Οι Φιλέλληνες ήταν ξένοι, από την Ευρώπη και την Αμερική, που βοήθησαν πολύ την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Μερικοί ήρθαν και πολέμησαν εθελοντικά, ενώ άλλοι προσέφεραν χρήματα ή στήριξη μέσω των έργων τους (ποιήματα, πίνακες, μουσικές συμφωνίες κ.ά.) Τους ενέπνεε ο θαυμασμός για την αρχαία Ελλάδα, αλλά και ιδέες για ελευθερία. Με τη βοήθειά τους, οι Έλληνες κατάφεραν πιο εύκολα να συνεχίσουν τον αγώνα για την ανεξαρτησία τους.
Ο πιο γνωστός ίσως φιλέλληνας είναι ο Λόρδος Μπάυρον, ο οποίος ήταν ένας πολύ γνωστός Άγγλος ποιητής. Αγάπησε πολύ την Ελλάδα και αποφάσισε να έρθει ο ίδιος για να βοηθήσει. Πήγε στο Μεσολόγγι, όπου προσπάθησε να οργανώσει τους Έλληνες και να στηρίξει τον αγώνα με χρήματα αλλά και προσωπικό αγώνα. Δυστυχώς, πέθανε εκεί από αρρώστια, αλλά η θυσία του συγκίνησε όλη την Ευρώπη και έκανε ακόμα περισσότερους ανθρώπους να υποστηρίξουν την Ελλάδα.
Ένας ακόμη φιλέλληνας που πολέμησε στο πλευρό των Ελλήνων ήταν ο Σαρλ Νικολά Φαβιέ ή Κάρολος Νικόλας Φαβιέρος στα ελληνικά. Ήταν Γάλλος στρατηγός που ήρθε στην Ελλάδα και βοήθησε πολύ τους Έλληνες στον πόλεμο. Οργάνωσε τακτικό στρατό και προσπάθησε να φέρει πειθαρχία, όπως είχαν οι ευρωπαϊκοί στρατοί. Πολέμησε γενναία και έδειξε ότι πίστευε πραγματικά στον αγώνα των Ελλήνων για ελευθερία. Θεωρείται ο ικανότερος και ο πλέον αγαπητός από όλους τους φιλέλληνες αξιωματικούς που αγωνίσθηκαν στο πλευρό των Ελλήνων επαναστατών.
Επιπλέον, στον απελευθερωτικό αγώνα των Ελλήνων έλαβε μέρος ο αμερικανικής κταγωγής Τζωρτζ Τζάρβις. Ήταν λάτρης του Ελληνικού πολιτισμού, και όταν ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση έγινε θερμός υποστηρικτής της. Επηρεάσθηκε από το Γερμανικό φιλελληνικό ρεύμα και είχε έντονη δράση ως φοιτητής, στο Πανεπιστημίου στο οποίο σπούδαζε στην Χαϊδελβέργη. Τον Νοέμβριο του 1821 αποφασίζει να μεταβεί στην Ελλάδα. Κατατάχθηκε στο Ελληνικό ναυτικό και έλαβε μέρος σε 13 ναυμαχίες και στρατιωτικές επιχειρήσεις, στις οποίες έδειξε μεγάλη γενναιότητα. Αγάπησε τόσο πολύ την Ελλάδα που φόρεσε ελληνικά ρούχα και ζούσε όπως οι Έλληνες αγωνιστές. Οι Έλληνες τον εκτιμούσαν πολύ και τον φώναζαν «Καπετάν Ζέρβη». Ο Jarvis δεν έλαβε ποτέ για τον εαυτό του μισθό ή χρηματική αμοιβή από το ελληνικό δημόσιο. Ήταν υποδειγματικά ανιδιοτελής και αφοσιωμένος στην Ελλάδα και στους Έλληνες μέχρι το τέλος της ζωής του.
Εκτός από αυτούς που πολέμησαν, υπήρξαν κι εκείνοι, οι οποίοι υποστήριξαν τον Αγώνα πνευματικά. Ο Φρανσουά Πουκεβίλ βοήθησε με τα γραπτά του. Ήταν Γάλλος διπλωμάτης, γιατρός και περιηγητής, ο οποίο έγραψε βιβλία για την Ελλάδα, κάνοντας γνωστό τον αγώνα των Ελλήνων στην Ευρώπη. Έτσι, πολλοί άνθρωποι έμαθαν τι συνέβαινε και ήθελαν να βοηθήσουν.
Επίσης, ο Γάλλος συγγραφέας Βίκτωρ Ουγκό, αν και προσέγγισε σχετικά αργά το φιλελληνικό κίνημα, ωστόσο υπήρξε από τους πλέον συνεπείς υποστηρικτές της ελληνικής υπόθεσης. Έγραψε μια σειρά μοα σειρά από ποιήματα, τα οποία περιλμβάνονται στη συλλογή Τα Ανατολίτικα (Les Orientales). Ανάμεσά τους, το περίφημο ποίημα το περίφημο Ελληνόπουλο (L” enfant), το οποίο αναφέρεται στην σφαγή των Ελλήνων της Χίου, το 1822. Το συγκεκριμένο ποίημα μετέφρασε στα ελληνικά ο Κωστής Παλαμάς. Το ενδιαφέρον του Ουγκώ για την Ελλάδα δεν σταμάτησε με την ίδρυση του ελληνικού κράτους. Στη διάρκεια της Κρητικής Επανάστασης του 1866 – 1869 δημοσιεύει, στον ευρωπαϊκό Τύπο, επιστολές τις οποίες υποστηρίζει θερμά τον αγώνα των Κρητών. To 1824, με αφορμή τον θάνατο του λόρδου Byron στο Μεσολόγγι σημείωνε: «Έδειξε (ο Byron) στην Ευρώπη ότι οι ποιητές της καινούριας σχολής, παρόλο που δε λατρεύουν τα είδωλα της αρχαίας Ελλάδας, θαυμάζουν τους ήρωές της και … δεν εγκατέλειψαν ούτε για μια στιγμή τις Θερμοπύλες».
Επιπλέον, ο Αγώνας των Ελλήνων για την ελευθερία αποτέλεσε ένα από τα βασικότερα θέματα των έργων του Γάλλου ζωγράφου Ευγένιου Ντελακρουά. Στόχος του ήταν να αναδείξει στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη και στις κυβερνήσεις τους, το δράμα των Ελλήνων, που μάχονταν με όλο τους το σθένος και την αυτοθυσία τους για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού. O περίφημος πίνακας του Ευγένιου Ντελακρουά « Η Σφαγή της Χίου » που εκτέθηκε δημόσια αλλά και ο θάντος του Λόρδου Μπάυρον στο Μεσολόγγι συγκλονίζουν και εμπνέουν τον Γάλλο συνθέτη Έκτορα Μπερλιόζ. Το 1826 συνέθεσε το έργο «Ηρωική Σκηνή: Η Ελληνική Επανάσταση», στο οποίο εξυμνούσε τον ηρωισμό των Ελλήνων σε μια εποχή που ο αγώνας βρισκόταν σε κίνδυνο.
Φυσικά, υπήρξαν κι άλλοι πολλοί Φιλέλληνες, οι οποίοι βοήθησαν πολύ την Ελλάδα με όποιο τρόπο μπορούσαν και όλοι μαζί συνέβαλαν ώστε ο αγώνας των Ελλήνων να γίνει γνωστός και να έχει περισσότερη υποστήριξη.
Πηγές
https://www.kathimerini.gr/istoria/562993183/karolos-nikolaos-favieros-i-filelliniki-peripeteia-enos-flogeroy-pneymatos/
https://www.amna.gr/macedonia/article/823554/I-Ellada-me-ti-matia-tou-Poukebil-taxideuei-apo-to-APTh-sti-Sozopoli
https://nhmuseum.gr/blog
https://elinis.gr
https://www.eefshp.org/
