Στις 31 Μαρτίου 2026 πραγματοποιήθηκε το πρώτο Forum Mαθητικών Συμβουλίων του Δήμου Θέρμης σε συνεργασία με το Συμβούλιο Νέων στο Νoesis. Σε αυτή την εκδήλωση  εκτός από τα δέκα σχολεία του Δήμου Θέρμης που είναι μέλη  του Δικτύου Σχολείων για τη Δημοκρατία έλαβαν μέρος και δύο ακόμα, το  1ο  Γυμνάσιο Τριανδρίας και το 1ο Γυμνάσιο Καβάλας. Εκεί βρίσκονταν τέσσερις εκπρόσωποι από το κάθε σχολείο, οι οποίοι συμμετείχαν σε διάφορες δραστηριότητες. Αρχικά η εμπειρία αυτή ξεκίνησε με ένα παιχνίδι γνωριμίας, το γνωστό bingo, με σκοπό να σπάσει λίγο ο πάγος και να νιώσουμε καλύτερα με τα υπόλοιπα παιδιά.. Στη συνέχεια όλοι οι εκπρόσωποι συμμετείχαμε σε ένα πάνελ με θέμα τη λειτουργία των μαθητικών συμβουλίων και συγκεκριμένα, τΙς δυσκολίες και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε, και εκφράσαμε τις απορίες μας, θέσαμε τους προβληματισμούς μας και ανταλλάξαμε ιδέες. Μετά από λίγη ώρα πραγματοποιήθηκε και ένα μικρό διάλειμμα. Μόλις επιστρέψαμε παίξαμε ένα ακόμα ενδιαφέρον παιχνίδι, στο οποίο ακούγαμε κάτι και μετακινούμασταν α

νάλογα με το αν συμφωνούσαμε ή διαφωνούσαμε. Τέλος, πήγαμε στο αμφιθέατρο του Noesis, όπου παρακολουθήσαμε μια παρουσίαση για το πρόγραμμα στο οποίο παρευρισκόμασταν και μάθαμε πολλά για το έργο και την πορεία του. Συγκεκριμένα η συντονίστρια, η κ. Σοφία Κυπριανίδου, μας έκανε μια αναδρομή στη λειτουργία του προγράμματος και αναφέρθηκε στους στόχους και τΙς προκλήσεις του έργου. Έπειτα εκφράσαμε τις απορίες μας, λύσαμε όσο πιο πολλά ζητήματα μπορούσαμε, και στο τέλος βγάλαμε μια ομαδική φωτογραφία.

Ήταν μια αξέχαστη εμπειρία και πολύ ενδιαφέρουσα και σίγουρα αν μου ξαναδοθεί η ευκαιρία στο μέλλον θα ήθελα να συμμετάσχω!!!

                                                                                                                                                                 Νάντια Τεριακή

Τα παιδιά που συμμετείχαν στο συγκεκριμένο forum (όλοι εκλεγμένα μέλη 5μελών ή 15μελούς) ήταν:

Νάντια Τεριακή Α’

Ιζαμπέλα Ντιμάντι Β’

Αναστάσης Χαιρόπουλος Γ’

Στέλιος Χατζηγιακουμής Γ’

Τέσσερα παιδιά του 15μελούς, η Παγώνη Ζέτα, ο Ματθαιόπουλος Αργύρης,ο  Χαιρόπουλος Αναστάσης και η Δαμουλάκη Ηλέκτρα είχαμε την ευκαιρία να πάρουμε συνέντευξη από τη διευθύντριά μας, την κ. Όλγα Καλομενίδου. Μέσα από τις απαντήσεις της μπορούμε να καταλάβουμε καλύτερα τον ρόλο της διεύθυνσης και τις προσπάθειες που γίνονται για το καλό των μαθητών και του σχολείου γενικότερα.

1.Ποιος είναι ο ρόλος σας ως διευθύντριας; 

Ο ρόλος του διευθυντή θα πρέπει να είναι διευκολυντικός. Να βοηθάει όλους τους μαθητές και τους συναδέλφους του. Δηλαδή να  τους υποστηρίζει , να τους διευκολύνει και να συμβάλλει στην ένταξη των πιο αδύνατων παιδιών του σχολείου. Συνοπτικά ο διευθυντής θα πρέπει να φροντίζει όσο το δυνατόν μπορεί περισσότερο τους υπόλοιπους.

Παρόλα αυτά, ενώ προσπαθώ να εκτελέσω αυτά που ανέφερα παραπάνω, δυστυχώς λόγο υπερβολικού γραφειοκρατικού φορτίου, που δεν φανταζόμουν ότι θα αντιμετώπιζα όταν έγινα διευθύντρια, καταλήγω να ασχολούμαι με τα χαρτιά αντί με τα παιδιά, αφού κάθε χρόνο αυξάνονται οι αρμοδιότητες. Έτσι δεν μπορώ να αφιερώσω όσο χρόνο θεωρώ ότι οφείλω στα παιδιά και τους εκπαιδευτικούς.

2.Πως νιώθετε πριν, μετά και αφού βάλετε τιμωρία στα παιδιά;

Είναι το χειρότερό μου. Δυσκολεύομαι πάρα πολύ και δεν το    έχω συνηθίσει ακόμα. Πίστευα πως όταν γίνω διευθύντρια δεν θα βάλω σε κανέναν αποβολή. Δυστυχώς οι νόμοι δεν μας δίνουν πολλές εναλλακτικές , δηλαδή οι εναλλακτικές που έχουμε για τα παιδαγωγικά μέτρα είναι 1 ,2,3… ημέρες αποβολή. Θα μπορούσαμε όμως με τη βοήθεια του 15μελούς να σκεφτούμε άλλες λύσεις, εφόσον τις δεχτούν και οι γονείς του μαθητή. Τέλος πιστεύω ότι οι αποβολές είναι ένα απαρχαιωμένο μέτρο, που κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να υπάρχει, όμως υποχρεώνομαι και πάλι από τον νόμο να κάνω κάτι που δεν υποστηρίζω

 3.Ποια πιστεύετε ότι είναι τα χαρακτηριστικά μίας διευθύντριας;

Το βασικό χαρακτηριστικό της διευθύντριας είναι η ψυχραιμία, γιατί βρίσκεται σε έναν χώρο, όπου γίνονται διαρκώς συγκρούσεις, με αποτέλεσμα να υπάρχουν παράπονα και εντάσεις.Έτσι λοιπόν η διευθύντρια οφείλει να διαχειριστεί αυτές τις καταστάσεις καλύτερα από όλους τους υπόλοιπους κρατώντας την ψυχραιμία της. Επιπλέον θα πρέπει να έχει επίγνωση του ρόλου της, ότι είναι ένας δημόσιος υπάλληλος και έχει συγκεκριμένες αρμοδιότητες στο σχολείο , δηλαδή δεν μπορεί ούτε να προσλάβει ούτε να απολύσει κάποιον καθηγητή, δεν μπορεί να κάνει κάτι εκτός νόμου και εκτός πλαισίου. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ξέρει ποιες είναι οι δυνατότητές της και να δρα σύμφωνα με αυτές. Τέλος, η διευθύντρια θα πρέπει να έχει ευελιξία.Δηλαδή υπάρχουν κάποια συγκεκριμένα μέτρα και κάποια συγκεκριμένα προγράμματα , όμως επειδή είμαστε πάρα πολλοί άνθρωποι πρέπει να ξέρει να ξεχωρίζει με δίκαιο τρόπο πότε θα ξεπερνάει αυτές τις γραμμές που έχουμε βάλει. Για παράδειγμα δεν είναι δίκαιο τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες να υφίστανται τις ίδιες τιμωρίες με τα παιδιά που δεν έχουν μαθησιακές δυσκολίες και αυτό είναι πολύ δύσκολο να το διαχειριστεί η διευθύντρια, γιατί τα υπόλοιπα παιδιά δεν το καταλαβαίνουν, με αποτέλεσμα να υπάρχουν παράπονα. Για αυτό τον λόγο πρέπει να υπάρχει μία ευελιξία και σταθερότητα. Το κυριότερο όμως είναι η αγάπη της για τα παιδιά και οι μαθητές με την σειρά τους να μπορέσουν να το καταλάβουν.

4.Τι πιστεύετε ότι πρέπει να αλλάξουν τα παιδιά για να υπάρξει ομαλή συμβίωση στο σχολείο;

Σας το έχω πει πολλές φορές ότι αισθάνομαι τυχερή γιατί στο σχολείο μας δεν έχουμε κανένα παιδί που θα το χαρακτήριζα ότι είναι εκτός πλαισίου. Αυτό που μας δυσκολεύει όλους είναι πως έχουμε μεγαλώσει  τα παιδιά μας με έναν τρόπο που δεν αντιλαμβάνονται ότι είναι μέρος ενός συνόλου, δηλαδή βάζουν μπροστά την δική τους ανάγκη και δυσκολεύονται να συνειδητοποιήσουν πως αυτό επηρεάζει το υπόλοιπο σχολείο. Αυτό που θα ήθελα πραγματικά να αλλάξει στους μαθητές είναι αυτό που μόλις ανέφερα, να καταλάβουν ότι η κάθε τους πράξη επηρεάζει θετικά ή αρνητικά τους συμμαθητές τους. Ουσιαστικά θέλω να γίνουν μία πιο δεμένη και πιο αλληλέγγυα ομάδα. Πιστεύω ότι εάν αυτό το δουλέψουμε όλοι μαζί θα αισθανόμαστε καλύτερα.

 5.Εσείς ποιος πιστεύετε ότι είναι ο ρόλος του 15μελους  και κατά πόσο θα μπορούσε να βοηθήσει;

Ο ρόλος του 15μελους στο σχολείο είναι συντονιστικός, δηλαδή είναι ενδιάμεσος ανάμεσα στους υπόλοιπους μαθητές και στο σύλλογο διδασκόντων. Κατά κάποιον τρόπο θα μπορούσε ό,τι αιτήματα υπάρχουν από το υπόλοιπο σχολείο να πηγαίνουν οι μαθητές και να τα εκφράζουν στο 15μελες ή οι πρόεδροι των τμημάτων να τα ανακοινώνουν σε εμένα και εγώ να τα συζητάω με τους υπόλοιπους καθηγητές. Ανάλογα με την έμπνευση και την διάθεση των παιδιών , ο ρόλος του 15μελους μπορεί να είναι και δημιουργικός. Έτσι θα εμπνέουν με την δική τους στάση τα υπόλοιπα παιδιά. Τέλος με τις δικές τους ενέργειες μπορούν να κάνουν πολλά όμορφα πράγματα για το σχολείο, όπως το μπαζάρ που έχετε διοργανώσει, είναι μία δράση που βοηθάει αρκετά το σχολείο.

6.Πώς βλέπετε τη συνεργασία ανάμεσα στο φετινό 15μελες και τους καθηγητές;

Είναι η καλύτερη συνεργασία που είχα μέχρι τώρα από τις υπόλοιπες σχολικές χρονιές, νομίζω πως θα οργανώσουμε πολλά πράγματα. Επίσης εύχομαι αυτό να κάνει τους υπόλοιπους συμμαθητές σας να καταλάβουν ότι δεν είμαστε απέναντι, αφού είναι σημαντικό να καταλάβουν ότι εδώ είμαστε ο ένας για τον άλλον. Νομίζω πως μέσα από την δικιά μας συνεργασία θα μπορέσουν να το καταλάβουν, ήδη πιστεύω ότι το έχουν καταλάβει και αυτό είναι πολύ σημαντικό για την ομαλή συμβίωση.

                                                           Ευχαριστούμε πολύ

Η Δενδροφύτευση στις 25/11/2025 στην οποία συμμετείχαμε, μαθήτριες και μαθητές του Β1 και Β4 και που διοργάνωσε ο περιβαλλοντικός οργανισμός We4All σε συνεργασία με την Αμερικανική Γεωργική Σχολή Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο της δέσμευσης της ΕΕ για τη φύτευση  Δισεκατομμυρίων Δέντρων έως το 2030 τα είχε όλα! Άνθρωποι όλων των ηλικιών, με ενθουσιασμό και διάθεση, έδωσαν το παρόν και φυτέψαμε εκατοντάδες δέντρα σε μια έκταση του αστικού τοπίου που θα μετατραπεί με το χρόνο σε δάσος. Μόλις φτάσαμε τα μέλη της We4All μας ενημέρωσαν για τον σκοπό της δενδροφύτευσης και  για την οργάνωση τους. Στη συνέχεια μας έδειξαν πώς πρέπει να τσαπίζουμε το έδαφος, να τοποθετούσε το φυτό και τέλος να το ποτίζουμε. Έτσι, κι εμείς με τη σειρά μας, αφού χωριστήκαμε σε ομάδες των τεσσάρων περίπου ατόμων, πήραμε τα δέντρα της επιλογής μας, τους κουβάδες, τις τσάπες και τα γάντια και ξεκινήσαμε. Ακολουθούσαμε τις οδηγίες τους όσο πιο πιστά μπορούσαμε για να έχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Συνολικά φυτέψαμε 300 δέντρα και χαρήκαμε που βοηθήσαμε και εμείς στη σωτηρία του πλανήτη. Ήταν μία επιμορφωτική και ευχάριστη εμπειρία.

Μαρία Αλετρά Β1’

Το 2025 σφράγισε τη σχολική ζωή μας με το ταξίδι που πραγματοποιήσαμε σε Βέλγιο και Ολλανδία λίγο πριν τις διακοπές του Χριστουγέννων. Θα τολμούσα να πω ότι δεν ήταν απλά μία σχολική εκδρομή. Ήταν μία εμπειρία που μας έβγαλε όλους από την καθημερινότητά μας, μας έφερε σε ουσιαστική επαφή με διαφορετικές κουλτούρες, μας έδωσε την ευκαιρία να αναπνεύσουμε την Ευρώπη έξω από το ασφυκτικό πλαίσιο της τάξης.  Γνωρίσαμε πόλεις, ανθρώπους, καταστάσεις. Μοιραστήκαμε εικόνες, εμπειρίες, γέλια , συναισθήματα, στιγμές. Το πιο σημαντικό; Είδαμε οι μεν τους δε  έξω από τους συνηθισμένους μας ρόλους, και αυτό ήταν σπουδαίο, αποκαλυπτικό και θα τολμούσα να πω  λυτρωτικό….

Πιο κάτω, παιδιά που συμμετείχαν μιλούν με τα δικά τους λόγια για όσα  έζησαν, ένιωσαν ή κράτησαν από αυτή την εμπειρία.

Παιδιά, σας ευχαριστούμε πολύ και για όλα!

Καλή χρονιά με πολλά πολλά ταξίδια, πραγματικά ή νοερά!!!!

Σκέψεις των παιδιών μετά την επιστροφή….

Το ταξίδι στο εξωτερικό με το σχολείο μου είναι μία από τις καλύτερες εμπειρίες, αν όχι η καλύτερη που είχα ποτέ μου. Παρέα με φίλους και καθηγητές γνωρίσαμε νέους πολιτισμούς, είδαμε πολλά όμορφα τοπία και αξιοθέατα! Μα πάνω από όλα άξιζε το γέλιο που τα συνόδευε μαζί με τις πλάκες, τα αστεία και γενικά το χιούμορ!!! Αυτό το ταξίδι θα μου μείνει αξέχαστο και τους ευχαριστώ όλους που συνέβαλαν σε αυτό! Μακάρι να έχουμε ξανά την ευκαιρία αυτή να τα περάσουμε όλα αυτά μαζί….

Γιώργος Κούκουλης

 Το ταξίδι στο εξωτερικό ήταν μία όμορφη εμπειρία. Έμαθα πολλά, είδα πολλά και όμορφα πράγματα και πέρασα πολύ διασκεδαστικά με τους φίλους μου!! Επίσης πολύ ωραία παρέα ήταν και οι καθηγητές μας. Σίγουρα ήταν ένα από τα καλύτερα ταξίδια στη ζωή μου!!!

Κυριάκος Κούκουλης

Μια αξέχαστη εμπειρία ζωής!!!

Μιλτιάδης Σουργούτσης

Μοναδική εμπειρία γεμάτη όμορφες στιγμές, εικόνες και αναμνήσεις που θα θυμόμαστε για πάντα!!

Ζωή Ζησοπούλου

Βέλγιο και Ολλανδία… Πέντε μέρες γεμάτες εικόνες, φιλίες που ξεκίνησαν, φιλίες που δέθηκαν περισσότερο, στιγμές που θα μείνουν χαραγμένες στην καρδιά μου…

Λαμπρίνα Σύρμογλου

Μοναδική εμπειρία με όμορφες αναμνήσεις που θα μας μείνουν αξέχαστες…

Αλεξάνδρα Μπουτζούρογλου

Οι αναμνήσεις που πήραμε θα μείνουν για πάντα αξέχαστες στη μνήμη μας, ήταν μια εμπειρία ζωής που μας έφερε όλους πιο κοντά και γνωρίσαμε ο ένας τον άλλο καλύτερα και μάθαμε πώς συμπεριφέρεται έξω από την καθημερινότητα. Πέρασα υπέροχα!!! Ένα τεράστιο ευχαριστώ στους καθηγητές που πήραν μια τέτοια ευθύνη και μας εμπιστεύτηκαν!!

Χρύσα Δούσου

Απίστευτη εμπειρία που δε θα την ξεχάσουμε ποτέ…

Απόστολος Μπαρουξής

 Αξέχαστο!!!

Χριστόφορος Φουδούλης

Μαρία Αλετρά Β1’

Η δραστηριότητα πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα της τάξης μας με σκοπό να γνωρίσουμε όλοι τα είδη των κάδων ανακύκλωσης αλλά και των ανακυκλώσιμων υλικών. Εργαστήκαμε αρμονικά σε ομάδες και δημιουργήσαμε αφίσες που είχαν σχέση με τα είδη των κάδων ανακύκλωσης και των υλικών που μπορούν να ανακυκλωθούν σε αυτούς.

Η δημιουργία τους έγινε με τη χρήση μαρκαδόρων, ξυλομπογιών και χαρτιού μεγέθους Α3. Η δραστηριότητα που πραγματοποιήσαμε μας παρείχε αρκετά οφέλη όπως την αναγνώριση των διαφόρων ειδών κάδων ανακύκλωσης και την ευαισθητοποίηση για τη σωστή διαχείριση των απορριμμάτων. Δημιουργήσαμε, συνεργαστήκαμε, αναπτύξαμε την κριτική μας σκέψη, νιώσαμε χαρά και ενθουσιασμό. Περάσαμε όμορφα!

Γράφει η Χρυσάνθη Παράσχου από το τμήμα

Η κυκλική οικονομία είναι ένα σύστημα όπου τα προϊόντα παράγονται, χρησιμοποιούνται και επαναχρησιμοποιούνται/επισκευάζονται, αντικαθιστώντας το γραμμικό μοντέλο “παραγωγή–χρήση–απόρριψη”. Αυτό είναι το θέμα του φετινού περιβαλλοντικού προγράμματος του σχολείου μας, στο οποίο συμμετέχουν τα τμήματα Β1 και Γ2. Μία δραστηριότητα, κατά την οποία, χρησιμοποιώντας χρώματα και χαρτί Α3, φτιάξαμε διαγράμματα για την κυκλική αλλά και τη γραμμική οικονομία στα αγγλικά στην τάξη, τα οποία μας βοήθησαν να κατανοήσουμε καλύτερα τη διαδικασία. Αυτή περιλαμβάνει τον κατάλληλο σχεδιασμό των προϊόντων, ώστε να έχουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, την επιδιόρθωση και επαναχρησιμοποίησή τους για να αποφεύγεται η αγορά καινούριων, την ανακύκλωση υλικών για την αποφυγή χρήσης φυσικών πόρων και τη μετατροπή της ενέργειας που περιέχεται σε απορρίμματα σε χρήσιμη ενέργεια. Στόχοι της κυκλικής οικονομίας είναι η προστασία του περιβάλλοντος, η εξοικονόμηση πόρων και η βιωσιμότητα. Επίσης, στην επίσκεψή μας στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης του Κιλκίς μας έδειξαν με ποιον τρόπο μπορούμε καθημερινά να εφαρμόζουμε τις αρχές της κυκλικής οικονομίας, ώστε να συμβάλλουμε στη σωτηρία του πλανήτη.

Γράφει η Μαρία Αλετρά από το τμήμα Β1

 Την Παρασκευή 24 Οκτωβρίου όλο το Σχολείο μας επισκέφθηκε το Οχυρό Ρούπελ, στον νομό Σερρών. Αρχικά, το προσωπικό του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ) μας πληροφόρησε σχετικά με την ιστορία και την ιδιαίτερη σημασία του χώρου. Στη συνέχεια, μας έδειξαν το παρατηρητήριο και το ηρώο, το επιβλητικό μνημείο για τους νεκρούς που έπεσαν ηρωικά κατά τη διάρκεια της μάχης των οχυρών (1941). Τέλος, περιηγηθήκαμε στην υπόγεια στοά στην είσοδο της οποίας εκτίθενται ελληνικά και γερμανικά όπλα καθώς και φωτογραφίες αξιωματικών και ηρώων του Ρούπελ. Η επίσκεψή μας αυτή ήταν μια ωραία επιμορφωτική εμπειρία.       Μαρία Αλετρά Β1

 Λίγα λόγια για το Οχυρό Ρούπελ

Το Οχυρό Ρούπελ είναι ένα ιστορικό οχυρωματικό συγκρότημα στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, γνωστό για την ηρωική του αντίσταση κατά τη γερμανική εισβολή στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1941, κατά τον Β” Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το οχυρό κατασκευάστηκε αρχικά το 1914 και αργότερα εντάχθηκε στη «Γραμμή Μεταξά», ένα εκτεταμένο δίκτυο οχυρώσεων κατά μήκος των βορείων συνόρων της Ελλάδας, με σκοπό την άμυνα της χώρας.

Β” Παγκόσμιος Πόλεμος (1941): Η πιο ένδοξη στιγμή του ήρθε στις 6 Απριλίου 1941, όταν η ναζιστική Γερμανία εισέβαλε στην Ελλάδα. Τα ελληνικά στρατεύματα στο Ρούπελ και τα υπόλοιπα οχυρά της γραμμής Μεταξά αντιστάθηκαν σθεναρά, παρά τις σφοδρές επιθέσεις.

Οι Έλληνες στρατιώτες και αξιωματικοί, υπό τον αντισυνταγματάρχη Γεώργιο Δουράτσο, πολέμησαν με απαράμιλλο θάρρος. Τα ιστορικά λόγια του Δουράτσου «Τα οχυρά δεν παραδίδονται, αλλά καταλαμβάνονται» έμειναν στην ιστορία.  Παρόλο που οι Γερμανοί κατάφεραν τελικά να περάσουν από άλλα σημεία και να προχωρήσουν προς τη Θεσσαλονίκη, το Ρούπελ παρέμεινε απόρθητο. Τελικά, παραδόθηκε στις 10 Απριλίου 1941, μόνο μετά από διαταγή της Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης και αφού είχε κριθεί μάταιη η περαιτέρω αντίσταση. Οι Γερμανοί, σε αναγνώριση του ηρωισμού των Ελλήνων υπερασπιστών, απέδωσαν στρατιωτικές τιμές στους αιχμαλώτους.

Σήμερα, το Οχυρό Ρούπελ αποτελεί ένα ζωντανό μνημείο ηρωισμού και εθνικής υπερηφάνειας, ανοιχτό για τους επισκέπτες που θέλουν να μάθουν από κοντά την ιστορία του.

Γράφει η εκπαιδευτικός Ε. Δούναβη

 Μία ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συζήτηση είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε με τα τρία μέλη του προεδρείου του δεκαπενταμελούς συμβουλίου του σχολείου μας: η Ζέτα Παγώνη, πρόεδρος, ο Αργύρης Ματθαιόπουλος, αντιπρόεδρος και ο Αναστάσης Χαιρόπουλος, γραμματέας, με προθυμία ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της συντακτικής ομάδας της εφημερίδας μας να απαντήσουν σε ερωτήσεις που αφορούν στο ρόλο τους ως εκλεγμένων μελών του συμβουλίου. Με πολλή χαρά σας παρουσιάζουμε τις εύστοχες και ουσιαστικές τους απαντήσεις στις ερωτήσεις που τους τέθηκαν.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποιος ο κύριος στόχος του δεκαπενταμελούς για φέτος και ποια τα βασικά σας πλάνα;

ΖΕΤΑ: Στόχος του δεκαπενταμελούς για φέτος είναι η βελτίωση της σχολικής ζωής. Πιο συγκεκριμένα θέλουμε να σταματήσουν οι καβγάδες ανάμεσα στα παιδιά, να είμαστε όλοι ίσοι  μεταξύ μας, να έχουμε ουσιαστική επικοινωνία με τους καθηγητές μας. Επίσης θέλουμε να δημιουργήσουμε πολλά πράγματα για το σχολείο, για παράδειγμα εκδρομές για όλους. Τέλος είναι σημαντικό για μας να έρχονται τα υπόλοιπα παιδιά να μας αναφέρουν τα προβλήματά τους, να τα συζητάμε και να τα υποστηρίζουμε με όποιον τρόπο μπορούμε.

ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ: Θέλουμε με υπευθυνότητα να δίνουμε λύσεις σε προβλήματα που προκύπτουν, ώστε να είναι ευχάριστη η χρονιά. Θέλουμε ακόμα να μας εμπιστεύονται τα παιδιά και να υπάρχει συνεννόηση και ανάμεσά μας και με τους καθηγητές.

ΑΡΓΥΡΗΣ: Στόχος μας είναι να καταφέρουμε να κάνουμε ένα σχολείο που τα παιδιά θα καταφέρνουν και μάθημα να κάνουν αλλά και να περνάνε καλά. Θα προσπαθήσουμε να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να μειωθούν οι επιπόλαιες πράξεις των παιδιών. Γενικά θέλουμε να προσπαθήσουμε να κάνουμε ό,τι καλύτερο για το σχολείο, να μην υπάρχουν κακές στιγμές.

 ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι θα θέλατε να αλλάξετε  στο σχολείο και πώς πιστεύετε ότι μπορείτε να το πετύχετε μέσα από το ρόλο σας;

ΖΕΤΑ: Θα ήθελα με τον λόγο μου να επηρεάσω τα παιδιά ώστε να μην συμπεριφέρονται ανώριμα και να μην κάνουν ζημίες. Θα ήθελα να τους δώσω να καταλάβουν ότι αν η συμπεριφορά μας είναι σωστή, θα μπορέσουμε να κάνουμε πράγματα για το σχολείο, για όλους μας.

ΑΡΓΥΡΗΣ: Θα ήθελα φέτος να καταφέρουμε να γίνουν περισσότεροι περίπατοι και εκδρομές που πέρυσι δεν έγιναν λόγω της συμπεριφοράς παιδιών. Επίσης θα θέλαμε να βοηθήσουμε με το θέμα των λεωφορείων μιλώντας με γονείς, διεύθυνση, ακόμα και επικοινωνώντας οι ίδιοι με το υπεύθυνο πρακτορείο.

ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ: Πιστεύω ότι επειδή τα παιδιά μάς εμπιστεύονται λόγω ηλικίας, μπορούν να αναφέρουν σε εμάς  πράγματα που γίνονται ή τους απασχολούν, καθώς δεν υπάρχει τιμωρία. Έχουν την άνεση να προτείνουν στο δεκαπενταμελές αυτά που θα ήθελαν να γίνουν. Αυτή είναι η δύναμή μας.

 ΕΡΩΤΗΣΗ: Έχετε αντιμετωπίσει μέχρι τώρα κάποια δυσκολία; Ποια πιστεύετε ότι θα είναι η μεγαλύτερη δυσκολία ή πρόκληση που έχετε να αντιμετωπίσετε;

ΑΡΓΥΡΗΣ. Πολλές φορές δυσκολευόμαστε να συνεννοηθούμε μεταξύ  μας τα δεκαπέντε μέλη, γιατί κάποια παιδιά δεν είναι ήσυχα και δημιουργείται φασαρία. Βέβαια παρόλα αυτά οι σχέσεις μεταξύ μας είναι καλές και υπάρχουν πολλές ιδέες. Ένα άλλο πρόβλημα είναι κάποιες φορές η συνεννόηση με τη διεύθυνση του σχολείου, που αισθανόμαστε ότι δεν ακουγόμαστε όσο θα θέλαμε και αυτό μας δυσαρεστεί κάπως.

ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ. Σε κάποιες περιπτώσεις συναντάμε εμπόδια από τη διεύθυνση του σχολείου ή και ορισμένους καθηγητές. Αισθανόμαστε καμιά φορά ότι δεν μας εμπιστεύονται όσο θα θέλαμε και αξίζουμε. Επίσης έχω να πω ότι  από τη στιγμή που μας  ζητάνε να τους εμπιστευόμαστε, είναι σημαντικό  να  μας εμπιστεύονται οι ίδιοι.

ΖΕΤΑ. Ίσως κάποιες στιγμές, ενώ προσπαθούμε να κάνουμε ό,τι μας ζητάνε από τη διεύθυνση του σχολείου, όταν μετά ζητάμε κάτι εμείς δεν γίνεται πάντα, όπως για παράδειγμα όταν ζητήσαμε να μπούμε για λίγο στα τμήματα και να ενημερώσουμε για το χορό, ώστε να αποφύγουμε πιθανή παραπληροφόρηση. Βέβαια είναι κατανοητή και η θέση της διευθύντριας, των υποδιευθυντριών και των καθηγητών, αλλά και εμείς ως τρίτη τάξη  προσπαθούμε για τη σχολική εκδρομή και θέλουμε να κάνουμε ό,τι καλύτερο για να το πετύχουμε.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι χαρακτηριστικά πιστεύετε ότι πρέπει να έχει ο πρόεδρος του δεκαπενταμελούς; Τι συμβουλή θα δίνατε σε όποιον θέλει στο μέλλον να ασχοληθεί με το δεκαπενταμελές;

ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ. Ο πρόεδρος του δεκαπενταμελούς πρέπει με  υπευθυνότητα να βρίσκει λύσεις στα προβλήματα. Είναι σημαντικό να μπορέσει να γίνει η φωνή των παιδιών. Θα πρέπει να δίνει ασφάλεια στα παιδιά ώστε να τον εμπιστεύονται, να έχει  καλή επικοινωνία και με τα παιδιά και με τους καθηγητές, διάθεση να βοηθήσει και να μπορεί να μεταφέρει σωστά στη διεύθυνση και στους καθηγητές τα προβλήματα. Για όποιον θέλει να είναι υποψήφιος θα τον συμβούλευα να το κάνει όχι για να χάσει μάθημα, αλλά να ξέρει ότι έχει ευθύνες.

ΑΡΓΥΡΗΣ. Ως πρόεδρος κάποιος θα πρέπει να  έχει ηρεμία, σταθερότητα, ανοιχτό μυαλό, να παίρνει αποφάσεις χωρίς να φοβάται, να έχει άποψη. Όποιος θέλει να είναι υποψήφιος για δεκαπενταμελές κατά τη γνώμη μου θα πρέπει να μπορεί να σκέφτεται, να έχει οπωσδήποτε αυτοπεποίθηση και να μπορεί να προτείνει ιδέες και καινούρια πράγματα.

ΖΕΤΑ. Ο πρόεδρος πρέπει να έχει ιδέες σωστές αλλά και προχωρημένες, να έχει αυτοπεποίθηση, να τολμά να λέει την άποψή του. Ο χαρακτήρας του θα πρέπει να είναι φιλικός και αγαπητός στα παιδιά. Τέλος πρέπει να διαθέτει άνεση στο λόγο. Τώρα, πριν βάλει κάποιος υποψηφιότητα θα πρέπει να σκεφτεί ότι η θέση αυτή έχει ευθύνες και αρμοδιότητες και να αντιληφθεί τη σοβαρότητά της.

 ΕΡΩΤΗΣΗ: Για ποιο λόγο θέσατε οι ίδιοι υποψηφιότητα στο δεκαπενταμελές; Τι πιστεύετε ότι θα κερδίσετε ως άτομο/προσωπικότητα από τη συγκεκριμένη εμπειρία;

ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ. Έβαλα υποψηφιότητα στο δεκαπενταμελές γιατί θέλω να βοηθήσω να λυθούν τα προβλήματα και να διευρύνουμε τη σχολική ζωή. Ακόμα γιατί θέλω να βοηθήσω στο να έρχονται τα παιδιά να αναφέρουν τα προβλήματά τους, ώστε μετά να τα συζητάμε και να τα λύνουμε στις συνελεύσεις. Γενικά θέλω να εκπροσωπώ με υπευθυνότητα το σχολείο, γι’ αυτό και ήμουν υποψήφιος. Αυτό που θα κερδίσω ως άτομο, πιστεύω, είναι η εμπιστοσύνη των παιδιών και των καθηγητών, κάτι που πραγματικά επιθυμώ, όπως και το σεβασμό τους ελπίζω. Επίσης πιστεύω ότι θα ενισχύσω τον τρόπο σκέψης μου, ώστε να βρίσκω λύσεις στα προβλήματα και στις δυσκολίες. Γενικά πιστεύω ότι θα βελτιωθεί  ο τρόπος σκέψης και η συμπεριφορά μου μέσα από αυτή την εμπειρία.

ΑΡΓΥΡΗΣ. Ήμουν υποψήφιος φέτος γιατί θέλω να βοηθήσω να φτιάξουμε τη σχολική χρονιά με τις γνώσεις μου και να προτείνω ιδέες για αυτό. Πιστεύω ότι θα μπορέσω να ενωθώ καλύτερα και με τα παιδιά και με τους καθηγητές. Γενικά, έχω σκοπό φέτος να βοηθήσω να αλλάξουμε την εικόνα του σχολείου και για αυτό μπήκα στο δεκαπενταμελές. Ως άτομο πιστεύω ότι θα κερδίσω γνώσεις, εμπειρίες, θα εξασκηθώ στο να παίρνω αποφάσεις, το μυαλό μου θα μάθει να σκέφτεται και να λειτουργεί γρήγορα. Το να  παίρνεις αποφάσεις και να προτείνεις ιδέες είναι κάτι πολύ χρήσιμο γενικότερα στη ζωή. Πέρα από αυτό όμως με κάνει πολύ χαρούμενο το να προτείνω κάτι που θα ευχαριστήσει όλα τα παιδιά, όπως για παράδειγμα οι εκδρομές, και να προσπαθώ να το πραγματοποιήσω.

ΖΕΤΑ. Εγώ από όταν ήρθα στο γυμνάσιο, από την πρώτη τάξη, καμάρωνα τον πρόεδρο και καμάρωνα ακόμα παραπάνω που ήταν κοπέλα και τις δύο προηγούμενες χρονιές. Ήθελα να είμαι και εγώ μία από αυτές. Έθεσα υποψηφιότητα γιατί μου αρέσει να αναλαμβάνω ευθύνες, γιατί πιστεύω στον εαυτό μου και γιατί ξέρω ότι θα μπορέσω να βοηθήσω με τις γνώσεις μου. Όπως είπα και πριν, από την πρώτη γυμνασίου ήταν στόχος μου η προεδρία. Στο να το πετύχω με βοήθησε πολύ ότι ανήκα στο δεκαπενταμελές τα δύο προηγούμενα χρόνια. Ως άτομο πιστεύω ότι η συγκεκριμένη εμπειρία θα με βοηθήσει να βελτιώσω την νευρικότητά μου, ένα μεγάλο ελάττωμά μου, γιατί θα πρέπει να επικοινωνώ με τους ανθρώπους. Επίσης θα αποκτήσω πολλές γνώσεις και πιστεύω ότι θα έχω πιο πολλές ευκαιρίες στη ζωή μου αργότερα, επειδή θα με βοηθήσει να ανοίξει το μυαλό μου, να γίνω ανεξάρτητη, να έχω αυτοπεποίθηση και να λέω πάντα τη γνώμη μου στο μέλλον  είτε ως γονιός είτε ως εργαζόμενη είτε σε οποιοδήποτε άλλη περίπτωση. Γενικά η εμπειρία του δεκαπενταμελούς πιστεύω ότι θα βοηθήσει πολύ την αυτοεκτίμηση και την ωρίμανσή μου.

(Ευχαριστούμε πολύ τα τρία παιδιά για τη συνέντευξη που μας παραχώρησαν. Να σημειωθεί ότι στα λεγόμενα τους  έγιναν ελάχιστες διορθώσεις και μόνο γραμματικοσυντακτικού χαρακτήρα)

ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ 15ΜΕΛΟΥΣ: ΚΟΥΜΑΝΑΚΟΥ ΛΕΟ,  ΖΟΤΟ ΑΜΑΝΤΕΟ, ΜΠΑΓΙΑ ΡΙΣΙ, ΓΚΑΤΖΙΟΥΡΑ ΑΝΝΑ-ΜΑΡΙΑ, ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΛΙΑ, ΚΟΛΛΙΑΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ, ΚΑΠΟΥΛΑ ΔΟΜΝΑ, ΚΑΡΑΣΤΕΦΟΥΔΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, ΠΕΝΤΣΟΥΔΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ, ΤΣΙΡΑΚΙΔΗΣ ΛΕΥΤΕΡΗΣ, ΛΟΥΦΗ ΓΚΙΖΕΛΑ, ΔΑΜΟΥΛΑΚΗ ΗΛΕΚΤΡΑ

Από νωρίς το πρωί γεμίσαμε τα γήπεδα με γέλια, φωνές και… πολλή ενέργεια! Παίξαμε ποδόσφαιρο, βόλεϊ, μπάσκετ, τένις και άλλα παιχνίδια όπως σκυταλοδρομίες, σκοποβολή και τρίλιζα. Οι ομάδες σχηματίστηκαν από μαθητές διαφορετικών τάξεων και καθηγητές, κάτι που μας βοήθησε να γνωριστούμε καλύτερα και να συνεργαστούμε.

Ένα από τα πιο διασκεδαστικά κομμάτια της ημέρας ήταν οι αγώνες μαθητών – καθηγητών.  Όλα έγιναν μέσα σε κλίμα χαράς και αλληλοσεβασμού.

Η ημέρα έκλεισε με  κεράσματα καραμέλες και πολλές φωτογραφίες. Ήταν μια εμπειρία που μας θύμισε ότι ο αθλητισμός δεν έχει να κάνει μόνο με τη νίκη, αλλά κυρίως με τη συνεργασία, τη χαρά και το “ευ αγωνίζεσθαι”.

Για την Αθλητική ημέρα έγραψαν το παρακάτω κείμενο οι μαθήτριες Κορίνα Μουστάκα και Μιχαέλα Μποζατζίδου  του τμήματος  Β’3  

 «Η πιο απίθανη Δευτέρα γεμάτη αθλητισμό»

«Τη Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου το σχολείο μας πραγματοποίησε  εκδρομή στο «Χωριό της Ειρήνης» για την Παγκόσμια Ημέρα Αθλητισμού. Οι μαθητές και οι μαθήτριες εκεί είχαν τη δυνατότητα να ασχοληθούν με ένα άθλημα που τους αρέσει και να περάσουν χρόνο με τις παρέες τους.

Ξεκινήσαμε από το σχολείο μας με το λεωφορείο και σε πέντε μόλις λεπτά είχαμε φτάσει στον χώρο της εκδρομής. Όλοι ήμασταν ενθουσιασμένοι! Ο χώρος ήταν πολύ όμορφος, με δέντρα και γήπεδα για διάφορα αθλήματα. Επίσης, υπήρχε και ένα αναψυκτήριο, όπου οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί μπορούσαν να ξεκουραστούν.

Αρκετοί μαθητές σκορπίστηκαν κατευθείαν στα γήπεδα για να παίξουν ποδόσφαιρο, βόλεϊ, τένις και μπάσκετ. Παράλληλα, πολλά παιδιά συμμετείχαν σε δραστηριότητες που είχαν οργανώσει  η κ. Μελιγκοπούλου, ο κ. Μιχαηλίδης, η κ Παπαλάμπρου και συμμετείχαν εκτός από εμάς και οι καθηγητές και οι καθηγήτριές μας. Μερικά από αυτά τα παιχνίδια ήταν σκυταλοδρομίες, σκοποβολή και τρίλιζα.

Αφού τελείωσαν τα παιχνίδια και τα αθλήματα, οι περισσότεροι κάθισαν να ξεκουραστούν και να φάνε, ενώ άλλοι συνέχισαν το παιχνίδι. Κάποιοι είχαν φέρει φαγητό από το σπίτι τους, ενώ άλλοι αγόρασαν κάτι από το κυλικείο του χώρου. Όλοι είχαμε κουραστεί, αλλά είχαμε γεμίσει με όμορφες αναμνήσεις και χαρούμενες στιγμές. Λίγο αργότερα, ήρθε η ώρα της επιστροφής. Μπαίνοντας στο λεωφορείο, συζητούσαμε τα πιο αστεία γεγονότα της εκδρομής και γελούσαμε.

Η μέρα πέρασε πολύ γρήγορα, γεμάτη με γέλιο, χαρά και πολύ παιχνίδι. Περάσαμε υπέροχα, γεμίσαμε με όμορφες στιγμές και δημιουργήσαμε αναμνήσεις που θα θυμόμαστε για καιρό. Σίγουρα, η εκδρομή αυτή θα μείνει αξέχαστη σε όλους!»