Παγκόσμια ημέρα μνήμης για το Ολοκαύτωμα
Την Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2026 αφιερώσαμε δύο (2) διδακτικές ώρες στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου μας σε εμπλουτισμένη παρουσίαση με θέμα την Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος των Ελλήνων Εβραίων.
Στόχος της παρουσίασης ήταν να γνωρίσουν οι μαθητές/τριες τι συνέβη στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, να μάθουν για την τύχη των Εβραίων και των άλλων θυμάτων του Ολοκαυτώματος και να προβληματιστούν για ζητήματα όπως ο ρατσισμός, η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις σύγχρονες κοινωνίες και η ρητορική του μίσους.
Η παρουσίαση επιμελήθηκε και πραγματοποιήθηκε από την κα Λέιλα Σαλμάν, καθηγήτρια της Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής στη Γ Τάξη.
Ακολουθούν γραπτές σκέψεις και συναισθήματα των μαθητών/τριών μας μετά την παρουσίαση.
Συναισθήματα και σκέψεις μαθητών/τριών της Γ΄ Τάξης
«…Ένα αίσθημα αηδίας και ανατριχίλας , σε τι σημείο μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος…»
«…Ένιωσα φόβο και μουδιάζουν τα πόδια μου με το να σκέφτομαι εάν θα μπορούσε να ξαναγίνει αυτό…»
«… Δεν ήξεραν πού πήγαιναν όλοι αυτοί οι άνθρωποι…»
«… Συγκινήθηκα πάρα πολύ… Πολύ τραγικό…»
«… Χιλιάδες παπούτσια και ρούχα παιδιών και γυναικών που πέθαναν εκεί…»
«… Σε όλη τη διάρκεια της παρουσίασης σκεφτόμουν τι θα έκανα εγώ εάν ήμουν στη θέση των ανθρώπων που κρατούνταν και δούλευαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης…»
«… Θα ήθελα να μάθω πώς ένιωθαν οι άνθρωποι όταν μάθαιναν ότι θα καούν από τους συνανθρώπους τους και θα ήθελα να μάθω πώς ένιωσαν όσοι έμαθαν ότι τελείωσε ο πόλεμος και δεν πρόλαβαν να πεθάνουν…
«…Χάθηκαν τόσες ανθρώπινες ζωές… τόσο άδικα…»
« Όλα αυτά τα αθώα παιδιά δεν καταφεραν να ζήσουν τη ζωή τους…Γιατί;…»
«… Το ολοκαύτωμα ήταν ο χειρότερος τρόπος για να πεθάνεις… ένα βασανιστήριο…»
«… Χρησιμοποιούσαν τους ανθρώπους ως αντικείμενα και να κάνουν πειράματα πάνω τους…»
«… Καταπατούνταν όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα…»
«… Τότε οι άνθρωποι δεν είχαν καθόλου ενσυναίσθηση;…»
«… Τόσοι άνθρωποι πέθαναν επειδή υπάρχει ρατσισμός…»
«… Ένιωσα φόβο πως μπορεί ο άνθρωπος να γίνει χειρότερος κι από τα ζώα…»
«… Πώς μπορεί κάποιος να κάνει κακό σε αθώους ανθρώπους, παιδιά, ηλικιωμένους μόνο και μόνο επειδή έχουν άλλη καταγωγή ή άλλα πιστεύω;…»
«…έκοβαν τα μαλλιά από τα κορίτσια…»
«… Κανένας εκεί μέσα δεν άξιζε να πεθάνει με τέτοιο τραγικό τρόπο…»
«… Πιστεύω πως όλοι οι άνθρωποι οι οποίοι ήταν με τη μεριά του Χίτλερ έχουν ψυχολογικά προβλήματα και είναι εξαιρετικά ρατσιστές…»
«… Όταν είδα τις εικόνες, δεν είχα λόγια είχα μείνει άφωνη…Τρόμος…»
«… Επειδή υπήρχε οικονομική κρίση στη Γερμανία, τότε οι Γερμανοί ήταν ευάλωτοι και θα έκαναν τα πάντα και θα άκουγαν τον οποιοδήποτε αρκεί να γλιτώσουν από αυτήν την κατάσταση…»
«… Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης είναι ό,τι πιο φρικτό έχει γίνει στην ανθρωπότητα…»
«… Οι φούρνοι, οι θάλαμοι αερίων… φρικιαστικό…»
«… Τι κέρδισαν τελικά αυτοί που το κάνανε…;»
«… Πώς ζούσαν σε έναν τέτοιο κόσμο με τέτοιους ανθρώπους, που μπορούσαν να κάνουν τόσο κακό στους άλλους…»
«… Θα έπρεπε κάθε χρόνο να μας κάνουν μια τέτοια παρουσίαση μικρή ή μεγάλη…»
«… Όσο έβλεπα να πρόσθετα μέλη, τα παπούτσια, τις κοτσίδες από τα μαλλιά ένιωσα τόσος άσχημα…»
«…Είχαν άραγε καθαρή τη συνείδησή τους όταν τα έκαναν όλα αυτά;…»
«…Όταν τους έβαζαν στους φούρνους, υποχρέωναν όσους έπαιζαν κάποιο μουσικό όργανο να παίζουν, για να μην ακούγονται οι φωνές…»
«… η ιστορία επαναλαμβάνεται και δεν παίρνονται τα απαραίτητα μέτρα για αυτό…»
«… στο τέλος ένιωσα ένα βάρος μέσα μου και την ανάγλη να θυμόμαστε και να μαθαίνουμε από το παρελθόν…»
« πολλές φορές με πιάνει ρίγος και πανικός καθώς σκέφτομαι ότι εάν ζούσα τότε δε θα άντεχα…»
«τι έφταιξαν τόσοι άνθρωποι και κατέληξαν εκεί;…»
«…πώς τα έκαναν αυτά στο ίδιο τους το είδος…»
«…πίστευαν ότι θα κάνουν μπάνιο…»
«…δε θέλω να πάω εκδρομή στο μουσείο του Άουσβιτς γιατί νομίζω θα έχω για χρόνια τραύμα…»
«… ντρέπομαι για τα παιδιά που υποστηρίζουν τους Ναζί κι ας το κάνουν για πλάκα…»
«… μόνο και μόνο επειδή κάποιοι δε δέχονται το διαφορετικό…»
«…Είναι απάνθρωπο να βάζεις τους ανθρώπου; Να φοράνε μια ταμπέλα, δεν πρέπει να μας προσδιορίζει μια ταμπέλα…»
«… Ανατρίχιασα… προσπάθησα να φανταστώ ότι βρισκόμουν εκεί με την οικογένειά μου…
«…Ντρέπομαι για τα παιδιά που υποστηρίζουν ναζιστές κι ας το κάνουν για πλάκα…»
«… Με την ιδέα ότι τους έβαζαν στο φούρνο, μου ερχόταν να κάνω εμετό και ένιωθα άγχος…»
«… τόσους ανθρώπους τους εκμεταλλεύονταν και τους βασάνιζαν για να κάνουν πειράματα…»
«… υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που υποστηρίζουν τον Ναζισμό και ας πολέμησαν οι πρόγονοί τους κατά του…»
«…γονείς, παιδιά, άνθρωποι με αναπηρία πέθαναν μάταια, 6 εκατομμύρια άνθρωποι…»
«…θύμωσα γιατί ο κόσμος άργησε πάρα πολύ να αντιδράσει ενώ έβλεπε πόσο υπέφεραν…»
«… οι άλλες χώρες άργησαν πάρα πολύ να αντιδράσουν και να παρέμβουν…»
«…ήταν πολύ σκληρές οι εικόνες…»
«…μέχρι πού μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος που μισεί…»
«… παρατήρησα τις άθλιες συνθήκες ζωής και τον ξεφτιλισμός από τους ΄΄τέλειους Γερμανούς’’…»
«…στο σχολείο, μετρούσαν το μήκος από το κεφάλι των παιδιών…»
«… Άραγε είχαν κάποιο συναίσθημα πόνου ή θλίψης; Είχαν ψυχή;…»
«… Πολλά από τα πράγματα που είδαμε στην παρουσίαση μοιάζουν πολύ με αυτά που προσπαθεί ή έχει ήδη κάνει ο Trump…»
«… Μήπως δεν έφταιγαν μόνο οι ναζί αλλά όλη η ανθρωπότητα…»
«… Απογοήτευση για το ανθρώπινο είδος…»
