ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΣΗΜΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ / ΠΡΩΙ

(Μαθητές και καθηγητές του σχολείου περιηγούνται σε κεντρικά σημεία της Θεσσαλονίκης.

Συζητούν, σχολιάζουν, αστειεύονται, ανταλλάσσουν απόψεις  για την πόλη και την εκδρομή)

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ 1

Ακόμα δεν έχω καταλάβει πώς με πείσατε να έρθω

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ 2

Μα δεν αξίζει τον κόπο;

Δεν είναι πολύ όμορφη πόλη;

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ 3

Θα ήταν κρίμα για τα παιδιά να μη γίνει η εκδρομή

Το ήθελαν τόσο πολύ!

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ 2

Πάντως ήταν έκπληξη ότι η εκδρομή έγινε

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ 3

Ποιος να το περίμενε ότι τελικά θα βρίσκονταν  τα χρήματα που υπολείπονταν για να συμπληρωθεί το απαιτούμενο ποσό!

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ 2

Και μάλιστα με τι τρόπο!

Ο Άρης να χαρίσει τα χρήματα που κέρδισε στον διαγωνισμό στον οποίο  έλαβε μέρος, δεν είναι απίστευτο;

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ 1

Μα και μόνο το γεγονός ότι ήρθε, δηλαδή ότι συμμετέχει σε μια εκδήλωση του σχολείου, είναι ασυνήθιστο

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ 2

Να τον ρωτήσουμε πώς το σκέφτηκε;

(Οι καθηγητές πλησιάζουν τον Άρη και ανοίγουν συζήτηση μαζί του)

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ 2

(με εμφανώς χιουμοριστική διάθεση)

Γιατί το έκανες αυτό;

Αν δεν έδινες τα χρήματα που κέρδισες για να γίνει η τριήμερη, τέτοια ώρα θα ήμουν στο σπίτι μου!

ΑΡΗΣ

Ποιος σας είπε, κύριε, να έρθετε ως συνοδός; Νομίζω πως δεν είναι υποχρεωτικό

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ 2

Όταν ορίστηκαν οι συνοδοί, όλοι πιστεύαμε ότι ήταν μια τυπική διαδικασία, αφού δεν είχε εξασφαλιστεί το πλήρες ποσό για την πραγματοποίηση της εκδρομής. Αλήθεια, όσο θέλω να σε μαλώσω που πρόσφερες οικειοθελώς τόσα χρήματα για να γίνει η εκδρομή

(γελάει δείχνοντας πως δεν το εννοεί)

χα, χα, άλλο τόσο θέλω να σε συγχαρώ για την  ενέργεια σου αυτή

ΑΡΗΣ

Ακούγεται οξύμωρο, όμως, δίνοντας αισθάνεσαι  πλουσιότερος

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ 1

(προσπαθεί να δοκιμάσει τον Άρη)

Δίνοντας μπορεί να αισθάνεσαι πλουσιότερος, όμως είσαι κιόλας;

ΑΡΗΣ

Για μένα ο πλούτος είναι συνάρτηση δύο μεταβλητών: πρώτον, τι προσόντα έχεις για να παράγεις πλούτο. Δεύτερον, πόσο δαπανηρές και, κυρίως, πλαστές ανάγκες έχεις.

Το να κερνώ τους συμμαθητές μου μια τέτοια εκδρομή δεν είναι κάτι που θα μου στερήσει τη δυνατότητα να γίνω πλούσιος, αν, πράγματι, είμαι καλός στις δύο παραπάνω μεταβλητές

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ 1

(γελώντας)

Εγώ που το μόνο που ξέρω είναι να φτιάχνω διαγωνίσματα, είμαι πλούσιος ή φτωχός;

ΑΡΗΣ

Εξαρτάται τι αισθάνεστε, κύριε

Όλοι είμαστε αυτό που αισθανόμαστε

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ 2

(απευθυνόμενος στον καθηγητή 1 με διάθεση αστεϊσμού)

Κύριε συνάδελφε, αν θέλετε να μάθετε πόσο πλούσιος είστε, ρωτήστε την εφορία!

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ 3

Αφήστε τον πλούτο και την εφορία και πάμε να βγάλουμε μια φωτογραφία στον Λευκό Πύργο!

(πράγματι όλα τα παιδιά και οι συνοδοί καθηγητές κατευθύνονται στον Λευκό Πύργο, μπροστά στον οποίο και φωτογραφίζονται χαρούμενοι και αγκαλιασμένοι)

ΠΗΓΗ ΕΙΚΟΝΑΣ

https://inthessaloniki.com/el/item/%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CF%80%CF%8D%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%82/

ΟΙΚΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ / ΑΠΟΓΕΥΜΑ

Ο πατέρας του Άρη (ΚΩΣΤΑΣ) πλοηγείται στο διαδίκτυο μέσω  του υπολογιστή του

Ξαφνικά σηκώνεται από το γραφείο του και τρέχει στο σαλόνι, όπου η σύζυγος του (ΕΛΕΝΗ) βοηθά την επτάχρονη τους (ΙΩΑΝΝΑ) στα μαθήματα της

ΚΩΣΤΑΣ

Γυναίκα, είσαι τυχερή που με παντρεύτηκες

ΕΛΕΝΗ

Δημοκρατία έχουμε, όλες οι απόψεις είναι σεβαστές

ΚΩΣΤΑΣ

Χάρη στα γονίδια μου  έχεις έναν γιό με ασύλληπτη  ευφυία και κλίση στα μαθηματικά

ΕΛΕΝΗ

(του απαντά χωρίς να τον κοιτάζει επειδή  βοηθά την κόρη τους (μαθήτρια των πρώτων τάξεων του δημοτικού) στα μαθήματα )

Γιατί το λες αυτό, κύριε μετριόφρων;

ΚΩΣΤΑΣ

Μόλις τώρα μού ήρθε το μήνυμα του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από τον διαγωνισμό που έλαβε μέρος ο Άρης. Λοιπόν, κέρδισε και από αύριο μπορεί να πάρει τα χρήματα που δίνονται ως υποτροφία στο νικητή!

ΕΛΕΝΗ

Μπράβο, Άρη! Μα του άξιζε του παιδιού, τού άξιζε!

ΙΩΑΝΝΑ

Τι σημαίνει υποτροφία,  μπαμπά;

ΕΛΕΝΗ

Είναι κάτι σαν δώρο που παίρνουν οι μαθητές που ξεχωρίζουν για την επίδοση τους στα μαθήματα

ΙΩΑΝΝΑ

Θα πάρω και εγώ;

ΚΩΣΤΑΣ

(αστειευόμενος και για να πειράξει τη γυναίκα του)

Αν έχεις πάρει από τα δικά μου γονίδια, σίγουρα θα γίνεις και εσύ μια μαθήτρια που θα παίρνει υποτροφίες

ΕΛΕΝΗ

(δεν δίνει σημασία στις προκλήσεις του άντρα της)

Πόσα χρήματα είναι η υποτροφία;

ΚΩΣΤΑΣ

Νομίζω ότι φτάνουν και με το παραπάνω για να του αγοράσουμε έναν υπολογιστή με πύργο τελευταίας τεχνολογίας

Αρκετά δούλεψε με τον φορητό, που τον έχουμε από τον καιρό του Νώε

(ξαφνικά μπαίνει στο σπίτι ο Άρης)

ΑΡΗΣ

Μιλήστε πιο σιγά γιατί ακούγεστε μέχρι την είσοδο της πολυκατοικίας

Λοιπόν, την υποτροφία εγώ την κέρδισα και εγώ θα αποφασίσω πώς θα την αξιοποιήσω

ΕΛΕΝΗ

Αγόρι μου, κρίμα είναι να διαθέσεις τόσα χρήματα σε παιχνίδια και κινητά

ΚΩΣΤΑΣ

Άφησε τον να αποφασίσει μόνος του, μεγάλο παιδί είναι, ολόκληρος άντρας

Τώρα, αν δεν του μείνει τίποτα, εκείνος θα φταίει με την κακή διαχείριση των χρημάτων

ΕΛΕΝΗ

Δίκιο έχεις. Ας αποφασίσει μόνος του. Εγώ δεν ανακατεύομαι άλλο.

ΑΡΗΣ

Θα κάνω σωστή διαχείριση. Μην ανησυχείτε …..

ΠΗΓΗ ΕΙΚΟΝΑΣ

https://www.brief.com.cy/etairika-nea/ypotrofia-gia-foitisi-sto-kollegio-tis-eyropis

Τι φαγητό, όμως! Αν δεν είχε μπαχαρικά, αλάτι, πιπέρι, καρυκεύματα, μουστάρδα, κέτσαπ, μαγιονέζα, ούτε που το πλησίαζε.

Έτσι και εκείνο το χειμωνιάτικο (αν ο Δεκέμβριος λογίζεται χειμώνας) απόγευμα, καθισμένος (μάλλον, χωμένος) στον βελούδινο καναπέ του μπροστά από την τηλεόραση, απολάμβανε το νοστιμότατο παστίτσιο, που του είχε φτιάξει η γυναίκα του.

-Γιατί τρως με τόση λαιμαργία; ακούστηκε ξαφνικά μια φωνή

Ο ήρωας μας κοίταξε απορημένος γύρω του. Να ήταν η γυναίκα του, που είχε επιστρέψει πριν την αναμενόμενη ώρα; Να ήταν διαφημιστικό μήνυμα της τηλεόρασης; Να ήταν κάποια απρόσμενη αντίδραση κάποιας πτυχής της συνείδησης του; Μπα, τίποτα δεν ήταν, μάλλον είχε παρακούσει.

-Και καλά να τρως λαίμαργα. Γιατί δεν τρως και κανένα φρούτο, καμιά ντομάτα ή πιπεριά; η φωνή ξανακούστηκε περισσότερο επίμονη από την πρώτη φορά.

Ο ήρωας μας γύρισε το κεφάλι προς τον πάγκο της κουζίνας. Ήταν βέβαιος ότι η φωνή ξεκινούσε από εκεί. Όμως πάνω στον πάγκο δεν υπήρχε τίποτα άλλο πλην της ψηστιέρας (χρησιμότατο σκεύος) και της φρουτιέρας (ποιος ασχολείται μαζί της). Καλά, παίζει να μιλάνε τα πορτοκάλια που βρίσκονται μέσα στη φρουτιέρα; αναρωτήθηκε ο ήρωας.

-Μη με περιφρονείς για χάρη των επεξεργασμένων και τυποποιημένων τροφών, μάλλον παραπονέθηκε παρά διαμαρτυρήθηκε η φωνή, που ήταν φανερό πλέον σε ποιον ανήκει.

-καλό μου πορτοκαλάκι, πώς μπορείς και μιλάς; Διατύπωσε την απορία του ο ήρωας, προσπαθώντας ταυτόχρονα να αλλάξει το θέμα.

-Αυτό είναι θέμα προσωπικών δεδομένων, τον αποστόμωσε το πορτοκάλι, άγνωστο ποιο από τη δωδεκάδα των πορτοκαλιών που βρίσκονταν στη φρουτιέρα.

Ακολούθησε σιωπή λίγων λεπτών. Όμως, μόλις ο ήρωας έκανε να βάλει μια μπουκιά στο στόμα του, το εσπεριδοειδές συνέχισε.

-Οι ειδικοί συνιστούν να κάνουμε, συγγνώμη, να κάνετε, εσείς, οι άνθρωποι, πολλά και μικρά γεύματα, όχι ένα και υπερφορτωμένο.

-Βάζω πάνω από όλα την ευχαρίστηση που προσφέρει το φαγητό. Δεν μου αρέσουν οι περιορισμοί και οι στερήσεις, αντεπιτέθηκε ο ήρωας.

-Και όμως, αν βάλεις λίγο μέτρο στην ποσότητα του φαγητού που καταναλώνεις κάθε φορά, θα αισθανθείς περισσότερο ευδιάθετος, περισσότερο ενεργητικός, περισσότερο δραστήριος, επέμεινε το πορτοκάλι με σεμνό και ειλικρινές ενδιαφέρον.

-Άσε με να ζήσω τη ζωή μου όπως εγώ θέλω, αντέκρουσε ο ήρωας,

-Θα σου κάνω μια πρόταση. Άλλαξε τρόπο διατροφής για μία εβδομάδα. Μείωσε τα λιπαρά τρόφιμα και προτίμησε φρούτα (παρακαλώ, κυρίως σε εμάς, τα πορτοκάλια) λαχανικά και όσπρια. Κάνε το μόνο για μια εβδομάδα. Και μετά, έλα και πες μου αν βλέπεις διαφορά ή όχι.

Ο ήρωας ακολούθησε τη συμβουλή του πορτοκαλιού και άλλαξε τις συνήθειες του φαγητού του. Να το δοκιμάζαμε μήπως και εμείς;