Στην αυλή – το πραγματικό “social network”

Η αυλή του σχολείου είναι σαν feed χωρίς φίλτρα. Εκεί κυκλοφορούν όλα: ▪

• «Δεν διάβασα» (global trend #1)
•  «Κι εγώ λίγο» (ψέμα υψηλής κυκλοφορίας)
•  «Δεν έχει μάθημα σήμερα έτσι;» (επίμονη ελπίδα που δεν υποστηρίζεται από το σύστημα)

Εκεί γίνεται και η πιο σημαντική δεξιότητα: να δείχνεις ψύχραιμος ενώ το μυαλό σου φορτώνει 0% κατανόηση και 100% πανικό.

Τάξη – το απόλυτο survival mode Μπαίνεις στην τάξη.

Το σύστημα γράφει: «User has entered stressful environment.»

Ο καθηγητής αρχίζει μάθημα. Εσύ κάνεις login στην προσπάθεια να καταλάβεις τι συμβαίνει. Μετά από 3 λεπτά: Brain.exe: “Not responding”

Προσπαθείς να κρατήσεις σημειώσεις, αλλά το χέρι σου γράφει κάτι σαν αρχαία γλώσσα που ούτε εσύ δεν θα καταφέρεις να αποκωδικοποιήσεις μετά.

Κάπου εκεί κοιτάς το ρολόι. Και το ρολόι σου απαντάει ψυχρά: «Remaining time: 42 minutes. Good luck»

Κουδούνι – το πιο ισχυρό notification του κόσμου

Το κουδούνι δεν είναι απλά ήχος. Είναι: system alert: freedom unlocked

Ξαφνικά όλοι αποκτούν ταχύτητα φωτός. Τσάντες κλείνουν, καρέκλες εξαφανίζονται, και η τάξη εκκενώνεται σαν να ενεργοποιήθηκε cheat code “escape_school”.

Διάλειμμα – η φάση “real life patch update”

Στο διάλειμμα το σχολείο γίνεται multiplayer server:

•  Επαγγελματίες αναλυτές κουδουνιών («αυτό ήταν 2 δευτερόλεπτα πιο αργό σήμερα»)
•  Ειδικοί στην πρόβλεψη διαγωνισμάτων από βλέμματα καθηγητών
•  Φιλόσοφοι του τύπου: «γιατί υπάρχει το επόμενο μάθημα;»

Κάθε συζήτηση ξεκινάει σοβαρά και καταλήγει σε: «λέτε να μην κάνουμε τελικά το διαγώνισμα;» (Δεν γίνεται ποτέ αυτό, αλλά η ελπίδα δεν κάνει update.

Τέλος ημέρας – logout με αξιοπρέπεια

Η έξοδος από το σχολείο μοιάζει με αποσύνδεση από παιχνίδι επιβίωσης: «Session ended. XP gained: ψυχική αντοχή +1»

•  Κάποιοι φεύγουν χαμογελαστοί.
• Κάποιοι απλά κάνουν «silent shutdown».
• Και κάποιοι έχουν ήδη κάνει force close από μέσα τους από την 3η ώρα.

Σπίτι – τελική επιλογή

Και τότε έρχεται το πιο δύσκολο level:

• Διάβασμα
• Ύπνος
• «θα ξεκινήσω σε 5 λεπτά”»(spoiler: δεν ξεκινάει ποτέ)

Η επιλογή είναι σχεδόν πάντα ύπνος… με 37% τύψεις και 63% «αύριο θα είμαι οργανωμένος».

Συμπέρασμα

Το σχολείο δεν είναι απλά μάθημα. Είναι ένα καθημερινό survival game με:

•  χαμηλή ενέργεια
• υψηλό lag
• και συνεχόμενα updates που δεν διάβασες ποτέ

Στόχος δεν είναι να κερδίσεις. Είναι απλά να μην “crashάρεις” πριν το τελευταίο κουδούνι.

Η επιλογή επαγγέλματος είναι μία από τις πιο σημαντικές αποφάσεις στη ζωή ενός μαθητή. Δεν είναι απλώς μια απάντηση στην ερώτηση «τι θα γίνω όταν μεγαλώσω», αλλά μια πορεία που συνδέεται με τα ενδιαφέροντα, τις ικανότητες, τις αξίες και τον τρόπο ζωής που θέλει κάποιος να έχει στο μέλλον.

Σήμερα, ο κόσμος της εργασίας αλλάζει με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Η τεχνολογία, η τεχνητή νοημοσύνη, η επιστήμη, η προστασία του περιβάλλοντος και οι κοινωνικές ανάγκες δημιουργούν ένα νέο επαγγελματικό τοπίο, όπου άλλα επαγγέλματα εμφανίζονται, άλλα εξελίσσονται και άλλα προσαρμόζονται.

ΝΕΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

Τεχνολογία και ψηφιακή επανάσταση: δημιουργεί νέα επαγγέλματα που είναι απαραίτητα, γιατί στηρίζουν τη λειτουργία των ψηφιακών συστημάτων που χρησιμοποιούμε καθημερινά σε σχολεία, τράπεζες, νοσοκομεία και επιχειρήσεις

Η τεχνολογία αποτελεί τη βάση της σύγχρονης κοινωνίας και επηρεάζει σχεδόν κάθε τομέα της ζωής. Τέτοια επαγγέλματα για παράδειγμα είναι:

• Προγραμματιστής λογισμικού
• Μηχανικός Τεχνητής Νοημοσύνης (AI Engineer)
• Ειδικός Κυβερνοασφάλειας
• Αναλυτής Δεδομένων

Περιβάλλον και βιώσιμη ανάπτυξη: Η κλιματική αλλαγή είναι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις του πλανήτη, δημιουργώντας νέες ανάγκες και επαγγέλματα. Ο στόχος είναι η προστασία του περιβάλλοντος και η μετάβαση σε πιο καθαρές μορφές ενέργειας. Τέτοια επαγγέλματα για παράδειγμα είναι:

• Μηχανικός Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας
• Επιστήμονας Περιβάλλοντος
• Ερευνητής Κλιματικής Αλλαγής
• Σύμβουλος Βιωσιμότητας

Επιστήμη, υγεία και βιοτεχνολογία: Η επιστήμη της υγείας εξελίσσεται συνεχώς με τη βοήθεια της τεχνολογίας. Η ιατρική γίνεται πιο ακριβής, πιο γρήγορη και πιο εξατομικευμένη για κάθε άνθρωπο. Τέτοια επαγγέλματα για παράδειγμα είναι:

• Βιοϊατρικός μηχανικός
• Γενετιστής
• Ερευνητής βιοτεχνολογίας
• Ειδικός τηλεϊατρικής

Δημιουργικά και ψηφιακά επαγγέλματα: Η δημιουργικότητα συνδυάζεται όλο και περισσότερο με την τεχνολογία. Αυτά τα επαγγέλματα συνδυάζουν φαντασία, τεχνολογία και επικοινωνία:

•  Game Developer
• Σχεδιαστής VR/AR (εικονικής και επαυξημένης πραγματικότητας)
• UX/UI Designer
• Δημιουργός ψηφιακού περιεχομένου

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΞΕΛΙΣΣΟΝΤΑΙ

Παρότι η τεχνολογία προχωρά, υπάρχουν επαγγέλματα που παραμένουν βασικά για την καθημερινή ζωή και εξελίσσονται μαζί με αυτήν, δεν “εξαφανίζονται”, αλλά προσαρμόζονται και ενισχύονται από τη σύγχρονη τεχνολογία. Τέτοια επαγγέλματα για παράδειγμα είναι:

•  Υδραυλικός: απαραίτητος για εγκαταστάσεις και συστήματα ύδρευσης, με χρήση πλέον σύγχρονων τεχνολογιών και “έξυπνων” συστημάτων.
• Ηλεκτρολόγος: ασχολείται με ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά συστήματα που γίνονται όλο και πιο αυτοματοποιημένα.
• Εργαζόμενος στην εστίαση: η ανθρώπινη εξυπηρέτηση παραμένει σημαντική, ακόμη και με τη χρήση ψηφιακών συστημάτων παραγγελιών.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

Ο άνθρωπος παραμένει στο επίκεντρο της κοινωνίας και οι ανάγκες του δεν μπορούν να αντικατασταθούν από μηχανές Αυτά τα επαγγέλματα στηρίζουν την εκπαίδευση, την ψυχική υγεία και την κοινωνική συνοχή. Τέτοια επαγγέλματα για παράδειγμα είναι:

• Εκπαιδευτικός
• Ψυχολόγος
• Κοινωνικός λειτουργός
• Νοσηλευτής

Πώς να επιλέξει σωστά ένας μαθητής

Η καλύτερη επιλογή βρίσκεται στη σύνδεση ενδιαφέροντος, ικανοτήτων και πραγματικών αναγκών της κοινωνίας. Για μια σωστή επιλογή επαγγέλματος, είναι σημαντικό ο μαθητής να σκεφτεί:

•  Τι μου αρέσει πραγματικά;
• Σε τι είμαι καλός;
• Θέλω να εργάζομαι με ανθρώπους, τεχνολογία ή ιδέες;
• Είμαι έτοιμος να μαθαίνω και να εξελίσσομαι συνεχώς;

Το μέλλον της εργασίας είναι πολυδιάστατο και γεμάτο ευκαιρίες. Καινούργια επαγγέλματα εμφανίζονται και αλλά επαγγέλματα αλλάζουν και εξελίσσονται.

Το πιο σημαντικό μήνυμα είναι ότι κάθε επάγγελμα έχει αξία και ότι η επιτυχία εξαρτάται από την προσαρμοστικότητα, τη μάθηση και τη θέληση για εξέλιξη. Κάθε μαθητής μπορεί να βρει τον δικό του δρόμο σε έναν κόσμο που συνεχώς αλλάζει

Οι περισσότεροι μαθητές/τριες ξέρουμε μόνο τα ονόματα των καθηγητών/τριών μας και το μάθημα που διδάσκουν. Στα μάτια μας δεν έχουν ζωή εκτός σχολείου, ζουν μέσα στο σχολείο και το μόνο που κάνουν είναι να διδάσκουν. Προφανώς αυτό δεν ισχύει, οι καθηγητές/τριες μας είναι απλά άνθρωποι και κάποτε ήταν σαν εμάς, απλά μαθητές/τριες. Όμως, δεν ξέρουμε τίποτα για αυτούς/αυτές.  Γι’ αυτό, αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε ένα ερωτηματολόγιο με απλές ερωτήσεις για να τους/τις γνωρίσουμε καλύτερα. Οι ερωτήσεις που κλήθηκαν να απαντήσουν είναι οι εξής:

1. Ποιο είναι το αγαπημένο σας χρώμα;
2. Τι κάνετε στον ελεύθερο χρόνο σας;
3. Ποιο είναι το αγαπημένο σας τραγούδι;
4. Ποιος είναι ο αγαπημένος σας χαρακτήρας κινουμένων σχεδίων;
5. Ποιο ήταν το λιγότερο αγαπημένο σας μάθημα στο σχολείο;
6. Τι θα θέλατε να είστε αν δεν ήσασταν καθηγητές/τριες;
7. Τι θα λέγατε τώρα στον έφηβο εαυτό σας;

Παρακάτω θα δείτε τί έχει απαντήσει ο/η κάθε καθηγητής/τρια. Δεν έχουμε αλλάξει τίποτα, δεν έχουμε αλλοιώσει ή παραφράσει τις απαντήσεις τους. Η δημοσιοποίηση των απαντήσεων γίνεται με την έγκρισή τους, σεβαστήκαμε αυτούς/αυτές που επέλεξαν να μην πάρουν μέρος και να μην απαντήσουν. Θα φαίνεται μόνο ο αριθμός της κάθε ερώτησης για τη διευκόλυνση όλων μας. Η σειρά με την οποία θα εμφανίζονται οι απαντήσεις τους είναι ανάλογα με το είδος του μαθήματος καθώς και με αλφαβητική σειρά.

Οι απαντήσεις των καθηγητριών των θεωρητικών μαθημάτων (φιλόλογοι):

Κυρία Μακρή:

1. Το πράσινο
2. Γυμναστική, περπάτημα, συνάντηση με φίλους
3. Καραγκιόζης,  Δ. Σαββόπουλος
4.  Ντόναλτ
5. Χημεία
6. Διακοσμήτρια
7. Να έχω περισσότερο θάρρος

Κυρία Μελά:

1.  Το μωβ!
2. Διαβάζω ιστορία, ταξιδεύω, βλέπω σινεμά και θέατρο
3.  Angie, Rolling Stones
4. Mafalda
5. Τα μαθηματικά
6. Κάτι σε σχέση με την τέχνη ή την ιστορία
7.  Έχε εμπιστοσύνη στον εαυτό σου! Τα μαθήματα δεν είναι το παν στη ζωή!

Κυρία Σαντοριναίου:

1. Το πορφυρό
2. Ακούω μουσική, διαβάζω, βλέπω κινηματογράφο, πεζοπορώ
3. Fragile του Sting
4. Mafalda
5. Η φυσική
6. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο, πλην την διδασκαλία των ανθρωπιστικών σπουδών
7. Μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στον εαυτό μου και λιγότερη σημασία τους γνώμες των άλλων

Κυρία Τσιόρου:

1. Μωβ
2. Αγαπάω ό,τι κάνω και κάνω ό,τι αγαπώ
3. Nothing else matters Metallica
4. Asterix
5. Όλα τα αγαπούσα (φύτουκλας)
6. Ευτυχισμένη σε όποιον επαγγελματικό ή άλλο ρόλο
7. Don’t worry! Be happy!

 Οι απαντήσεις των καθηγητών/καθηγητριών των θετικών μαθημάτων:

Κυρία Μαρμαράκη (βιολόγος):

1. Το πορτοκαλοκόκκινο
2. Ακούω μουσική, περπατάω
3. «Ουρανός» Locomondo
4. Ο Donald Duck
5. Η ιστορία (την έβρισκα βαρετή)
6. Ηθοποιός
7. Αξίζεις πολλά!

Κυρία Οικονομίδου (χημικός, παράλληλη στήριξη):

1. Τους οι αποχρώσεις του πράσινου
2. Διαβάζω. Παρακολουθώ θέατρο, συναυλίες
3. Enjoy the silence – Depeche Mode
4. Η Mafalda
5. Τα αρχαία. Σήμερα αναθεωρώ την άποψή μου και αναγνωρίζω την αξία τους μελέτης των αρχαίων ελληνικών και τη συμβολή τους τους διεθνείς γλώσσες και τους επιστήμες.
6. Αρχιτέκτονας
7. Να μην αγχώνεται. Να χαρεί τα ανέμελα χρόνια. Να σκοπεύει στην κατάκτηση τους γνώσης και όχι απλώς στην απόκτηση δεξιοτήτων.

Κυρία Παπαγιαννοπούλου (φυσικός):

1. Μπλε
2. Διαβάζω βιβλία, περπάτημα, Netflix!
3. Δρόμοι Παλιοί
4. Ντόναλντ Ντακ
5. Αρχαία – Λογοτεχνία
6. Γιατρός
7. Ότι όλα θα πάνε καλά!

Κύριος Τσερπέλης (υποδιευθυντής και χημικός):

1. Το πράσινο γιατί είναι το χρώμα τους ελπίδας και του Παναθηναϊκού
2. Ακούω μουσική και διαβάζω βιβλία
3. A day like today -από τους Βέλγους Irish Coffee
4. Ο Donald Duck γιατί παλεύει ενάντια στην ατυχία του και πάντα επιβιώνει. Ουσιαστικά ανήκει στην πλευρά των αγωνιστών τους ζωής.
5. Στο γυμνάσιο η μουσική γιατί τους τραβούσε ο καθηγητής τους φαβορίτες και δεν μαθαίναμε τίποτα.
6. Γεωλόγος – ερευνητής στο ΕΑΓΜΕ (πρώην ΙΓΜΕ) – Γεωλογικών και Μεταλλευτικών ερευνών.
7. Keep Rocking!

Κύριος Χουγιούρης (μαθηματικός):

1. Μωβ (ή πράσινο)
2. Παίζω κιθάρα ή επιτραπέζια
3. Σήμερα; Tears of the dragon (Bruce Dickinson)
4. Ροζ πάνθηρας
5. Μουσική
6. Κατασκευές μουσικών οργάνων (κιθάρες)
7. Να είσαι επιεικής με τον εαυτό σου.

Κυρία Χουντή (καθηγήτρια οικονομικών και οικιακής τεχνολογίας):

1. Κίτρινο
2. Βόλτες, πεζοπορίες, συναυλίες, φωτογραφία, γυμναστική
3. Τακούνια για καρφιά
4. Γκάρφιλτν
5. Η χημεία
6. Ξεναγός, ξυλουργός, φωτογράφος
7. Να μην φοβάται το άγνωστο του μέλλοντος.

Οι απαντήσεις των καθηγητών/καθηγητριών των ξένων γλωσσών, των καλλιτεχνικών μαθημάτων και των τεχνολογικών μαθημάτων:

Κυρία Ζουμπουλάκη (καθηγήτρια θρησκευτικών):

1. Ανοιχτό πράσινο, απαλό
2. Δεν έχω ελεύθερο χρόνο. Όταν είχα έγραφα, διάβαζα, άκουγα μουσική, χόρευα και τραγουδούσα και έκανα διάφορες κατασκευές (διακοσμητικά). Τώρα μόνο κανένα καφεδάκι με τους φίλες μου.
3. Είναι πάρα πολλά! Το καθένα σε διαφορετική στιγμή και για διαφορετική διάθεση.
4. Candy Candy
5. Ίσως η ιστορία
6. Νηπιαγωγός ή τραγουδίστρια σε συναυλιακούς χώρους ή σε μικρούς τύπου μπουάτ
7. Δεν χρειάζεται να τα κάνεις όλα μόνη σου. Να ζητάς πάντα βοήθεια. Δεν χρειάζεται να είναι όλα τέλεια. Μην αγχώνεσαι για κάτι πριν έρθει η ώρα του να συμβεί. Κανένας από τους που σε πλήγωσαν δεν θα τους θυμάσαι σε 20 χρόνια.

Κυρία Κουτσιούκη (καθηγήτρια γερμανικών):

1. Το μπλε
2. Διαβάζω, συναντώ φίλους, κάνω εκδρομές
3. «Τα ματόκλαδά σου λάμπουν» του Βαμβακάρη
4. Ο Καμπαμαρού
5. Τα μαθηματικά
6. Φούρναρης
7. Έχε πίστη στο θεό

Κυρία Μαρκογιαννάκη (εικαστικός):

1. Το φούξια
2.  Πάω βόλτες στη φύση, ακούω πολύ ραδιόφωνο
3. Μου αρέσει ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου και η Ιουλία Καραπατάκη
4. Ο Αστερίξ
5. Κανένα
6. Καθηγήτρια σε μαθητές μικρότερων τάξεων, σωστά εξοπλισμένων για το μάθημα
7. «Μην τα παίρνεις όλα τόσο σοβαρά…»

Κυρία Μιχελάκη (καθηγήτρια πληροφορικής):

1. Το άσπρο και το μπλε
2. Γυμναστική, Ταξίδια
3. Empire of the sun -Walking on a dream
4. Η She-Ra
5. Η ιστορία
6. Graphic Designer ή Interion Designer
7. Να μην εγκαταλείψει τα αγαπημένα του χόμπι λόγω του διαβάσματος

Κυρία Μίχου (καθηγήτρια πληροφορικής):

1. Κόκκινο
2. Διαβάζω, γυμνάζομαι, κάνω μαθήματα χορού παραδοσιακού (μαθαίνω), πηγαίνω πεζοπορία, περνάω χρόνο με την οικογένειά μου
3. Νερό στη βάρκα (Ορέστης Ντάντος κ’ Μάρθα Φριτζήλα)
4. Popeye (Ποπάυ)
5. Γυμναστική
6. Νοσηλεύτρια
7. «Άδραξε την μέρα!» Δυσκολίες που τότε μου φαίνονταν ανυπέρβλητες τώρα τους θυμάμαι κ’ χαμογελώ. Οι δυσκολίες στην έφηβη ζωή είναι για να τους δυναμώνουν και να τους προετοιμάζουν για την ενήλικη ζωή. Ποτέ μην τα παρατάς, συνέχισε να προσπαθείς με πείσμα και θα δικαιωθείς! Τους, Σεβασμό και ενσυναίσθηση! Να μην ντρέπεσαι, αργότερα, να κοιτάξεις στα μάτια τους ενήλικες συμμαθητές σου!

Κυρία Μυλωνά (καθηγήτρια γαλλικών):

1. Μπλε Ρουά
2. Ταινίες, διάβασμα, θέατρο, περίπατοι στη φύση
3. «Voyage Voyage» -Desireless, «Φεύγω» -Αλεξίου, «Πέτρινα χρόνια» -Σπανουδάκης
4. Le petit Nicolas, Χάιντι, Ποπάυ
5. Η Γεωμετρία
6. Δε νομίζω ότι οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα θα μου έδινε πληρότητα και τόσες χαρές και συγκινήσεις μέσα από τη διάδραση με παιδιά και νέους.
7. Να εκφράζει πιο εύκολα τους ανάγκες του. Να είναι πιο αυθόρμητος και να μην απογοητεύεται έντονα συναισθηματικά από τους σχέσεις με τους τους. Να έχει εμπιστοσύνη τους δυνάμεις του.

Κύριος Παπαλέξης (μουσικός):

1. Το μαύρο!
2. Βλέπω φίλους, ακούω καλή μουσική, διαβάζω, περπατάω, βλέπω ταινίες και σειρές και ανεβάζω μαθητικά podcast στο διαδίκτυο!
3. Δεν είναι μόνο ένα, αλλά το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό είναι «Η κοιλάδα των Τεμπών» του Θανάση Παπακωνσταντίνου.
4. Όταν ήμουν παιδί συμπαθούσα πολύ τον Donald Duck.
5. Νομίζω η οικιακή οικονομία, αλλά το αγαπημένο μου μάθημα ήταν τα μαθηματικά.
6. Θα ήθελα να καλλιεργώ φρούτα και λαχανικά και να τα μοιράζομαι με τους φίλους μου!
7. Θα του έλεγα να ζει την κάθε μέρα στο full και να είναι λιγότερο ντροπαλός!

Κυρία Πετκανά (τεχνολόγος):

1. Το λευκό!
2. Γράφω παραμύθια, κάνω ποδήλατο, ταξίδια
3. Είναι αυτό που τραγουδούν τα παιδιά για να βοηθήσουν να διαλυθεί το κακό στο καινούργιο μου παραμύθι που θα εκδοθεί σύντομα
4. Ποπάυ
5. Όποιο μάθημα ήταν πολύ αυστηρός μα πάρα πολύ αυστηρός ο καθηγητής.
6. Traveler
7. Τα καλύτερα είναι πιο κάτω στη ζωή να είσαι σίγουρη. Put a hat on and move on.

Κύριος Πετρίδης (γυμναστής):

1. Μπλε
2. Παρέα με φίλους
3. Paradise City (Guns N’ Roses) – Λιωμένο Παγωτό (Ξύλινα Σπαθιά)
4. Sport Billy
5. Αρχαία
6. Περιηγητής σε ταξίδια, να γράφω αναφορές π.χ. Τάσος Δούσης, Ευτύχης Μπλέτσας
7. Περάσαμε ωραία και ευτυχισμένα χρόνια, καλά τα καταφέραμε!!!

Ελπίζουμε μέσα από όλες αυτές τις απαντήσεις να γνωρίσατε τους/τις καθηγητές/τριες σας λίγο καλύτερα. Ελπίζουμε τα παιδιά που θα έρθουν του χρόνου στο σχολείο μας για πρώτη φορά να δουν αυτό το άρθρο για να «σπάσει ο πάγος» και να καταλάβουν πως δεν χρειάζεται να φοβούνται και να αγχώνονται τόσο πολύ. Μακάρι όλοι οι μαθητές/τριες που θα περάσουν από αυτό το σχολείο τα επόμενα χρόνια να έχουν μια τόσο θετική και αξέχαστη εμπειρία όπως και εμείς!

Ως 3^η γυμνασίου:

Ως μαθητές/τριες της 3^ης Γυμνασίου, θέλουμε να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους μας τους/τις καθηγητές/τριες και ένα ακόμα μεγαλύτερο ευχαριστώ και αντίο σε αυτούς/αυτές που δεν θα συνεχίσουν την πορεία τους στην εκπαίδευση του χρόνου. Ευχαριστούμε για όλα όσα μας μάθατε, σχετικά με το μάθημα ή και όχι (γιατί όλα μας δίδαξαν κάτι), για την υπομονή σας και για την στήριξή σας όλα αυτά τα χρόνια. Ευχαριστούμε που κάνατε το ταξίδι μας στο γυμνάσιο ξεχωριστό, που ήσασταν δίπλα μας για ότι χρειαζόμασταν, που μας βοηθήσατε να αποκτήσουμε ανεκτίμητες γνώσεις και εμπειρίες. Μπορεί να μην θυμόμαστε όλους τους μαθηματικούς τύπους ή τα ανώμαλα ρήματα του Αόριστου Β’ αλλά θα θυμόμαστε για πάντα εσάς. Θα μας λείψετε πολύ.

Στην ομάδα, εκτός από πολλούς μαθητές, συμμετέχουν και μερικοί καθηγητές όπως η Κα Διονυσοπούλου,  η διευθύντρια του σχολείου και ο Κος Παπακωνσταντίνου, ο μαθηματικός του τμήματος ένταξης, ο οποίος προμηθεύει την ομάδα με επιτραπέζια παιχνίδια.

Η ομάδα αυτή, έχει ως στόχο της την συνεργασία των μαθητών, την καλύτερη επικοινωνία μεταξύ τους και, το σημαντικότερο από όλα, την διασκέδαση με ποιοτικά παιχνίδια! Προωθεί την δημιουργικότητα, την φαντασία και την γρήγορη σκέψη μέσα από ομαδικά και εκπαιδευτικά επιτραπέζια. Επίσης, καθώς παίρνουν μέρος παιδιά από όλες τις τάξεις αλλά και καθηγητές, οι μαθητές (κυρίως οι μαθητές την πρώτης γυμνασίου που μόλις άρχισαν το ταξίδι μάθησης στην δευτεροβάθμια σχολική μονάδα) κατανοούν πως οι μεγαλύτερη από αυτούς σε ηλικία και γνώσεις, δεν είναι «τέρατα» όπως μπορεί να πιστεύουν, δεν απέχουν πολύ από αυτούς και συνειδητοποιούν πως δεν έχουν τίποτα να φοβούνται. Η ομάδα αυτή φέρνει τους μαθητές κοντά και τους βοηθάει να γνωριστούν καλύτερα μεταξύ τους μέσα από μια πολλή όμορφη δραστηριότητα, τα επιτραπέζια!

Όμως, τί κάνει μια αλεπού στην πόλη; Είναι περίεργο να βρίσκετε μια αλεπού μακριά από το φυσικό της περιβάλλον.

Με βάση ερευνών που υπάρχουν σε άρθρα γνωστών εφημερίδων που έχουν δημοσιευτεί πρόσφατα, η εμφάνιση αλεπούδων σε αστικές περιοχές, είναι ένα φαινόμενο που αυξάνεται σταδιακά τα τελευταία χρόνια. Οι αλεπούδες, κατεβαίνουν από τα βουνά και έρχονται σε μεγάλες πόλεις επειδή:

• Αναζητούν τροφή την οποία βρίσκουν σε κάδους απορριμμάτων και σε υπολείμματα τροφής που αφήνουν οι κάτοικοι των αστικών περιοχών για τα αδέσποτα.
• Οι πόλεις επεκτείνονται προς τις ορεινές περιοχές, με αποτέλεσμα την μείωση του φυσικού περιβάλλοντος των αλεπούδων.
• Οι αλεπούδες είναι πολύ προσαρμοστικά ζώα και έτσι είναι ικανά να βρουν καταφύγιο εύκολα στις πόλεις.
• Η κλιματική αλλαγή και η ξηρασία κάνουν την επιβίωση των άγριων ζώων στο φυσικό τους περιβάλλον δύσκολη.

Σύμφωνα με την ΑΝΙΜΑ, αλεπούδες εμφανίζονται όλο και ποιο συχνά στις πόλεις και θα γίνουν «σαν αδέσποτες γάτες» καθώς είναι πολύ προσαρμοστικές και το αστικό περιβάλλον τους προσφέρει όλα όσα χρειάζονται.  Η ΑΝΙΜΑ και άλλες οργανώσεις για την προστασία των άγριων ζώων επικοινωνούν με τους πολίτες καθημερινά για αυτό το θέμα, φροντίζουν να ενημερώνονται για την παρουσία αλεπούδων, περιθάλπουν τα τραυματισμένα ζώα και όταν πια αυτά αναρρώνουν, τα απελευθερώνουν στο φυσικό τους περιβάλλον. Δεν έχει καταγραφεί κανένα περιστατικό επιθετικότητας από αλεπούδες σε ανθρώπους στην Ελλάδα και σε άλλα κράτη. Βέβαια, οι αλεπούδες μεταφέρουν αρρώστιες όπως η ψώρα, η οποία θεραπεύεται, για αυτό πρέπει να είμαστε προσεκτικοί.

Τί πρέπει να κάνουμε εάν δούμε μια αλεπού;

• Δεν πρέπει να πλησιάσουμε την αλεπού, θα αποχωρίσει μόνη της.
• Αν έχουμε μαζί μας το κατοικίδιό μας πρέπει να φροντίσουμε τα δύο ζώα να μην έρθουν σε επαφή ώστε να μην κινδυνέψουν από αρρώστιες.
• Αν η αλεπού είναι τραυματισμένη τότε πρέπει να ειδοποιήσουμε μια οργάνωση προστασίας άγριων ζώων ή το δασαρχείο της περιοχής, δεν πρέπει να την βοηθήσουμε μόνη μας.

Ελπίζουμε αυτή η αλεπού να είναι ασφαλής και υγιής και να μπορέσει να επιστρέψει στο φυσικό της περιβάλλον σύντομα.

1. Τί είναι άγχος/το στρες;

«Το άγχος/στρες είναι μια φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού όταν βρίσκετε υπό πίεση ή σε μια κατάσταση που δεν ξέρει τί να περιμένει. Όταν κάποιος αγχώνεται, αντανακλαστικά κοινοποιείτε το σώμα του για να προετοιμαστεί για δράση, για να αντιμετωπίσει την κατάσταση που τον αγχώνει.»

2. Τί διαφορά έχει το άγχος με το στρες;

«Το άγχος είναι μια ποιο αόριστη κατάσταση, μια γενικότερη αβεβαιότητα. Μπορεί να ξεκινάει από κάτι συγκεκριμένο που καλούμε να αντιμετωπίσω αλλά πάει και παραπέρα, δηλαδή δεν σκέφτομαι μόνο την άμεση απειλή αλλά και το τι θα γίνει μετά. Το στρες είναι μια συγκεκριμένη κατάσταση που σε ζορίζει και καλείσαι να αντιμετωπίσεις και να διαχειριστείς.»

3. Πότε θεωρείτε φυσιολογικό για έναν μαθητή και πότε γίνεται ανησυχητικό ή και επικίνδυνο;

«Το άγχος από μόνο του δεν είναι ανησυχητικό. Τόσο το άγχος όσο και το στρες δεν οφείλονται σε αποκλειστικά σε εμάς αλλά σε εξωτερικούς παράγοντες καθώς, όπως όλοι ξέρουμε ζούμε σε μια κοινωνία που μας αγχώνει με τους γρήγορους ρυθμούς της και τις απαιτήσεις της. Δεν γίνεται κάποιος άνθρωπος να μην αγχώνεται έστω και λίγο, είναι αναπόφευκτο. Το ζητούμενο είναι κατά πόσο μαθαίνουμε να διαχειριζόμαστε τις καταστάσεις οι οποίες μας πιέζου. Εφόσον το άγχος που βιώνουμε δεν μας προκαλεί προβλήματα υγείας ή πολύ έντονη δυσκολία στη ζωή μας και προβλήματα στην καθημερινότητά μας (αποκλεισμός, αδιαφορία, αντιπαραγωγικότητα. Εάν βλέπουμε πως μας προβληματίζει συνολικά στην καθημερινότητά μας, τότε επιβάλλεται να βρούμε μια λύση για να βοηθηθούμε.»

4. Πώς επηρεάζει το σχολείο τη ψυχική υγεία των μαθητών;

«Πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση! Το σχολείο το αντιμετωπίζουμε από μικρή ηλικία ως κάτι απαραίτητο για την επαγγελματική μας σταδιοδρομία αργότερα, αυτό από μόνο του είναι μια πίεση που δεν ξέρουμε πόσο ρεαλιστική είναι καθώς, πολλά πράγματα μπορούν να πάνε στραβά στη ζωή μας. Πολλά άγχη υπάρχουν στην καθημερινή ζωή της σημερινής κοινωνίας και δεν είναι όλα στον έλεγχό μας, δεν υπάρχει κάποια προδιαγεγραμμένη πορεία στη ζωή μας που μπορούμε να προβλέψουμε και να αποφύγουμε. Το σχολείο είναι ένας χώρος που μπορεί ένας μαθητής να αναπτύξει κάποιες δεξιότητες, οποιαδήποτε και να είναι αυτές, δεν είναι απαραίτητο να αφορούν κάποια από τα μαθήματα (κοινωνικές, καλλιτεχνικές, κριτικής ικανότητας δεξιότητες). Αυτές οι δεξιότητες μπορούν να θωρακίσουνε την αυτοεκτίμηση ενός παιδιού. Πριν σταθούμε στις δυσκολίες οφείλουμε να αναγνωρίσουμε και τις δυνατότητες που προσφέρει το σχολείο, π.χ. ποιοτικές σχέσεις με μαθητές και εκπαιδευτικούς. Ταυτόχρονα όμως, πάντα υπάρχει η αίσθηση οτι εδώ ανά πάσα στιγμή αξιολογούμε για τις επιδώσεις μου και την ίδια στιγμή μπορεί να παραβλέπονται κάποια άλλα θετικά χαρακτηριστικά ενός παιδιού, π.χ. καλές αθλητικές επιδώσεις, ενσυναίσθηση, σεβασμός, κλπ.. Φανταστείτε πώς μπορεί να επηρεάζει κάποιο παιδί το να καταλαβαίνει πως έχει κάποια θετικά χαρακτηριστικά ως άνθρωπος αλλά αυτά δεν αναγνωρίζονται στο σχολείο ενώ όλοι δίνουν πολύ μεγαλύτερη σημασία στους βαθμούς του. Αυτός μπορεί να είναι ένας παράγοντας πίεσης ο οποίος μακροπρόθεσμα να το κάνει αυτό το παιδί να μην εκτιμά το ίδιο κάποια θετικά χαρακτηριστικά του. Βέβαια, απ” την άλλη, το σχολείο σαν διαδικασία, με τα διαγωνίσματα και τους βαθμούς, μπορεί να με βάλει και σε μια μακροπρόθεσμη διαδικασία να εξασκώ την υπομονή μου και την ανθεκτικότητά μου απέναντι στο άγχος.»

5. Υπάρχει πίεση που δεν φαίνεται αλλά επηρεάζει πολύ τους μαθητές;

«Ναι, η πίεση που δεν εκφράζεται. Ας φανταστούμε τον εαυτό μας ως μια κατσαρόλα, μια κατσαρόλα που βράζει, βράζει, βράζει, αν δεν ανοίξω το καπάκι, αν δεν δώσω κάποια δυνατότητα να εκτονωθεί η πίεση του ατμού, η κατσαρόλα θα σπάσει. Έτσι κάπως είναι και οι επιπτώσεις της ψυχικής πίεσης σε ένα άτομο, πρέπει να το εκφράζουμε, αν δεν το εκφράζουμε όλο αυτό θα προσπαθήσει να εκφραστεί με κάποιο τρόπο π.χ. προβλήματα υγείας, ψυχοσωματικά προβλήματα. Αν το άτομο αυτό δεν έχει έστω κάποιους ανθρώπους στο περιβάλλον του που να το αγαπάνε και να το εκτιμάνε, τότε θα είναι δύσκολο για το άτομο να εκφράσει αυτά που το πιέζουν. Εάν αυτός που πάω να εκφράσω την πίεσή μου με βλέπει σαν ένα “προβληματικό άτομο’, θα είναι δυσκολότερο να εκφραστώ σε αυτόν.»

6. Ποια σημάδια δείχνουν ότι ένας μαθητής έχει έντονο άγχος/πώς μπορεί να εκδηλωθεί το άγχος στο σώμα ή στη συμπεριφορά ενός παιδιού;

«Σημάδια που μπορούμε να αναφέρουμε είναι ότι μπορεί να έχει αυξημένη αρτηριακή πίεση, να ιδρώνει έντονα, να έχει αϋπνίες και πονοκεφάλους, να εξασθενεί το ανοσοποιητικό του σύστημα. Όλα αυτά είναι βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις, κάλλιστα κάποια από αυτά μπορούν να εξελιχθούν με τα χρόνια, αν μιλάμε για χρόνιο άγχος, σε μακροχρόνια προβλήματα υγείας. Αλλά και βραχυπρόθεσμα να μιλάμε αυτά είναι σημάδια που μπορεί κάποιος να τα δει στο σώμα του. Επίσης, επηρεάζεται η μνήμη, σε περιόδους που βιώνουμε στρες, η μνήμη μας είναι λιγότερο λειτουργική, δηλαδή, μπορούμε πιο δύσκολα να απομνημονεύσουμε και να ανακαλέσουμε πληροφορίες. Θολώνει η κρίση, δεν μπορούμε να συγκεντρωθούμε εύκολα και να πάρουμε αποφάσεις αποτελεσματικά και με ψυχραιμία. Μπορεί να υπάρχει μεγαλύτερη ένταση, νεύρα, υπερένταση. Μακροπρόθεσμα, ένας άνθρωπος που βιώνει πολύ έντονες στρεσογόνες καταστάσεις και γενικότερο άγχος, μπορεί να οδηγηθεί σε καταθλιπτικά συμπτώματα, σε συμπεριφορές εξαρτήσεων, σαν έναν εύκολο τρόπο να διαχειριστεί και να εκτονώσει αυτή τη ψυχική δυσφορία, τον ψυχικό πόνο.»

7. Υπάρχουν απλές, καθημερινές συνήθεις που βοηθούν στη μείωση του άγχους/τί μπορεί να κάνει ένας μαθητής όταν νιώθει άγχος πριν από ένα διαγώνισμα;

«Υπάρχουν πολλοί τρόποι διαχείρισης του στρες και του άγχους όμως, όχι με την έννοια οτι υπάρχουν συγκεκριμένα τρικ ή κολπάκια που μπορώ να επικαλεστώ με κάποιον μαγικό τρόπο αν με πιάσει ένταση. Αρχικά, είναι πολύ σημαντικό να έχω ανθρώπους γύρω μου με τους οποίους να μπορώ να μπορώ να μιλήσω όσο το δυνατόν πιο ανοιχτά, να καλλιεργήσω μια σχέση αλληλοϋποστήριξης. Είναι βοηθητικό να μπορώ να διατηρήσω μια ρουτίνα, μαζί με τα όποια βάρη της καθημερινής ζωής, που να περιέχει μέσα κάποιες ευχάριστες δραστηριότητες. Επίσης, μπορώ να διατηρώ μακροπρόθεσμους στόχους χωρίς όμως να είμαι εμμονικά προσκολλημένος με αυτούς, να μην τους αντιμετωπίζουμε σαν να είναι ο μόνος τρόπος “να σωθεί η ψυχή μας’, να μην είναι τόσο τρομακτικό το ενδεχόμενο κάτι να πάει στραβά, να ξέρω πως μπορώ να προσαρμοστώ σε αυτή τη δυσάρεστη αλλαγή και να φτιάξω κάποιους νέους στόχους. Εν τέλη, αυτό που σε βάθος ζωής θα πρέπει να μου μένει και μπορεί να με προστατεύσει από αχρείαστο άγχος είναι το να ξέρω πως πάντα μπορώ να προσπαθώ. Ταυτόχρονα, δεν πρέπει να είμαστε πολύ αυστηροί με τον εαυτό μας, θα υπάρξουν άσχημες φάσεις στη ζωή μας, μπορεί να αλλάξει η καθημερινότητά μας και καλό είναι εμείς να μπορούμε να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα. Αν κάποια περίοδος της ζωής μου απαιτεί να χαλαρώσω λίγο τους ρυθμούς μου, μπορώ να το κάνω, χωρίς ενοχές και καλό θα ήταν να με υποστηρίξουν και σε αυτό οι γύρω μου. Επιπλέον, βοηθάει ένας προγραμματισμός του χρόνου με συχνά διαλείμματα, ένας αναστοχασμός της ζωής μου. δηλαδή να εξετάζω και να αξιολογώ πως έχω εξελιχθεί ως τώρα σαν άνθρωπος. Βοηθάει η καταγραφή των σκέψεων μου, όταν γράφω κάτω τις σκέψεις μου αντί να τις έχω μπερδεμένες στο κεφάλι μου και να προσπαθώ να βγάλω άκρη γίνονται πιο οργανωμένες άρα και πιο διαχειρίσιμες. Η ενασχόληση με τις τέχνες βοηθάει πολύ, με διαφόρους τρόπους. Το να ασχοληθώ με κάποια τέχνη (ζωγραφική, χορός, θέατρο, συγγραφή, κλπ) είναι ένας τρόπος να εκτονώσω αρνητικά συναισθήματα και σκέψεις. Η δημιουργική διαδικασία μπορεί να σου αποσπάσει την προσοχή από άσχημες σκέψεις και σου δίνει τη δυνατότητα να με μεταμορφώσεις κάτι αρνητικό κάτι όμορφο, ως μορφή έμπνευσης. Υπάρχουν και κάποιες τεχνικές χαλάρωσης που μπορείτε να εξασκήσετε και να χρησιμοποιήσετε πριν από κάποιο διαγώνισμα ή κάποια στρεσογόνα κατάσταση για να βοηθήσετε το σώμα σας να διαχειριστεί την πίεση της στιγμής.»

8. Τί μπορούν να κάνουν οι καθηγητές και οι γονείς για να βοηθήσουν τα παιδία σε περίπτωση που βιώνουν έντονο άγχος χωρίς να τα πιέσουν περισσότερο;

«Για αρχή, θα πρέπει να προσπαθήσουν το πρόβλημα, την πίεση, από την πλευρά του παιδιού. Προφανώς, κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι σκέφτεται ένα παιδί για τη ζωή του και για τις καταστάσεις που το πιέζουν. Είναι βοηθητικό αν ο ενήλικας φέρει στο μυαλό τους πως ήταν ο ίδιος όταν ήταν στην ηλικία αυτού το παιδιού και να λαμβάνει υπόψιν πως έχει αλλάξει η κοινωνία από τότε. Καλό είναι επίσης, οι ενήλικες στο περιβάλλον, αν θέλουν να βοηθήσουν και να προσεγγίσουν ένα παιδί το οποίο για κάποιους λόγους βιώνει κάποιο έντονο στρες που δεν μπορεί να διαχειριστεί, να προσπαθήσουν να αναπτύξουν κάποια σχέση με αυτό το παιδί. Αναπτύσσεις  πιο εύκολα μια σχέση με το παιδί αν μάθεις να ακούς υπομονετικά και αναγνωρίζοντας τα θετικά που έχει αυτό το παιδί. Πάντα υπάρχουν θετικά σε ένα παιδί αλλά κάποιες φορές πρέπει να ψάξεις για να τα βρεις. »

9. Πότε πρέπει ένας μαθητής να ζητήσει βοήθεια από έναν ειδικό;

«Αν νιώσει ένα παιδί οτι η κατάσταση του άγχους που βιώνει δυσκολεύουν πολύ την καθημερινότητά του και πως πράγματα που παλαιότερα έκανε με άνεση τώρα δεν μπορεί να τα κάνει, π.χ. πρωϊνό ξύπνημα, δραστηριότητες. Αυτά είναι σημαντικές ενδείξεις για να προσεγγίσει κάποιον ειδικό.»

10. Γιατί είναι σημαντικό να μιλάμε ανοιχτά για τη ψυχική μας υγεία στο σχολείο ως μαθητές;

«Ένας λόγος έχει να κάνει με το να σπάσουμε το ταμπού της ψυχικής υγείας. Το να έχω κάποιον ψυχικό πόνο είναι κάτι που εγώ καλούμε να διαχειριστώ, προφανώς όμως όχι μόνος μου αλλά με τη βοήθεια ανθρώπων γύρω μου, γιατί εν τέλη, ο άνθρωπος ο οποίος έχει κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα και θεωρείτε πως είναι αυτός υπεύθυνος για το πρόβλημά του, το πρόβλημα αυτό το έχουν δημιουργήσει άλλες καταστάσεις. Ένα τέτοιο πρόβλημα έχει να κάνει και με την ιδιοσυγκρασία, την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα του καθενός αλλά και με το σε τι καταστάσεις έχει μπλέξει στη ζωή του. Συνεπώς, είναι πολύ άδικο, να υπάρχει στο κόσμο αίσθηση οτι αυτός ο άνθρωπος που έχει ένα πρόβλημα ψυχικής υγείας είναι υπεύθυνος για αυτό. Οπότε, το να μιλάω ανοιχτά για τα προβλήματα ψυχικής υγείας, βοηθάει λίγο στο να φύγει το στίγμα της ψυχικής ασθένειας. Ένας άλλος λόγος είναι το οτι όσο πιο ανοιχτά μιλάω για αυτά που με προβληματίζουν, τόσο πιο εύκολο είναι να φτιάξω και ποιοτικές σχέσεις με ανθρώπους γύρω μου. Ένα βασικό στοιχείο των στενών σχέσεων είναι η αυτοαποκάλυψη, το να εκθέτω στον άλλον πλευρές του εαυτού μου που δεν εκθέτω στον οποιοδήποτε, δίνοντάς του μια απαίτηση να κάνει το ίδιο, έτσι έρχονται πιο κοντά με ουσιαστικό τρόπο οι άνθρωποι.»

11. Τί μήνυμα θα στέλνατε στους μαθητές που νιώθουν άγχος και πίεση λόγο σχολείου;

«Επειδή με πάρα πολλούς τρόπους, η ζωή μας μπορεί να πάει στραβά και δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για το αποτέλεσμα οτι και να κάνουμε, το μόνο που μπορούμε να κρατήσουμε, η μόνη ικανότητα που μπορούμε να κρατήσουμε  είναι το πόσο έχουμε μάθει να προσπαθούμε, όχι προφανώς συνέχεια και για τα πάντα αλλά να ξέρω κάπου στο πίσω μέρος του μυαλού μου ότι ακόμα και αν κάτι πάει στραβά, μπορώ με κάποιο τρόπο να βρω τη δύναμη και τη στήριξη από γύρω μου να φτιάξω κάποιον νέο στόχο.»

Ευχαριστούμε πολύ τον κύριο Βασιλειάδη!

Έχουν περάσει 3 χρόνια από αυτό το τραγικό γεγονός και ακόμη δεν έχει δοθεί δικαιοσύνη στους επιζώντες και στους συγγενείς των θυμάτων. Αυτό το τραγικό γεγονός θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί αν η κυβέρνηση είχε φροντίσει για την ασφάλεια του σιδηροδρομικού δικτύου. Αυτή τη στιγμή, αυτοί η άνθρωποι θα μπορούσαν να ήταν εδώ με τις οικογένειές τους, να κάνουν όνειρα για το μέλλον τους, οι συμπολίτες τους δεν θα ήταν στους δρόμους για τη δικαίωσή τους και η χώρα μας θα ήταν λίγο καλύτερη.

Θυμόμαστε τους:

• Παναγιώτης Μπουρνάζης, 14 ετών
• Αναστασία Παπαγγελή, 18 ετών
• Χρυσή (Χρύσα) Πλακιά, 19 ετών
• Θωμαή (Θώμη) Πλακιά, 19 ετών
• Αναστασία-Μαρία Πλακιά, 19 ετών
• Μαρία-Θωμαή (Μάρθη) Ψαροπούλου, 19 ετών
• Φραντσέσκα Μπέζα, 20 ετών
• Κλαούντια-Αλεξάνδρα Λάτα, 20 ετών
• Ελένη Τσίντζα, 20 ετών
• Αναστάσιος Κουτσόπουλος 21 ετών
• Αφροδίτη Τσιωμά, 22 ετών
• Ιφιγένεια Μήτσκα, 22 ετών
• Ιορδάνης Αδαμάκης, 23 ετών
•  Εριέττα Μόλχο, 23 ετών (αγνοούμενη που θεωρείται νεκρή)
• Γεώργιος Παπάζογλου, 23 ετών
• Ντενίς Ρούτσι, 23 ετών
• Αγάπη Τσακλίδου, 23 ετών
• Κυπριανός Παπαϊωάννου, 23 ετών
• Νικήτας Καραθεοδώρου, 24 ετών
• Άγγελος Τηλκερίδης, 23 ετών
• Καλλιόπη (Κέλλυ) Πορφυρίδου, 23 ετών
• Αναστασία Αδαμίδη, 25 ετών
• Δήμητρα-Ευαγγελία Καπετάνιου, 25 ετών
• Ελισάβετ Χατζηβασιλείου, 27 ετών
• Δημήτριος Ασλανίδης, 27 ετών
• Σωτήριος Καραγεωργίου, 28 ετών
• Δημήτριος Οικού, 28 ετών(μηχανοδηγός)
• Ιωάννης Καρασάββας, 28 ετών
• Νικόλαος Ναλμπάντης, 29 ετών (μηχανοδηγός)
• Ελπίδα Χούπα, 29 ετών
• Παναγιώτης Χατζηχαραλάμπους, 29 ετών (συνοδός αμαξοστοιχίας)
• Δημήτριος Μασσαλής, 30 ετών (μηχανοδηγός)
• Σοφία-Ειρήνη Ταχμαζίδου, 32 ετών
• Βάιος Βλάχος, 34 ετών
• Mia Mohhammad Edris, 34 ετών
• Αθηνά Κατσάρα, 35 ετών
• Σπυρίδων Βούλγαρης, 35 ετών (μηχανοδηγός)
• Ionel Culea, 35 ετών
• Έλενα Δουρμίκα, 36 ετών
• Ebrahim Masri, 42 ετών
• Βάια Μπλέκα-Καρακώστα, 43 ετών
• Ιωάννης Βουτσινάς, 49 ετών
• Ανδρέας Παυλίδης, 49 ετών
• Βασίλειος-Κυριάκος Κωττάς, 50 ετών
• Μαρία Μουρτζάκη, 52 ετών (προσωπικό)
• Βαγγέλης Μπουρνάζης, 54 ετών
• Βασιλική Χλωρού, 55 ετών
• Χρυσή Κουκαριώτου, 55 ετών
• Μαρία Εγούτ, 56 ετών
• Ιωάννης Τζοβάρας, 56 ετών (συνοδός αμαξοστοιχίας)
• Μαρία Μιάρη, 56 ετών (συνοδός αμαξοστοιχίας)
• Γεώργιος Φωτόπουλος, 57 ετών
• Γεώργιος Κουτσούμπας, 59 ετών (μηχανοδηγός)
• Bozo Pavlini, 62 ετών (προσωπικό)
• Ιωάννης Καριώτης, 63 ετών (συνοδός αμαξοστοιχίας)
• Ευαγγελία Ντος Σάντος Σίλβα – Κουκαριώτη, 63 ετών
• Γεώργιος Κυριακίδης, 67 ετών

«Δεν μπορώ να αναπνεύσω», «Βοήθεια, βοήθεια», «Έχω ελάχιστο οξυγόνο», «Θα πεθάνουμε», «Μάρθη σε αγαπώ», αυτά είναι μερικά από τα λόγια που ειπώθηκαν σε μια κλήση για βοήθεια με βάση το οπτικοακουστικό υλικό που έχει βρεθεί.

Δεν ξεχνάμε ποτέ τους συμπολίτες μας που έφυγαν τόσο άδικα.

Πηγές:

 https://www.news247.gr/magazine/reportage/tempi-oi-dexamenes-me-to-efflekto-iliko-sto-emporiko-treno/

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%B9%CE%B4%CE%B7%CF%81%CE%BF%CE%B4%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CE%B4%CF%85%CF%83%CF%84%CF%8D%CF%87%CE%B7%CE%BC%CE%B1_%CF%83%CF%84%CE%B1_%CE%A4%CE%AD%CE%BC%CF%80%CE%B7

https://www.in.gr/tags/%CF%84%CE%AD%CE%BC%CF%80%CE%B7/

Οπτικοακουστικό υλικό προς τιμήν των θυμάτων:

">

">

Δεν ξεχνάμε, δεν μένουμε σιωπηλοί, δεν σταματάμε να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο και δικαιότερο αύριο.

Ο ενθουσιασμός μας ήταν τεράστιος καθώς όλοι ανυπομονούσαμε για την πρώτη μας επίσημη εμφάνιση. Η στιγμή της αλήθειας ήρθε στην επίσημη γιορτή της 28ης Οκτωβρίου. Η αγωνία πριν ανέβουμε στην σκηνή ήταν τεράστια. Το στομάχι μας είχε γίνει “κόμπος” καθώς ξέραμε πως ότι είμαστε τα νέα πρόσωπα που θα τραγουδούσαν μπροστά σε όλη την σχολική κοινότητα- συμμαθητές, καθηγητές και γονείς. Όμως μόλις πήραμε τις θέσεις μας και η μουσική ξεκίνησε η ένταση μετατράπηκε σε δημιουργική ενέργεια. Εστιάσαμε στα τραγούδια που είχαμε επιλέξει με σεβασμό στην ιστορική σημασία της ημέρας και αφήσαμε τις φωνές μας να ενωθούν. Ήταν μία μαγική αίσθηση να ακούς όλους τους τόνους και τις χροιές να συνδυάζονται με μία κοινή ερμηνεία.

Η ανταπόκριση του κοινού ήταν η καλύτερη επιβράβευση. Το θερμό και παρατεταμένο χειροκρότημα στο τέλος μας γέμισε περηφάνια και χαρά. Ήταν μια στιγμή που μας απέδειξε την δύναμη της ομαδικής δουλειάς και την αφοσίωση σε έναν κοινό στόχο. Ως μέλη της χορωδίας νιώσαμε ότι αυτή η εμπειρία μας ένωσε ακόμη περισσότερο ομάδα και μας έδειξε πόσο όμορφο είναι να μοιράζεσαι το πάθος σου για την μουσική. Το να βλέπεις τα στόματα να συμμαθητών σου να χαμογελούν ήταν η καλύτερη επιτυχία.

Η πρώτη αυτή επιτυχημένη παρουσίαση δεν ήταν παρά η αρχή. Η χορωδία μας είναι πλέον έτοιμη για νέες προκλήσεις και νέες εμφανίσεις. Στόχος μας είναι να εμπλουτίσουμε το ρεπερτόριό μας, να συνεχίσουμε να απολαμβάνουμε τις πρόβες μας και να φέρουμε την μουσική μας σε περισσότερες σχολικές εκδηλώσεις. Ελάτε να γίνεται μέλη της ομάδας μας! Γιατί όπως διαπιστώσαμε και στην πράξη όταν οι φωνές μας ενώνονται το αποτέλεσμα είναι πραγματικά δυνατό.

Οι μαθήτριες: Διαμαντή Μαρίνα, Ζαγανά Ευφροσύνη

Τμήμα: Γ’1

Σχολικό έτος: 2025-26

Το σχολείο μας εκπροσωπήθηκε από μια μαθήτρια της 3ης τάξης, την Ζωή Βλαχάκη, η οποία παρουσίασε το σενάριό της «Ξύπνα!». Το σενάριο αυτό, θίγει το θέμα της ενδοοικογενειακής βίας και έχει την μορφή διαλόγων ανάμεσα σε 3 χαρακτήρες που συνυπάρχουν μέσα σε μια προβληματική οικογένεια. Για τις ανάγκες του φεστιβάλ το έργο παρουσιάστηκε ως μονόλογος και διέπρεψε ανάμεσα στα υπόλοιπα δρώμενα.

Στο φεστιβάλ, παρακολουθήσαμε πολύ ενδιαφέροντες παρουσιάσεις θεατρικών δρώμενων, εικαστικών δρώμενων, τραγουδιών, χορευτικών και διηγημάτων, Επίσης, συμμετείχαμε στα δημιουργικά εργαστήρια του φεστιβάλ που είχαν θέμα τη δημιουργική γραφή, τη ζωγραφικής, το θέατρο, τις χειροτεχνίες, τη συνεργασία και γενικά την ευαισθητοποίηση ως προς το θέμα την ενδοοικογενειακής βίας.

Περάσαμε τέλεια και είμαστε ευγνώμων για τη συμμετοχή μας. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στις καθηγήτριες. Κα Μελά, Κα Μυλωνά και Κα Διονυσοπούλου, που βοήθησαν την μαθήτρια μας στο φεστιβάλ.