Στο ζητούμενο «Φανταστείτε ότι η λέξη «γλώσσα» είναι ένα ζωντανό πλάσμα που ταξιδεύει από μέρος σε μέρος και αλλάζει σημασία ανάλογα με το περιβάλλον», οι μαθητές μας αφηγούνται τις περιπέτειές της….
«Οι περιπέτειες της Γλώσσας»
Η Γλώσσα περηφανευόταν πως ήταν μία και μοναδική. Έτσι ξεκίνησε ένα ταξίδι, ώστε να απολαύσει τη μοναδικότητά της.
Το ταξίδι της ξεκίνησε από το σχολείο, όπου η σημασία της ήταν λέξεις που πετούσαν από το στόμα της καθηγήτριας και τρύπωναν στο μυαλό των μαθητών, οι οποίοι με φτυάρια και αξίνες τις καλλιεργούσαν.
Ύστερα ταξίδεψε στην κουζίνα και υποδέχτηκε τη νοστιμότατη σοκολάτα της οποίας απόλαυσε τη γλυκιά γεύση. Έπειτα πέρασε από το στούντιο, γιατί ήταν καθήκον της να βοηθήσει τον τραγουδιστή να τραγουδήσει ένα νέο τραγούδι και να μεγαλώσει τη φήμη του σε όλη την Ελλάδα.
Κατόπιν ταξίδεψε πίσω στον χρόνο, και συγκεκριμένα στις 10 Δεκεμβρίου 2003, για να δει το ματς του Ολυμπιακού με τη Γιουβέντους (0-7) και να χρησιμοποιηθεί με την κακή χρήση της εναντίον των διαιτητών.
Τέλος, αποφάσισε να πάει στην πλατεία για να ηρεμήσει από τις φωνές. Μόλις έφτασε, είδε με έκπληξη πως από τα στόματα των άλλων ανθρώπων έβγαιναν ξένες λέξεις. Στην αρχή τρόμαξε και κρύφτηκε πίσω από ένα δέντρο, αλλά κατάλαβε τελικά πως δεν αποτελούσαν απειλή. Είδε πόσο όμορφα περνούσαν όλες οι λέξεις μαζί και αποφάσισε να πάει μαζί τους. Πήρε το μάθημά της και κατάλαβε πως δεν είναι μοναδική στον κόσμο, αλλά υπάρχουν πολλές σαν αυτήν· μόνο που ο τρόπος γραφής και επικοινωνίας αλλάζει.
Καρακάσης Ηρακλής, Κβεκβεσκίρι Νικόλαος,
Βίντος Μάριος, Μπάρμπας Κωνσταντίνος,
Γ΄τάξη
Αν η γλώσσα μας, η ελληνική, είχε σάρκα και οστά κι ερχότανε μια βόλτα ως το σχολειό μας και στεκόταν εκεί στην άκρη, μας άκουγε, μας έβλεπε…. πολύ θα χαιρόταν που ανήμερα της παγκόσμιας γιορτής της, μια όμορφη και δροσερή φιλομαθής παρέα από παιδιά και δάσκαλους, συναχθήκαμε για να της κάνουμε τέτοια τιμή!
Να θυμηθούμε τη γέννησή της, το μεγάλωμά της, την ενηλικίωσή της, τη διάδοσή της στα πέρατα του κόσμου και τη διατήρησή της ως τα τώρα, δίχως διακοπή.
Μια από τις μακροβιότερες ζωντανές γλώσσες, που όμως δε γερνά ποτέ και διατηρεί πάντα τη φρεσκάδα της νιότης, παρά τις αλλοιώσεις που δέχτηκε, όπως όλα τα ζωντανά πλάσματα επί γης. Με τους νεολογισμούς της, με τις αφομοιώσεις της, με τα απλόχερα δάνεια σε άλλες ευρωπαϊκές φιλενάδες γλώσσες. Με την κομψότητα, την ποιότητα και τη δημοκρατική της συμβολή στη διαμόρφωση της πολιτικής σκέψης και ιδεολογίας, της φιλοσοφίας, της επιστήμης, της λογοτεχνίας…
Θα ευχαριστιόταν πολύ, με όλα αυτά που της αναγνωρίζουμε μα ίσως να μας παραπονιόταν κιόλας και να μας παρακαλούσε να μην την πληγώνουμε άκριτα, με ό,τι ξενόφερτο βρεθεί μπροστά μας, να μην την φτωχαίνουμε απορρίπτοντας εκφραστικές ομορφιές. Μέσα στη μητρική φιλόξενη ποικιλία της θα μπορούμε πάντα να βρίσκουμε την κατάλληλη λέξη για να εκφράσουμε ό,τι θέλουμε, ό,τι σκεφτόμαστε, ό,τι αγαπούμε…
Σαλαμβά Αικατερίνη
