Μια βόλτα στο Σκοπευτήριο
Από τον Γιώργο Λασπίτη (Γ3)
30 Σεπτεμβρίου του 2025. Ημέρα Τρίτη. Ήταν η πρώτη μου εκδρομή σαν μαθητής της Γ΄ Γυμνασίου. Αυτή η εκδρομή έγινε για το μάθημα της Ιστορίας, ένας πολύ καλός τρόπος μάθησης. Καλύτερος και από απεικόνιση προτζέκτορα.
Με το που φτάσαμε στο σχολείο, οι περισσότεροι χωρίς τσάντες (λόγω εκδρομής), είδαμε σαν πρώτο περίεργο ότι κάποια παιδιά είχαν έρθει στις τάξεις για μάθημα. Αυτό σίγουρα δεν το ήθελαν ούτε οι καθηγητές..
Αφού μπήκαμε στα πούλμαν και φτάσαμε στην όμορφη Καισαριανή, αρχίσαμε να θαυμάζουμε τα τεράστια και καταπράσινα πάρκα της πόλης, τα εντελώς μοντέρνα γκράφιτι, καθώς και να περνάμε μέσα στα στενά δρομάκια, ώστε να φτάσουμε στο Σκοπευτήριο.
Φτάνοντας εκεί, ο ξεναγός μας που μας υποδέχτηκε μας παρουσίασε ένα πελώριο μνημείο. Σε ένα σημείο του φωτίζονται από τον ήλιο τα ονόματα των θυμάτων. Ενημερωθήκαμε για την ιστορία της Κατοχής, της Αντίστασης, των κτηνωδών δολοφονιών που διέπραξαν οι Γερμανοί ναζιστές στους πατριώτες αντάρτες, και τον τάφο – μνημείο της εκτέλεσης 200 πατριωτών. Επάνω στα κυπαρίσσια που υψώνονται τριγύρω αντίκρισα τρεις σημαίες με τις τρεις σπουδαίες αντιστασιακές οργανώσεις της εποχής, ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ.
Ύστερα, οδηγηθήκαμε στο μουσείο ΕΑΜικής Αντίστασης. Καθώς φωτογραφίζαμε διάφορα ιστορικά κειμήλια και εικόνες, μάθαμε για μια μεγάλη ηρωίδα, η οποία εκτελέστηκε στο άνθος της ηλικίας τα, αψηφώντας το ναζισμό και τον φασισμό. Η Ηρώ Κωνσταντοπούλου σίγουρα θα μείνει στο μυαλό όσων παρακολουθούσαμε.
Από τούτη την εκδρομή, δεν κρατώ μόνο το τεράστιο κεφάλαιο ιστορίας που λάβαμε, αλλά και την πόλη, τις βόλτες που προλάβαμε να κάνουμε, καθώς και τις χαλαρωτικές ομορφιές που βιώσαμε από τα παράθυρα του πούλμαν στον γυρισμό. Μέχρι την επόμενη φορά…
