Η Σβούρα

Θα σας πω μια ιστορία για τη φίλη μας τη Γη…

Η Γη ήταν μια μικρή σβούρα που της άρεσε να στριφογυρίζει συνέχεια μπροστά από τον φίλο της, τον Ήλιο. Κάθε φορά που η Γη γύριζε την πλευρά της προς τον Ήλιο, εκείνος την φώτιζε με τις χρυσές του ακτίνες. Τότε οι άνθρωποι ξυπνούσαν κι έλεγαν: « Ήρθε η ημέρα!» Όταν η Γη συνέχιζε τον στροβιλισμό της και εκείνη η πλευρά «κρυβόταν» από τον Ήλιο, ερχόταν το σκοτάδι και η ησυχία. Τότε όλοι ξεκουραζόταν και έλεγαν: « Ήρθε η νύχτα!».

Και έτσι η Γη συνεχίζει να γυρίζει σα σβούρα, για να έχουν όλοι οι φίλοι της χρόνο για παιχνίδι και για ύπνο!

 Κωνσταντίνος Γεωργουλάκης

                    Οι Δύο Αδερφές

 Μια φορά κι ένα καιρό ήταν δύο αδερφές, η Ημέρα και η Νύχτα. H Ημέρα ήταν φωτεινή και έλαμπε. Ενώ η νύχτα ξεχώριζε από την Ημέρα, ήταν σκοτεινή. Η ημέρα είχε πολλούς φίλους. Τον ήλιο, τα λουλούδια, τα δέντρα ,τα πουλιά… Ενώ η νύχτα είχε για παρέα μόνο το φεγγάρι και τα αστέρια.

Οι δύο αδερφές, παρόλο που ήταν αγαπημένες, ζούσαν μακριά η μία με την άλλη… Κάποια στιγμή οι δυο τους προσπάθησαν να ανταμώσουν, μα… δεν τα κατάφεραν! Συναντήθηκαν όμως οι φίλοι τους! Ο ήλιος μαζί με το φεγγάρι. Και έτσι έφτιαξαν το Ηλιοβασίλεμα! Εκεί η Ημέρα κρυβόταν, ενώ η αδερφή της η Νύχτα εμφανιζόταν… Ποτέ δε συναντήθηκαν οι δυο τους…    

 Σεβαστή Βλυσίδη

Η Μέρα και η Νύχτα

Μια φορά και έναν καιρό σε ένα απέραντο  σκοτεινό διάστημα υπήρχε μια μεγάλη, στρογγυλή πέτρα που την έλεγαν Γη. Η Γη είχε έναν φίλο, τον λαμπερό και ζεστό Ήλιο, που έστεκε ακίνητος στη μέση του χώρου.

Η Γη όμως δεν μπορούσε να μείνει ακίνητη. Καθώς εκείνη χόρευε, ο Ήλιος την φώτιζε! Όμως, επειδή ήταν στρογγυλή και όλο γύριζε, τα φώτα του Ήλιου έπεφταν μόνο στην μια της μεριά. Την άλλη πλευρά την φώτιζε το Φεγγάρι μαζί με τα αστέρια. Έτσι η Γη συνέχιζε να χορεύει ασταμάτητα, φέρνοντας την μέρα και την νύχτα.

Ευστάθιος Κριμιζής