«Στην έρημη αυτή χώρα περπατώ»
Στην έρημη αυτή χώρα περπατώ,
σ’ αυτή που λείπει η ζωντάνια κι η χαρά,
μόνος μου εγώ τριγύρω μου κοιτώ,
και κανείς εμένα δε με συμπονά.
Στην έρημη αυτή χώρα περπατώ,
και κάπου λίγο φως να βρω αναζητώ,
μόνος μου εγώ στον δρόμο τριγυρνώ,
την ευτυχία ψάχνω κάπου να τη βρω.
Στην έρημη αυτή χώρα περπατώ,
σ’ αυτή που νιώθω ότι είμαι ξένος,
με κανέναν δεν μπορώ να γελώ και να μιλώ,
ο ενθουσιασμός πια είναι ξεχασμένος.
Στην έρημη αυτή χώρα περπατώ,
μα τη χαρά να βρω δεν θα καταφέρω,
πόσο πολύ επιθυμώ,
τη ζωή να ξαναφέρω.
