Η διαφορετική αυτή χώρα βρίσκεται στη Δυτική Ευρώπη, και συνορεύει με το Βέλγιο, τη Γερμάνια, την Ιταλία και την Ισπανία.

Επιπλέον, η κουλτούρα της χαρακτηρίζεται από την πλούσια ιστορία της τέχνης, της φιλοσοφίας και της γαστρονομίας. Επιπρόσθετα, η Γαλλία είναι διάσημη για τα μουσεία της, τα θεατρικά έργα και τη λογοτεχνία, όπως επίσης και για την εκλεπτυσμένη κουζίνα της, τα κρασιά της και την τέχνη του καφέ. Αξίζει να σημειωθεί ότι η γαλλική μόδα επηρεάζει τον παγκόσμιο σχεδιασμό.

Εκεί, τα έθιμα και οι παραδόσεις παίζουν σημαντικό ρόλο στην καθημερινή ζωή. Μερικά από τα πιο γνωστά περιλαμβάνουν:

• Γιορτές: Η Γαλλία γιορτάζει πολλές παραδοσιακές γιορτές, όπως τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά, με ιδιαίτερη έμφαση στο γιορτινό τραπέζι και τα γλυκά.
• Εορτές του κρασιού: Το κρασί είναι μια βασική παράδοση για τη χώρα, με ειδικές εκδηλώσεις αφιερωμένες σε αυτό.
• Αγορές και παζάρια: Στη Γαλλία υπάρχουν πολλές αγορές, όπου οι άνθρωποι αγοράζουν τοπικά προϊόντα και λιχουδιές.
• Μπαστάιγ (BastilleDay): Η 14^η Ιουλίου είναι η εθνική γιορτή και γιορτάζεται με παρελάσεις και πυροτεχνήματα.
• Καλοκαιρινά φεστιβάλ και υπαίθριες δραστηριότητες: Οι Γάλλοι αγαπούν να περνούν χρόνο στην ύπαιθρο και να συμμετέχουν σε φεστιβάλ μουσικής και τέχνης.

Η γαλλική γλώσσα είναι ταυτόσημη με την πολιτιστική τους κληρονομιά και την εθνική τους ταυτότητα. Τα γαλλικά χρησιμοποιούν το λατινικό αλφάβητο, ενώ η γλώσσα περιέχει λέξεις με αγγλικές και ελληνικές ρίζες. Τα γαλλικά είναι μια ρομαντική γλώσσα, πλούσια σε εκφράσεις και ιδιωματισμούς και θεωρείται διεθνής γλώσσα του πολιτισμού, της διπλωματίας και των τεχνών.

Τέλος, οι Γάλλοι είναι φημισμένοι για την εκτίμηση της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, τη σημασία της οικογενείας και τη φροντίδα κοινωνικών σχέσεων. Η κοινωνική ζωή στη Γαλλία συχνά περιστρέφεται γύρω από τις γαστρονομικές απολαύσεις, το κρασί, συγκεντρώσεις με φίλους, ενώ είναι γνωστό πως οι Γάλλοι εκτιμούν την καλαισθησία και την ενέργεια στις καθημερινές αλληλεπιδράσεις.

Ευχαριστούμε για την προσοχή σας

Επιστρέφοντας στην επιφάνεια της γης, στα σύγχρονα χρόνια, ο άνθρωπος, παρόλο που κατανοεί τη διαχρονική αυτή αξία της μουσικής, ζει με έναν τρόπο που δεν ευνοεί την εμβάθυνση της μουσικής του παιδείας. Η ενασχόληση με τη μουσική έχει πολλές θετικές επιδράσεις στον άνθρωπο, ο οποίος μέσα από αυτή αποκτά ικανότητες που τον βοηθούν σε όλους τους τομείς της ζωής του. Η καλλιέργεια της συγκέντρωσης, της μνήμης, του ρυθμού- που συμβάλλει στη σωστή άρθρωση του λόγου-, αλλά και πνευματικών χαρισμάτων, όπως είναι το ήθος, η ευαισθησία και η ανάγκη για την αναζήτηση της ομορφιάς, αναπτύσσονται μέσω της ενασχόλησης με τη μουσική.

Η εκμάθηση ενός μουσικού οργάνου σε υψηλό βαθμό στο μάθημα του σχολείου δεν είναι εύκολη. Σημαντικό θα ήταν να δίνεται περισσότερη έμφαση στη δημιουργία καλών ακροατών. Ένας καλός ακροατής μπορεί να κατανοήσει για παράδειγμα τη δομή μιας σονάτας του Μπετόβεν ή μιας σουίτας του Μπαχ, συνδυάζοντας στοιχεία που αφορούν τη ζωή των συνθετών και της καλλιτεχνικής σκέψης της εποχής εκείνης.

Φωτίζοντας ξανά τις ερημωμένες και βαθιά στη γη θαμμένες πολιτείες, εκείνες που κάθε σπίτι πλημμύριζε από όμορφη μουσική, συνειδητοποιούμε πως αξίζει να μεταφέρουμε στην επιφάνεια της γης, στα σύγχρονα αυτά χρόνια που ζούμε, την καλλιτεχνική αντίληψη της εποχής εκείνης. Έτσι σιγά-σιγά ακούγεται ένας αλαργινός ήχος να ανεβαίνει προς τα πάνω και να γεμίζει τη ζωή μας με όμορφες μελωδίες, καθώς και να δίνει έμπνευση και δημιουργικότητα σε όλες τις τάξεις, όλων των σχολείων, στο μάθημα της μουσικής που αξίζει να σταθούμε δίπλα του και να δείξουμε περισσότερη προσοχή.

Εμείς οι άνθρωποι, όντας κοινωνικά πλάσματα, έχουμε ανάγκη να συνάπτουμε σχέσεις και να επικοινωνούμε με τους γύρω μας. Αυτό συντελεί στην ευημερία και στην ευτυχία μας και διαμορφώνει πολύπλευρα την προσωπικότητά μας.

Κατά τη γνώμη μου, ένα από τα κύρια οφέλη των ανθρώπινων σχέσεων είναι η υποστήριξη που μας παρέχουν. Έχουμε ανάγκη να υπάρχουν άνθρωποι στη ζωή μας, οι οποίοι να νοιάζονται για μας, αλλά και να μας υποστηρίζουν σε δύσκολες στιγμές. Επιπρόσθετα θεωρώ ότι όταν σχετιζόμαστε με άλλους, διευρύνουμε τους ορίζοντές μας, αποκτούμε μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και γνωρίζουμε καλύτερα τον εαυτό μας.

Γιατί όμως οι ουσιαστικές ανθρώπινες σχέσεις μοιάζουν άπιαστο όνειρο στην εποχή μας; Πιστεύω ότι η υπερβολική ενασχόληση με τον εαυτό μας, ο ανταγωνισμός μεταξύ μας και η έλλειψη εμπιστοσύνης μας απομακρύνουν από τον διπλανό μας.

Εμείς τα παιδιά ας κάνουμε την αρχή, δίνοντας προτεραιότητα στις ανθρώπινες σχέσεις, για να ανοίξουμε νέους δρόμους. Ας δημιουργήσουμε μια κοινωνία αλληλεγγύης, συνύπαρξης και σεβασμού, που μόνη αξία δεν θα είναι τα υλικά αγαθά. Τι λέτε; Δεν αξίζει να προσπαθήσουμε;

Ο αθλητισμός στην εποχή, μας παίζει μεγαλύτερο ρόλο στην ζωή των νέων από ποτέ άλλοτε. Αρχικά, στον αθλητισμό δεν υπάρχουν φυλετικές διακρίσεις, αφού ο αθλητισμός αψηφά τις κοινωνικές τάξεις και τη διαφορετικότητα των ανθρώπων. Εξάλλου, όλοι είναι ευπρόσδεκτοι και έχουν δικαίωμα στην σωματική υγεία και την άσκηση, ανεξάρτητα από την καταγωγή, την θρησκεία και την εμφάνισή τους. Δεύτερον, σε μία τέτοια εποχή, του καναπέ, του διαδικτύου, των κινητών και του γρήγορου φαγητού η άθληση γίνεται πολύ σημαντική για την ομαλή ανάπτυξη και τη σωματική υγεία. Επιπλέον, μπορούμε να αναφέρουμε με σιγουριά πως η σωματική δραστηριότητα βοηθά στην διατήρηση του φυσιολογικού και υγιούς σωματικού βάρους. Τρίτον, ο αθλητισμός προάγει την ομαδικότητα και την συνεργασία ανάμεσα στους νέους, ενώ επίσης δίνει σημαντικά ηθικά διδάγματα όπως η αποδοχή τόσο των νικών όσο και των ηττών, τη πρoταξη της ομάδας έναντι του ενός, αλλά και τη σημασία της ατομικής προσπάθειας ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα. Ενθαρρύνεται επίσης και η ευγενής άμιλλα και ο υγιής ανταγωνισμός. Επιπλέον, είναι μία άριστη ευκαιρία για τους εφήβους να δημιουργήσουν νέες φιλίες και να κάνουν γνωριμίες με συνομήλικούς τους. Τέλος, είναι σημαντικό να αναφερθεί πως η σωματική άσκηση συμβάλλει σημαντικά στην μείωση του άγχους και του στρες που δυστυχώς δεν επηρεάζει μόνο τους ενήλικες, αλλά και τους νέους. Επιπλέον, αυξάνει την αυτοπεποίθηση των εφήβων κατά πολύ, κάτι που πολλοί νέοι δεν έχουν στις μέρες μας.

Κλείνοντας, θεωρώ πως η σωματική άσκηση παίζει καθοριστικό ρόλο
τόσο στη σωματική όσο και την ψυχική υγεία των νέων, προσφέροντάς
τους τη δυνατότητα να αναπτύξουν καλές συμπεριφορές και συνήθειες
που θα τους ωφελήσουν για όλη τους την ζωή. Μέσω της άσκησης όχι
μόνο ενισχύεται το σώμα τους αλλά και η αυτοεκτίμηση και η ψυχική
τους υγεία και ευεξία.

Οι πρώην στρατιώτες ή πολίτες προσπαθούσαν να ανακαλύψουν μεθόδους, για να αποκαταστήσουν ή να βελτιώσουν τις δυσάρεστες συνέπειες του πολέμου που είχαν αγγίξει το σώμα και την ψυχή τους. Οι Παραολυμπιακοί Αγώνες διεξάγονται παράλληλα με τους Ολυμπιακούς Αγώνες κάθε τέσσερα χρόνια. Διεξάγονται στην ίδια διοργανώτρια πόλη και στις ίδιες εγκαταστάσεις. Η ονομασία τους «Παραολυμπιακοί» δόθηκε από τη λέξη «παρά», δηλαδή παράλληλα με τους «Ολυμπιακούς».

Σε αυτούς τους αγώνες συμμετέχουν έξι (6) κατηγορίες αθλητών με αναπηρίες: με ακρωτηριασμό, εγκεφαλική παράλυση, νοητική καθυστέρηση, μειωμένη ή καθόλου όραση, με αναπηρικό αμαξίδιο, με λοιπές αναπηρίες (νανισμός, πολιομυελίτιδα ή σκλήρυνση κατά πλάκας). Οι πρώτοι αγώνες για αθλητές με αναπηρία έγιναν το 1948 στο Στόουκ Mάντεβιλ στην Αγγλία. Την ημέρα της τελετής έναρξης για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948 στο Λονδίνο, ξεκίνησαν και θεσμοθετήθηκαν οι αγώνες του Στόουκ Mάντεβιλ και πραγματοποιήθηκε η πρώτη αθλητική διοργάνωση για αθλητές με αμαξίδιο. Τέσσερα χρόνια αργότερα, αθλητές από την Ολλανδία συμμετείχαν σε αυτούς τους αγώνες και έτσι γεννήθηκε το διεθνές κίνημα που είναι γνωστό πλέον ως Παραολυμπιακό κίνημα. Οι πρώτοι Αγώνες Ολυμπιακού χαρακτήρα για αθλητές με αναπηρία οργανώθηκαν το 1960 στην Ρώμη, ύστερα από τους Ολυμπιακούς Αγώνες στην ίδια πόλη. Θεωρούνται ως οι πρώτοι Παραολυμπιακοί Αγώνες. Περίπου 400 αθλητές από 23 χώρες συμμετείχαν σε 8 αθλήματα, 6 από τα οποία εξακολουθούν να περιλαμβάνονται στο αγωνιστικό πρόγραμμα των Παραολυμπιακών Αγώνων (Τοξοβολία, Κολύμβηση, Ξιφασκία, Καλαθοσφαίριση, Επιτραπέζια Αντισφαίριση, Στίβος).

Από τότε, οι Παραολυμπιακοί Αγώνες διεξάγονται κάθε 4 χρόνια, πάντα την ίδια χρονιά με τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Το 1976 στο Τορόντο, προστέθηκαν και άλλες κατηγορίες αναπηρίας και γεννήθηκε η ιδέα της συγχώνευσης διαφορετικών κατηγοριών αθλητών με αναπηρία για τη συμμετοχή τους σε διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις. Την ίδια χρονιά έγιναν και οι πρώτοι Χειμερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες στην Σουηδία. Οι Παραολυμπιακοί Αγώνες της Σεούλ (1988) ξεχώρισαν και από το γεγονός ότι οι Ολυμπιακοί και Παραολυμπιακοί Αγώνες φιλοξενήθηκαν στην ίδια χώρα, στην ίδια πόλη και χρησιμοποιήθηκαν οι ίδιες εγκαταστάσεις με τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Από τότε, οι Παραολυμπιακοί Αγώνες γίνονται πάντα στην ίδια πόλη με τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Από το 1960, έχουν διοργανωθεί δώδεκα (12) Θερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες και εννέα (9) Χειμερινοί. Έλληνες αθλητές συμμετέχουν στους Παραολυμπιακούς Αγώνες από το 1976. Από το 1988, η Ελλάδα συμμετέχει στους Αγώνες με επίσημες Εθνικές Αποστολές. Όλα αυτά τα χρόνια, οι Έλληνες αθλητές πέτυχαν καλές επιδόσεις και κέρδισαν πολλά μετάλλια.

Οι Παραολυμπιακοί Αγώνες έχουν εξελιχθεί πλέον στο δεύτερο μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός μετά τους Ολυμπιακούς. Αναγνωρίζουν την ικανότητα και την επιτυχία των αθλητών που έχουν κάποιο φυσικό μειονέκτημα. Είναι αγώνες ελπίδας, αγώνες ζωής, για άτομα που αποκτούν ξεχωριστές ικανότητες. Είναι αγώνες αγνοί και αγγίζουν την καρδιά όλων μας.

Κλείνοντας, θα πρέπει να αναφερθεί ότι, η
πολυαγαπημένη από το κοινό της FORMULA 1, είναι
ένα από τα μαγευτικότερα αθλήματα που υπάρχουν
στην Γη και για πολλούς θεωρείται απαραίτητο να ζήσει
κάποιος την μαγεία της.

    ΝΕΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Ο όρος «παραβατικότητα» με τις ποικίλες συνιστώσες του και βαθμούς εκδήλωσης εκφράζει την απόκλιση και εκτροπή στη συμπεριφορά παιδιών και ανήλικων εφήβων, η οποία εμφανίσθηκε και διογκώθηκε κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Η αποκλίνουσα αυτή συμπεριφορά δεν λαμβάνει πάντοτε την μορφή αξιόποινης εγκληματικής πράξης, ενώ σε μεγάλη έκταση δεν αποκαλύπτεται και δεν «καταγγέλλεται» από τα θύματά της, από τις οικογένειες των δραστών και το κοινωνικό περιβάλλον.

ΑΙΤΙΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

 Φύλο: Συνήθως η παραβατικότητα όταν εμπεριέχει βία, αφορά αγόρια, ενώ πιο ήπια αντικοινωνικότητα εντοπίζεται στις έφηβες, πράγμα που σιγά – σιγά αλλάζει καθώς οι ρόλοι εξισώνονται .

 Κληρονομικό στίγμα: Από διάφορες έρευνες σε υιοθετημένα παιδιά και σε μονοζυγωτικούς διδύμους φαίνεται ότι η κληρονομικότητα είναι ένας από τους πολλούς παράγοντες, που αυξάνει την πιθανότητα της παραβατικής συμπεριφοράς, χωρίς να γνωρίζουμε τον ακριβή μηχανισμό μεταβίβασης .

Η Οικογένεια: Οι θεωρίες περιλαμβάνουν δύο μεγάλους θεματικούς τομείς, που είναι οι εξής:

1. Διαπροσωπικές σχέσεις γονιού-παιδιού μέσα από θέματα όπως η επίβλεψη, η επιβολή, η διαπαιδαγώγηση και η κοινωνικοποίηση.

2. Αντικειμενικοί παράγοντες, όπως: το μέγεθος της οικογένειας , η θέση μέσα στην οικογένεια , η οικονομική κατάσταση και  η σχέση μεταξύ των γονέων, η έλλειψη γονεϊκής φροντίδας και επιτήρησης.  Οι συχνές τιμωρίες, οι ασαφείς και αόριστες εντολές,  η συχνή ή μακρόχρονη απουσία ενός γονέα (ιδίως του πατέρα σε σχέση με την παραβατικότητα των κοριτσιών, και της μητέρας των αγοριών), η σκληρή απόρριψη από την πλευρά των γονιών ή η ακραία υπερπροστασία, σε συνδυασμό με διαφωνίες των γονιών ως προς τη διαπαιδαγώγηση, η ύπαρξη και άλλων παραβατών στην οικογένεια , η υπέρμετρη κατανάλωση αλκοόλ ή ψυχοτρόπων από τους γονείς και η χρήση βίας για την επίλυση των οικογενειακών διαφορών, έχουν ως αποτέλεσμα την αντίδραση του παιδιού και τη διαφυγή από κάθε πρότυπο πειθαρχίας.

 ΤΙΜΩΡΙΑ- ΠΟΙΝΕΣ

ΠΟΙΝΗ: Είναι ό,τι δυσάρεστο επιβάλλεται σε όποιον παραβαίνει νόμους ή κανονισμούς. Σύμφωνα με τον ποινικό κώδικα στους ανηλίκους επιβάλλονται αναμορφωτικά μέτρα, όπως είναι η επίπληξη του ανηλίκου, η ανάθεση της επιμέλειας του ανηλίκου σε προστατευτικές εταιρείες ή σε ιδρύματα ανηλίκων ή σε ειδικούς επιμελητές ανηλίκων , η τοποθέτηση του ανηλίκου σε κατάλληλο κρατικό, δημοτικό, κοινοτικό ή και ιδιωτικό κατάστημα αγωγής . Σε κάθε περίπτωση, ως πρόσθετο αναμορφωτικό μέτρο μπορούν να επιβληθούν και πρόσθετες υποχρεώσεις που αφορούν τον τρόπο ζωής του ανηλίκου ή τη διαπαιδαγώγησή του.

ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

Οι ενήλικοι πρέπει να βοηθήσουν τους νέους και τα παιδιά να αναπτύξουν :

• θετικές συμπεριφορές
• ενσυναίσθηση
• θετική αντίληψη για την κοινωνία και το περιβάλλον τους
• δεξιότητες διαλόγου
• ικανότητα έκφρασης των συναισθημάτων και των απόψεών τους

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΪΔΑΡΗΣ  (Β3)

Η ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ: ΕΝΑ ΖΗΤΗΜΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΕΙ

Η σχολική παραβατικότητα αποτελεί ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα στον σχολικό χώρο, τόσο για τους μαθητές όσο και για τους εκπαιδευτικούς. Δυστυχώς, όμως, παρατηρήθηκε ραγδαία αύξηση των περιστατικών στα σχολεία όλης της Ελλάδας.

Η σχολική παραβατικότητα χωρίζεται σε μικρότερες κατηγορίες: τη λεκτική ή σωματική βία, τον εκφοβισμό, την καταστροφή εξοπλισμού ή δημόσιας περιουσίας και την κλοπή. Πληθώρα από τα παραπάνω περιστατικά συμβαίνουν καθημερινά στους σχολικούς χώρους. Κλοπές ρούχων, χρημάτων, κινητών, σπάσιμο παραθύρων και θυρών και εκφοβισμός είναι κάποια, συνηθισμένα όπως βλέπουμε, από αυτά.

Συνήθως, τα παραβατικά άτομα είναι η μειονότητα τους σχολικού πληθυσμού και μοιράζονται συνήθως σε ομάδες – ποτέ κανείς μόνος του. Η συμπεριφορά αυτών των ατόμων, ίσως, οφείλεται στην εφηβική ηλικία ή ακόμα και στην αδιαφορία που δέχονται από την οικογένειά τους, που όμως όφειλε να τους διδάξει τις ηθικές αρχές και τον σεβασμό.

Σε κάθε περίπτωση, τα ίδια τα περιστατικά έχουν συνέπειες και επηρεάζουν αρνητικά ολόκληρη την σχολική κοινότητα. Αρχικά, οι μαθητές, όντας μέλη της κοινότητας του σχολείου, χάνουν σε ομαδικό επίπεδο εκπαιδευτικές επισκέψεις, εκδρομές, δράσεις. Έπειτα, σε ό,τι αφορά τους εκπαιδευτικούς, τα περιστατικά αυτά προκαλούν αγωνία, φόβο, αλλά και δισταγμό ως προς την ανάληψη πρωτοβουλιών όπως είναι η διοργάνωση εκδρομών και εκδηλώσεων. Επίσης, η ανάρμοστη συμπεριφορά, δυσκολεύει την εκπαιδευτική διαδικασία μέσα στις τάξεις, καθώς επικρατεί οχλαγωγία.

Για την αντιμετώπιση αυτού του φλέγοντος ζητήματος, αρχικά το σύνολο των μαθητών πρέπει να σταθεί ΑΠΕΝΑΝΤΙ από τους «παραβατικούς», να τους ΑΠΟΜΟΝΩΣΕΙ και να μην επικροτεί το έργο τους. Στο επίπεδο του επικεφαλής του σχολείου, αυτός πρέπει να βρει τρόπους να ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ, ώστε οι αντίστοιχες συμπεριφορές να αλλάξουν. Αν δεν συμβεί αυτό, τότε αφού  ενημερωθεί ο φορέας της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, να γίνουν ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ για την ΑΜΕΣΗ αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος, με σκοπό να μην επηρεαστεί το σύνολο της σχολικής κοινότητας αρνητικά. Όμως, ο τρόπος που το σχολείο αντιδρά στα φαινόμενα αυτά είναι καθοριστικός για τον τερματισμό τους. Οι μη αποτελεσματικές και έγκαιρες παρεμβάσεις, όπως αδιαφορία και απουσία συνεπειών, επιτείνουν και διογκώνουν το πρόβλημα.

Επίσης εξίσου σημαντική είναι η στάση των γονέων. Πολλές φορές δεν δείχνουν ιδιαίτερα συνεργάσιμοι και ενίοτε δεν αντιλαμβάνονται ακόμα και τον όγκο του προβλήματος. Αν οι ίδιοι δείχνουν ανοχή στη βία – παραβατικότητα ή ακόμα και αδιαφορούν, τα ίδια τα παιδιά θα μιμηθούν τα πρότυπα των σημαντικών ενηλίκων της ζωής τους.

Κλείνοντας, η σχολική παραβατικότητα τείνει να διογκώνεται, δυστυχώς με τα παιδιά να μην έχουν φωνή να μιλήσουν για τα περιστατικά και τους γονείς να διστάζουν να αντιδράσουν. Σίγουρα θα απασχολήσει τα επόμενα χρόνια και εκπαιδευτικούς, μαθητές αλλά και ολόκληρη την κοινωνία. Πρέπει να ληφθούν αποτελεσματικά μέτρα για την αντιμετώπισή της.

ΝΙΚΟΛΑΣ ΤΣΙΜΠΑΝΟΣ (Β3)

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΔΕΣΠΟΤΩΝ ΖΩΩΝ – «4η ΑΠΡΙΛΙΟΥ»

    Η παγκόσμια ημέρα αδέσποτων ζώων καθιερώθηκε το 2010 με πρωτοβουλία των Ολλανδικών φιλοζωικών οργανώσεων και γιορτάζεται την 4η Απριλίου. Η συγκεκριμένη μέρα καθιερώθηκε ως παγκόσμια ημέρα αδέσποτων ζώων για τρεις λόγους:

1. Είναι εύκολο οι άνθρωποι να θυμούνται την ημερομηνία (04.04).

2. Στις 4 Οκτωβρίου είναι η παγκόσμια ημέρα των ζώων, οπότε συμπίπτουν χρονικά.

3. Δεν υπάρχει κάποια άλλη σημαντική γιορτή την ημέρα αυτή.

Παρόλο που έχουν ληφθεί αρκετά μέτρα για την ελαχιστοποίηση των αδέσποτων ζώων, ο αριθμός τους φαίνεται να αυξάνεται χρόνο με τον χρόνο. Υπάρχουν εκατομμύρια αδέσποτα ζώα κι άλλα τόσα υποβάλλονται σε ευθανασία κάθε χρόνο.

Λαμβάνοντας υπόψη όσα έχουν αναφερθεί, η παγκόσμια ημέρα αδέσποτων ζώων δεν είναι απλώς μια κοινή ημέρα. Είναι η ημέρα που μας υπενθυμίζει ότι πρέπει να συμβάλλουμε στο να γίνει ένας κόσμος που όλα τα ζώα μπορούν χωρίς διακρίσεις να έχουν ένα σπίτι με οικογένειες που νοιάζονται γι” αυτά.

«Οι φίλοι δεν αγοράζονται αλλά αποκτούνται»

    Περίπου 2,4 εκατομμύρια σκύλοι ανταλλάσσονται κάθε χρόνο σε τρεις ευρωπαϊκούς ιστότοπους που διαφημίζουν σκύλους. Η τιμή ανέρχεται σε σχεδόν 1,5 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως. Πολλά δε μπορούν να ανταπεξέλθουν σε αυτό το ταξίδι και πεθαίνουν.

Επίσης, θα ήταν καλύτερο να υιοθετούμε ζώα, γιατί οι φίλοι δεν αγοράζονται αλλά αποκτούνται. Είναι προτιμότερο να σώσουμε ένα ζώο από την άθλια κατάσταση στην οποία βρίσκεται, παρά να αγοράσουμε ένα. Όταν θέλουμε να πάρουμε ένα κατοικίδιο, πρέπει το χέρι μας να πηγαίνει στην καρδιά μας κι όχι στην τσέπη μας.

Ευχαριστούμε για την προσοχή σας,

Οι μαθήτριες του Α1

Αγγελίνα Θεοδωρακοπούλου και Φωτεινή Γιαννακούλια

Περίπου το 15% του παγκόσμιου πληθυσμού, δηλαδή ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι, ζουν με αναπηρίες. Στην Ελλάδα, ο αριθμός των ατόμων αυτών, φτάνει το 1 εκατομμύριο. 

Τα άτομα με αναπηρία βρίσκονται αντιμέτωποι με αρκετά εμπόδια κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Οι άνθρωποι αυτοί συχνά περιθωριοποιούνται. Είναι συνήθως άνεργοι και έχουν περιορισμένη πρόσβαση στην ιατρική περίθαλψη, την εκπαίδευση, καθώς και τις ευκαιρίες απασχόλησης. Επιπλέον, σε μεγάλο βαθμό αποκλείονται από αστικές και πολιτικές διαδικασίες και η φωνή τους καταπιέζεται σε κοινωνικά θέματα.

Επομένως, η κοινωνία οφείλει να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία και να τα εντάξει σε κάθε πτυχή της πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής και πολιτιστικής ζωής. Για το σκοπό αυτό, στις 3 Δεκέμβριου πραγματοποιούνται πολλές εκδηλώσεις που αφυπνίζουν τους πολίτες για τα θέματα αναπηρίας.

Εμμανουηλίδη Άννα- Μαρία , Γ2