Με άλλα μάτια
της Πασπαράκη Αριάνθης
Με αφορμή την 3η Δεκεμβρίου που είναι η Παγκόσμια Ημέρα για τα άτομα με αναπηρία, και τονίζω το: «Με αφορμή», θα ήταν καλό να αναλογιστούμε αν η πόλη μας είναι βιώσιμη και λειτουργική για αυτή τη μερίδα ανθρώπων.
Αν κοιτάξουμε γύρω μας, η αλήθεια είναι πως δεν είναι. Αν και έχουν γίνει προσπάθειες βελτίωσης των συνθηκών, δεν είναι αρκετές! Ένα από τα κύρια προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι συμπολίτες μας είναι η δυσκολία μετακίνησης. Η πρόσβαση στα μέσα μεταφοράς δεν είναι πάντα εγγυημένη. Υπάρχουν φανάρια που διαθέτουν ήχο για τους μη βλέποντες, όμως αυτά είναι πολύ λίγα. Επίσης, περπατώντας στον δρόμο, πόσες φορές έχουμε σκοντάψει σε μία λακκούβα ή έχουμε κινδυνέψει από τα αυτοκίνητα, επειδή τα πεζοδρόμια είναι πολύ μικρά ή ανύπαρκτα; Ας μπούμε λοιπόν στη θέση των άλλων, και ας φανταστούμε πόσο δύσκολο είναι για εκείνους. Επιπλέον, είναι γεγονός ότι υπάρχουν ράμπες, όμως πολλές φορές οχήματα σταθμεύoυν εκεί αγνοώντας τα δικαιώματα των άλλων.
Πέρα από το κομμάτι της ασφαλούς και ισότιμης προσβασιμότητάς τους στην πόλη, τα άτομα με αναπηρία αντιμετωπίζουν κι άλλες δυσκολίες σε πολλούς τομείς, όπως στον εργασιακό και τον κοινωνικό τομέα. Όσον αφορά τον κοινωνικό τομέα, τα άτομα αυτά έχει παρατηρηθεί ότι δεν αντιμετωπίζονται ισότιμα. Σύμφωνα με πρόσφατες δημοσκοπήσεις, στην ερώτηση «πώς πιστεύετε ότι αντιμετωπίζονται τα άτομα με αναπηρία στην Ελλάδα», προηγείται η προκατάληψη με 45,4%, έπονται η συμπόνια/οίκτος με 39,6%, η αδιαφορία 21,3%, η αμηχανία 20,9%, η απόρριψη 7,8%, ο θαυμασμός, το 5% και το «σαν βάρος» με 5,8%. Μόνο το 6,3% απαντά «ισότιμα».
Η παγκόσμια ημέρα για τα άτομα με αναπηρία, είναι εδώ για να μας θυμίσει να μην είμαστε εγωιστές και να δούμε την πόλη μας «με άλλα μάτια», ώστε να προσπαθήσουμε να την κάνουμε προσβάσιμη και ανοιχτή για όλους. Πρέπει να ξεφύγουμε από τα στερεότυπα που επηρεάζουν την\ στάση μας απέναντί στα άτομα αυτά, τον τρόπο που τα προσεγγίζουμε και την πολιτική που ακολουθούμε για την επίλυση των προβλημάτων τους. Γιατί μόνο έτσι θα ενταχθούν φυσιολογικά στην κοινωνία μας, όπως πρέπει από καιρό.
