Όταν τα Μαθηματικά μπορούν να διδαχτούν αλλιώς, γίνονται πιο ευχάριστα, πιο κατανοητά, πιο δημιουργικά. Γι αυτό φέτος τα προσεγγίσαμε «με μια 3η ματιά», με εικόνες, βίντεο, μουσική, χορόκαι ιστορίες. Και ξαφνικά, τα Μαθηματικά απέκτησαν άλλη διάσταση!! Τα παιδιά ευχαριστήθηκαν πολύ κι ανταποκρίθηκαν καλύτερα στις νέες γνώσεις.

Παρακάτω, μια γεύση…

Είδη γωνιών με μουσική 

Μια ιστορία με γωνίες 

Η ιστορία των γωνιών σε pdf 

Ανθρωπάκι δημιουργεί γωνίες ( πατήστε επάνω στην εικόνα) 

Κατεβάστε τα αρχεία και ανοίξτε τα σε φυλλομετρητή ( google, firefox…) και παίξτε ……..

παιχνίδι 1

παιχνίδι 2 

Στο πλαίσιο της δράσης του ενεργού πολίτη, η οποία υλοποιήθηκε μέσω των μαθημάτων της Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής και των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων,«η τοπική ιστορία» έγινε η αφορμή για τους μαθητές της Γ΄ Γυμνασίου να ανακαλύψουν αλλά και να δημιουργήσουν.

Οι μαθητές εστιάζοντας σε κτίσματα της περιοχής μας, ερεύνησαν το παρελθόν τους και ανέδειξαν τη σημασία τους για την ταυτότητα του τόπου. Κατόρθωσαν να  συνδυάσουν τη γνώση με την καλλιτεχνική έκφραση, καθώς κάποιοι αποτύπωσαν τα κτίσματα μέσα από ζωγραφιές, προσδίδοντάς τους μια προσωπική ματιά. Η δράση αυτή αποτέλεσε μια ουσιαστική εμπειρία, που έφερε τους μαθητές πιο κοντά στην ιστορία του τόπου τους και ενίσχυσε την ενεργή συμμετοχή τους στη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Οι μικροί αυτοί καλλιτέχνες μας παρουσιάζουν μέσα από τα έργα τους τον Πύργο του ρολογιού, τον ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, το Λαογραφικό μουσείο, την Τσανάκλειο και to Ιμαρέτ.

Φιλιππίδου Χρύσα

Ο πύργος του ρολογιού

Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης- στην καρδιά της ιστορικής αγοράς της Κομοτηνής- δίπλα στο Γενί Τζαμί, άλλωστε αποτελούσε μέρος του συγκροτήματός του.

Έχει ύψος 25μ και διαθέτει τέσσερις ωρολογόπλακες ώστε να είναι εμφανής η ώρα από όλες τις πλευρές. Είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά ιστορικά μνημεία της πόλης αλλά έχει χαρακτηριστεί ως «ιστορικός τόπος» από το Υπουργείο Πολιτισμού.

Χρονολογείται από τον 19^ο αι. και αποτελεί δείγμα του οθωμανικού εκσυγχρονισμού του 1884 (Τανζιμάτ). Συγκεκριμένα κατασκευάστηκε την περίοδο 1884-1885 μάλλον από τον Αμπντούλ Καδίρ Κεμάλ Πασά και το έργο αφιερώθηκε στον σουλτάνο Αβδούλ Χαμίτ Β’. Στον πύργο υπήρχε και οθωμανική επιγραφή στα αραβικά, αφιερωμένη στον σουλτάνο.

Χτίστηκε για να βοηθά στον συντονισμό των θρησκευτικών προσευχών αλλά και των εμπορικών δραστηριοτήτων.

Σημαντικές αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις έγιναν τη δεκαετία του 1950 και ο πύργος του ρολογιού πήρε τη σημερινή του μορφή.

Τερζίδου Δήμητρα

Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου

Βρίσκεται μέσα στα ερείπια του Φρουρίου της Κομοτηνής.

Η ανοικοδόμησή του έγινε το 1800-1830 αφού δόθηκε ειδική άδεια από τις οθωμανικές αρχές.

Πιθανόν να χτίστηκε πάνω στα ερείπια μιας μεταβυζαντινής εκκλησίας του 1548 ενώ η χρηματοδότηση έγινε από Έλληνες εμπόρους και τοπικές συντεχνίες.

Έπρεπε να κατασκευαστεί «διακριτικά» δηλ δεν έπρεπε να είναι επιβλητική εξωτερικά και να μην υπερβαίνει οπτικά τα μουσουλμανικά τεμένη γι΄αυτό και είχε χαμηλό εσωτερικό ύψος, δεν είχε επιβλητικό τρούλο και καθόλου καμπαναριό, το οποίο προστέθηκε στη συνέχεια και σε απόσταση από τον ναό.

Παρά τους περιορισμούς η εκκλησία αποτέλεσε βασικό κέντρο του ελληνισμού της περιοχής.

Ο ναός γιορτάζει τον Δεκαπενταύγουστο με την περιφορά της εικόνας της Παναγίας την παραμονή σε κεντρικούς δρόμους της πόλης.

Από την παραμονή της 14^ης Μαΐου και για λίγες μέρες, κάθε χρόνο, ο ναός φιλοξενεί τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Βαθυρρύακος, σημαντικό θρησκευτικό γεγονός στην πόλη.

Μεγάλη συντήρηση στον ναό έγινε το 2020 που ολοκληρώθηκε τον Μάρτιο του 2024.

Μιχαηλίδη Ιωάννα

 Τσανάκλειος (Μέγαρο Τσανακλή)

Επιβλητικό οικοδόμημα της τελευταίας περιόδου του εκλεκτικισμού στην οδό Δημοκρίτου 17, που ανεγέρθηκε για να χρησιμεύει ως εκπαιδευτήριο με δαπάνες του απόδημου Κομοτηναίου ευεργέτη Νέστωρα Τσανακλή. Το κτίριο εγκαινιάστηκε το 1907 και στη συνέχεια, στεγάστηκαν εκεί διαδοχικά το Ορφανοτροφείο (1919), η Γενική Διοίκηση Θράκης (1922-1945), η Νομαρχία Ροδόπης (1945-1972) και η Πρυτανεία του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης ως το 2000. ​Σήμερα στεγάζεται βιβλιοθήκη που έχει πολλά βιβλία και περιοδικά για όλες τις ηλικίες, καθώς και έναν ήσυχο χώρο για διάβασμα. Στον δεύτερο όροφο, στεγάζεται το μουσείο Καραθεοδωρή όπου εκτίθεται μια σπάνια συλλογή που αναδεικνύει την παγκόσμια εμβέλεια του Έλληνα μαθηματικού. Τα κύρια εκθέματα περιλαμβάνουν: χειρόγραφη αλληλογραφία​ σπάνιες εκδόσεις, προσωπικά αντικείμενα, οικογενειακό αρχείο, ερευνητικό υλικό. ​

Ραψωμανίκης Απόστολος

Λαογραφικό Μουσείο Κομοτηνής

Το Λαογραφικό Μουσείο Κομοτηνής ανήκει στο Μορφωτικό Όμιλο Κομοτηνής και λειτουργεί από το 1962. Από το 1989 στεγάζεται στο αρχοντικό Πεΐδη, που είναι χαρακτηριστικό δείγμα τοπικής λαϊκής αρχιτεκτονικής και αναστηλώθηκε υποδειγματικά. Οι εγκαταστάσεις του Μουσείου επεκτάθηκαν στο όμοιας αρχιτεκτονικής μορφής αρχοντικό της οικογένειας Ψαρά, που βρίσκεται ακριβώς απέναντι.

Μέσα από τα εκθέματά του αναβλύζει η ζωντάνια και η ομορφιά της θρακιώτικης τέχνης των πόλεων και της υπαίθρου. Τα αντικείμενα της πλούσιας συλλογής του απλώνονται στους δύο ορόφους, το υπόγειο και το υπόστεγο της αυλής. Οι παραδοσιακές φορεσιές, τα κεντήματα, τα κομψοτεχνήματα από χαλκό, ξύλο, πυλό και ασήμι, τα γεωργικά εργαλεία, τα σύνεργα της τέχνης παραδοσιακών επαγγελμάτων, τα είδη οικιακής χρήσης που συγκεντρώθηκαν με πολύ προσοχή, δίνουν ανάγλυφα την εικόνα της παραδοσιακής ελληνικής Θράκης. Πολλά από αυτά όμως προέρχονται και από την Ανατολική και Βόρεια Θράκη καθώς και από τις αλησμόνητες περιοχές της Μ. Ασίας.

Ξεχωριστή θέση κατέχουν τα προσωπικά κειμήλια του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρυσάνθου του από Τραπεζούντος (γεννήθηκε στην Κομοτηνή), εικόνα μεγάλων διαστάσεων του 18ου αι. με απεικόνιση του Χριστού, της Παναγίας, της Αγίας Άννας και Προφητών, καθώς και ασημένια λειψανοθήκη άριστης τέχνης.

Καφαλής Χρήστος

Ιμαρέτ

Αξιόλογο κτίσμα με ιστορική και αρχιτεκτονική αξία, που βρίσκεται στα δυτικά της οδού Φιλικής Εταιρείας στην Κομοτηνή. Μάλλον πρόκειται για έργο των Ελλήνων χτιστών. Σύμφωνα με παλιά τοπική παράδοση στο σημείο αυτό υπήρχε ναός της Αγίας Σοφίας, και φαίνεται ότι τμήματα του ναού ενσωματώθηκαν στο κτίσμα αυτό που ίδρυσε στην Κομοτηνή ο πορθητής της, εξισλαμισμένος χριστιανός, Γαζί Εβρενός Μπέη (1363) κοντά στα ανατολικά τείχη του βυζαντινού κάστρου των Κουμουτζηνών.

Το Ιμαρέτ (Πτωχοκομείο) παρείχε δωρεάν τροφή ακόμα και σε ταξιδιώτες. Φιλοξένησε αρκετούς Οθωμανούς περιηγητές, ανάμεσα τους και τον Εβλιγία Τσελεμπί. Το 19ο αιώνα και κατά την διάρκεια της κατοχής της πόλης από τους Βούλγαρους το ανατολικό διαμέρισμα του Ιμαρέτ μετατράπηκε σε εκκλησία.

Από το 1999 στο μνημείο αυτό στεγάζεται το Εκκλησιαστικό Μουσείο Ιεράς Μητρόπολης Μαρωνείας και Κομοτηνής.

Μαρία Λυδία Δεμερτζίδη

Το Εσκί Τζαμί

• Οθωμανικό μνημείο που βρίσκεται κοντά στο κέντρο της πόλης και αποτελεί σύμβολο της πολυπολιτισμικότητας της Θράκης στην οποία και συνυπάρχουν διαφορετικές θρησκείες και πολιτισμοί

• Ονομάζεται «παλαιό» αν και είναι νεότερο από το Γενί Τζαμί. Χρονολογείται από το 1608/9 ή το 1677/78 (σύμφωνα με τον Εβλιγιά Τσελεμπή). Πιθανόν να είναι το πρώτο Τζαμί της πόλης που αρχικά ιδρύθηκε ως χώρος προσευχής των μουσουλμάνων (μεστζίτ) από τον Γαζή Αχμέτ Εβρενός

• Σύμφωνα με απογραφή της Αδριανούπολης του 1892, στο τζαμί υπήρχε μια επιγραφή- σε γραφή που δεν ήταν οθωμανική- πράγμα που πιθανολογεί την ύπαρξη βυζαντινού ναού στη θέση του αρχικού χώρου προσευχής από τον Εβρενός

• Ανακαινίστηκε το 1854

• Επί Βουλγαρικής κατοχής το τέμενος μετατράπηκε σε εκκλησία ενώ καταστράφηκε μέρος του μιναρέ

• Κατά τη γαλλική διοίκηση στην πόλη, επιστράφηκε στη μειονότητα (1919-1920) και ξανακτίστηκε ο κατεστραμμένος μιναρές και οι δυο εξώστες του. Αυτό που του προσδίδει μια ιδιαίτερη μοναδικότητα είναι ότι είναι το μόνο τζαμί που ο μιναρές του έχει δύο εξώστες.

Λέσχη Κομοτηνής

Η λέσχη Κομοτηναίων ξεκίνησε να λειτουργεί από το 1921 δηλαδή εδώ και 105 χρόνια. Το κτίριο ξεκίνησε ως σημείο συνάντησης του συλλόγου «Η ένωσις» και αποτελούσε σημείο αναφοράς της πολιτικής και πολιτιστικής ζωής της Κομοτηνής. Ήταν ένα ιδιωτικό καφέ, ένας χώρος συνάθροισης. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό δείγμα νεοκλασικής αρχιτεκτονικής, χτισμένο τα τελευταία χρόνια της τουρκοκρατίας. Σήμερα θεωρείται μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας. Εντός του κτηρίου υπάρχουν εντυπωσιακές κολόνες, εντυπωσιακές σκάλες και μεγάλα παράθυρα. Στον χώρο αυτό γίνονται συχνά εκδηλώσεις, πολλές παρουσιάσεις βιβλίων και θεατρικές βραδιές.

Σιδηροδρομικός σταθμός Κομοτηνής

Η πρώτη κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής για την ένωση της Βόρειας Ελλάδας άρχισε το 1874 με γραμμή Θεσσαλονίκης – Δεδέαγατς (Αλεξανδρούπολη) έως Κωνσταντινούπολη. Η χρηματοδότηση των έργων κατασκευής εξασφαλίστηκε από την εταιρία που ίδρυσε ο Βαρόνος Maurice de Hirsch, τραπεζίτης με διεθνείς διασυνδέσεις.

Το 1896 ολοκληρώθηκε το σιδηροδρομικό δίκτυο κι έτσι η Θεσσαλονίκη εξασφάλισε κατευθείαν σύνδεση με την Κωνσταντινούπολη μέσω των μεγάλων οικονομικών κέντρων Σερρών, Δράμας, Ξάνθης, Κομοτηνής, Σουφλίου, Διδυμοτείχου, Αδριανούπολης αλλά και με τα μεγάλα αστικά κέντρα της κεντρικής και δυτικής Ευρώπης

Η δημιουργία της σιδηροδρομικής γραμμής στη Θράκη έγινε με σκοπό τη γρήγορη μεταφορά των στρατιωτών στα βαλκανικά μέτωπα και την αποφυγή θαλάσσιων επιθέσεων γι΄αυτό και όλοι οι ενδιάμεσοι σταθμοί βρίσκονται μακριά από τη θάλασσα.

Ο σταθμός της πόλης μας άρχισε επίσημα τη λειτουργία του το 1900 ως μέρος αυτής της σιδηροδρομικής γραμμής ενισχύοντας το εμπόριο, την επικοινωνία και την κινητικότητα των κατοίκων ενώ βοήθησε και στην αστική ανάπτυξη και τον εκσυγχρονισμό της Κομοτηνής. Διέθετε δυο αποβάθρες και πέντε γραμμές.

Στα πρώτα χρόνια εξυπηρετούσε κυρίως εμπορικές και στρατιωτικές ανάγκες, καθώς το τρένο αποτελούσε βασικό μέσο μεταφοράς ανθρώπων και προϊόντων.

Μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και την ενσωμάτωση της Θράκης στον εθνικό κορμό ο σταθμός εντάχθηκε στο εθνικό σιδηροδρομικό δίκτυο και συνέχισε να αναπτύσσεται.

Το 1971 ο σταθμός πέρασε στον ΟΣΕ ενώ σήμερα υπάρχει μόνο το κτίριο που θυμίζει την παλιά σημαντική λειτουργία του καθώς δεν κυκλοφορεί πλέον κανένα τρένο από Ξάνθη μέχρι Αλεξανδρούπολη.

Εκτός από τον σημαντικό τους ρόλο στην ανάπτυξη της Βόρειας Ελλάδας, οι σιδηροδρομικοί σταθμοί υπήρξαν σημεία άφιξης και η πρώτη εικόνα που αντίκριζε κάθε ιστορική μορφή που επισκεπτόταν ένα τόπο.

https://komotini.gr/istoria-politismos/istoriki-anadromi

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%84%CE%B7%CE%BD%CE%AE

Στο τέλος της χρονιάς θα δοθούν βραβεία.

«Πες το με στίχο, γράψτο στον τοίχο»

Εισαγωγικά δόθηκαν οι ορισμοί του ορυκτού, του πετρώματος και του κοιτάσματος καθώς και παραδείγματα αυτών. Επισημάνθηκε η ιδιαίτερη σημασία των ηφαιστείων για τον σχηματισμό των περισσοτέρων ορυκτών και πετρωμάτων στην φύση. Η Ελλάδα λόγω της ιδιαίτερης γεωτεκτονικής θέσης της αποτελεί ένα φυσικό εργαστήριο ηφαιστειακών αλλά και γεωδυναμικών φαινομένων παγκοσμίως και κατά συνέπεια εμφανίζει πολύ μεγάλη ποικιλομορφία ορυκτών και πετρωμάτων.

Τα ορυκτά και τα πετρώματα από την προϊστορική εποχή αλλά και παλιότερα, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην εξελικτική πορεία του ανθρώπου. Από την λίθινη εποχή, την εποχή χαλκού και του σιδήρου, την βιομηχανική εποχή, μέχρι και την σημερινή ψηφιακή εποχή, ο άνθρωπος χρησιμοποίησε και χρησιμοποιεί τα ορυκτά και την πετρώματα για την ευημερία και τον πολιτισμό του. Παραδείγματα που μπορούμε να αναφέρουμε είναι ο οψιδιανός, ο πυριτιόλιθος, ο χαλκός, ο κασσίτερος, ο χρυσός, το μάρμαρο, ο άνθρακας, το αλουμίνιο, το νικέλιο, μέχρι την σημερινή εποχή με τις σπάνιες γαίες και τα κρίσιμα ορυκτά να αποτελούν τον απαραίτητο φυσικό πόρο για το μέλλον της ανθρωπότητας.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στα δύο μεταλλευτικά κέντρα της αρχαιότητας στην Ελλάδα, αυτό του Λαυρίου στην Αθήνα και του Παγγαίου στην Μακεδονία που συνδέθηκαν άμεσα με τον χρυσό αιώνα του Περικλή και την αυτοκρατορία – εκστρατεία  του Μέγα Αλέξανδρου αντίστοιχα.

Αναφέρθηκε επίσης ότι πρώτοι οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι όπως ο Αριστοτέλης, ο Θεόφραστος κ.α., είχαν μελετήσει συστηματικά τα μέταλλα, τους λίθους και τα ορυκτά και είχαν τονίσει την σημασία τους.

Τέλος τονίστηκε ότι ο άνθρωπος σήμερα, μέσα στην άκρα καταναλωτική κοινωνία που ζει, χρησιμοποιεί στην διάρκεια της ζωής του μερικές εκατοντάδες τόνους (περίπου 1000) ορυκτών και πετρωμάτων. Οι κατασκευές γενικά, τα αυτοκίνητα, τα ηλεκτρονικά μέσα, τα αεροπλάνα, τα πλοία, η πολεμική και διαστημική βιομηχανία, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, η ιατρική και σε πολλούς άλλους τομείς χρησιμοποιούνται σήμερα ορυκτά και πετρώματα.

Η χρήση τους από τον σύγχρονο άνθρωπο πρέπει να γίνεται με βάση τις αρχές της κυκλικής οικονομίας – αειφορίας, ώστε να μην στερηθεί ο φυσικός αυτός πόρος από τις μελλοντικές γενεές»

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΟΡΥΚΤΩΝ 

Το σχολείο μας συμμετείχε με 16 μαθητές/τριες από την Β’ τάξη, οι οποίοι έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην μελέτη της ύλης του διαγωνισμού, που μεταξύ άλλων περιλάμβανε θέματα από την σεισμολογία, ηφαιστειότητα, περιβάλλον, υδατικοί πόροι, κλιματική αλλαγή.

Οι τρεις πρώτοι από τους μαθητές στην τελική κατάταξη έλαβαν την θέση μεταξύ 50-100 και ήρθαν πρώτοι ανάμεσα στα άλλα σχολεία από την Θράκη (Κομοτηνή, Αλεξανδρούπολη και Ξάνθη) που έλαβαν μέρος στον διαγωνισμό. Στους μαθητές/τριες δόθηκαν  οι σχετικές βεβαιώσεις.

1ος_Πανελλήνιος_Μαθητικός_Διαγωνισμός_Γεωλογίας_αποτελέσματα

4. Ποια είναι η διαφορά από τη θέση της καθηγήτριας τάξης στη θέση της Διευθύντριας; ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Οι διαφορές είναι πολλές και ως προς το είδος της εργασίας και ως προς τις επαφές. Υπάρχουν μεγάλες ευθύνες, εμπλέκεσαι με όλα τα παιδιά, κηδεμόνες, ουδέτερο κόσμο, υπηρεσίες, συνεργεία, φορείς, γιατί όλες οι εργασίες πρέπει να περάσουν από τον διευθυντή. Ο εκπαιδευτικός άλλωστε έχει κι ένα συγκεκριμένο ωράριο ενώ η δουλειά του διευθυντή, όπως και των υποδιευθυντών, δεν έχει ωράριο. Να ξέρετε ότι όσο ανεβαίνουμε θέση ευθύνης τόσο οι δουλειές και οι ευθύνες γίνονται περισσότερες… Αυτός είναι ο γενικός κανόνας

5.  Αν δεν ήσασταν εκπαιδευτικός, τι θα θέλατε να γίνετε;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Μηχανολόγος, που είναι και η ειδικότητά μου και το θεωρώ εξ ίσου  δημιουργικό επάγγελμα. Αν και τη δουλειά του εκπαιδευτικού την αγαπώ περισσότερο, γι αυτό και επέλεξα αυτό το κομμάτι από τις σπουδές που έκανα.
6.  Αν δεν διδάσκατε αυτό που διδάσκετε, τι μάθημα θα θέλατε να διδάξετε;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Μαθηματικά, διότι είναι η βάση όλων των θετικών επιστημών! Αν τα αγαπήσετε θα δείτε ότι είναι το πιο όμορφο και ίσως και το πιο διασκεδαστικό  μάθημα. Οι θετικές επιστήμες θέλουν σκέψη καλή και όχι αποστήθιση, άλλωστε, στην αποστήθιση εγώ δεν ήμουν ποτέ καλή.
7.  Πώς νιώθετε όταν πρέπει να επιβάλετε μια τιμωρία ;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Πάρα πολύ άσχημα, γιατί αναγκάζομαι από άλλους παράγοντες να επιβάλω την τιμωρία. Αλλού διαπληκτίζονται οι μαθητές, με άλλους ανθρώπους κι εγώ πρέπει να επιβάλω την τιμωρία, να έχω τον ρόλο του δικαστή αλλά έτσι πρέπει, γιατί είναι απαραίτητο η νομοθεσία και το καταστατικό του σχολείου να τηρούνται. Άλλωστε, αυτή την απαίτηση έχουμε και στην κοινωνία. Αλίμονο αν δεν τηρούνται οι νόμοι. Όπως μια καλή κοινωνία είναι η κοινωνία με τήρηση των νόμων, έτσι κι ένα καλό σχολείο είναι το αυστηρό σχολείο’  διαφορετικά, θα ήμασταν μια ζούγκλα.
8.  Ποια ήταν η πιο δύσκολη απόφαση που έπρεπε να πάρετε ως διευθύντρια/καθηγήτρια;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όταν χρειάστηκε να αποφασίσω να κλείσει πια ένα σχολείο, για την ασφάλεια όμως των μαθητών. (Χρειαζόταν επισκευές κ.λ.π.) Και να ξέρετε είναι ό,τι χειρότερο να κλείνει ένα σχολείο και να το στερούνται οι μαθητές. Όταν θα μεγαλώσετε, θα το καταλάβετε καλά.
9.  Ποιες είναι οι σχέσεις σας με το υπόλοιπο προσωπικό του σχολείου;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Πάρα πολύ καλές! Οι εκπαιδευτικοί είναι εξαιρετικοί συνάδελφοι και φροντίζουν τους μαθητές πολύ παραπάνω από όσο τους αναλογεί. Είναι εκπληκτικό! Βλέπω πόσο προσπαθούν να επιμορφώνονται, να μαθαίνουν νέα πράγματα, να κάνουν προγράμματα, ώστε να σας δώσουν κάτι παραπάνω από τη βασική εκπαίδευση, να σας ταξιδέψουν για να ανοίγει το μυαλό σας, να σας συμβουλεύουν. Οι καθηγητές, να ξέρετε, είναι πάντα κοντά σας, όχι απέναντί σας και σας αγαπούν.
10.  Ποια διαφορά εντοπίζετε ανάμεσα στα παιδικά σας χρόνια ως μαθήτρια και στα σύγχρονα παιδιά;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Τεράστια είναι η διαφορά. Δεν τολμούσαμε να φέρουμε αντίρρηση σε οποιοδήποτε θέμα. Αποκλειστική δουλειά μας ήταν το σχολείο, ούτε φροντιστήρια ούτε άλλες δραστηριότητες και κυρίως, χωρίς κινητά και ίντερνετ, που βλέπω ότι σας κλέβουν πολύ από τον χρόνο σας. Φροντίζαμε πάντα να προχωράμε στα μαθήματα, είχαμε στόχο, έπρεπε να βελτιώσουμε τη ζωή μας κι ήταν το σχολείο ο μόνος τρόπος. Σίγουρα εσείς γεννηθήκατε σε άλλη κοινωνία, διαφορετική από την δική μας αλλά προσπαθήστε να μην επηρεάζεστε από τα πρότυπα που άλλοι θέλουν να σας επιβάλλουν και μείνετε αφοσιωμένοι στους δικούς σας στόχους και στα δικά σας όνειρα

11.  Ποιο ήταν το αγαπημένο σας μάθημα ως μαθήτρια;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Μαθηματικά, Φυσική, Χημεία, οι θετικές επιστήμες και είπα το γιατί: δεν μπορούσα την αποστήθιση, ήθελα αυτό που λέμε… «το ένα κι ένα κάνουν δυο!!!». Όχι πολλές αναλύσεις, είχα κι έχω πιο πρακτικό μυαλό. Άλλοι είναι θεωρητικά μυαλά, όλοι έχουμε τις κλίσεις μας.
12.  Ποια ήταν η χρονιά που σας στιγμάτισε/συγκίνησε και γιατί;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Υπήρξε μια χρονιά, που όλοι οι μαθητές μας πέρασαν στο Πανεπιστήμιο, σε διάφορες σχολές. Τέτοια χαρά δεν ξεχνιέται! Κι αυτό γιατί μας εμπιστεύθηκαν, ότι μπορούν να τα καταφέρουν! Αυτή είναι η χαρά ενός εκπαιδευτικού κι αυτό που μας γεμίζει ζωή: να κάνεις τους μαθητές σου να σε εμπιστευθούν, να μάθουν να προσπαθούν, να μην τα παρατούν.
13.  Ποια εκδρομή, στην οποία συμμετείχατε ως καθηγήτρια, θυμάστε περισσότερο και γιατί;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όλες οι εκδρομές είναι μοναδικές και σου αφήνουν κάτι θετικό, γνωρίζεις καλύτερα τα παιδιά. Αυτή που ξεχώρισα ήταν μια εκδρομή-εργασία στην Ιταλία, όπου οι μαθητές μας έκαναν την πρακτική τους, εργαζόμενοι σε εκεί επιχειρήσεις. Ήταν πρωτόγνωρη εμπειρία γι αυτούς κι ο ενθουσιασμός τους μεγάλος, γιατί γνώρισαν μεν μια χώρα διαφορετική αλλά και ένα εργασιακό περιβάλλον διαφορετικό από το δικό μας. Άλλο να πηγαίνεις σε μια χώρα μόνο για τουρισμό και άλλο να πηγαίνεις για τουρισμό και για εργασία’ έτσι  καταλαβαίνεις περισσότερο την κουλτούρα ενός λαού και μαθαίνεις πόσο εύκολο είναι να δουλέψεις κάπου εκτός Ελλάδας.
14.  Τι σκέπτεστε όταν μια Γ΄ τάξη αποφοιτά και μια Α΄ τάξη έρχεται στο σχολείο;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Νοιώθω την ίδια χαρά. Όσοι αποφοιτούν, ανοίγουν τα φτερά τους, προχωρούν τη ζωή τους. Μας αρέσει να τους στέλνουμε στην επόμενη βαθμίδα πιο καλούς μαθητές, πιο καλούς ανθρώπους.
Για όσους  μαθητές έρχονται στην Α΄ τάξη είναι η ανάληψη ευθύνης γι αυτούς, που μας ενθουσιάζει, το ότι για 3 χρόνια θα είμαστε υπεύθυνοι γι αυτά τα παιδιά που ακόμη δεν γνωρίζουμε, το ότι πρέπει κι άλλα νέα παιδιά να διαπαιδαγωγήσουμε, να εμπνεύσουμε και να τα  παραδώσουμε κι αυτά στην κοινωνία ως υπεύθυνους πολίτες  …
15.  Οι επαγγελματικές σας υποχρεώσεις σας στερούν  χρόνο από την προσωπική σας ζωή; Πώς το διαχειρίζεστε;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Πάρα πολύ χρόνο στερούν, ειδικά τις καθημερινές. Υπάρχουν υποχρεώσεις και επαφές πέραν του σχολικού ωραρίου. Συνεχίζονται οι επαφές με τις υποδ/ντριες, ρυθμίζονται αλλαγές προγράμματος κλπ. οργανώνονται οι σχολικές εκδρομές που έχουν για όλους μας τεράστια γραφειοκρατία, όσο κι αν εσείς δεν την καταλαβαίνετε’ γίνονται γενικά, όλα όσα δεν προλάβαμε να κάνουμε εντός του ωραρίου. Για να πετύχεις κάτι, πρέπει να αφιερώσεις προσωπικό χρόνο, όλα έχουν το τίμημά τους. Αυτό ισχύει και για σας: όταν αναλαμβάνετε να κάνετε μια δουλειά, να την κάνετε καλά, όποια κι αν είναι, αλλιώς μην την αναλαμβάνετε καθόλου. Χάνω για καιρό τους φίλους μου, δεν υπάρχει χρόνος ακόμη και για την αδερφή μου. Το ΣΚ υπάρχει περισσότερος ελεύθερος χρόνος αλλά ένα μεγάλο κομμάτι από αυτόν αφιερώνεται στην οικογένεια.
16.  Έχετε κάποιο χόμπι; Εάν ναι, ποιο είναι αυτό;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Κάποια χόμπυ τα άφησα στην άκρη λόγω κούρασης, περνάνε και τα χρόνια μας… Πήγαινα συχνά στο Γυμναστήριο αλλά πλέον δεν υπάρχει χρόνος ούτε για καφέ…
17.  Αν θα θέλατε να επιβραβεύσετε μαθητές/τριες σας τι θα κάνατε;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Νομίζω αρκούν τα καλά λόγια: Μπράβο, συνέχισε, τα κατάφερες, προσπάθησε παραπάνω!! Οι καλές κουβέντες είναι που ανεβάζουν τους ανθρώπους κι είναι και απαραίτητες. Θέλω μετά από χρόνια όταν μεγαλώσετε πια και φύγετε από τα σχολεία να μην μας ξεχνάτε και να μας θυμόσαστε με όμορφες αναμνήσεις.
18. Θα θέλατε να δώσετε μια συμβουλή στους/στις μαθητές/τριες;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Να έχετε ένα όνειρο και να το κυνηγάτε, πατώντας στη γη μα με τα μάτια στον ουρανό. Όλα γίνονται αρκεί να υπάρχει στόχος και όνειρο. Με πείσμα και όρεξη προσπαθήστε. Σε αυτήν τη ζωή δεν χαρίζεται τίποτε.

Τη συνέντευξη πήραν οι «Δημοσιογράφοι» της Γ΄ Τάξης

Η Κομοτηνή έχει έντονη και ενδιαφέρουσα ζωή χάρη στους φοιτητές της, ενώ μπορεί να αποτελέσει μια καλή βάση για όσους θέλουν να εξερευνήσουν το ταξιδιωτικό πάζλ της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

• Μια βόλτα στην πόλη της Κομοτηνής πρέπει ιδανικά να ξεκινήσει από την κεντρική πλατεία Αγίας Ειρήνης. Σημείο συνάντησης των κατοίκων – κι όχι μόνο, αφού εκεί βρίσκονται τα περισσότερα καφέ, μεζεδοπωλεία και μπαράκια. Περιμετρικά της πλατείας, υπάρχει η αγορά της πόλης με πλακόστρωτα στενάκια και μαγαζιά, αλλά και κτίσματα που δηλώνουν το πάντρεμα δυο διαφορετικών πολιτισμών, της Ελλάδας και της Τουρκίας. «Τενεκετζίδικα», καφεκοπτεία, η σκεπαστή Δημοτική Αγορά, αλλά και ο Πύργος του Ρολογιού, τα βυζαντινά τείχη, είναι λίγα από τα μέρη που πρέπει κανείς να δει.
• Αγόρασε αναμνηστικά και δώρα από παλαιοπωλεία και καταστήματα με τοπικά προϊόντα. Άσε την μυρωδιά του φρεσκοκομμένου καφέ και των μπαχαρικών να σε ταξιδέψει σε άλλες εποχές, γεύσου ντόπιους μεζέδες, σουτζούκ λουκούμ και σιροπιαστά γλυκά που μοσχομυρίζουν φρέσκο βούτυρο.
•  Μην ξεχάσεις να επισκεφτείς : το Λαογραφικό Μουσείο που στεγάζεται σε ένα υπέροχο παραδοσιακό αρχοντικό, όπου μπορείς να γνωρίσεις και να θαυμάσεις την θρακιώτικη τέχνη και παράδοση. Το Αρχαιολογικό Μουσείο, με εκθέματα που ξετυλίγουν την ιστορία και την προϊστορία της Θράκης και του Αιγαίου.

Αν αγαπάς τη φύση και το βουνό, σε 10 μόλις λεπτά με το αυτοκίνητο, μπορείς να βρεθείς στο δάσος της Νυμφαίας, να γεμίσουν τα πνευμόνια σου με καθαρό οξυγόνο αλλά και να πιεις ένα καφεδάκι στο τουριστικό  περίπτερο, αγναντεύοντας τον κάμπο της Ροδόπης, την πόλη και το θρακικό πέλαγος που απλώνονται στα πόδια σου αμφιθεατρικά.

Αν πάλι  σ’ αρέσουν οι μικρές εξορμήσεις, του μισάωρου, μην ξεχάσεις να επισκεφτείς την Μαρώνεια, μια γραφική και ιστορική περιοχή, που παντρεύει το βουνό με την θάλασσα, με την περίφημη σπηλιά του Κύκλωπα, πολλούς αμπελώνες και καλό κρασί αλλά και ολόφρεσκα ψάρια που μπορείς να γευτείς δίπλα στην θάλασσα.

Αν πάλι βρεθείς καλοκαίρι στην περιοχή, μην ξεχάσεις να πας για βουτιές στο Φανάρι, ένα παραθαλάσσιο θέρετρο με μια αμμουδερή ακτογραμμή, γεμάτο beach bars και παραθαλάσσια ταβερνάκια με φρέσκα ψάρια και θαλασσινά.

Η Κομοτηνή, λοιπόν, είναι ένα σταυροδρόμι εθίμων, πολιτισμών, θρησκειών, διαφορετικών ανθρώπων, που σε καλεί να το ανακαλύψεις!

 Κιόρογλου Άγγελος, Γ4

     Τα Πάρκα Τσέπης είναι χώροι πρασίνου μικρής έκτασης, που σπάνια ξεπερνούν τα 600 τ.μ. και απευθύνονται σε όλο τον κόσμο, είτε βρίσκονται σε δημόσιο, είτε σε ιδιωτικό χώρο. Συνήθως, δημιουργούνται ευκαιριακά πάνω σε μη τετραγωνισμένα κομμάτια κενής ή «ξεχασμένης» γης σε μεγάλες πόλεις ή και σε μικρότερες και η μορφή τους εξαρτάται από το πώς είναι δομημένα τα οικοδομικά τετράγωνα της πόλης και από το πώς είναι το οδικό δίκτυο της περιοχής.

Ήδη στην Αμερική αλλά και τη Μεγάλη Βρετανία, τα «πάρκα τσέπης» είναι πολύ σημαντικά για την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας, την καταπολέμηση της απομόνωσης που επικρατεί στις πυκνοκατοικημένες πόλεις και, κυρίως, για την προστασία του περιβάλλοντος. Αυτούς τους στόχους έχει και η Ελλάδα και κυρίως η Αθήνα, που αποφάσισε τη δημιουργία αυτών των πρότυπων πάρκων σε πολλές γωνιές της πόλης και φυσικά, χωρίς κόστος για τους κατοίκους.Το πρώτο τέτοιο πάρκο που δημιούργησε ο Δήμος Αθηναίων, έγινε μια «όαση» σε εγκαταλελειμμένο χώρο μιας γειτονιάς της πόλης εξαιρετικά πυκνοκατοικημένης.

Τα Πάρκα Τσέπης δεν εξυπηρετούν μια ολόκληρη πόλη, αλλά τη γειτονιά που τα φιλοξενεί καλύπτοντας τις ανάγκες της, ή είναι μέρος από ένα μεγαλύτερο  δίκτυο Πάρκων Τσέπης με πεζόδρομους, με «πράσινες» διαδρομές και ποδηλατόδρομους και παρέχουν εύκολη πρόσβαση και χρήση σε όλους τους ανθρώπους. Μπορεί να έχουν θεματικό χαρακτήρα, δηλαδή προσφέρονται άλλοτε ως μέρος ξεκούρασης, άλλοτε ως χώρος παιχνιδιού, αθλητισμού, χώρος για πολιτιστικές εκδηλώσεις κλπ…

Η ύπαρξή τους έχει θετικά αποτελέσματα στην πολεοδομία, στο περιβάλλον της περιοχής που βρίσκονται, στην οικονομία της περιοχής, στην κοινωνία πιο γενικά αλλά ομορφαίνουν κιόλας τις πόλεις, που τα τελευταία χρόνια έγιναν τσιμεντουπόλεις. Εκεί μπορεί να δει κανείς πολύ γρασίδι φροντισμένο από υπαλλήλους του δήμου, συνήθως δέντρα, θάμνους, κάποια παγκάκια, φροντισμένους φράχτες, κάποιο άγαλμα μερικές φορές, μια παιδική χαρά…

Από την περιήγησή μας στις γωνιές της Κομοτηνής, παρατηρήσαμε ότι υπάρχουν αρκετοί χώροι για να γίνουν πάρκα τσέπης. Κάποιοι είναι αρκετά φροντισμένοι, κάποιοι άλλοι όχι. Όμως, πρέπει κι εμείς οι πολίτες να τους διατηρούμε καθαρούς, να μην πετούμε σκουπίδια όπου να είναι, να αγαπούμε την πόλη μας.

Πιστεύουμε ότι τα πάρκα τσέπης κάνουν πιο όμορφη την πόλη μας και πιο ενδιαφέρουσα, ενισχύουν το οξυγόνο, μας βοηθούν να πάρουμε ανάσες και καθαρή αναπνοή, μας προσφέρουν ξεκούραση, βρίσκουμε σκιά κάτω από τα δέντρα, είναι σημεία συνάντησης με τους φίλους μας και όχι μόνο, σπάζει η μονοτονία της πόλης.

{Στην περιοχή του σταθμού σε αναξιοποίητο πράσινο χώρο τοποθετήθηκαν φυτά και δημιουργήθηκε μια νέα προσπάθεια

Η Κομοτηνή απέκτησε το πρώτο πάρκο τσέπης της στην περιοχή του σιδηροδρομικού σταθμού. Πρόκειται για έναν μέχρι πρότινος αναξιοποίητο πράσινο χώρο στην οδό Φαβιέρου δίπλα από μια παιδική χαρά. Το συγκεκριμένο πάρκο αποτελεί μια πρωτοβουλία του Δημοτικού Συμβουλίου Νέων Κομοτηνής, με την υποστήριξη του Κέντρου Νεολαίας και Εθελοντισμού exagono του Δήμου Κομοτηνής.

Το Δημοτικό Συμβούλιο Νέων είναι αυτό που υιοθέτησε το πάρκο τσέπης και η αρχή έγινε το πρωί του Σαββάτου 08/05/2022, με τη συμμετοχή του προεδρείου, εθελοντών, αλλά και μικρών παιδιών. Στο συγκεκριμένο πάρκο τοποθετήθηκαν διάφορα φυτά, ενώ δεν έλειπε η μουσική και οι εικαστικές δημιουργίες μικρών παιδιών. Κατά την τοποθέτηση των φυτών, παρών ήταν ο δήμαρχος Κομοτηνής, ο αντιδήμαρχος Καθημερινότητας και ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΚ.}

Άρθρο από την ηλεκτρονική εφημερίδα «ΧΡΟΝΟΣ», δημοσιευμένο στις 10/05/2022

Εμείς πήγαμε και φωτογραφίσαμε αυτό το πάρκο τσέπης, κοντά στον Σιδηροδρομικό Σταθμό

Αυτό το πάρκο τσέπης είναι απέναντι από το ψητοπωλείο  Κατσούρης .

Ακόμη ένα πάρκο τσέπης είναι  πίσω από το kosmopolis.

Αυτό το πάρκο τσέπης είναι δίπλα από το κρεοπωλείο Παλάκας

Ένα όμορφο πάρκο τσέπης θεωρούμε ότι είναι αυτό στην είσοδο της οδού Βενιζέλου, απέναντι από τη Λέσχη Κομοτηναίων. Το φωτογραφίσαμε πριν τις Γιορτές των Χριστουγέννων και μετά τις Γιορτές και είχε εντελώς διαφορετική εικόνα

Λουρμπάκης Μάριος Δαμιανός ,  Μπαζιώτης Στέργιος , Α2