Κουβαλάει στις αποσκευές του όλη την ανθρωπότητα.
Είναι ο πατέρας μου, ο γιος μου, ο παππούς μου, ο θείος μου.
Είναι το παιδί από τη Χιροσίμα.
Σκύβω και του φιλώ τα πόδια με σεβασμό και αγάπη!!!
Νιώθω ντροπή που εγώ μπορώ να πάω στο σχολείο και δεν το εκτιμώ, ενώ αυτό το παιδί παρακαλά να πάει στο σχολείο και δεν μπορεί να πάει διότι δεν έχει γονείς, συγγενείς, κηδεμόνες. Χωρίς λεφτά οι πιθανότητες για ζωή είναι λίγες. Ο μόνος τρόπος για επιβίωση είναι η φροντίδα των Ελλήνων. Αν οι Έλληνες δεν τον βοηθήσουν, θα πεθάνει. Όταν ένας πρόσφυγας πεθαίνει από ασυτία κανείς δε νοιάζεται. Δεν φταίει αυτός αλλά αν έδιναν οι άλλοι άνθρωποι έστω κι ένα ευρώ, υπάρχουν πιθανότητες να σωθεί. Ο κάθε άνθρωπος-όχι μόνο στην Ελλάδα- μπορεί με μια χρηματική προσφορά να σώσει ζωές προσφύγων. Όλοι είμαστε υπεύθυνοι για την κατάσταση.
Βασίλης Β.


