Φέτος, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Β΄ Τάξης είχαν την ευκαιρία να ανακαλύψουν τη μαγεία της διαθεματικότητας μέσα από τη δράση «Ενημέρωση για τα Μαθηματικά και τη Λογοτεχνία». Στόχος ήταν να παρουσιαστεί στα παιδιά πώς δύο επιστήμες φαινομενικά ασύνδετες μπορούν να συνδυαστούν, δημιουργώντας ένα αναπάντεχα δημιουργικό αποτέλεσμα.

Για τον σκοπό αυτό, υποδεχτήκαμε στο σχολείο μας την κ. Κατερίνα Καλφοπούλου, μαθηματικό και συγγραφέα. Με την παρουσίαση της καθοδήγησε τα παιδιά και τους έδειξε στην πράξη πώς η Λογοτεχνία μπορεί να «συνομιλήσει» με τα Μαθηματικά.

Διαγωνισμός Δημιουργικής Γραφής

Μετά την ολοκλήρωση του εργαστηρίου, ακολούθησε ενδοσχολικός διαγωνισμός για την ανάδειξη της καλύτερης ιστορίας. Η ανταπόκριση των παιδιών ήταν άμεση και συγκινητική! Επιστρατεύοντας τη φαντασία τους, δημιούργησαν πρωτότυπες ιστορίες με κεντρικό άξονα τα Μαθηματικά, αναπτύσσοντας παράλληλα τις δεξιότητές τους στη δημιουργική γραφή.

Την αξιολόγηση των έργων ανέλαβαν οι φιλόλογοι του σχολείου μας, κ. Γεωργάκη, κ. Κουβάτα, κ. Μπίγκα, κ. Χαρταμπίλα και κ. Χριστοδούλου. Ο ανταγωνισμός ήταν ιδιαίτερα έντονος, κάτι που αποτυπώνεται και στις οριακές βαθμολογίες των τριών πρώτων ομάδων:

1^η Ομάδα 18,20

2^η Ομάδα 18,00

3^η Ομάδα 18,00.

Θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες που συμμετείχαν και μας χάρισαν τις όμορφες ιστορίες τους!

Στη συνέχεια μπορείτε να απολαύσετε τις ιστορίες των ομάδων που κέρδισαν (Επιμέλεια κειμένων και εικόνων: Κ. Παναγιωτίδου):

Ο Μύθος του Πυθαγόρα (1η θέση)

Μια φορά κι έναν καιρό, σε έναν μακρινό πλανήτη, τη Γεωμετρία, ζούσε ένας σοφός μαθηματικός και φιλόσοφος, ο Πυθαγόρας. Σε αυτόν τον πλανήτη ήταν ο μόνος άνθρωπος ανάμεσα σε εκατοντάδες αριθμούς. Οι αριθμοί είχαν πολλά και περίεργα χαρακτηριστικά. Αρχικά, όταν βρίσκονταν σε μια μαθηματική πράξη, ελαττώνονταν, με αποτέλεσμα να μην μπορείς να τους διακρίνεις με γυμνό μάτι. Επιπλέον, τα σπίτια τους αποτελούνταν από ορθογώνια παραλληλόγραμμα και πολύγωνα. Από την άλλη, είχαν και αρκετά ανθρώπινα χαρακτηριστικά, όπως μάτια, φρύδια και χέρια, με πιο όμορφο χαρακτηριστικό το μουστάκι τους.

Ο Πυθαγόρας, όσο ζούσε εκεί, είχε ακούσει πολλούς μύθους για έναν άλλον πλανήτη, την «Υποτείνουσα». Είχε ακούσει πως εκεί, σε κάθε ορθογώνιο τρίγωνο, το άθροισμα των τετραγώνων των δύο κάθετων πλευρών του ισούται με το τετράγωνο της υποτείνουσας. Επηρεασμένος, λοιπόν, από τις χιλιάδες ιστορίες, ήθελε να μάθει εάν αυτός ο τόπος ήταν αληθινός. Έτσι, ξεκίνησε το ταξίδι του προς αυτόν.

Φτάνοντας στον πλανήτη, λίγο πριν καταφέρει να προσγειώσει το διαστημόπλοιό του, συνάντησε μια τεράστια εξίσωση, την οποία έπρεπε να λύσει για να του επιτραπεί η κάθοδος. Μετά από έναν πολύωρο αγώνα έφτασε σχεδόν στη λύση της, έχοντας όμως κολλήσει στην τετραγωνική ρίζα. Προσπάθησε ξανά και ξανά, όμως μάταια. Αφού δεν μπορούσε με τίποτα να τη λύσει, σκέφτηκε να την αφήσει όπως ήταν, χωρίς να βγαίνει κάποιο ακέραιο αποτέλεσμα. Έχοντας αφήσει άλυτη τη ρίζα, η εξίσωση τελικά εξαφανίστηκε και η προσγείωσή του έγινε πια εύκολη.

Καθώς κατέβηκε από το διαστημόπλοιο και άρχισε να εξερευνεί τον πλανήτη Υποτείνουσα, είδε μια φιγούρα στο βάθος να τον παρατηρεί. Ήταν η Ορθή Γωνία, η οποία τον χαιρέτησε με ένα χαμόγελο και κινήθηκε προς το μέρος του. Άρχισαν να περπατούν μαζί και εκείνη τον ρώτησε για ποιο λόγο είχε έρθει. Της απάντησε πως ήθελε να δει αν όλοι αυτοί οι μύθοι που άκουγε ίσχυαν. Τότε, η Ορθή Γωνία τού υποσχέθηκε ότι θα τον βοηθούσε να ολοκληρώσει τον σκοπό του ταξιδιού του.

Έτσι, με ένα ιπτάμενο αυτοκίνητο πέταξαν πάνω από τον προσκείμενο Ωκεανό. Ο Πυθαγόρας κοιτούσε έξω από το παράθυρο με δέος τον θαυμάσιο πράσινο ωκεανό, που έλαμπε κάτω από τον ήλιο, γεγονός που τον έκανε να φαίνεται ακόμα πιο εντυπωσιακός. Μετά από 20 λεπτά έφτασαν στην πρωτεύουσα της Υποτείνουσας, τη Συνισταμένη. Εκεί, η Ορθή Γωνία τον οδήγησε στο σπίτι της, όπου στο βάθος υπήρχε ένα σκοτεινό δωμάτιο γεμάτο μαγικά βιβλία. Ο Πυθαγόρας, με μεγάλη περιέργεια, άρχισε να τα διαβάζει ένα-ένα. Ανακάλυψε τόσες πληροφορίες, που κατάφερε τελικά να αποδείξει ότι οι μύθοι ήταν αληθινοί: όντως, το άθροισμα των τετραγώνων των δύο κάθετων πλευρών σε κάθε ορθογώνιο τρίγωνο ισούται με το τετράγωνο της υποτείνουσας!

Με την ανακάλυψή του αυτή γέμισε χαρά και ενθουσιασμό, νιώθοντας πως η υπομονή και η επιμονή του δεν πήγαν χαμένες. Από εκείνη την ημέρα και μετά, ο μύθος του Πυθαγόρα άρχισε να διδάσκεται σε όλους τους πλανήτες, ξεκινώντας από τη Γη. Η σπουδαία ανακάλυψή του ονομάστηκε Πυθαγόρειο Θεώρημα – το οποίο όλοι θυμάστε πολύ καλά από τα μαθητικά σας χρόνια.

E.Z., E.K και Ε.Μ.- Μαθήτριες της Β΄ τάξης

Χωρίς Τίτλο (2η θέση)

Μια φορά κι έναν καιρό, στην Πόλη της Γεωμετρίας, όπου έμεναν όλα τα γεωμετρικά σχήματα, δύο παρέες μάλωναν συνέχεια. Η μία ήταν η παρέα των τριγώνων, που αποτελούνταν από όλα τα είδη τριγώνων: το ισοσκελές, το ορθογώνιο, το αμβλυγώνιο, το οξυγώνιο, το ισόπλευρο και το σκαληνό. Η άλλη ήταν η παρέα των τετραπλεύρων, στην οποία συμμετείχαν το τετράγωνο, ο ρόμβος, το ορθογώνιο παραλληλόγραμμο, το τραπέζιο και το παραλληλόγραμμο.

Όλα ξεκίνησαν όταν ο κύριος Τετράγωνος, φουσκωμένος από περηφάνια, δήλωσε: «Εμείς είμαστε τα πιο σταθερά σχήματα! Έχουμε τέσσερις πλευρές, τέσσερις γωνίες και οι απέναντι πλευρές μας είναι παράλληλες. Χωρίς εμάς δεν θα υπήρχαν τα σπίτια, τα τετράδια και οι τηλεοράσεις».

Το Ισοσκελές Τρίγωνο δεν άντεξε και απάντησε με θυμό: «Σιγά τα λάχανα! Εσείς είστε βαρετοί και δυσκίνητοι. Εμείς είμαστε τα πιο δυνατά σχήματα. Οι γέφυρες και οι στέγες στηρίζονται πάνω μας, γιατί δεν λυγίζουμε ποτέ. Είμαστε η βάση της Γεωμετρίας!».

Η ένταση κορυφώθηκε και ο καυγάς συνεχίστηκε για ώρες. Ο Ρόμβος κορόιδευε το Σκαληνό τρίγωνο για τις άνισες πλευρές του, ενώ το Ορθογώνιο παραλληλόγραμμο έλεγε υποτιμητικά πως τα τρίγωνα πιάνουν λίγο χώρο. Η πόλη χωρίστηκε στα δύο. Τα τετράπλευρα αρνούνταν πια να σχηματίσουν τοίχους, αν δεν έφευγαν πρώτα τα τρίγωνα από τις σκεπές των σπιτιών.

Τότε εμφανίστηκε ο σοφός Κύκλος. Τους κοίταξε όλους με ηρεμία και είπε: «Σταματήστε! Δεν βλέπετε ότι συμπληρώνετε ο ένας τον άλλον;». Πήρε μια κιμωλία, τράβηξε μια διαγώνιο μέσα σε ένα τετράγωνο και ρώτησε: «Κοιτάξτε, αν φέρουμε τη διαγώνιο, τι σχηματίζεται μέσα στο τετράγωνο;».

Όλων τα στόματα έμειναν ανοιχτά από την έκπληξη. Μέσα στο τετράγωνο είχαν σχηματιστεί δύο ορθογώνια τρίγωνα!

«Είμαστε φτιαγμένοι από το ίδιο υλικό», είπε το τετράγωνο χαμηλώνοντας το βλέμμα του, «κάθε τετράπλευρο κρύβει μέσα του δύο τρίγωνα».

Τα σχήματα κατάλαβαν αμέσως το λάθος τους. Τα τρίγωνα παραδέχτηκαν ότι χωρίς τα τετράπλευρα δεν θα είχαν βάση για να σταθούν, και τα τετράπλευρα κατάλαβαν ότι χωρίς τα τρίγωνα ο κόσμος θα ήταν γεμάτος κουτιά χωρίς κορυφές.

Από εκείνη τη μέρα, τα τετράπλευρα και τα τρίγωνα συνεργάζονται στενά. Όταν, λοιπόν, βλέπεις μια πυραμίδα ή ένα όμορφο σπίτι, να ξέρεις πως είναι το αποτέλεσμα μιας μεγάλης φιλίας μεταξύ των σχημάτων!

Ρ.Α., Ι.Λ. και Φ.Τ. – Μαθητές της Β΄ τάξης

 

Το x και η αναζήτηση της αξίας του (2η θέση)

Μια φορά κι έναν καιρό, στη Χώρα των Μαθηματικών, ζούσε ο πιο αγαπητός άγνωστος, το x. Όλοι το συμπαθούσαν, εκτός από το y, το οποίο κανένας δεν ήθελε να έχει ως αποτέλεσμά του. Μετά από τόση ζήλια που έτρεφε το y για το x, μια σκοτεινή νύχτα έκλεψε το αποτέλεσμα του x. Έτσι, ο καημένος ο άγνωστος έχασε την αξία του και δεν μπορούσε να τη βρει, επειδή το y εξαφανίστηκε μαζί με το αποτέλεσμα στη Χώρα των Συναρτήσεων. Για τον λόγο αυτό, ο ήρωάς μας ξεκίνησε ένα μεγάλο ταξίδι, για να βρει ξανά την αξία που είχε σε τούτο τον κόσμο.

Αρχικά, θα έπρεπε να περάσει το Τείχος του Μηδέν, το οποίο χωρίζει τον κόσμο των θετικών αριθμών από τα άδυτα των εξόριστων αρνητικών. Για να επιτρέψει το 0 στον x να προσπεράσει τα σύνορά του και να φτάσει στον κόσμο των αρνητικών, του ανέθεσε μια ακατόρθωτη αποστολή, που μόνο λίγοι αριθμοί είχαν καταφέρει να φέρουν εις πέρας: θα έπρεπε να του φέρει από τη Χώρα των Πυθαγορείων Αριθμών την υποτείνουσα της βασίλισσας των ορθογωνίων τριγώνων. Έτσι, ο γενναίος άγνωστος ταξίδεψε προς το σπουδαίο βασίλειο. Εκεί, αφού κατάφερε να ξεπεράσει τους φρουρούς της βασίλισσας, πήρε την υποτείνουσα και την παρέδωσε στο 0.

Έχοντας πια το ελεύθερο, πέρασε στη Χώρα των Αρνητικών, όπου συνάντησε τον μεγαλύτερο ακέραιο αρνητικό αριθμό, το -1. Εκεί, τον προκάλεσε σε μονομαχία και τον νίκησε με το ξίφος της πρόσθεσης, το οποίο του είχε δώσει προνοητικά το Μηδέν, καθώς γνώριζε πως όποιος εισέρχεται στη χώρα των αρνητικών πρέπει να είναι κατάλληλα προετοιμασμένος. Στο τέλος της μάχης, οι κάτοικοι της περιοχής, επειδή έτρεμαν τη δύναμη του βασιλιά τους, του χάρισαν την άτρωτη ασπίδα της αφαίρεσης ως ένδειξη σεβασμού.

Στη συνέχεια, μετά από μία μέρα ξεκούρασης και ανάρρωσης στις ιαματικές πηγές του π, ήρθε επιτέλους η ώρα να αντιμετωπίσει το καταχθόνιο y και να πάρει πίσω την αξία του. Μόλις έφτασε στη Χώρα των Συναρτήσεων, το y τον προκάλεσε στην τελική μονομαχία για την ανάδειξη του ισχυρότερου αγνώστου. Το x, κρατώντας το σπαθί της πρόσθεσης και την ασπίδα της αφαίρεσης, κατατρόπωσε το y.

Στο τέλος της μάχης, το y κατάλαβε επιτέλους πως η πραγματική του αξία είναι άμεσα εξαρτημένη από αυτήν του x. Το x, δείχνοντας ανωτερότητα, μοιράστηκε την αξία του μαζί με το y, ώστε να μπορεί και εκείνο να νιώθει πως αξίζει στον κόσμο των αριθμών. Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!

Ζ.Ζ., Σ.-Ρ. Κ. και Α.Λ. – Μαθητές της Β΄ τάξης

Οι υπεύθυνες καθηγήτριες

Κωνσταντίνα Παναγιωτίδου, ΠΕ 03

Ευαγγελία Χατζηβασιλείου, ΠΕ 03