Η ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ
Η λογοκρισία, είναι ένα φαινόμενο που απασχολεί μέχρι και σήμερα την κοινωνία μας.
Συγκεκριμένα, με τον όρο λογοκρισία, εννοούμε τον έλεγχο που ασκείται από κάποια
εξουσία στις διάφορες εκφράσεις του λόγου και της τέχνης, με σκοπό την παρεμπόδιση
ανταλλαγής πληροφοριών, ιδεών και απόψεων, οι οποίες είναι αντίθετες προς τις αρχές της εξουσίας. Τις περισσότερες φορές, η λογοκρισία ασκείται από κυβερνητικά όργανα και προέρχεται από την επιθυμία των κυβερνώντων να ασκούν υπέρμετρο έλεγχο στην κοινωνία. Η λογοκρισία, έχει πολλές μορφές. Ασκείται και στον προφορικό και στον γραπτό λόγο.
Σήμερα, έντονη είναι και η λογοκρισία που ασκείται μέσω των social media. Στην Ελλάδα, το πρώτο καθεστώς κρατικής λογοκρισίας, εμφανίστηκε την περίοδο της δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά, μέσω του Υφυπουργείου Τύπου και Τουρισμού το 1936. Τα χρόνια αυτά, η λογοκρισία, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στον έλεγχο μετάδοσης της πληροφορίας και στην προώθηση της κυβερνητικής ιδεολογίας. Έτσι, επιβλήθηκε αυστηρός έλεγχος στα ΜΜΕ όπως εφημερίδες, ραδιόφωνο και θέατρο, ώστε να συμφωνούν με τις αρχές του καθεστώτος.
Στα χρόνια της χούντας, μετά το πραξικόπημα, επιβλήθηκε αυστηρή λογοκρισία σε όλα τα ΜΜΕ. Όσοι προωθούσαν αντιστασιακά κείμενα ή εξέφραζαν άποψη διαφορετική από αυτή που υποστήριζε το καθεστώς, ήταν αντιμέτωποι με σκληρές τιμωρίες. Το αποτέλεσμα των σκληρών αυτών μέτρων ήταν η απαγόρευση της κυκλοφορίας πολλών βιβλίων που θεωρούνταν επικίνδυνα. Οι εφημερίδες έπρεπε να υποβάλλουν τα άρθρα τους για έλεγχο πριν από τη δημοσίευση και απαγορεύτηκαν πολλά τραγούδια που θεωρούνταν ανατρεπτικά για το καθεστώς. Επιπλέον, το ραδιόφωνο και η τηλεόραση χρησιμοποιήθηκαν ως μέσα προπαγάνδας από τη χούντα.
