ΑΥΤΟΧΘΟΝΕΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟΙ
Οι αυτόχθονες (ή ιθαγενείς) πληθυσμοί είναι οι απόγονοι εκείνων που κατοικούσαν σε μια χώρα ή μια γεωγραφική περιοχή, όταν πληθυσμοί διαφορετικών πολιτισμών ή εθνοτήτων έφθασαν στην εν λόγω γεωγραφική περιοχή. Οι νέοι πληθυσμοί αργότερα έγιναν κυρίαρχοι είτε μέσω κατάκτησης, κατοχής, είτε μέσω μόνιμης εγκατάστασης ή και άλλων μέσων.
Οι αυτόχθονες πληθυσμοί έχουν ισχυρούς δεσμούς με τα εδάφη τους και τους οικείους φυσικούς πόρους, την ξεχωριστή γλώσσα, τον πολιτισμό και τις πεποιθήσεις τους.
Οι αυτόχθονες λαοί επιδιώκουν εδώ και χρόνια την αναγνώριση της ταυτότητάς τους, του τρόπου ζωής και του δικαιώματός τους σε παραδοσιακά εδάφη, περιοχές και φυσικούς πόρους, αλλά σε όλη την ιστορία τα δικαιώματά τους πάντοτε παραβιάζονταν. Οι αυτόχθονες πληθυσμοί σήμερα είναι αναμφίβολα από τις πιο μειονεκτικές και ευάλωτες ομάδες ανθρώπων στον κόσμο. Η διεθνής κοινότητα αναγνωρίζει ότι απαιτούνται ειδικά μέτρα για την προστασία των δικαιωμάτων τους και τη διατήρηση των ξεχωριστών πολιτισμών και τρόπων ζωής τους.
Πηγή: https://gr.euronews.comhttps://polarpedia.eu/el
ΑΒΟΡΙΓΙΝΕΣ (Μπάτζιου Αικατερίνη)
Οι Αβορίγινες της Αυστραλίας ήρθαν από την ΝΑ Ασία πριν από 40.000 έτη περίπου. Αυτές οι φυλές ζούσαν νομαδική ζωή ως κυνηγοί και τροφοσυλλέκτες.
Ζούσαν σε σπίτια που ήταν φτιαγμένα από ξύλο και η σκεπή από άχυρο.
Επίσης, οι Αβορίγινες είχαν ένα μουσικό όργανο. Είναι ένας μεγάλος ξύλινος σωλήνας από τον οποίο με ένα φύσημα παράγεται ένας παράξενος ήχος σαν βούισμα. Πρόκειται για ένα απλό κούφιο κλαδί από ευκάλυπτο, το οποίο λειτουργεί ως αντηχείο, ενισχύοντας τους ήχους που παράγει ο μουσικός με το στόμα του.
Το μπούμερανγκ ήταν όπλο για τους Αβορίγινες, σήμερα είναι παιχνίδι γνωστό σε όλο τον κόσμο.
ΛΑΠΩΝΕΣ (Καλαφάτη Μαρίλια)
Ο ΤΟΠΟΣ -ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΤΟΥΣ
Οι Λάπωνες , που αυτοονομάζονται και Σαάμοι, ζουν στη Βορειοδυτική Ευρώπη, ανάμεσα στις χώρες της Σουηδίας, Νορβηγίας, Φινλανδίας και Ρωσίας. Η περιοχή που ζουν καλύπτεται από δάση πυκνά και τεράστια κι από πολυάριθμες λίμνες, που τους περισσότερους μήνες του χρόνου είναι παγωμένες. Η συνηθισμένη θερμοκρασία βρίσκεται πάντοτε κάτω από το μηδέν.
ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΩΝ ΛΑΠΩΝΩΝ
Οι πρόχειρες καλύβες τους έχουν σχήμα κώνου, που φτιάχνουν από λεπτούς πασσάλους, που ενώνονται στην κορυφή και σκεπάζονται με δέρματα ταράνδων. Όσοι μένουν μόνιμα κάπου, φτιάχνουν ξύλινα σπίτια και τα σκεπάζουν με φλούδες δέντρων, με κλαδιά και λάσπη. Επειδή η περιοχή που ζουν έχει πολικό κρύο, ντύνονται με δέρματα ταράνδου.
ΟΙ ΑΣΧΟΛΙΕΣ ΤΟΥΣ
Οι Λάπωνες ασχολούνται με το κυνήγι, το ψάρεμα και την εκτροφή ταράνδων.
Για μεταφορικό μέσο χρησιμοποιούν το έλκηθρο, το οποίο το σέρνουν εκτός από τα σκυλιά και τάρανδοι.
Οι τάρανδοι είναι για τους Λάπωνες πολύτιμα ζώα, γιατί απ” αυτούς παίρνουν το κρέας τους και το δέρμα. Τρέφονται με το κρέας ταράνδων και τα ψάρια.
ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥΣ
Οι Λάπωνες έχουν ανάστημα κοντό (από 1,20-1,50 μ). Το δέρμα τους είναι μελαχρινό-κίτρινο, το πρόσωπό τους πλατύ και η μύτη τους είναι κοντή, πλατιά και λίγο ανασηκωμένη. Έχουν μικρά πόδια και χέρια και ίσια μαλλιά.
Ένα μέρος των Λαπώνων έχει εγκαταλείψει τη νομαδική ζωή και απορροφάται σιγά σιγά από τον πληθυσμό του κράτους που ανήκει.
ΜΑΣΣΑΙ (Πλούταρχος Γρηγοριάδης)
Οι Μασσάι ή Μαασάι (Massai ή Maasai) είναι μια νειλοτική φυλή, που κατοικεί στην νοτιοδυτική Κένυα, στη βόρεια Τανζανία και -μία μικρή ομάδα- στην βόρειο-κεντρική Κένυα, βόρεια του όρους Κένυα, δίπλα στην συγγενική τους φυλή, τους Σαμπούρου (Samburu).
Κατάγονται από το Σουδάν, όπως όλες οι νειλοτικές φυλές, από την ανατολική περιοχή του Νείλου απ” όπου και μετανάστευσαν παλαιότερα προς τα νοτιοανατολικά, προς τα σημερινά εδάφη κατοίκησης.
Ο πληθυσμός τους ανέρχεται στις 900.000 χιλιάδες.
ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ
Όλος ο τρόπος ζωής τους περιστρέφεται γύρω από τα κοπάδια βοοειδών που αποτελούν πηγή τροφής και ένδειξη πλούτου.
Επιπλέον οι ψιλόλιγνοι Μασάι είναι νομαδικός λαός και η επιβίωση του εξαρτάται κυρίως από τα ζώα που εκτρέφουν: αγελάδες, κατσίκες και πρόβατα.
Βασικές τροφές τους αποτελούν το κρέας, το γάλα αλλά και το αίμα της αγελάδας.
Αφού τρυπήσουν το λαιμό της αγελάδας ρουφάνε το αίμα και στην συνέχεια με λίγη λάσπη κλείνουνε την πληγή για να επουλωθεί.
Οι Μασσάι θεωρούνται άριστοι πολεμιστές.
Οι άνδρες πολεμιστές βάφουν τα μαλλιά τους με μια ειδική κόκκινη βαφή (ώχρα), φτιαγμένη ίσως από μια ουσία που βγαίνει από κάποιο φυτό της περιοχής.
Είναι μαύρου χρώματος και συνήθως φοράνε δέρματα ζώων.
ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ
Ο πολιτισμός, τα ήθη και τα έθιμα τους αποτελούν σήμα κατατεθέν για την φυλή τους, για αυτό άλλωστε διαφοροποιούνται από τις υπόλοιπες ομάδες/φυλές ανθρώπων.
Αρχικά κάθε άντρας Μασάι έχει δικαίωμα να παντρεύεται 7 ως και 10 γυναίκες. Για να παντρευτεί προσφέρει, σαν προίκα, στην οικογένεια της γυναίκας μια ή περισσότερες αγελάδες! Επομένως όσο περισσότερες αγελάδες έχει στην κατοχή του, τόσο περισσότερες γυναίκες μπορεί να παντρευτεί και προφανώς τόσο πιο ισχυρός είναι στην κοινωνία των Μασάι. Επιπλέον η δύναμή τους εξαρτάται όχι μόνο από τις αγελάδες αλλά και από πόσα παιδιά αποκτούν.
Υπάρχει όμως και πολυανδρία ταυτόχρονα. Μια γυναίκα παντρεμένη μπορεί να δέχεται και άλλους άντρες στην καλύβα της και τα παιδιά, που ίσως προκύψουν, μεγαλώνουν μαζί με τα «νόμιμα», χωρίς διακρίσεις.
ΙΝΟΥΙΤ (Χατζηαθανασιάδου Ηλιάνα)
Ινουίτ είναι το όνομα των Εσκιμώωv της Αλάσκας, της Γροιλανδίας και του Καναδά. Στη γλώσσα τους η λέξη Ινουίτ (Inuit) σημαίνει «άνθρωποι» (πληθ. του inuk «άνθρωπος»), ενώ η λέξη Εσκιμώος αποτελεί μεταφορά του γαλλικού esquimaux, λέξη αλεουτικής αρχής (eskimants = «τρώει ωμά», από το eski = «ωμός» + mants = «τρώει»). Είναι απόγονοι της νομαδικής φυλής των Τούλε (Thule), που εμφανίστηκαν στην Αλάσκα το 1000 μ.Χ. και μετακινήθηκαν στη δυτική Γροιλανδία μετά από τρεις αιώνες (1300 μ.Χ.) και λίγο αργότερα, το 1400 μ.Χ. στην ανατολική.
Καταφέραν να επιζήσουν σε δύσκολες κλιματολογικές συνθήκες διαμένοντας σε ιγκλού και κυνηγώντας κυρίως φώκιες και φάλαινες, που τους εξασφάλιζαν τροφή και ένδυση. Μετακινούνταν με έλκηθρα, τα οποία έσερναν σκυλιά. Ακόμη και σήμερα ακολουθούν τον ίδιο πατροπαράδοτο τρόπο ζωής χρησιμοποιώντας παρόλα αυτά και τζιπ -όταν αυτό το επιτρέπει το πάχος των πάγων- και κατοικώντας σε χτισμένα σπίτια.
Οι Ινουίτ ζουν στην Αλάσκα, στον βόρειο Καναδά και στη Γροιλανδία, κοντά και γύρω από τον Αρκτικό κύκλο. Έχουν προσαρμοστεί τέλεια στις παγωμένες περιοχές που ζουν εδώ και χιλιάδες χρόνια. Ο παραδοσιακός τρόπος ζωής τους φάνηκε να κινδυνεύει από την διείσδυση μοντέρνων ιδεών και μοντέρνας τεχνολογίας. Οι Ινουίτ πιστεύουν πως κάθε τι έχει ψυχή: άνθρωποι, ζώα, φυτά, οι δυνάμεις της φύσης, η θάλασσα, ο άνεμος κλπ. Πιστεύουν ακόμα πως όλα είναι συνδεδεμένα, όλες οι ψυχές μεταξύ τους. Έχουν Σαμάνους (σοφούς μάγους-γιατρούς) που, όπως πιστεύουν οι Ινουίτ, μπορούν να θεραπεύσουν κάθε σωματικό ή ψυχικό πρόβλημα, να προβλέψουν τον καιρό, να συμβουλέψουν και να καθοδηγήσουν.
Οι Ινουίτ κατάφεραν τα τελευταία χρόνια να αναβιώσουν τον πατροπαράδοτο τρόπο ζωής των προγόνων τους και να τον προσαρμόσουν στον μοντέρνο. Οι πιο γνωστές επινοήσεις τους είναι τα ιγκλού και τα έλκηθρα που σέρνουν ομάδες σκύλων.
Στις περιοχές που ζουν τα φυτά είναι λιγοστά. Έτσι οι Ινουίτ είναι αποκλειστικά κυνηγοί και ψαράδες. Κυνηγούν ταράνδους, φώκιες, θαλάσσιους ελέφαντες, πολικές αρκούδες, πουλιά κ.ά. Ψαρεύουν διάφορα ψάρια αλλά και φάλαινες. Ένα είδος φάλαινας είναι εξαιρετικά πολύτιμο για αυτούς διότι το δέρμα της, που είναι μαλακό, τους προσφέρει όχι μόνο τροφή αλλά και όλη τη βιταμίνη C που χρειάζονται για επιβίωση. Δεν πετάνε τίποτα από ένα ζώο που σκότωσαν.
ΤΣΕΡΟΚΙ (Βακουφάρης Κοσμάς)
Τι ήταν οι Τσερόκι
Οι Τσερόκι είναι οι άνθρωποι που κατοικούσαν στην αμερικάνικη ήπειρο πριν την ανακάλυψη και κατάκτηση της από Ευρωπαίους εξερευνητές τον 15ο αιώνα. Με την ίδια ονομασία αποκαλούνται μέχρι και σήμερα ορισμένες εθνικές μειονότητες, των οποίων οι ρίζες προέρχονται από τους ιστορικούς αυτούς λαούς.
Η μουσική τους
Στη αμερικάνικη ήπειρο η ινδιάνικη μουσική είναι σχεδόν μονοφωνική, αλλά υπάρχουν εξαιρέσεις. Τα μουσικά όργανα που χρησιμοποιούνται συνήθως είναι τύμπανα και φλογέρες. Στην Κεντρική Αμερική και το Μεξικό, η μουσική συνήθως ήταν πεντατονική και χρησιμοποιούνταν κυρίως τύμπανα και φλογέρες, με την απουσία έγχορδων οργάνων.
Η γεωργία τους
Με το πέρασμα των χρόνων, αναπτύχθηκε από τους ιθαγενείς η καλλιέργεια φυτών, τα οποία πλέον είναι παγκοσμίως διαδεδομένα. Κάποια από τα προϊόντα αυτά είναι: η ντομάτα, η πατάτα, το αβοκάντο, το κακάο, η βανίλια, ο ανανάς, και ορισμένα είδη της πιπεριάς όπως το τσίλι, η πάπρικα κι η παπάγια.
