απαραίτητους εμβολιασμούς. Το έργο του παιδιάτρου είναι ιδιαίτερα δύσκολο αφού αντιμετωπίζει κυρίως περιστατικά και ασθένειες νεογνών και παιδιών πολύ μικρής ηλικίας που αδυνατούν να του δώσουν πληροφορίες που θα τον διευκόλυναν στη διάγνωσή του. Σε περιπτώσεις όμως που κρίνει πως η ακριβής διάγνωση και θεραπεία μιας πάθησης απαιτεί ειδικές γνώσεις και δυνατότητες παραπέμπει τους γονείς του παιδιού σε γιατρό συγκεκριμένης ειδικότητας.
Εξοπλισμός και μέσα:
Ο παιδίατρος χρησιμοποιεί αρκετά εργαλεία. Στο παιδιατρείο υπάρχει το ειδικό εξεταστικό κρεβάτι, παιδιατρικό στηθοσκόπιο, επιτοίχιο σετ ωτοσκοπίων, χωνάκια ωτοσκοπίων και άλλα παιδιατρικά εργαλεία. Απαραίτητα για έναν παιδίατρο είναι τα ξύλινα γλωσσοπίεστρα, οι βρεφοζυγοί και το επαγγελματικό πιεσόμετρο.
Προϋποθέσεις άσκησης:
Για την άσκηση του επαγγέλματος του παιδιάτρου απαιτείται άδεια η οποία χορηγείται από τον Υπουργό Υγείας
Εκπαίδευση:
Η εκπαίδευση των παιδιάτρων διαφέρει σημαντικά σε όλο τον κόσμο. Ανάλογα με τη δικαιοδοσία και το πανεπιστήμιο, οι ιατρικές πανεπιστημιακές σπουδές μπορεί να είναι είτε σε προπτυχιακό επίπεδο ή μεταπτυχιακό επίπεδο. Το πρώτο διαρκεί συνήθως πέντε ή έξι χρόνια. Οι συμμετέχοντες στο μεταπτυχιακό επίπεδο, φοιτούν τέσσερα ή πέντε χρόνια, αφού έχουν ολοκληρώσει την τριετή ή τετραετή πανεπιστημιακή κατάρτιση. Οι πτυχιούχοι ιατρικής έχουν ένα ειδικό πτυχίο για τη χώρα και το πανεπιστήμιο από το οποίο αποφοίτησαν. Αυτός ο βαθμός πληροί τις προϋποθέσεις που επιτρέπουν στον γιατρό να αδειοδοτηθεί ή να απογραφεί σύμφωνα με τους νόμους της συγκεκριμένης χώρας, και μερικές φορές και σε άλλες χώρες, που υπόκεινται σε απαιτήσεις πρακτικής άσκησης. Οι παιδίατροι πρέπει να προβούν σε περαιτέρω εκπαίδευση στον τομέα της προτίμησής τους. Αυτό μπορεί να διαρκέσει 4 έως 8 ή και περισσότερα χρόνια (ανάλογα με τη δικαιοδοσία και το βαθμό εξειδίκευσης).
Μέλλον:
Το επάγγελμα αυτό έχει μεγάλη ζήτηση από τους νέους και υπάρχει πληθώρα πτυχιούχων. Οι προοπτικές ένταξης και εξέλιξης στο επάγγελμα είναι μέχρι σήμερα θετικές.
Εργασιακές συνθήκες και περιβάλλον:
Το επάγγελμα του παιδιάτρου είναι δύσκολο και απαιτητικό, καθώς πρέπει να αντιμετωπίζει ασθένειες και περιστατικά μικρών παιδιών χωρίς να μπορεί να ξέρει την ακριβή διάγνωση. Είναι κουραστικό λόγω ορθοστασίας και υπομονής που πρέπει να δείχνει στο παιδί, η άσκησή του απαιτεί υπευθυνότητα και ευσυνειδησία και ο επαγγελματίας οφείλει να προσφέρει τις υπηρεσίες του εκτάκτως σε επείγοντα περιστατικά, οποιαδήποτε ημέρα και ώρα. Παράλληλα, ένας παιδίατρος έχει να αντιμετωπίσει και τη δυστροπία, το φόβο και πολλές φορές τη μη συνεργασία των παιδιών, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται ακόμη περισσότερο το έργο του. Ο παιδίατρος εκτελεί την εργασία του εντός ιατρείου ή εργαστηρίου, σε καθαρό και ευχάριστο περιβάλλον. Εργάζεται κυρίως ατομικά και έχει στενή συνεργασία με το παιδί. Το ωράριο εργασίας του ποικίλλει. Όταν διατηρεί δικό του ιατρείο, εργάζεται συνήθως με ραντεβού και με ωράριο που εκείνος ρυθμίζει. Στο νοσοκομείο ή στην κλινική ακολουθεί το ωράριο της βάρδιας στην οποία εντάσσεται.
