Μιλτιάδη Ιατρίδη,
απέδειξες πως οι πράξεις ανδρείας δεν χτίζονται με τη δύναμη της τεχνολογίας, αλλά με το θάρρος της ψυχής και το κουράγιο του ανθρώπου.
Εκεί κάτω, στα νερά της Αδριατικής, υπήρξες πρότυπο ψυχραιμίας, οξυδέρκειας και αποφασιστικότητας.
Ενέπνευσες τους άνδρες σου να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, να πολεμήσουν σιωπηλά, και μέσα στο σκοτάδι να γράψουν μια ιστορία που σήμερα διαβάζουμε με σεβασμό.
Μέσα από το ατσάλι του υποβρυχίου Παπανικολής,
ανέδειξες τη δύναμη ενός έθνους που δεν λύγισε ποτέ.
Τάραξες τα νερά της Αδριατικής, σκόρπισες τη σύγχυση στον εχθρό, και απέδειξες πως η ψυχή μπορεί να υπερβεί κάθε μηχανή.
Γιατί από τα βάθη της θάλασσας, η τόλμη σου αντήχησε ως τα χιονισμένα βουνά της Πίνδου, εμψυχώνοντας τα παλικάρια που πολεμούσαν εκεί.
Μιλτιάδη Ιατρίδη,
αν ζούσες σήμερα, θα ήξερες πως οι πράξεις γενναίων ανδρών όπως οι δικές σου μαθαίνουν στις νέες γενιές να σκύβουν πάνω από τις σελίδες της ιστορίας όχι μόνο με θαυμασμό, αλλά με ευγνωμοσύνη και δέσμευση.
Δέσμευση να κρατούν το βλέμμα καθαρό, να υπερασπίζονται το δίκαιο, να υπηρετούν την πατρίδα με ήθος και ευθύνη.
Γιατί το παράδειγμά σου, Μίλτο Ιατρίδη, είναι η απόδειξη πως η Ελλάδα μεγαλουργεί όταν στηρίζεται σε ψυχές που δεν υπολογίζουν το μέγεθος του κύματος — αλλά πιστεύουν στη δύναμη του πηδαλίου.
