«Ελένη»: Ένα ρομαντικό δράμα με αίσιο τέλος

Την φετινή χρονιά στο σχολείο διαβάσαμε το αρχαίο έργο της «Ελένης» του Ευριπίδη, ένα κείμενο που έχει αφήσει τη δική του σπουδαία ιστορία στο αρχαίο ελληνικό θέατρο. Πολλοί αναγνώστες δυσκολεύονται να αποφασίσουν αν πρέπει να το κατατάξουν ως μια κλασική τραγωδία, μια περιπετειώδη τραγωδία ή ένα ρομαντικό δράμα. Στο άρθρο αυτό θα ήθελα να εκφράσω τη δική μου γνώμη σχετικά με την ταυτότητα του έργου.

Το έργο αυτό, κατά τη γνώμη μου, είναι ξεκάθαρα ένα ρομαντικό δράμα. Αρχικά, βλέπουμε την Ελένη να έχει απομονωθεί στην Αίγυπτο, στο παλάτι του Θεοκλύμενου, και να περιμένει με πίστη τον άντρα της. Παρά τις μεγάλες δυσκολίες και τα χρόνια που πέρασαν, η αγάπη της για τον Μενέλαο παραμένει ζωντανή.

Το πιο ρομαντικό στοιχείο όμως είναι η στιγμή της συνάντησής τους. Όταν ο Μενέλαος φτάνει στην Αίγυπτο και αναγνωρίζει την πραγματική του γυναίκα, η συγκίνηση είναι τεράστια. Οι δύο σύζυγοι ενώνονται ξανά και, παρά τον κίνδυνο από τον βασιλιά, συνεργάζονται με έξυπνο τρόπο για να αποδράσουν.

Σε αντίθεση με άλλες τραγωδίες που έχουν θλιβερό τέλος, εδώ η ιστορία κλείνει με έναν τρόπο που μας γεμίζει χαρά. Η «Ελένη» μάς δείχνει ότι, στο τέλος, η αληθινή αγάπη και η εξυπνάδα μπορούν να νικήσουν τα ψέματα, τις παγίδες και τις δυσκολίες του πολέμου.

                                                                                                             Τάσος Κοροπούλης

«Ελένη»: Μια όχι και τόσο συνηθισμένη τραγωδία

 Προσπαθώντας να γράψω μια κριτική για την «Ελένη», συνειδητοποίησα για ποιον λόγο υπάρχουν, διαχρονικά, τόσες διαφορετικές απόψεις για το έργο αυτό του Ευριπίδη. Για μένα, η «Ελένη» είναι μια τραγωδία που, όμως, ξεφεύγει από το κλασικό, «βαρύ» πλαίσιο που έχουμε συνηθίσει. Αν και το έργο ξεκινάει με τραγικά στοιχεία, όπως ο πόλεμος, ο εγκλωβισμός της Ελένης και ο πόνος των ναυαγών, ο Ευριπίδης καταφέρνει να μας εκπλήξει.

Πώς; Εντάσσει κωμικά στοιχεία, χρησιμοποιεί έξυπνους διαλόγους και δίσημα λόγια, δίνει ένα ανατρεπτικό, για τα δεδομένα μιας τραγωδίας, τέλος. Καταφέρνει έτσι να «ελαφρύνει» την ατμόσφαιρα και να μας κάνει, αρκετές φορές, να χαμογελάσουμε, κάτι ασυνήθιστο για τραγωδία.

Παράλληλα, η «Ελένη» είναι και ένα ρομαντικό δράμα. Η ιστορία επικεντρώνεται στην αγάπη, την πίστη και την επανασύνδεση της Ελένης και του Μενέλαου, προσφέροντάς μας μια ελπιδοφόρα οπτική.

Συνεπώς, η «Ελένη» είναι ένα έργο που συνδυάζει αριστοτεχνικά διαφορετικά είδη, δημιουργώντας μια μοναδική εμπειρία. Ο Ευριπίδης, με την πρωτοποριακή του τέχνη, μας αποδεικνύει ότι η τραγωδία μπορεί να είναι και συγκινητική, και διασκεδαστική, και ρομαντική, ξεπερνώντας τα όρια της εποχής του.

Δέσποινα Σκάρου

Ένα έργο γεμάτο μπερδέματα και αλήθειες

Τώρα που τελειώσαμε την ανάγνωση της Ελένης του Ευριπίδη, το βασικό ερώτημα είναι: τι είδους έργο είδαμε τελικά; Προσωπικά, πιστεύω ότι η Ελένη δεν είναι μια συνηθισμένη τραγωδία. Θα την χαρακτήριζα περισσότερο ως μια περιπετειώδη τραγικωμωδία, γιατί ενώ έχει σοβαρά θέματα, η πλοκή της θυμίζει περιπέτεια με αίσιο τέλος.

Το έργο έχει πολλά στοιχεία που μας κάνουν να αγωνιούμε, όπως η προσπάθεια της Ελένης και του Μενέλαου να αποδράσουν από την Αίγυπτο. Παράλληλα όμως, υπάρχουν και σκηνές που βγάζουν γέλιο, όπως η συνάντηση του Μενέλαου με την Γερόντισσα στην πύλη. Αυτή η εναλλαγή ανάμεσα στο σοβαρό και το αστείο είναι που κάνει το έργο ξεχωριστό.

Ο Ευριπίδης περνάει πολύ σημαντικά μηνύματα σε αυτή την περιπέτεια της Ελένης. Το κυριότερο είναι η διαφορά ανάμεσα στο «είναι» και το «φαίνεσθαι». Όλος ο Τρωικός πόλεμος έγινε για ένα είδωλο, δηλαδή για μια ψεύτικη Ελένη, ενώ η πραγματική ήταν στην Αίγυπτο. Με αυτόν τον τρόπο, ο ποιητής θέλει να μας δείξει πόσο άσκοπος και παράλογος είναι ο πόλεμος, αφού οι άνθρωποι σκοτώνονται για το τίποτα.

Κλείνοντας, η τέχνη του Ευριπίδη με εντυπωσίασε. Κατάφερε να με προβληματίσει για το πόσο εύκολα μπορούμε να παρασυρθούμε από την τύχη ή από λανθασμένες εντυπώσεις. Παρόλο που γράφτηκε πριν από χιλιάδες χρόνια, νιώθω ότι αυτά που λέει για την ειρήνη και την αλήθεια είναι ακόμα πολύ επίκαιρα.

Σωτηρία Στάμου

Η Ελένη και ο μεγάλος έρωτας 

 Τώρα που τελειώσαμε την «Ελένη» στο σχολείο, πρέπει να πούμε τι έργο είναι. Εγώ νομίζω ότι είναι ένα ρομαντικό δράμα, γιατί όλη η ιστορία έχει να κάνει με την αγάπη του Μενέλαου και της Ελένης που είχαν να δουν ο ένας τον άλλον πολλά χρόνια.

Το έργο είναι ρομαντικό γιατί έχει τη σκηνή που αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλον και είναι πολύ συγκινητικό. Όταν η Ελένη βλέπει τον άντρα της, παρόλο που είναι χάλια ντυμένος, χαίρεται πολύ.

Επίσης έχει ευτυχισμένο τέλος, γιατί στο τέλος φεύγουν μαζί με το καράβι και γλιτώνουν από τον κακό βασιλιά. Δεν μοιάζει με τις τραγωδίες που πέθαιναν όλοι, εδώ κερδίζει ο έρωτας.

Ο Ευριπίδης μάς δείχνει ότι ο πόλεμος είναι κακό πράγμα. Μας λέει ότι το «φαίνεσθαι», δηλαδή το είδωλο στην Τροία, μπέρδεψε τους ανθρώπους και σκοτώθηκαν τζάμπα. Η αλήθεια ήταν ότι η Ελένη περίμενε πιστή τον άντρα της. Η τύχη βοήθησε τους ερωτευμένους να βρεθούν ξανά μετά από τόσες περιπέτειες.

Εμένα με συγκίνησε πολύ αυτό το έργο. Μου άρεσε που η Ελένη ήταν έξυπνη και έκανε το σχέδιο για να κλέψουν το πλοίο. Με έκανε να σκεφτώ ότι η αγάπη είναι πιο δυνατή από τα ψέματα και τον πόλεμο. Ήταν μια ωραία ιστορία που με διασκέδασε πολύ.

                                                                                                                            Νάνσυ Στεργιοπούλου

Ελένη: Μια τραγωδία που σε κάνει να χαμογελάς…

Η Ελένη του Ευριπίδη θεωρείται από τους περισσότερους ερευνητές τραγικωμωδία, επειδή συνδυάζει τόσο στοιχεία τραγωδίας όσο και στοιχεία που θυμίζουν κωμωδία και περιπέτεια. Το έργο παρουσιάστηκε από τον δημιουργό του ως τραγωδία, παρ’ όλα αυτά, όμως, διαφέρει πολύ από τα υπόλοιπα έργα της εποχής του.

Αρχικά, υπάρχουν έντονα τραγικά στοιχεία. Η Ελένη υποφέρει ψυχολογικά, επειδή όλοι την κατηγορούν ως υπαίτια του Τρωικού πολέμου. Ζει απομονωμένη στην Αίγυπτο, μακριά από την πατρίδα και τον άντρα της, ενώ η φήμη της έχει καταστραφεί εντελώς άδικα. Ο Μενέλαος πραγματοποιεί έναν πόλεμο, χωρίς πραγματική αιτία, και καταλήγει, τελικά, ένας κουρασμένος κι εξαντλημένος ναυαγός στη χώρα της Αιγύπτου. Επίσης, ο θεατής γεμίζει αγωνία και φόβο, ιδιαίτερα όταν ο βασιλιάς Θεοκλύμενος θέλει να σκοτώσει οποιονδήποτε Έλληνα και να παντρευτεί την Ελένη με τη βία.

Παράλληλα, όμως, στα τόσα τραγικά στοιχεία, έντονα είναι και τα στοιχεία που θυμίζουν κωμωδία ή περιπετειώδες δράμα. Η βασική ιδέα ότι στην Τροία δεν πήγε η αληθινή Ελένη, αλλά ένα είδωλο, δημιουργεί έκπληξη και ιδιαίτερη αγωνία για την εξέλιξη του έργου. Ο Ευριπίδης παίζει με την ψευδαίσθηση του «είναι» και του «φαίνεσθαι» και δημιουργεί καταστάσεις που προκαλούν την τραγική ειρωνεία σε όλο της το μεγαλείο. Οι Έλληνες, άλλωστε, πολεμούν δέκα ολόκληρα χρόνια για έναν ίσκιο, χωρίς να το γνωρίζουν ή να μπορούν καν να το υποπτευθούν. Από την άλλη , ο Μενέλαος , αν και σπουδαίος κατακτητής στην Τροία, είναι και κωμικό πρόσωπο, αφού από τη μία δειλιάζει μπροστά στη θέα του τρομακτικού βασιλιά και από την άλλη, δεν μπορεί να καταστρώσει ούτε ένα έξυπνο και αποτελεσματικό σχέδιο διαφυγής από τη χώρα της Αιγύπτου. Η προσωπικότητα της Ελένης, αν και γυναίκα, υπερτερεί σε μεγάλο βαθμό απ’ αυτήν του Μενέλαου. Επιπρόσθετα, το σχέδιο εξαπάτησης του Θεοκλύμενου θυμίζει περισσότερο θεατρική περιπέτεια, αφού υπάρχει έντονη δράση, έξυπνα τεχνάσματα και ένταση, που κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή ως το τέλος.

Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στο τέλος της τραγωδίας, που διαφέρει αισθητά από τις υπόλοιπες, οι οποίες, τις περισσότερες φορές, καταλήγουν στην καταστροφή ή τον θάνατο. Το τέλος της «Ελένης» είναι ρομαντικό και αισιόδοξο, οι πρωταγωνιστές σώζονται και φεύγουν ευτυχισμένοι μαζί για την πατρίδα. Το διαφορετικό τέλος, έτσι, φέρνει λύτρωση κι ελπίδα και όχι πόνο και δυστυχία.

Συνοψίζοντας, το έργο δίκαια χαρακτηρίζεται τραγικωμωδία, επειδή συνδυάζει τη συγκίνηση και την αγωνία της τραγωδίας με την αισιοδοξία, την περιπέτεια και την ανατροπή, που θυμίζουν την κωμωδία και το περιπετειώδες δράμα.

Θανάσης Στραϊτούρης

Ελένη: Μια τραγική ηρωίδα

Η τραγωδία «Ελένη» του Ευριπίδη είναι ένα έργο που πραγματεύεται ένα από τα πιο γνωστά επεισόδια του Τρωικού Πολέμου. Η ιστορία της Ελένης, της γυναίκας που θεωρήθηκε υπεύθυνη για την έναρξη του πολέμου, είναι γεμάτη πάθη, προδοσία και πόνο.

Στο έργο ο Ευριπίδης παρουσιάζει την Ελένη όχι ως μια αδίσταχτη γυναίκα, αλλά ως ένα θύμα των θεών. Η ομορφιά της που κάποτε ήταν πηγή θαυμασμού γίνεται αιτία αμέτρητων δεινών. Η απαγωγή της από τον Πάρη οδηγεί σε έναν πόλεμο που καταστρέφει την Τροία.

Ο Ευριπίδης μέσα από το έργο του θέτει ερωτήματα για τη φύση της ομορφιάς, την ευθύνη και την τύχη. Μας καλεί να σκεφτούμε αν η ομορφιά είναι ευλογία ή κατάρα και το πόσο εύκολα οι άνθρωποι μπορούν να γίνουν πιόνια στα χέρια των θεών.

Η Ελένη, παρά τα βάσανά της, παραμένει μια δυναμική ηρωίδα. Ο τρόπος που αντιμετωπίζει την αδικία και τον πόνο και ο αγώνας της την καθιστούν ένα πρόσωπο που μας εμπνέει.

Πιστεύω ότι η «Ελένη» έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας τραγωδίας και είναι ένα έργο που αξίζει να μελετηθεί. Μας διδάσκει πολλά για την ανθρώπινη φύση και τις συνέπειες των πράξεών μας.

Παναγιώτα Τσεπέρκα

 Ελένη: Έρωτας και περιπέτεια πίσω από τον μύθο.

Η Ελένη του Ευριπίδη είναι ένα έργο που προβληματίζει τον αναγνώστη, γιατί δεν μοιάζει με τις συνηθισμένες τραγωδίες. Κατά τη γνώμη μου, πρόκειται περισσότερο για μια περιπετειώδη τραγικωμωδία, αφού συνδυάζει σοβαρά θέματα με κωμικά και αισιόδοξα στοιχεία.

Αρχικά, το έργο έχει τραγικά χαρακτηριστικά. Ο πόλεμος της Τροίας έγινε εξαιτίας ενός ειδώλου και όχι της πραγματικής Ελένης. Έτσι, χιλιάδες άνθρωποι χάθηκαν άδικα.

Ο Ευριπίδης δείχνει πόσο καταστροφικός είναι ο πόλεμος και πόσο εύκολα οι άνθρωποι παρασύρονται από το «φαίνεσθαι», δηλαδή από αυτό που δείχνει αληθινό αλλά δεν είναι. Επίσης, η Ελένη υποφέρει χρόνια μακριά από την πατρίδα και φοβάται συνεχώς για τη ζωή της.

Παρόλα αυτά, υπάρχουν και στοιχεία που κάνουν το έργο διαφορετικό από μια κλασική τραγωδία. Ο Μενέλαος εμφανίζεται πολλές φορές αστείος και αδύναμος, ιδιαίτερα όταν φτάνει κουρελιασμένος στην Αίγυπτο. Ο τρόπος με τον οποίο ξεγελιέται ο Θεοκλύμενος προκαλεί κάποια ειρωνεία και δίνει πιο ανάλαφρο τόνο σε ορισμένες σκηνές. Επιπλέον, στο τέλος οι ήρωες σώζονται και καταφέρνουν να φύγουν μαζί, κάτι σπάνιο για τραγωδία. Το χαρούμενο τέλος δίνει αισιοδοξία και ανακούφιση στον θεατή.

Το σημαντικότερο μήνυμα του έργου είναι ότι οι άνθρωποι συχνά εξαπατώνται από την εικόνα και όχι από την αλήθεια. Ο Ευριπίδης μας καλεί να σκεφτόμαστε πιο βαθιά και να μην πιστεύουμε εύκολα όσα βλέπουμε. Παράλληλα, καταδικάζει τον πόλεμο, δείχνοντας ότι πολλές φορές γίνεται για λάθος λόγους.

Προσωπικά, θεωρώ ότι η «Ελένη» είναι ένα πολύ ενδιαφέρον έργο, γιατί συνδυάζει αγωνία, συγκίνηση αλλά και χιούμορ. Ο Ευριπίδης καταφέρνει να περάσει σημαντικά μηνύματα με τρόπο ζωντανό και πρωτότυπο, γι’ αυτό το έργο παραμένει επίκαιρο ακόμα και σήμερα.

Αναστάσης Τσολάκης

Ελένη: Ένα ρεαλιστικό ρομαντικό δράμα

Στο τέλος του έργου, η Ελένη μαζί με τον Μενέλαο καταφέρνουν να αποδράσουν και να ξεφύγουν από τον Θεοκλύμενο. Είναι επιτέλους ελεύθεροι. Προσωπικά, θεωρώ ότι η «Ελένη» είναι ένα ρεαλιστικό ρομαντικό δράμα για αρκετούς λόγους.

Η Ελένη και ο Μενέλαος είναι δύο άνθρωποι οι οποίοι έχουν δημιουργηθεί ο ένας για τον άλλον. Ως αποτέλεσμα, η μακροχρόνια απουσία του ενός οδηγεί στη βαθιά θλίψη του άλλου. Από τη μια πλευρά, η Ελένη επιθυμούσε να αυτοκτονήσει, επειδή κανένας δεν γνώριζε ότι βρισκόταν ζωντανή στην Αίγυπτο. Από την άλλη, ο Μενέλαος ζούσε με την ψευδαίσθηση ότι είχε κοντά του την πραγματική Ελένη, ενώ κρατούσε απλώς το είδωλό της. Όταν οι δύο σύζυγοι ανταμώνουν επιτέλους, κλαίνε από ευτυχία. Ύστερα, η πλοκή συνεχίζεται με γρήγορο ρυθμό, καθώς οι δυο τους οργανώνουν το έξυπνο σχέδιο της απόδρασής τους από τον βασιλιά της Αιγύπτου.

Η τέχνη του Ευριπίδη κατάφερε να με συγκινήσει, να με προβληματίσει αλλά και να με διασκεδάσει, προσφέροντάς μου έναν συνδυασμό από συναισθήματα που διαφέρουν μεταξύ τους. Ο ποιητής κατορθώνει, μέσα από τα μηνύματά του, να δώσει ένα παγκόσμιο μάθημα. Παραδείγματος χάριν, η «Ελένη» αντικατοπτρίζει την αλήθεια ότι ο πόλεμος γίνεται για το απόλυτο τίποτα. Χάνονται τόσες πολλές ανθρώπινες ζωές, την ίδια ώρα που δεν υπάρχουν πραγματικοί νικητές, παρά μόνο ηττημένοι. Αξίζει επίσης να σημειωθεί πώς το «είναι» και το «φαίνεσαι» μπερδεύονται πάντα στον βίο των ανθρώπων, αλλά και το πώς η εξωτερική ομορφιά μπορεί μερικές φορές να γίνει κατάρα.

Ο Ευριπίδη κατάφερε χρησιμοποιώντας αυτό το έργο να θίξει ζητήματα που παραμένουν σημαντικότατα μέχρι σήμερα. Γι” αυτό και η «Ελένη» είναι, κατά τη γνώμη μου, ένα ρομαντικό αλλά ταυτόχρονα ρεαλιστικό δράμα με πρωταγωνιστές δύο χαμένους συζύγους που διεκδικούν ξανά τη ζωή τους.

Νικόλας Στρατούρης

Ελένη: Το δράμα ενός άδικου πολέμου

Όταν ακούμε το όνομα Ελένη, το μυαλό μας πάει στην ομορφιά. Όμως, ο Ευριπίδης μας δείχνει μια άλλη πλευρά, πολύ πιο σκοτεινή και λυπητερή.

Πιστεύω ότι η «Ελένη» είναι μια κλασική τραγωδία. Παρόλο που δεν πεθαίνουν οι πρωταγωνιστές στο τέλος, η ατμόσφαιρα είναι βαριά. Βλέπουμε μια γυναίκα που υποφέρει άδικα για χρόνια, μακριά από το σπίτι της, μόνο και μόνο επειδή οι θεοί έφτιαξαν ένα είδωλο. Η αγωνία των ηρώων και οι καταστροφές που έφερε ο πόλεμος στην Τροία μάς θυμίζουν ότι η ζωή μπορεί να γίνει πολύ σκληρή.

Το κυριότερο μήνυμα είναι η ματαιότητα του πολέμου. Ο Ευριπίδης μας λέει ότι χιλιάδες άνθρωποι χάθηκαν για ένα ψέμα, για το «φαίνεσθαι». Είναι μια δυνατή κριτική ενάντια στις συγκρούσεις που γίνονται χωρίς λόγο. Επίσης, μας δείχνει ότι η τύχη ορίζει τα πάντα και οι άνθρωποι είναι συχνά ανίσχυροι μπροστά της.

Αυτό που μου έμεινε από το έργο είναι ο προβληματισμός. Δεν με διασκέδασε τόσο, όσο με έκανε να στεναχωρηθώ για το πόσο εύκολα καταστρέφονται ζωές από παρεξηγήσεις. Η τέχνη του Ευριπίδη είναι σπουδαία, γιατί μας δείχνει την αλήθεια, ακόμα κι αν αυτή πονάει.

Σίγουρα είναι ένα έργο που αξίζει να διαβάσει κανείς, όχι μόνο για το σχολείο, αλλά για να καταλάβει καλύτερα τον κόσμο μας.

Εύα Τσέλα

Τι είδους έργο είναι τελικά η «Ελένη» του Ευριπίδη;

Όταν τελείωσα την «Ελένη» του Ευριπίδη, κατάλαβα γιατί εδώ και τόσους αιώνες οι μελετητές δυσκολεύονται να αποφασίσουν σε ποιο είδος ανήκει το έργο. Προσωπικά, πιστεύω ότι η «Ελένη» είναι λίγο από όλα: και τραγωδία, και τραγικωμωδία, αλλά και ρομαντικό δράμα. Ο Ευριπίδης κατάφερε να συνδυάσει διαφορετικά στοιχεία και να δημιουργήσει ένα έργο ξεχωριστό.

Αρχικά, το έργο έχει πολλά τραγικά στοιχεία. Η Ελένη ζει χρόνια μακριά από την πατρίδα και τον άντρα της, ενώ όλοι την κατηγορούν άδικα για τον Τρωικό Πόλεμο. Ο Μενέλαος έχει ταλαιπωρηθεί από πολέμους και ταξίδια και οι δύο ήρωες περνούν αγωνία και φόβο. Ειδικά όταν κινδυνεύουν από τον Θεοκλύμενο, η ένταση είναι μεγάλη και ο θεατής φοβάται μήπως το σχέδιό τους αποτύχει.

Όμως, υπάρχουν και στοιχεία τραγικωμωδίας. Σε αρκετές σκηνές δημιουργούνται παρεξηγήσεις και περίεργες καταστάσεις, όπως όταν ο Μενέλαος εμφανίζεται κουρελιασμένος και κανείς δεν τον πιστεύει. Επίσης, το τέλος δεν είναι τραγικό όπως στις κλασικές τραγωδίες. Αντίθετα, οι ήρωες σώζονται και φεύγουν μαζί, κάτι που δίνει ανακούφιση και χαρά.

Ταυτόχρονα, θεωρώ ότι η «Ελένη» είναι και ένα ρομαντικό δράμα. Παρά τις δυσκολίες και τα χρόνια χωρισμού, η αγάπη της Ελένης και του Μενέλαου παραμένει δυνατή. Η συγκινητική αναγνώριση των δύο ηρώων δείχνει πόσο βαθιά συνδεδεμένοι είναι.

Συμπερασματικά, πιστεύω ότι η «Ελένη» δεν χωρά σε μία μόνο κατηγορία. Ο Ευριπίδης ένωσε το τραγικό με το κωμικό και το ρομαντικό στοιχείο, δημιουργώντας ένα έργο που κρατά το ενδιαφέρον του θεατή από την αρχή μέχρι το τέλος.

Χριστίνα Τριανταφύλλου

 Ελένη: Όταν η αλήθεια νικά τη ψευδαίσθηση

Η «Ελένη» του Ευριπίδη είναι ένα εξαιρετικά ιδιαίτερο έργο που με έκανε να σκεφτώ βαθιά. Αν και βασίζεται στον γνωστό μύθο της Ωραίας Ελένης, ο Ευριπίδης επιλέγει να παρουσιάσει μια εντελώς διαφορετική αλήθεια: η πραγματική Ελένη δεν πήγε ποτέ στην Τροία και ένας ολόκληρος πόλεμος έγινε για ένα απλό είδωλό της. Για αυτό θεωρώ ότι το έργο είναι μια ιδιαίτερη τραγικωμωδία, αφού συνδυάζει τον πόνο και την αγωνία με την ελπίδα και την ανατροπή. Παράλληλα, ο Ευριπίδης, αντί να ακολουθήσει τους κανόνες της κλασικής τραγωδίας, ανατρέπει τα στοιχεία της και δημιουργεί ένα έργο που αγγίζει την καρδιά του θεατή με την πρωτοτυπία του. Η πλοκή, αντί να είναι γεμάτη ένταση και τραγικά γεγονότα, κινείται σε πιο ανάλαφρους, ρομαντικούς θα έλεγα ρυθμούς σε πολλαπλές σκηνές, ενώ ο διάλογος είναι συχνά χιουμοριστικός και παραστατικός.

Το πιο δυνατό μήνυμα που θέλει να περάσει ο Ευριπίδης είναι η αντίθεση ανάμεσα στο «είναι» και στο «φαίνεσθαι».  Πόσες φορές οι άνθρωποι παρασύρονται από αυτό που βλέπουν χωρίς να ψάχνουν την αλήθεια; Στην «Ελένη», χιλιάδες άνθρωποι χάθηκαν σε έναν πόλεμο για κάτι που δεν ήταν καν αληθινό. Επιπροσθέτως, ο ποιητής δείχνει πόσο καταστροφικός μπορεί να είναι ο πόλεμος, με μοναδικά αντιπολεμικά μηνύματα, καταδικάζει τον παραλογισμό του πολέμου και τονίζει πόσο εύκολα η πλάνη μπορεί να καταστρέψει ζωές. Παράλληλα, το έργο μιλά και για τη δύναμη της μοίρας και της τύχης. Οι ήρωες δοκιμάζονται συνεχώς, όμως δεν χάνουν την πίστη και την ελπίδα τους. Αυτό μας διδάσκει το γεγονός ότι ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές, ο άνθρωπος μπορεί να παλέψει και να βγει νικητής, ακόμα και αν ηττηθεί.

Επιπλέον, γνωρίζουμε ότι ο Ευριπίδης συνήθιζε να παρουσιάζει τους ήρωές του με μεγάλη αντικειμενικότητα και ρεαλισμό, χωρίς να τους εξιδανικεύει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Μενέλαος: ενώ όλοι τον γνωρίζουν ως ένα σπουδαίο και ευπρεπή βασιλιά, στο έργο παρουσιάζεται σε αρκετές σκηνές ταλαιπωρημένος αδύναμος, αργόστροφος και γενικά ανθρώπινος. Με αυτόν τον τρόπο ο ποιητής μας τονίζει ότι ακόμα και οι πιο δυνατοί άνθρωποι έχουν αδυναμίες, προβλήματα και στιγμές δοκιμασίας.

Προσωπικά, το παρόν έργο του Ευριπίδη με συγκίνησε και με προβλημάτισε. Δεν είναι απλώς ένα αρχαίο έργο, είναι ένα διαχρονικό μάθημα για την αλήθεια, τη δικαιοσύνη και την ανάγκη να μην κρίνουμε ποτέ μόνο από την εικόνα. Αυτό είναι, ίσως, το πιο δυνατό μήνυμα του Ευριπίδη μέχρι σήμερα….

Σοφία  Φάκλαρη

«Ελένη»: Όταν η αλήθεια κρύβεται πίσω από την εικόνα

Η «Ελένη» του Ευριπίδης είναι, κατά τη γνώμη μου, περισσότερο ένα ρομαντικό δράμα παρά μια κλασική τραγωδία. Αν και στο έργο υπάρχουν δύσκολες στιγμές, φόβος και αγωνία, στο τέλος η αγάπη της Ελένης και του Μενέλαου νικά όλα τα εμπόδια. Οι δύο ήρωες, μετά από πολλά χρόνια χωρισμού και ταλαιπωρίας, καταφέρνουν να ξανασμίξουν και να φύγουν μαζί από την Αίγυπτο. Το ευτυχισμένο τέλος κάνει το έργο να ξεχωρίζει από τις συνηθισμένες τραγωδίες, όπου οι ήρωες συχνά οδηγούνται στην καταστροφή. Παράλληλα, η πίστη της Ελένης προς τον άντρα της και η προσπάθεια του Μενέλαου να τη σώσει δείχνουν πως η αγάπη είναι το πιο σημαντικό στοιχείο του έργου.

Μέσα από την «Ελένη», ο Ευριπίδης θέλει να περάσει σημαντικά μηνύματα. Αρχικά, καταδικάζει τον πόλεμο, αφού δείχνει ότι τόσοι άνθρωποι χάθηκαν στην Τροία για ένα ψεύτικο είδωλο και όχι για την πραγματική Ελένη. Έτσι, παρουσιάζει πόσο άδικος και καταστροφικός μπορεί να γίνει ο πόλεμος. Επιπλέον, στο έργο κυριαρχεί το θέμα του «φαίνεσθαι» και του «είναι». Η Ελένη φαίνεται ένοχη στα μάτια όλων, αλλά στην πραγματικότητα είναι αθώα. Ο ποιητής θέλει να δείξει ότι πολλές φορές οι άνθρωποι πιστεύουν μόνο την εικόνα και όχι την αλήθεια. Επίσης, φαίνεται πως η τύχη επηρεάζει έντονα τη ζωή των ανθρώπων.

Προσωπικά, το έργο μου άρεσε γιατί συνδυάζει αγωνία, συναίσθημα και πολλές ανατροπές. Ο Ευριπίδης κατάφερε να με προβληματίσει αλλά και να με συγκινήσει μέσα από την ιστορία της Ελένης και του Μενέλαου. Η «Ελένη» είναι ένα έργο που παραμένει διαχρονικό και σημαντικό ακόμα και σήμερα.

Κωνσταντίνος Φασόλης

«Ελένη»: Τραγωδία ή κάτι διαφορετικό;

Η «Ελένη» του Ευριπίδη είναι ένα έργο που ξεχωρίζει από τις συνηθισμένες τραγωδίες. Παρόλο που έχει στοιχεία τραγικά, πιστεύω πως μοιάζει περισσότερο με τραγικωμωδία, γιατί συνδυάζει την αγωνία με στιγμές ελπίδας και χαράς. Ο Ευριπίδης δεν παρουσιάζει μόνο τη δυστυχία των ηρώων, αλλά οδηγεί τελικά το έργο σε μια ευτυχισμένη λύση.

Αρχικά, στο έργο υπάρχει έντονη αγωνία. Η Ελένη υποφέρει, επειδή όλοι πιστεύουν πως έφυγε με τον Πάρη και προκάλεσε τον Τρωικό Πόλεμο, ενώ στην πραγματικότητα βρισκόταν αθώα στην Αίγυπτο και μόνο το είδωλό της έφυγε. Ο Μενέλαος, κουρασμένος και ταλαιπωρημένος από τον πόλεμο, φτάνει εκεί και κινδυνεύει να σκοτωθεί. Οι ήρωες φοβούνται, αγωνίζονται και προσπαθούν να σωθούν, στοιχεία που θυμίζουν τραγωδία.

Όμως, στο τέλος όλα αλλάζουν. Η Ελένη και ο Μενέλαος καταφέρνουν να ξεγελάσουν τον Θεοκλύμενο και να δραπετεύσουν μαζί. Το τέλος δεν είναι δυσάρεστο, όπως στις περισσότερες τραγωδίες, αλλά αισιόδοξο. Επίσης, σε αρκετές σκηνές υπάρχουν έξυπνα σχέδια και στιγμές που κάνουν τον θεατή να χαμογελάσει, κάτι που ταιριάζει περισσότερο σε τραγικωμωδία.

Μέσα από το έργο, ο Ευριπίδης θέλει να περάσει σημαντικά μηνύματα. Δείχνει πόσο καταστροφικός είναι ο πόλεμος, αφού τόσοι άνθρωποι χάθηκαν για ένα ψέμα και ένα «είδωλο». Ακόμα, τονίζει τη διαφορά ανάμεσα στο «φαίνεσθαι» και στο «είναι», δηλαδή ότι πολλές φορές οι άνθρωποι πιστεύουν κάτι χωρίς να γνωρίζουν την αλήθεια.

Ευαγγελία Φιλιππή

 Η «Ελένη» του Ευριπίδη

Την φετινή χρονιά παρακολουθήσαμε το σπουδαίο έργο της «Ελένης» του Ευριπίδη. Ένα κείμενο που θίγει πολλά κοινωνικά ζητήματα και συγκινεί πολλούς αναγνώστες ακόμη και σήμερα, καθώς περιέχει στοιχεία εξαιρετικά επίκαιρα για τη σύγχρονη εποχή. Όμως, υπάρχει ένα άλυτο ερώτημα που ο καθένας το μεταφράζει διαφορετικά, και αυτό σχετίζεται με το αν το έργο είναι μια κλασική τραγωδία, μια περιπέτεια ή ένα ρομαντικό δράμα. Στο άρθρο αυτό, λοιπόν, θα σχολιάσουμε αυτό το ζήτημα, καταθέτοντας παράλληλα και την προσωπική μου γνώμη.

Κατά τη γνώμη μου, η «Ελένη» του Ευριπίδη είναι μια περιπετειώδης τραγωδία. Αρχικά, μας παρουσιάζονται πολλά τραγικά στοιχεία, όπως ο εγκλωβισμός της Ελένης σε έναν ξένο τόπο και οι άδικες κατηγορίες που δέχεται καθημερινά από την οικογένειά της και τους υπόλοιπους Έλληνες. Επιπλέον, φαίνεται να μην έχει τρόπο να υπερασπιστεί την τιμή της, καθώς όλοι τη θεωρούν ανήθικη και ποταπή. Επιπροσθέτως, ο Θεοκλύμενος την πολιορκεί καθημερινά, χωρίς να σέβεται τον γάμο και την τιμιότητά της. Και το κυριότερο είναι πως οι θεοί ορίζουν τη μοίρα της, κακομεταχειρίζοντάς την.

Μολονότι, όμως, συμβαίνουν όλα αυτά, φαίνεται πως το έργο δεν εστιάζει τελικά στις κακουχίες που πέρασαν οι ήρωες, αλλά στη λύτρωσή τους από όλες αυτές τις άδικες καταστάσεις. Έτσι, βλέπουμε αρκετά κωμικά στοιχεία και ευχάριστες στιγμές. Παρατηρούμε, επομένως, πως η τραγικότητα χρησιμοποιείται ως εισαγωγή για τη ζωή των ηρώων, αλλά το κείμενο εστιάζει κυρίως στη δικαιοσύνη, στη δύναμη της αγάπης και στην απελευθέρωση.

Μέσα από αυτά τα στοιχεία μπορούμε να αποκομίσουμε πολλά οφέλη. Αρχικά, θεωρώ ότι το έργο είναι πολύ ευχάριστο στην ανάγνωση, αφού υπάρχουν εντάσεις και συνεχείς εναλλαγές στη ζωή των ηρώων. Επιπλέον, είναι ένα κείμενο στο οποίο κάθε αναγνώστης θα έβρισκε ενδιαφέρον, αφού θίγει τόσα ζητήματα που άνθρωποι όλων των ηλικιών θα μπορούσαν να βρουν ένα κομμάτι του εαυτού τους μέσα σε αυτό. Αξιοσημείωτοι είναι επίσης οι χαρακτήρες των πρωταγωνιστών, γιατί δείχνουν υπομονή και ευλάβεια σε όλες τις καταστάσεις που πρέπει να αντιμετωπίσουν, και στο τέλος διεκδικούν αυτό που τους ανήκει με συντροφικότητα και αγάπη, αφήνοντας πίσω όλα τα βάσανα.

Συνοπτικά, πρόκειται για ένα άριστο έργο με ενδιαφέρον θέμα, συγκινητικά στοιχεία και δυνατές δραματικές σκηνές.

Κυριακή Φουρίκη

 «Ελένη»: Η αλήθεια πίσω από τον μύθο

Η «Ελένη» του Ευριπίδη είναι ένα έργο που δύσκολα χωρά σε μία μόνο κατηγορία. Παρότι ανήκει τυπικά στις τραγωδίες, θεωρώ πως πρόκειται περισσότερο για μια περιπετειώδη τραγικωμωδία. Ο ποιητής συνδυάζει τη δραματική αγωνία με στοιχεία που θυμίζουν περιπέτεια αλλά και στιγμές ειρωνείας ή ακόμη και χιούμορ. Οι ήρωες κινδυνεύουν συνεχώς, όμως το έργο δεν οδηγείται σε καταστροφή· αντίθετα, ολοκληρώνεται με τη σωτηρία της Ελένης και του Μενελάου. Αυτό το αισιόδοξο τέλος διαφέρει από τις κλασικές τραγωδίες, όπου κυριαρχεί ο θάνατος και η συμφορά.

Παράλληλα, ο Ευριπίδης αξιοποιεί την πλοκή για να περάσει σημαντικά μηνύματα. Πρώτα απ’ όλα καταδικάζει τον πόλεμο. Στην «Ελένη» χιλιάδες άνθρωποι χάθηκαν για ένα είδωλο, για κάτι ψεύτικο. Έτσι ο ποιητής δείχνει πόσο παράλογες μπορεί να γίνουν οι ανθρώπινες συγκρούσεις. Εξίσου σημαντικό είναι το θέμα του «φαίνεσθαι» και του «είναι». Η αληθινή Ελένη είναι αθώα, όμως όλοι τη θεωρούν υπεύθυνη για τον Τρωικό Πόλεμο επειδή πιστεύουν στην εικόνα και όχι στην αλήθεια. Το έργο μάς θυμίζει ότι οι άνθρωποι συχνά παρασύρονται από τις εντυπώσεις και τις φήμες. Τέλος, έντονη είναι και η δύναμη της τύχης, αφού η ζωή των ηρώων αλλάζει συνεχώς από απρόβλεπτα γεγονότα.

Προσωπικά, θεωρώ πως η τέχνη του Ευριπίδη είναι εντυπωσιακά σύγχρονη, αφού περνάει μηνύματα που αφορούν και το σήμερα. Καταφέρνει να κρατά αμείωτη την αγωνία, να προβληματίζει τον θεατή και ταυτόχρονα να δίνει ελπίδα. Η «Ελένη» δεν είναι μόνο μια ιστορία αγάπης και περιπέτειας· είναι ένα έργο που μας καλεί να αναζητούμε την αλήθεια πίσω από τις ψεύτικες εικόνες.

Δημήτρης Χονδρογιάννης

«Ελένη»: Πόλεμος για μια πλάνη

Η «Ελένη» του Ευριπίδη συνδυάζει τόσα πολλά στοιχεία, που ξεπερνά τα στενά όρια ενός μόνο θεατρικού είδους. Κατά τη γνώμη μου, πρόκειται κυρίως για μια τραγικωμωδία με έντονα στοιχεία περιπέτειας και ρομαντικού δράματος. Από τη μία πλευρά, υπάρχουν τραγικά γεγονότα: ο πόλεμος της Τροίας, ο πόνος των ηρώων και η αγωνία της Ελένης να αποδείξει την αθωότητά της. Από την άλλη όμως, το έργο δεν τελειώνει με καταστροφή, όπως οι περισσότερες αρχαίες τραγωδίες, αλλά με σωτηρία και επανένωση του ζευγαριού. Επιπλέον, αρκετές σκηνές, όπως η εξαπάτηση του Θεοκλύμενου, δημιουργούν ένταση αλλά και μια αίσθηση ειρωνείας που θυμίζει κωμωδία.

Ο Ευριπίδης, μέσα από την ιδιαίτερη πλοκή του έργου, θέλει να περάσει σημαντικά μηνύματα. Το σημαντικότερο είναι ίσως ότι οι άνθρωποι συχνά παρασύρονται από το «φαίνεσθαι» και όχι από την αλήθεια. Όλος ο Τρωικός Πόλεμος έγινε για ένα είδωλο, για μια ψεύτικη Ελένη, γεγονός που δείχνει πόσο καταστροφικές μπορεί να γίνουν οι αυταπάτες. Παράλληλα, ο ποιητής καταδικάζει τον πόλεμο, παρουσιάζοντάς τον ως αποτέλεσμα εγωισμού και πλάνης. Επίσης, αναδεικνύει τη δύναμη της τύχης, αφού οι ζωές των ηρώων αλλάζουν συνεχώς χωρίς οι ίδιοι να μπορούν να τις ελέγξουν.

Κατά τη γνώμη μου, η δύναμη του Ευριπίδη κρύβεται στο ότι καταφέρνει να συγκινήσει και να προβληματίσει τον καθένα μας, γκρεμίζοντας τα όρια του χρόνου. Η τέχνη του παραμένει ζωντανή, καθώς τα ζητήματα που θίγει παραμένουν ανοιχτά μέχρι σήμερα. Σε μια εποχή όπου οι άνθρωποι συχνά κρίνουν από την εικόνα και όχι από την ουσία, η «Ελένη» μάς θυμίζει πόσο σημαντικό είναι να αναζητούμε την αλήθεια πίσω από τα φαινόμενα.

Παναγιώτης Χρονάς

«Ελένη» του Ευριπίδη: Τραγωδία ή κάτι διαφορετικό;

Μετά τη μελέτη της «Ελένης» του Ευριπίδη, το βασικό ερώτημα που προκύπτει είναι σαφές: Τι είδους έργο παρακολουθήσαμε τελικά; Πρόκειται για τραγωδία ή για κάτι διαφορετικό; Αρχικά, η «Ελένη» φαίνεται να ανήκει στην κατηγορία της τραγωδίας, καθώς περιλαμβάνει στοιχεία όπως η αγωνία, ο κίνδυνος και η απειλή του θανάτου. Οι ήρωες βρίσκονται σε δύσκολες καταστάσεις, μακριά από την πατρίδα τους, και καλούνται να αντιμετωπίσουν σοβαρά διλήμματα. Ωστόσο, σε αντίθεση με άλλες τραγωδίες, το έργο δεν οδηγείται σε μια καταστροφική κατάληξη. Αντίθετα, παρατηρούμε έντονα στοιχεία που θυμίζουν κωμωδία ή ρομαντική περιπέτεια. Η πλοκή βασίζεται σε μια απρόσμενη ανατροπή: η πραγματική Ελένη δεν πήγε ποτέ στην Τροία, αλλά βρισκόταν στην Αίγυπτο. Αυτή η ιδέα δημιουργεί μια σχεδόν φανταστική διάσταση. Επιπλέον, η επανένωση της Ελένης με τον Μενέλαο και η επιτυχημένη απόδρασή τους δίνουν ένα αισιόδοξο τέλος, κάτι ασυνήθιστο για τραγωδία. Επιπλέον, δεν λείπουν και στοιχεία ειρωνείας και σαρκασμού, τα οποία κάνουν το έργο πιο ελαφρύ σε ορισμένα σημεία. Ο Ευριπίδης φαίνεται να παίζει με τις προσδοκίες του κοινού, συνδυάζοντας διαφορετικά είδη και δημιουργώντας ένα υβριδικό αποτέλεσμα. Συμπερασματικά, η «Ελένη» δεν είναι μια καθαρή τραγωδία. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο έργο που συνδυάζει τραγικά, κωμικά και ρομαντικά στοιχεία. Ίσως αυτός ο συνδυασμός είναι που το κάνει τόσο ενδιαφέρον και διαχρονικό, καθώς συνεχίζει να προκαλεί συζητήσεις και διαφορετικές ερμηνείες μέχρι σήμερα.

Σταύρος Ψιμουλάκης

Το άρθρο αυτό αποτελεί μία από τις ανακεφαλαιωτικές δραστηριότητες μετά την ολοκλήρωση της επεξεργασίας του έργου του Ευριπίδη «Ελένη», στο πλαίσιο του μαθήματος των Αρχαίων Ελληνικών από Μετάφραση.

Υπεύθυνη  καθηγήτρια: Ευαγγελία Σωτηροπούλου

Ψηφιακά Εργαλεία: Η νέα καθημερινότητα στην τάξη

Η αρχή έγινε με την αξιοποίηση του διαδραστικού πίνακα LG και της πλατφόρμας e-me. Η καθηγήτρια Πληροφορικής του σχολείου μας, η κ. Γεωργία Σιαμπαλιώτη, μας μύησε στις τεχνικές δυνατότητες, ενώ η καθηγήτρια Μαθηματικών, η κ. Ευτυχία Δήμα,  μας έδειξε πώς η θεωρία και οι ασκήσεις μετατρέπονται σε ένα «ψηφιακό τετράδιο» προσβάσιμο παντού. Σε μία ακόμα επιμορφωτική δράση από την κ. Σιαμπαλιώτη είδαμε πώς η σύνδεση των tablets με τον διαδραστικό πίνακα μετατρέπει το μάθημα σε μια διαδραστική εμπειρία, όπου η γνώση ρέει αμφίδρομα.

Όταν οι καθηγητές «γίνονται παιδιά»

Πρέπει να ομολογήσουμε πως, όταν οι συνάδελφοι μάς κάλεσαν να δουλέψουμε ομαδοσυνεργατικά και να απαντήσουμε σε κουίζ, οι αντιδράσεις μας ήταν… αποκαλυπτικές! Μιλούσαμε όλοι μαζί, είχαμε απορίες, καθυστερούσαμε να ακολουθήσουμε τις οδηγίες και, φυσικά, οι ομάδες που πρώτευσαν πανηγύρισαν με τον ίδιο ενθουσιασμό που βλέπουμε στους μαθητές μας! Ήταν μια «βιωματική αποκάλυψη»: καταλάβαμε, στο μέτρο του δυνατού, την ψυχολογία των μαθητών μας, βιώνοντας τις δυσκολίες αλλά και τη χαρά της ομαδικής προσπάθειας.

«Escape room: Αποστολή Volt» – Η μάθηση ως παιχνίδι

Στη συνέχεια, τη σκυτάλη στις ενδοσχολικές επιμορφώσεις πήρε η Χημικός των Τμημάτων Ένταξης του σχολείου μας, η κ. Παρασκευή Παπάζογλου, η οποία παρουσίασε ένα σενάριο διδασκαλίας με τη δομή «Escape room». Η εμπειρία του «Escape room» στο μάθημα της Φυσικής μάς έδειξε ότι η βιωματική μάθηση δεν είναι απλώς θεωρία. Μέσα από το σενάριο «Αποστολή Volt», οι μαθητές (και εμείς, για τις ανάγκες της επιμόρφωσης) κληθήκαμε να λύσουμε προβλήματα, να επιστρατεύσουμε την κριτική μας σκέψη και να συνεργαστούμε. Το συμπέρασμα; Όταν η εκπαιδευτική διαδικασία ντύνεται το «κοστούμι» του παιχνιδιού, η εμπέδωση των εννοιών γίνεται σχεδόν… αυτόματη.

Ενσυναίσθηση και Διαχείριση στην Τάξη

Ο κύκλος των επιμορφώσεων έκλεισε με την εισήγηση της Ψυχολόγου του σχολείου μας, της κ. Δήμητρας Γαβριηλίδου, με θέμα: «Διαχείριση Δυσκολιών Συμπεριφοράς στην Τάξη». Μέσα από έναν ιδιαίτερα εποικοδομητικό διάλογο, λύθηκαν απορίες και αναδείχθηκαν στρατηγικές που μας βοηθούν να διαχειριζόμαστε την καθημερινότητα στο σχολείο με περισσότερη ηρεμία και κατανόηση.

Οι δράσεις αυτές δεν ήταν απλώς τεχνικές επιμορφώσεις. Ήταν μια άσκηση ενσυναίσθησης. Επιστρέφοντας στα θρανία, καταλάβαμε ξανά πώς είναι να είσαι «μαθητής». Και αυτό, ίσως, είναι το μεγαλύτερο εφόδιο για να σταθούμε δίπλα στα παιδιά μας την επόμενη σχολική χρονιά, έτοιμοι να ανταποκριθούμε σε κάθε πρόκληση.

Στην επιτυχία των συνεδριών καθοριστικό ρόλο έπαιξαν η Επόπτρια Ποιότητας της Εκπαίδευσης, η κ. Καλυψώ Λάζου Μπαλτά, και οι Σύμβουλοι Εκπαίδευσης, οι οποίοι με την προεδρία τους συντόνισαν γόνιμες συζητήσεις, αναδεικνύοντας τον πλούτο των πρακτικών που παράγονται στα σχολεία της Δυτικής Αττικής.

Για το 3ο Γυμνάσιο Ελευσίνας, η συμμετοχή στη διοργάνωση αποτέλεσε μια ευκαιρία ουσιαστικής ανάδειξης του έργου που επιτελείται καθημερινά στις σχολικές αίθουσες.

Η 1η ημέρα: Καινοτομία και Εξωστρέφεια

Στις 17 Ιουνίου 2026, στον πολιτιστικό χώρο «Σινέ Ελευσίς», παρουσιάσαμε δύο κομβικές δράσεις του σχολείου μας:

1. «Μαθητές στην Πένα»: Πολυτροπική Ψηφιακή Σχολική Εφημερίδα: Η εισήγησή μας με θέμα τη λειτουργία της ηλεκτρονικής σχολικής εφημερίδας μέσω της πλατφόρμας Schoolpress, κατέδειξε πώς ένα ψηφιακό μέσο μπορεί να μεταμορφωθεί σε έναν πολυδιάστατο κόμβο δημιουργίας και έκφρασης. Η αναγνώριση της δράσης μας επιβεβαίωσε ότι η εφημερίδα μας δεν αποτελεί απλώς μια περιστασιακή δραστηριότητα, αλλά μια ολοκληρωμένη και βιώσιμη «Καλή Πρακτική», ικανή να εμπνεύσει και να αποτελέσει πρότυπο  για άλλες σχολικές μονάδες. (Εισήγηση: Ευαγγελία Σωτηροπούλου, ΠΕΟ2)

2. Η Στρατηγική της Συμμετοχής σε Εκπαιδευτικούς Διαγωνισμούς Η Υποδιευθύντρια του σχολείου μας, η κ. Λεμονιά Γολικίδου, παρουσίασε τη στρατηγική μας για τη συστηματική συμμετοχή σε εκπαιδευτικούς διαγωνισμούς. Η εισήγηση ανέδειξε τον καθοριστικό ρόλο των διαγωνισμών ως εργαλείων που ενισχύουν το κίνητρο των μαθητών, καλλιεργούν το πνεύμα ευγενούς άμιλλας και τους ωθούν να αναμετρηθούν με νέες προκλήσεις, αποκομίζοντας πολύτιμες εμπειρίες πέρα από το στενό πλαίσιο της σχολικής αίθουσας.

Την πρώτη ημέρα τη Διημερίδας οι παρουσιάσεις καλών πρακτικών από εκπαιδευτικούς όλων των σχολείων της Δυτικής Αττικής ήταν χωρισμένες σε τρεις θεματικές ενότητες:

1. Πολιτική Σχολείου – Ψυχική Ανθεκτικότητα – Επιμόρφωση
2. Δημοσιογραφία – Σχολικός Τύπος – Κριτική Ανάγνωση – Φιλαναγνωσία
3. Θέατρο – Συμπερίληψη

Τις παρουσιάσεις συντόνισαν η κ. Καλυψώ Λάζου Μπαλτά και οι Σύμβουλοι Εκπαίδευσης, κ. Γιάννης Σταμπόλας, Βελισσάριος Χούσος και Νίκος Μποζίνης.

Η 2η ημέρα: Στο επίκεντρο της δράσης

Η δεύτερη ημέρα της Διημερίδας, στις 23 Ιουνίου 2026, φιλοξενήθηκε στις εγκαταστάσεις του σχολικού συγκροτήματος του 1^ου και του 3^ου Γυμνασίου Ελευσίνας.

Την έναρξη των εργασιών πλαισίωσαν με τους χαιρετισμούς τους οι Διευθυντές των δύο σχολείων, η κ. Μαίρη Βασίλαινα, Διευθύντρια του 1ου Γυμνασίου Ελευσίνας και ο κ. Παναγιώτης Λιακέας, Διευθυντής του 3ου Γυμνασίου Ελευσίνας.

Κατά τη διάρκεια των εργασιών της δεύτερης ημέρας υπήρξαν τρεις συνεδρίες:

⮚      Κοινή Συνεδρία – Θεματική Ενότητα: Τεχνητή Νοημοσύνη

⮚      Συνεδρία Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών: Φιλολογικά μαθήματα – Βιωματικές και Ψηφιακές Προσεγγίσεις

⮚      Συνεδρία Θετικών Επιστημών: Φυσικές Επιστήμες – Μαθηματικά

Τις παρουσιάσεις συντόνισαν η Επόπτρια Ποιότητας της Εκπαίδευσης, η κ. Καλυψώ Λάζου Μπαλτά και οι Σύμβουλοι Εκπαίδευσης, η κ. Ευαγγελία Μακράκη, ο κ. Νίκος Μποζίνης, η κ. Μαρία Γνησίου και ο κ. Παναγιώτης Κωσταρίδης.

Η δεύτερη ημέρα της Διημερίδας Καλών Πρακτικών ήταν μια μέρα έντονης παρουσίας για το 3ο Γυμνάσιο Ελευσίνας, καθώς οι εκπαιδευτικοί μας πραγματοποίησαν συνολικά έξι εισηγήσεις, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα γνωστικών αντικειμένων, από τα Φιλολογικά Μαθήματα έως τις Θετικές Επιστήμες.

⮚      Την αρχή έκαναν οι κ. Σπυριδούλα Κοκκάλα και Πολυξένη Μπαλαγιάννη, εκπαιδευτικοί ΠΕ02 ΕΑΕ, οι οποίες στην Κοινή Συνεδρία παρουσίασαν την εισήγησή τους με θέμα «Η Τεχνητή Νοημοσύνη ως εργαλείο Διαφοροποίησης και Συμπερίληψης», εστιάζοντας στον ρόλο της Ενταξιακής Εκπαίδευσης στη δημιουργία προσβάσιμων μαθησιακών εμπειριών και παρουσιάζοντας εργαλεία δημιουργίας δραστηριοτήτων διαφοροποιημένης διδασκαλίας, μέσω της Τεχνητής Νοημοσύνης.

⮚  Στη συνέχεια, στην ίδια συνεδρία, η Υποδιευθύντρια του σχολείου μας, η κ. Λεμονιά Γολικίδου, και η κ. Γεωργία Σιαμπαλιώτη, καθηγήτριες Πληροφορικής, παρουσίασαν την εισήγησή τους με θέμα «Διδασκαλία μαθημάτων με AI εφαρμογές». Ειδικότερα παρουσίασαν μια διδακτική πρόταση ενεργητικής μάθησης, συμπερίληψης και κριτικού ψηφιακού εγγραμματισμού με τη βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνη: «Διδάσκοντας Fake news με το Curipod».

⮚      Στη Συνεδρία των Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών, ο κ. Στάθης Βιολέτης, Φιλόλογος του σχολείου μας, παρουσίασε την εισήγησή του με τίτλο «Στη Σκιά των Φουγάρων, στο Φως των Μυστηρίων. Ψηφιακή αφήγηση», μια δράση ψηφιακής χαρτογράφησης της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ελευσίνας, που συνδυάζει τον χωρικό εγγραμματισμό με τη δημόσια Ιστορία, στο πλαίσιο του προγράμματος για την προώθηση της Ενεργού Πολιτειότητας των μαθητών. Η δράση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του μαθήματος της Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής με τη διαθεματική εμπλοκή του μαθήματος της Πληροφορικής.

⮚      Στη Συνεδρία των Θετικών Επιστημών την αρχή έκαναν οι κ. Αναστασία Στάθη εκπαιδευτικός κλάδου ΠΕ04.02 και η κ. Παρασκευή Παπάζογλου, εκπαιδευτικός κλάδου ΠΕ04.02 ΕΑΕ. Στην εισήγησή τους με τίτλο «Παρασκευή φυτικών καλλυντικών προϊόντων» παρουσίασαν τα αποτελέσματα των δραστηριοτήτων που εφάρμοσαν κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς στο Εργαστήριο Φυσικών Επιστημών του σχολείου μας, εστιάζοντας στο πώς η βιωματική προσέγγιση συνέβαλε στην ουσιαστικότερη συμπεριληπτική εκπαίδευση και συμμετοχή και στην καλύτερη κατανόηση της Χημείας από τους μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες.

 ⮚      Στη συνέχεια, η κ. Αντωνία Βασιλοπούλου, εκπαιδευτικός κλάδου ΠΕ04.04, παρουσίασε την εισήγησή της με τίτλο «Το πράσινο ταξίδι της μπουκιάς που μπορεί να σώσει τον πλανήτη μας», μια πρακτική που αποτέλεσε και τη συμμετοχή μας στον διαγωνισμό «Βίντεο-Πειράματα 2026» της ΠΑΝΕΚΦΕ, η οποία βραβεύτηκε με το Αργυρό Μετάλλιο. Η συγκεκριμένη πρακτική εστιάζει στο πώς η βιωματική μάθηση μέσω του πειραματισμού συμβάλλει στην κατανόηση και εμβάθυνση αφηρημένων εννοιών της επιστήμης της Βιολογίας για μαθητές με όλα τα μαθησιακά προφίλ.

⮚      Από τον κλάδο των μαθηματικών το σχολείο μας στη Διημερίδα εκπροσώπησε η κ. Ευτυχία Δήμα με την εισήγηση «Αξιοποίηση διαδραστικού πίνακα και e-me». Η συνάδελφος παρουσίασε πώς ο συνδυασμός των διαδραστικών πινάκων LG και της πλατφόρμας e-me δημιουργεί ένα σύγχρονο, διαδραστικό περιβάλλον μάθησης για όλους τους μαθητές. Κεντρικό στοιχείο της πρακτικής είναι η δημιουργία ενός ψηφιακού τετραδίου, το οποίο περιλαμβάνει τη θεωρία και τις ασκήσεις του μαθήματος. Η ανάρτησή του στην πλατφόρμα e-me προσφέρει πολλαπλά οφέλη:

• Ενίσχυση της μάθησης: Οι μαθητές έχουν συνεχή και άμεση πρόσβαση στη γνώση, γεγονός που διευκολύνει την κατανόηση και την εμπέδωση της ύλης.
• Ενεργός συμμετοχή της οικογένειας: Μέσω της ψηφιακής αυτής πρόσβασης, οι γονείς ενημερώνονται αναλυτικά για την πορεία του μαθήματος, ενισχύοντας τη γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ σχολείου και σπιτιού.

 Η Διημερίδα Καλών Πρακτικών αποτέλεσε μια γιορτή της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Για εμάς στο 3ο Γυμνάσιο Ελευσίνας, η πολυπρόσωπη συμμετοχή των συναδέλφων μας και η αναγνώριση της εφημερίδας «Μαθητές στην Πένα» ως ένα πρότυπο δημιουργικής μάθησης, αποτελούν το καλύτερο κίνητρο για να συνεχίσουμε το έργο μας, με επίκεντρο πάντα τον μαθητή και τη χαρά της δημιουργίας.

Το σενάριο ήταν ιδιαίτερα πρωτότυπο: το σχολείο είχε μείνει χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και οι μαθητές, ως «ομάδες τεχνικών αποκατάστασης», έπρεπε μέσα σε συγκεκριμένο χρόνο να λύσουν μια σειρά από επιστημονικούς γρίφους ώστε να επαναφέρουν την ηλεκτροδότηση.

Φορώντας κίτρινα γιλέκα ασφαλείας, οι μαθητές μπήκαν στον ρόλο του ηλεκτρολόγου και εργάστηκαν με ενθουσιασμό, επιμονή και ομαδικό πνεύμα. Μέσα από πέντε διαφορετικούς σταθμούς κλήθηκαν να εφαρμόσουν τις γνώσεις τους σχετικά με το ηλεκτρικό ρεύμα, την ένταση, την τάση, την αντίσταση, τον νόμο του Ohm, τις συνδέσεις σε σειρά και παράλληλα, καθώς και τα ανοιχτά και κλειστά ηλεκτρικά κυκλώματα. Με κάθε σωστή απάντηση αποκτούσαν ένα ακόμη στοιχείο του τελικού κωδικού, ο οποίος θα τους οδηγούσε στην επιτυχή ολοκλήρωση της αποστολής.

Οι μαθητές επί τω έργω…

 Σκοπός της δράσης ήταν η βιωματική εμπέδωση των εννοιών του κεφαλαίου του Ηλεκτρισμού, μέσα από την επίλυση προβλημάτων, τη συνεργασία, την κριτική σκέψη και την ενεργό συμμετοχή όλων των μαθητών. Η διαδικασία απέδειξε ότι η μάθηση μπορεί να γίνει ιδιαίτερα αποτελεσματική όταν συνδυάζεται με το παιχνίδι και την ομαδική εργασία.

Η έμπνευση και η υλοποίηση της δράσης πραγματοποιήθηκε από την καθηγήτρια Χημικό του Τμήματος Ένταξης, κ. Παπάζογλου Παρασκευή, σε συνεργασία με τον καθηγητή Φυσικής κ. Λίτσα Δημήτρη, οι οποίοι σχεδίασαν μια εκπαιδευτική εμπειρία που ενθουσίασε τους μαθητές και μετέτρεψε τη θεωρία σε πράξη.

Με την ολοκλήρωση της αποστολής απονεμήθηκαν στους συμμετέχοντες Πιστοποιητικά Επιτυχημένου Ηλεκτρολόγου, ενώ ο τίτλος της ομάδας με τον καλύτερο χρόνο απονεμήθηκε στους μαθητές του Γ4:

• Χαβαριώτης Κωνσταντίνος
• Στραϊτούρης Αθανάσιος
• Τσεπέρκα Παναγιώτα
• Χότζα Ερντιόλα

Οι Επιτυχημένοι Ηλεκτρολόγοι του Γ4 μετά την απονομή των πιστοποιητικών τους από τον κ. Δημήτρη Λίτσα

Θερμά συγχαρητήρια στους νικητές, αλλά και σε όλους τους μαθητές που συμμετείχαν με ενθουσιασμό, συνεργάστηκαν αποτελεσματικά και απέδειξαν ότι η γνώση αποκτά ιδιαίτερη αξία όταν συνοδεύεται από δημιουργικότητα, ομαδικότητα και διάθεση για εξερεύνηση.

Το Escape Room «Αποστολή Volt» άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις και απέδειξε ότι η Φυσική μπορεί να είναι μια συναρπαστική περιπέτεια!

Η κίνηση αυτή των παιδιών μάς υπενθυμίζει με τον πιο απλό τρόπο ότι η προσφορά δεν μετριέται με αριθμούς, αλλά με το μέγεθος της καρδιάς. Μέσα από το χαρτζιλίκι τους και τη συλλογική τους προσπάθεια, οι μαθητές μας έστειλαν ένα ηχηρό μήνυμα συμπαράστασης και ελπίδας.

Ένα μεγάλο μπράβο στα παιδιά του Β3 που μας κάνουν περήφανους και μας δείχνουν τον δρόμο της έμπρακτης αγάπης!

Το 3ο Γυμνάσιο Ελευσίνας κατέκτησε το Αργυρό Μετάλλιο στον πανελλήνιο διαγωνισμό βίντεο-πειραμάτων της ΠΑΝΕΚΦΕ!

Η Δύναμη της Ομάδας και της Επιστήμης

Η διάκριση αυτή αφορά την εξαιρετική συμμετοχή των μαθητών και των υπεύθυνων καθηγητών μας, οι οποίοι κατάφεραν να μετατρέψουν τη θεωρία της επιστήμης σε πράξη, δημιουργώντας ένα πρωτότυπο, επεξηγηματικό και άκρως δημιουργικό βίντεο πειραμάτων. Η προσπάθειά τους αυτή, που ξεκίνησε με έμπνευση και μεθοδικότητα, απέσπασε τις καλύτερες κριτικές από την επιτροπή του διαγωνισμού, χαρίζοντας στο σχολείο μας την 28^η θέση ανάμεσα σε 91 συμμετοχές σε πανελλαδικό επίπεδο και βάση της υψηλής βαθμολογίας που αποκόμισε κατέκτησε το Αργυρό μετάλλιο.

Θερμά Συγχαρητήρια!

Θέλουμε να εκφράσουμε τα πιο θερμά συγχαρητήρια:

• Στους μαθητές και τις μαθήτριες που συμμετείχαν, για τον χρόνο, την ενέργεια και το ταλέντο που κατέθεσαν.
• Στους υπεύθυνους εκπαιδευτικούς που καθοδήγησαν τα παιδιά με υπομονή και επιστημονική αρτιότητα.
• Στη Διεύθυνση του σχολείου μας που στηρίζει πάντα τέτοιου είδους δράσεις.

Η βράβευση αυτή αποτελεί μια σπουδαία στιγμή για το 3ο Γυμνάσιο Ελευσίνας και μας γεμίζει αισιοδοξία για το μέλλον. Μας αποδεικνύει ότι όταν υπάρχει όραμα και ομαδική δουλειά, μπορούμε να φτάσουμε πολύ ψηλά!

Πατώντας το play μπορείτε να παρακολουθήσετε το βίντεο που αποτέλεσε τη συμμετοχή στον διαγωνισμό:

">

Οι υπεύθυνοι καθηγητές και οι μαθητές που συμμετείχαν μάς σχολίασαν αυτή τους τη διάκριση.

ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ ΑΝΤΩΝΙΑ – Βιολόγος, Υπεύθυνη Καθηγήτρια Δράσης

«Η χαρά μου είναι μεγάλη γιατί το ταξίδι της φετινής σχολικής χρονιάς κλείνει με μια σημαντική βράβευση σε ένα άλλο «Ταξίδι….», που κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στο διαγωνισμό φυσικών επιστημών «Video – Πειράματα 2026 στο Γυμνάσιο» της ΠΑΝ.Ε.Κ.Φ.Ε., με θέμα «Το πράσινο ταξίδι της μπουκιάς που μπορεί να σώσει τον πλανήτη μας». Πρόκειται για μια σπουδαία επιτυχία για το σχολείο μας και, πάνω απ” όλα, για τους μαθητές που έλαβαν μέρος!

Ως υπεύθυνη καθηγήτρια της δράσης, αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω θερμά και να συγχαρώ τους μαθητές μου για την τεράστια προσπάθειά τους και την άψογη συνεργασία τους. Η ομαδικότητα που επέδειξαν ήταν υποδειγματική και τους εύχομαι να συνεχίσουν να εργάζονται έτσι, γιατί η ομάδα είναι αυτή που πάντα κερδίζει! Μέσα από αυτή τη διαδικασία, ελπίζω ολόψυχα να μπήκε ένα «σποράκι» για την αγάπη τους προς το μάθημα της Βιολογίας και τις φυσικές επιστήμες γενικότερα.

Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τον Διευθυντή μας, τον κύριο  Παναγιώτη Λιακέα για την πλήρη υποστήριξη στην υλοποίηση της δράσης, αλλά και τους δύο Υποδιευθυντές μας, την κυρία Λεμονιά Γολικίδου και τον κύριο Δημήτρη Λίτσα για την υποστήριξη και συνεργασία τους καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς.

Τέλος, θα ήθελα να ευχαριστήσω προσωπικά τη συνάδελφο Χημικό της Τάξης Ένταξης, την κυρία Παρασκευή Παπάζογλου, για την πολύτιμη βοήθειά της σε όλη τη διάρκεια της δράσης. Η αγάπη της για το αντικείμενό της αποτέλεσε την κινητήριο δύναμη πίσω από κάθε δραστηριότητα του εργαστηρίου φυσικών επιστημών κατά τη φετινή χρονιά, καθώς χωρίς τη δική της συμβολή και παρουσία τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχε υλοποιηθεί.

Εύχομαι να υπάρχει και συνέχεια στο μέλλον σε τέτοιες δράσεις στο σχολείο μας.»

ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ – Χημικός Τάξης Ένταξης

 «Η συμμετοχή μας στον διαγωνισμό και η κατάκτηση του αργυρού μεταλλίου αποτέλεσαν μια ιδιαίτερα όμορφη και δημιουργική εμπειρία για όλους μας. Πάνω από όλα, όμως, αποτέλεσαν μια ευκαιρία για τους μαθητές μας να ανακαλύψουν τη χαρά της συνεργασίας, της έρευνας και της βιωματικής μάθησης, γίνοντας μικροί επιστήμονες.

Μέσα από την προετοιμασία και την υλοποίηση του βίντεο, οι μαθητές εργάστηκαν με ενθουσιασμό, υπευθυνότητα και δημιουργικότητα. Η διάκρισή μας αποτελεί αναγνώριση της προσπάθειάς τους και επιβεβαιώνει ότι όταν οι νέοι άνθρωποι έχουν κίνητρο και υποστήριξη, μπορούν να πετύχουν εξαιρετικά αποτελέσματα.

Θα ήθελα να συγχαρώ θερμά όλους τους μαθητές που συμμετείχαν στη δράση για την αφοσίωση, τη συνέπεια και το ομαδικό τους πνεύμα. Η μεγαλύτερη επιτυχία δεν είναι μόνο το μετάλλιο που κατακτήσαμε, αλλά οι γνώσεις, οι εμπειρίες και οι αξίες που αποκόμισαν μέσα από αυτή τη διαδικασία.

Παράλληλα, αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω τη συνάδελφο Βιολόγο και υπεύθυνη της δράσης Αντωνία Βασιλοπούλου για την εξαιρετική συνεργασία που είχαμε καθ” όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Η αγάπη της για την επιστήμη που υπηρετεί, ήταν και το έναυσμα που δόθηκε στα παιδιά να ανακαλύψουν τη γοητεία των Φυσικών Επιστημών και ιδιαίτερα της Βιολογίας. Η πρωτοβουλία της να συμμετέχουμε σ’ αυτή τη δράση, η πίστη της για τη δεδομένη μας επιτυχία και η σκληρή δουλειά που κάνει όλη τη χρονιά, ήταν τα υλικά για τη συνταγή της επιτυχίας! Η κοινή μας προσπάθεια, η ανταλλαγή ιδεών και ο κοινός στόχος να προσφέρουμε στους μαθητές μας ουσιαστικές εκπαιδευτικές εμπειρίες συνέβαλαν καθοριστικά στο τελικό αποτέλεσμα.

Ευχαριστώ επίσης τη Διεύθυνση του σχολείου για τη διαρκή στήριξη και ενθάρρυνση των εκπαιδευτικών πρωτοβουλιών που δίνουν στους μαθητές μας τη δυνατότητα να εκφράζονται, να δημιουργούν και να διακρίνονται.

Εύχομαι η φετινή επιτυχία να αποτελέσει την αφετηρία για ακόμη περισσότερες δράσεις, συνεργασίες και διακρίσεις στο μέλλον, με στόχο ένα σχολείο ανοιχτό στη γνώση, την καινοτομία και τη δημιουργικότητα.»

ΣΤΕΡΓΙΑΝΗ ΓΑΒΡΙΕΛΑ ΤΣΙΟΥΝΗ, Α4

«Ο διαγωνισμός αυτός ήταν πραγματικά μια πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία που με βοήθησε να κατανοήσω καλύτερα το πεπτικό σύστημα. Στην αρχή περίμενα πως θα ήταν δύσκολο αλλά κατά την διάρκεια της διαδικασίας όλα ήταν πολύ ευχάριστα. Τέλος, είναι μια εμπειρία που θα ήθελα πολύ να ξανά ζήσω.»

ΕΜΜΕΛΕΙΑ ΚΟΚΚΩΝΗ, Α2

«Περάσαμε πολύ ωραία, κάνοντας τα πειράματα. Μάθαμε μέσω ενός διασκεδαστικού τρόπου. Ελπίζω να μπορέσουμε να συμμετέχουμε και του χρόνου.»

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΠΠΑΣ, Α3

 «Ο διαγωνισμός που συμμετείχα ήταν μια καταπληκτική εμπειρία. Μου αρέσαν πολύ τα περάματα που κάναμε και επίσης το χιούμορ που υπήρχε μέσα στην αίθουσα. Ήταν μια μοναδική ευκαιρία. Θα ήθελα να ξανά συμμετέχω σε αυτόν το διαγωνισμό ξανά και ξανά.»

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΠΑΣ, Α3 

«Ο διαγωνισμός που συμμετείχα ήταν πραγματικά μια καταπληκτική εμπειρία. Πέρασα πραγματικά τέλεια! Η όλη διαδικασία, το κλίμα και κυρίως το πειραματικό κομμάτι είχαν τεράστιο ενδιαφέρον. Ήταν μια μοναδική ευκαιρία να δούμε τη Βιολογία  στην πράξη, έξω από τα στενά όρια του σχολικού βιβλίου, και να ζήσουμε την εμπειρία ενός πραγματικού εργαστηρίου. Θα ήθελα πραγματικά να ξανά συμμετάσχω σε μια τέτοια συναρπαστική  εμπειρία και να συνεργαστώ και με άτομα που μπορεί να μην ξέρω τόσο καλά.»

ΑΝΤΩΝΙΑ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, Α3

«Ο διαγωνισμός που πήρα μέρος ήταν μια από τις στιγμές της ζωής μου  που δεν θα ξεχάσω ποτέ ! Το τι κάναμε από πειράματα ,γέλια ,θέατρο και όλα αυτά μου άφησαν ζεστές αναμνήσεις που θα θυμάμαι για πάντα. Έμαθα να συνεργάζομαι με άλλα παιδιά. Αυτό που μου άρεσε περισσότερο ήταν η σκηνή με τον λεκέ στην ποδιά που έκανα εγώ και η φίλη μου Χριστίνα που ήταν γεμάτη χιούμορ γέλιο και χαρά! Θα χαρώ πολύ να ξανά συμμετέχω!»

 ΠΑΝΩΡΑΙΑ ΜΑΡΙΑ ΝΤΑΦΛΟΥ, Α3

«Η συμμετοχή μου στον διαγωνισμό ήταν μια μοναδική εμπειρία που μου έδωσε την ευκαιρία να δω την επιστήμη με έναν διαφορετικό και πιο δημιουργικό τρόπο. Μέσα από την προετοιμασία του πειράματος και τη δημιουργία του βίντεο έμαθα να συνεργάζομαι αποτελεσματικά με την ομάδα μου, να αντιμετωπίζω δυσκολίες και να αναζητώ λύσεις με υπομονή και επιμονή. Παράλληλα, βελτίωσα τις δεξιότητές μου στην έρευνα, στην οργάνωση και στην παρουσίαση μιας εργασίας. Αυτό που αποκόμισα περισσότερο είναι ότι η μάθηση μπορεί να γίνει πολύ πιο ενδιαφέρουσα όταν συνδυάζεται με τη δημιουργικότητα και την ενεργή συμμετοχή. Η εμπειρία αυτή με έκανε να αποκτήσω μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και να εκτιμήσω ακόμη περισσότερο την αξία της ομαδικής προσπάθειας.»

ΜΑΡΙΛΕΝΑ ΣΑΡΡΗ, Α4

«Δεν είχα πάρει μέρος σε κάτι παρόμοιο στο παρελθόν οπότε με το που μας το ανακοίνωσε η κυρία στην αρχή σκέφτηκα να μην πάρω μέρος. Γιατί ήταν κάτι που δεν είχα ξανακάνει και νόμιζα ότι δεν θα μου αρέσει. Αλλά τελικά έκανα λάθος γιατί η εμπειρία μου σε αυτόν τον διαγωνισμό ήταν συναρπαστική. Εκτός από της γνώσης που πήρα έκανα και ένα διάλειμμα από μερικά μαθήματα. Επίσης ξαφνιάστηκα γιατί πίστευα ότι θα έχουμε να μάθουμε απέξω πολλά αλλά τελικά δεν ήταν αυτό που περίμενα.»

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΑΝΔΡΕΟΥ, Α1

«Πρόσφατα, συμμετείχα σε έναν διαγωνισμό πειραμάτων Βιολογίας. Η εμπειρία ήταν πολύ ενδιαφέρουσα, συνεργάστηκα με παιδιά με τα οποία δεν είχα συνεργαστεί νωρίτερα. Επιπροσθέτως, μέσα από την συμμετοχή μου στην συγκεκριμένη διοργάνωση, ανέπτυξα διάφορες γνώσεις σχετικά με το αντικείμενο του διαγωνισμού, καθώς και το θέμα το οποίο επιλέξαμε να παρουσιάσουμε. Σίγουρα θα ξανασυμμετείχα σε κάτι παρόμοιο, όλο αυτό ήταν υπέροχο. Θέλω ακόμη να ευχαριστήσω τις καθηγήτριες με τις οποίες συνεργάστηκα, για τις αξέχαστες στιγμές τις οποίες περάσαμε και για την θέση την οποία μας βοήθησαν να κατακτήσουμε.»

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΜΑΒΙΔΗΣ, Α2

«Η εμπειρία ήταν ωραία. Ήταν τα καλύτερα πειράματα που έχω κάνει στην ζωή μου.  Κάναμε πάρα πολλά πράγματα στα πειράματα»

ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΙΧΟΠΟΥΛΟΣ, Α2

«Στον διαγωνισμό που συμμετείχα έμαθα πολλά καινούργια πράγματα για τις φυσικές επιστήμες και ειδικότερα για τη Βιολογία. Πέρασα καλά με τους φίλους μου και με βοηθάνε στα πειράματα και το ίδιο και εγώ.»

Επειδή αυτή η δημιουργική ενέργεια είναι πολύ όμορφη για να μείνει κλεισμένη στις σχολικές αίθουσες, συγκεντρώσαμε τα καλύτερα έργα των παιδιών σε μια εντυπωσιακή ψηφιακή έκθεση!

Σας προσκαλούμε να καθίσετε αναπαυτικά, να πατήσετε το Play στο παρακάτω βίντεο, να απολαύσετε τη μουσική και να περιηγηθείτε στον υπέροχο, γεμάτο ελπίδα και χρώματα, κόσμο των μαθητών μας.

">

 Η Τέχνη δεν αναπαριστά τον κόσμο. Τον ξαναζωγραφίζει με τα μάτια της αθωότητας…