Αντόνι Τάπιες

ΑΠΩΛΕΙΑ. Ο Καταλανός καλλιτέχνης Αντόνι Τάπιες, ένα από τα μεγαλύτερο ονόματα της σύγχρονης ευρωπαϊκής τέχνης πέθανε προχθές βράδυ στη Βαρκελώνη σε ηλικία 88 ετών. Ο Τάπιες, ο οποίος γεννήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου του 1923, ανανέωσε τον ευρωπαϊκό αφηρημένο εξπρεσιονισμό εντάσσοντας στα ζωγραφικά του έργα απλά και χρησιμοποιημένα υλικά, τα «απόβλητα» του πολιτισμού.

Ο νεαρός Τάπιες, ο οποίος είχε ήδη ξεκινήσει να ζωγραφίζει ως μαθητής την εποχή του Ισπανικού Εμφυλίου, αποφάσισε το 1943, να εγκαταλείψει τις σπουδές του στη Νομική για να αφοσιωθεί στη ζωγραφική.

Εκανε τα πρώτα του βήματα ως υπερρεαλιστής ζωγράφος, φιλοτεχνώντας έργα έντονα επηρεασμένα από τον Πολ Κλέε και τον Χουάν Μιρό. Ηρθε σε επαφή με τον κύκλο νεαρών ποιητών, συγγραφέων και καλλιτεχνών με τους οποίους ίδρυσε το 1948 το πρωτοποριακό περιοδικό «Dau al Set», το οποίο ανέπτυξε έντονους δεσμούς με τους υπερρεαλιστές και τους ντανταϊστές. Υστερα από μια πρώτη επιτυχημένη έκθεση έλαβε το 1950 υποτροφία από το γαλλικό κράτος και έφυγε στο Παρίσι για σπουδές. Εκεί συνδέθηκε με εκπροσώπους της αφηρημένης τέχνης, όπως ο Ζαν Φοτριέ και ο Ζαν Ντιμπιφέ. Από το 1953 αρχίζει να ζωγραφίζει, χρησιμοποιώντας μεικτές τεχνικές, προσθέτοντας ξένα υλικά, όπως τσιμεντόσκονη, άμμο στα χρώματά του καθιστώντας τα παχύρρευστα, ενώ προσέθεσε χρησιμοποιημένο χαρτί, κλωστές και κουρέλια στους πίνακές του. Αυτή θεωρείται και η σημαντικότερη προσφορά του στη σύγχρονη τέχνη. Από τις αρχές της δεκαετίας του ’70, εμφανώς επηρεασμένος από το ακμάζον τότε ρεύμα της pop art, αρχίζει να προσθέτει πιο βαριά υλικά και αντικείμενα στα έργα του, όπως κομμάτια επίπλων, αντικαθιστώντας τα πινέλα με τα εργαλεία του μαραγκού και του χτίστη.

Ο Τάπιες είχε ήδη αρχίσει να γίνεται διεθνώς γνωστός από τα τέλη της δεκαετίας του ’50 λαμβάνοντας πληθώρα βραβείων και εκθέτοντας έργα του σε σημαντικές εκθέσεις, όπως στην Μπιενάλε της Βενετίας, όπου και έλαβε το βραβείο UNESCO. To 2010 ο βασιλιάς Χουάν Κάρλος του απένειμε τον τίτλο του Μαρκησίου.

Το 1980 το «Ισπανικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης» διοργάνωσε την πρώτη μεγάλη αναδρομική έκθεση έργων του Τάπιες. Από την εποχή εκείνη η κριτική αρχίζει να διακρίνει έντονους δεσμούς με την Arte Povera σε ένα έργο γεμάτο αινιγματικά σύμβολα και σημεία που δύσκολα αποκωδικοποιούνται.

Οπως ανέφερε ο διευθυντής του Μουσείου «Βασίλισσα Σοφία» στη Μαδρίτη, Μανουέλ Μπόρχα Βίλελ, «ο Τάπιες κατόρθωσε να δημιουργήσει μια νέα, εντελώς προσωπική, γλώσσα».

Ο Καταλανός καλλιτέχνης ασχολήθηκε ιδιαίτερα, ήδη από το 1947, με τις γραφικές τέχνες, φιλοτεχνώντας σημαντικό αριθμό λευκωμάτων και βιβλίων τέχνης σε συνεργασία με ποιητές και συγγραφείς, όπως με τους Υβ Μπονφουά, Γιόζεφ Μπρόντσκι, Οκτάβιο Παζ, Ζοζέ Σαραμάγκου κ.ά.

Επίσης έγραψε σειρές δοκιμίων για την τέχνη, όπως το «La practica de l’art» (1970), «L’art contra l’estetica» (1974) κ.ά., το 1984 ίδρυσε το Ιδρυμα Τάπιες για τη μελέτη της σύγχρονης τέχνης και το 1990 ένα μουσείο όπου συγκέντρωσε 8.000 έργα, εκ των οποίων 2.000 δικά το

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης