Χρώματα που μιλούν με φως!

Maximilien Luce (1858-1941), Το λιμάνι του Σαιν- Τροπέ,1893. Λάδι σε καμβά, Ιδιωτική συλλογή

Χρώματα που μιλούν με φως

Νεοϊμπρεσιονισμός στη Μεσόγειο στην Πινακοθήκη Ελίζας Γουλανδρή
Τι κοινό έχουν ο ήλιος του Νότου, η θάλασσα και η τέχνη; Απάντηση: το φως. Αυτό το φως
πρωταγωνιστεί στην έκθεση «Ο Νεοϊμπρεσιονισμός στα Χρώματα της Μεσογείου», που φιλοξενείται
στην Πινακοθήκη Ελίζας Γουλανδρή και μας καλεί σε ένα ταξίδι γεμάτο χρώμα, ρυθμό και
καλοκαιρινή αίσθηση.
Ο νεοϊμπρεσιονισμός είναι ένα καλλιτεχνικό ρεύμα που γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και
βασίζεται στην επιστημονική χρήση του χρώματος. Οι καλλιτέχνες δεν αναμειγνύουν τα χρώματα
στην παλέτα, αλλά τα τοποθετούν καθαρά πάνω στον καμβά, συνήθως σε μικρές κουκκίδες ή
πινελιές, αφήνοντας το μάτι του θεατή να κάνει τη «δουλειά». Το αποτέλεσμα; Έργα που πάλλονται
από ζωντάνια και φως.
Στην έκθεση, τα μεσογειακά τοπία έχουν τον πρώτο λόγο. Θάλασσες σε βαθύ μπλε, ουρανοί που
λάμπουν, πόλεις λουσμένες στον ήλιο και στιγμές καθημερινής ζωής μεταμορφώνονται σε εικόνες
γεμάτες ενέργεια. Η Μεσόγειος δεν παρουσιάζεται απλώς ως τόπος, αλλά ως συναίσθημα:
ζεστασιά, κίνηση, ζωή.
Αυτό που κάνει την έκθεση ξεχωριστή είναι ο τρόπος που «μιλά» και στους νέους. Τα έργα δεν
είναι απόμακρα ή δύσκολα. Αντίθετα, σε προσκαλούν να σταθείς κοντά, να παρατηρήσεις τις
λεπτομέρειες και να ανακαλύψεις πώς μικρές κουκκίδες χρώματος μπορούν να δημιουργήσουν μια
ολόκληρη ιστορία. Είναι σαν ένα μάθημα τέχνης έξω από την τάξη, αλλά χωρίς πίεση και βαθμούς.
Η Πινακοθήκη Ελίζας Γουλανδρή αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι η τέχνη μπορεί να είναι
προσιτή, σύγχρονη και συναρπαστική. Η έκθεση αυτή δεν απευθύνεται μόνο στους ειδικούς, αλλά
σε όλους όσοι θέλουν να δουν τη Μεσόγειο με άλλα μάτια — πιο φωτεινά, πιο χρωματιστά, πιο
αισιόδοξα.
Αν ψάχνεις έναν λόγο να αγαπήσεις λίγο παραπάνω την τέχνη, ίσως τον βρεις… σε μια κουκκίδα
χρώματος.

Γιαλιά Νίνα, Γ2