Στις 24 Φλεβάρη είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε, ως σχολείο, το έργο του Αντώνη Σαμαράκη «Ζητείται ελπίς». Το έργο αυτό, αποτελείται από τέσσερα διηγήματα: «Το ποτάμι», «Ο Άνεργος», «Ζητείται Ελπίς» και «Η Μάνα», των οποίων τα θέματα παραμένουν επίκαιρα όσο ποτέ, καθώς πραγματεύονται τις δυσκολίες της καθημερινότητας, αλλά πάντα στο τέλος «Υπάρχει Ελπίς»! Οι ηθοποιοί που πρωταγωνίστησαν ήταν η Μαίρη Ιγγλέση, η Ακριβή Μαλισσόβα, ο Γιώργος Πασσάκος και ο Γιάννης Κουρμπάνης, και εμείς καταφέραμε να μιλήσουμε με τις δύο γυναίκες και να τις γνωρίσουμε καλύτερα.
Συνέντευξη της Μαίρη Ιγγλέση:
1. Πως είναι να κάνετε πρόβες για μήνες αλλά να παρουσιάσετε μια παράσταση που μπορεί να την δουν 40 άτομα;
- Αν γίνει μια σωστή επιλογή έργου συνήθως πηγαίνει καλά δεν έχει τύχει ποτέ να έρθουν τόσοι λίγοι. Αν επιλεχθεί ο σωστός συγγραφέας και οι σωστοί συντελεστές πηγαίνει από αξιοπρεπώς έως πάρα πολύ καλά. Ειδικά το συγκεκριμένο έργο έχει μεγάλη επιτυχία γιατί ακουμπάει στην καρδιά μας.
2. Τι θα λέγατε σε ένα παιδί που θέλει να γίνει ηθοποιός αλλά κάτι τον κρατάει πίσω;
- Όταν θες κάτι πάρα πολύ το πετυχαίνεις.
3. Πιστεύετε ότι το ελληνικό κοινό στηρίζει το θέατρο όσο θα έπρεπε;
- Τώρα ναι. Οι άνθρωποι παρά τις οικονομικές δυσκολίες, παρά τα προβλήματα τρέχουν στο θέατρο. Αυτό μου κάνει τεράστια εντύπωση. Ο κόσμος θέλει την ανάσα της τέχνης και την αλήθεια της τέχνης.
4. Αν η ζωή σας ήταν ταινία τι τίτλο θα είχε;
- Πολιτισμός η ζωή μου όλη.
5. Ποια είναι μια χαρακτηριστική εμπειρία που σας έχει μείνει από το θέατρο;
- Όταν είχα πάει στην δραματική σχολή για την εξέταση δεν ήμουν σαν τους άλλους συμφοιτητές μου. Εκείνοι φορούσαν τα ρούχα μάρκας και τα δικά μου ήταν πολύ απλά. Από του 380 που δώσαμε μπήκαμε οι 18. Στην αρχή ήμουν διστακτική γιατί η διαφορά μου με τους άλλους ήταν φανερή, ήμουν σίγουρη πως δεν θα με έπαιρναν αλλά το ξανά σκέφτηκα και έδωσα στον εαυτό μου δύναμη. Έρχεται λοιπόν η σειρά μου, μπαίνω μέσα, έλα όμως που είχε κάτι σκαλάκια που εγώ δεν είχα δει και έπεσα κάτω και τους ζήτησα συγγνώμη για την εμφάνιση. Εκείνοι άρχισαν να γελάνε και τότε ένιωσα πως κατευθείαν με πέρασαν.
Συνέντευξη της Ακριβής Μαλισσόβα:
1. Πως διαχειρίζεστε την άδικη και αρνητική κριτική από τους θεατές ;
- Προσπαθώ μέσα μου να το αποδεχτώ , καταλαβαίνω ότι είναι άδικο αυτό που συμβαίνει , αλλά εφόσον ο άλλος δεν είναι σε θέση να το αντιληφθεί και να το καταλάβει δεν μπορώ να πιέσω, αλλά με τον τρόπο μου και με την δουλειά μας -του ηθοποιού – προσπαθώ να το διαχειριστώ.
2. Αν η ζωή σας ήταν ταινία τι τίτλο θα είχε;
- Τι τίτλο θα είχε; Δύσκολο… «Περιμένοντας το καλύτερο αύριο».
3. Τι σας έκανε να διαλέξετε την ηθοποιία σε μια χώρα που δεν είναι εύκολο να ζήσεις από αυτό το επάγγελμα;
- Από μικρή το ήθελα , προσπάθησα να κάνω και άλλες δουλειές αλλά δεν μου άρεσαν. Ε οπότε συνειδητοποίησα πως καλύτερα να προσπαθείς στην ζωή σου για κάτι που αγαπάς πάρα πολύ παρότι είναι δύσκολο και παρόλο που καταλαβαίνω πως είναι δύσκολο στην ζωή που ζούμε , τουλάχιστον κάνω κάτι που αγαπώ.
4. Θυμάστε την πρώτη φορά που ανεβήκατε στην σκηνή; Πως νιώσατε;
- Ναι την θυμάμαι, είχα πολύ άγχος αλλά μετά ένιωσα ελεύθερη, ένιωσα ελεύθερη και σκέφτηκα πως , είμαι γεννημένη για αυτό και ότι είναι ευτυχισμένη
ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ
ΒΕΚΙΛΟΓΛΟΥ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ
ΓΚΙΝΗ ΗΛΕΚΤΡΑ
ΝΑΝΤΙΑ ΕΥΘΥΜΙΑΔΗ
