Ο ρόλος του παππού και της γιαγιάς είναι σημαντικός στην ελληνική κοινωνία εδώ και πολλά χρόνια. Ιδιαίτερα τις τελευταίες δεκαετίες, διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην ανατροφή των παιδιών, και ιδιαίτερα όταν οι γονείς εργάζονται και λείπουν αρκετές ώρες από το σπίτι, η παροχή βοήθειας ως προς την ανατροφή των παιδιών είναι ουσιώδης. Συχνά, αναλαμβάνουν καθημερινές ευθύνες φροντίδας, προσφέροντας στους γονείς μεγαλύτερη ηρεμία και οικονομική ανακούφιση. Αυτή η συμμετοχή στη φροντίδα των εγγονιών ενισχύει τις οικογενειακές σχέσεις και δημιουργεί μια αίσθηση ασφάλειας και στήριξης για όλους.
Σύμφωνα με έρευνες, τα παιδιά που έχουν συχνή επαφή και καλή σχέση με τις γιαγιάδες και τους παππούδες, αποκτούν πιο ξεκάθαρη οικογενειακή ταυτότητα και αντλούν σημαντικές γνώσεις μέσα από την εμπειρία τους (π.χ. μέσα από την αφήγηση ιστοριών και βιωμάτων) που είναι βοηθητικές για τη μετέπειτα εξέλιξή τους, γιατί τα παιδιά μπορούν να μάθουν περισσότερα για τον εαυτό τους και την οικογενειακή τους ιστορία. Οι γιαγιάδες και οι παππούδες από την πλευρά τους αντλούν μεγάλη χαρά και ενέργεια μέσα από τη συναναστροφή και το ατελείωτο παιγνίδι με τα εγγόνια τους και ο χρόνος που περνούν μαζί είναι ζωτικής σημασίας, καθώς στο ηλικιακό στάδιο που βρίσκονται, τους βοηθά να νιώθουν ενεργοί και χρήσιμοι και ενισχύει σε σημαντικό βαθμό την αυτοεκτίμησή τους. Επίσης, τα παιδιά περνώντας χρόνο με τους παππούδες και τις γιαγιάδες λαμβάνουν το ενδιαφέρον και την αγάπη τους.
Κάποιες φορές οι παππούδες παρεμβαίνουν, καλοπροαίρετα πάντα, σε μεγαλύτερο βαθμό από όσο πρέπει και προκαλούν άθελά τους συγκρούσεις είτε ανάμεσα στο ζευγάρι είτε ανάμεσα στα παιδιά και στους γονείς τους
Είναι σημαντικό το ζευγάρι να ορίσει ξεκάθαρα ποια είναι τα όρια και οι κανόνες στα οποία μπορούν να παρέμβουν οι παππούδες και ποια είναι τα αδιαπραγμάτευτα όρια ανάλογα με τον τρόπο που επιθυμούν να ανατραφεί το παιδί τους. Οι νέοι γονείς πρέπει να κάνουν ξεκάθαρους τους κανόνες διαπαιδαγώγησης των παιδιών και οι γιαγιάδες και οι παππούδες οφείλουν να τους σέβονται. Οι γιαγιάδες και οι παππούδες μέσα από τη συνεργασία με τους γονείς καλούνται να θέσουν κοινούς στόχους και να ακολουθούν τις ίδιες πρακτικές. Ενώ ο ρόλος του παππού και της γιαγιάς είναι μοναδικός, πρέπει να σέβονται, να εμπιστεύονται και να συνεργάζονται με τους γονείς ακόμα και αν έχουν διαφορετική άποψη.
Ένας κίνδυνος που εγκυμονεί από την εμπλοκή των γιαγιάδων και των παππούδων στην ανατροφή των παιδιών είναι πως οι γονείς μπορεί να εφησυχάσουν και να αφεθούν ολοκληρωτικά στην καλοπροαίρετη αυτή παρέμβαση των παππούδων. Λόγω του ότι οι γονείς λείπουν πολλές ώρες από το σπίτι οι παππούδες αναλαμβάνουν εξολοκλήρου τη φροντίδα των εγγονιών, όπως να τα πάνε στο σχολείο, να τα διαβάσουν κτλ. και μερικές φορές να τα φροντίσουν και το Σαββατοκύριακο, ώστε οι γονείς να κάνουν μια εκδρομή για να ξεκουραστούν.
Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι πως οι παππούδες σε καμιά περίπτωση δεν αντικαθιστούν τους γονείς όσο σημαντική και εάν είναι η ύπαρξη και η συμμετοχή τους στο μεγάλωμα των παιδιών. Τα παιδιά χρειάζονται να περνούν ποιοτικό χρόνο με τους γονείς τους για να έχουν μια υγιή ψυχική εξέλιξη. Φυσικά υπάρχουν κάποιες παγίδες και από την πλευρά της γιαγιάς και του παππού και χρειάζεται και εκεί μεγάλη προσοχή. Πολλές φορές οι παππούδες δένονται τόσο πολύ με τα εγγόνια τους που ταυτίζουν τη ζωή τους μαζί τους, με αποτέλεσμα να παραμελούν τα ενδιαφέροντα και τις δραστηριότητές τους και καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, να βιώνουν πολύ έντονα τη μοναξιά.
Παράλληλα, οι νέοι γονείς κατανοώντας τις ανάγκες των παιδιών τους και την πολύτιμη συμβολή των γιαγιάδων και των παππούδων στη ζωή τους, οφείλουν να αφήνουν περιθώρια για χαλαρότητα και φροντίδα. Το παιδί είναι σε θέση να αναγνωρίζει ποιες είναι οι κόκκινες γραμμές που πρέπει να σέβεται στο σπίτι του και ποια όρια μπορούν να παραβιαστούν στο σπίτι της γιαγιάς και του παππού.
Η σχέση, λοιπόν, γιαγιάς και παππού με τους νέους γονείς δεν πρέπει να είναι ανταγωνιστική, αλλά συμπληρωματική.
