Στα τέλη του 20ου αιώνα, η ανθρωπότητα βρέθηκε αντιμέτωπη με το πρόβλημα της ρύπανσης του νερού, ένα θέμα που απειλεί την υγεία των ανθρώπων αλλά υποβαθμίζει και την ποιότητα της ζωής τους. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (World Health Organization, WHO), υπολογίζεται πως, παγκοσμίως, 663 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν πρόσβαση σε πηγές πόσιμου νερού αμφιβόλου ποιότητας. Επιπλέον, τουλάχιστον 1.9 δισεκατομμύρια άνθρωποι βασίζουν τις ανάγκες τους για νερό σε πηγές που είναι μολυσμένες.
Το νερό ως μέσο συντήρησης και ανάπτυξης της ζωής οφείλει να εμφανίζει φυσική καθαρότητα, να είναι ελεύθερο από τοξικές και δηλητηριώδεις ουσίες και να περιέχει αρκετό οξυγόνο για τη συντήρηση σε αυτό λειτουργιών ζωής αερόβιου χαρακτήρα. Εφόσον το νερό δεν εμφανίζει τα παραπάνω χαρακτηριστικά ορίζεται ως ρυπασμένο νερό.
Η ρύπανση του νερού μπορεί να είναι είτε χημική, με τη διάλυση σε αυτό τοξικών και δηλητηριωδών ουσιών, είτε βιολογική, εάν το διαλυμένο οξυγόνο βρεθεί σε επίπεδα κατώτερα των 4 mg L-1. Οι κύριες πηγές πρόκλησης των παραπάνω μορφών ρύπανσης είναι:
- Οι βιομηχανίες οι οποίες προκαλούν χημική, αλλά και βιολογική ρύπανση.
- Οι θερμοηλεκτρικές μονάδες και οι μονάδες παραγωγής ηλεκτρισμού που δημιουργούν θερμική-βιολογική και ραδιενεργή ρύπανση.
- Οι ανθρώπινες δραστηριότητες και συνήθειες οι οποίες δημιουργούν κυρίως βιολογική ρύπανση.
- Οι γεωργικές δραστηριότητες οι οποίες προκαλούν χημική και βιολογική ρύπανση, εξαιτίας των χρησιμοποιούμενων χημικών λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων.
Η πρόσβαση σε καθαρό νερό είναι μία θεμελιώδης ανάγκη για την ανθρώπινη επιβίωση αλλά και την κοινωνικο-οικονομική ανάπτυξη των λαών. Ως εκ τούτου, και λαμβάνοντας υπόψη την εξαιρετικά κρίσιμη σημασία του στην αειφόρο ανάπτυξη, θα πρέπει η διαχείρισή του να γίνεται με σύνεση και συνέπεια. Δεδομένης της παγκόσμιας λειψυδρίας, του προβλήματος της ρύπανσης και των μελλοντικών απαιτήσεων για καθαρό νερό, η σκέψη σχετικά με την επαναχρησιμοποίηση επεξεργασμένων αποβλήτων ως εναλλακτική πηγή νερού κερδίζει ολοένα και περισσότερο το ενδιαφέρον τόσο της επιστημονικής κοινότητας όσο και των κυβερνήσεων.
