Το τέλειο σύστημα
του Ζάχαρη Αλέξανδρου (Β1)
Εδώ και πολλά χρόνια, οι επιστήμονες πασχίζουν να βρουν τρόπο να μελετήσουν τη διαδικασία δημιουργίας των πλανητών. Δυστυχώς, τα έως τώρα ευρήματά τους δεν έχουν φανεί ιδιαίτερα βοηθητικά αφού αφορούν ηλιακά συστήματα τα οποία έχουν υποστεί τεράστιες αλλαγές από τη στιγμή της δημιουργίας τους λόγω εξωτερικών παραγόντων. Όμως η λύση επρόκειτο να έρθει από ένα απρόσμενο μέρος.
Πριν από μερικούς μήνες, ομάδα επιστημόνων με συντονιστή τον Dr Rafael Luque, από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο, ανακάλυψε ένα ηλιακό σύστημα το οποίο χαρακτηρίστηκε ως τέλειο. Ονομάστηκε HD110067100 και βρίσκεται στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης (Coma Berenicus), περίπου 100 έτη φώτος μακριά από εμάς. Το ηλιακό σύστημα αποτελείται από έξι εξωπλανήτες (μεγέθους μικρότερου από αυτό του Ποσειδώνα), οι οποίοι έχουν ατμόσφαιρες. Γιατί όμως αυτή η ανακάλυψη είναι τόσο σημαντική;
Σύμφωνα με τα νέα ευρήματα των επιστημόνων, το ηλιακό σύστημα δεν έχει υποστεί καμία αλλαγή από τη στιγμή της δημιουργίας του (η οποία υπολογίζεται περίπου 12 δισεκατομμύρια χρόνια πίσω). Επιπλέον, το παραπλήσιο μέγεθος των έξι εξωπλανητών του, υποδεικνύει πως η δημιουργία του δεν περιελάμβανε “βίαιες” συγκρούσεις, από τις οποίες δημιουργούνται οι διαφορές μεγεθών μεταξύ των πλανητών ενός ηλιακού συστήματος. Μάλιστα, ο Dr Luque αναφέρει πως το σύστημα είναι ιδανικό για τη μελέτη του τρόπου δημιουργίας των πλανητών, επειδή δεν είχε “χαοτική” αρχή, όπως αυτή του δικού μας, και έχει παραμείνει “ανενόχλητο” από τη στιγμή της δημιουργίας του.
Έτσι, η επιστημονική κοινότητα έχει την ευκαιρία να μελετήσει ενδελεχώς ένα ηλιακό σύστημα, όπως αυτό ήταν στις απαρχές του, πράγμα το οποίο μπορεί να δώσει απαντήσεις σε ερωτήματα τα οποία αφορούν τη δημιουργία των πλανητών, καθώς και σε ερωτήματα για την εξωγήινη ζωή, αφού η μελέτη των έξι εξωπλανητών του συστήματος δείχνει πως μπορούν να υποστηρίξουν τη ζωή.
