Της Λυδίας Μανωλά
Η Άννα Πάβλοβα η οποία γεννήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1881 και απεβίωσε 23 Ιανουαρίου 1931, ήταν Ρωσίδα πρίμα μπαλαρίνα στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου. Ήταν μια από τις σημαντικότερες χορεύτριες του Αυτοκρατορικού Ρωσικού Μπαλέτου και των Ρωσικών Μπαλέτων του Σεργκέι Ντιαγκίλεφ. Η Πάβλοβα είναι πιο γνωστή για τη δημιουργία του ρόλου «του κύκνου που πεθαίνει» και με δική της εταιρεία έγινε η πρώτη μπαλαρίνα να περιόδευσε σε όλο τον κόσμο.
Το ταξίδι της προς την κορυφή δεν ήταν εύκολο. Όταν προσπάθησε να εισαχθεί στη διάσημη Αυτοκρατορική Σχολή Μπαλέτου, απορρίφθηκε αρχικά λόγω της μικρής της ηλικίας και της φυσικής της κατάστασης, που δεν ανταποκρινόταν στα πρότυπα της εποχής. Παρόλα αυτά, η επιμονή της την οδήγησε να προσπαθήσει ξανά. Έγινε δεκτή ένα χρόνο αργότερα, ξεκινώντας ένα μακρύ ταξίδι σκληρής δουλειάς και αφοσίωσης.
Αποφοιτώντας από την Αυτοκρατορική Σχολή Θεάτρου της Αγίας Πετρούπολης το 1899, η Πάβλοβα έγινε δεκτή στον θίασο του θεάτρου Μαριίνσκι αμέσως μετά τις τελικές εξετάσεις. Το ταλέντο της ήταν τόσο πολλά υποσχόμενο που, έχοντας μεταπηδήσει στη σκηνή του corps de ballet, άρχισε να παίρνει αξιόλογους ρόλους. Από το 1902, είχε ήδη «σολάρει» ως Ζιζέλ, Νικία στο «Η μπαγιαντέρα», Οντέτ και Οντίλ στη «Λίμνη των Κύκνων» και Κιτρί στο «Δον Κιχώτης».
“Με το φίνο πρόσωπό της, τα τεράστια μαύρα μάτια της και τα λεπτά χέρια της με τη μοναδική εκφραστικότητα, έμοιαζε περισσότερο με πουλί παρά με γυναίκα.” έγραψαν κάποτε για την Άννα Πάβλοβα. Ήταν όταν χόρεψε για πρώτη φορά στην Αγία Πετρούπολη το ‘Θάνατο του κύκνου’ που είχε χορογραφήσει ειδικά για εκείνη ο Μιχαήλ Φόκιν- όπως και για πολλές άλλες παραστάσεις της.
Η Πάβλοβα έζησε μια ζωή που καθρεφτίζει τον αγώνα για την τελειότητα και την επιθυμία να φέρει την ομορφιά του μπαλέτου σε κάθε γωνιά του κόσμου.
Όταν η μπαλαρίνα ήταν ακόμη εν ζωή, ένα χρυσό άγαλμά της είχε τοποθετηθεί στον θόλο του θεάτρου Victoria Palace του Λονδίνου. Χάθηκε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά επανατοποθετήθηκε το 2006.
«Ετοιμάστε τη στολή του κύκνου μου!» φέρεται να ήταν τα τελευταία λόγια της καλλιτέχνιδας λίγο πριν πεθάνει. H Άννα ήταν ήδη ένας πραγματικά ζωντανός θρύλος, έχοντας περιοδεύσει σε όλο τον κόσμο. Χάρη στην Πάβλοβα, το ρωσικό μπαλέτο έγινε «είδος λατρείας» παγκοσμίως.
Πηγές
