Κάθε καλοκαίρι, το ταξίδι για τη Ρόδο ξεκινά με μία εικόνα που θυμάμαι πολύ καλά. Αν και πηγαίνω στο νησί κυρίως λόγω συγγενών, η στιγμή που φτάνω στο αεροδρόμιο μου προκαλεί πάντα χαρά. Κοιτάζω από το παράθυρο του αεροπλάνου, βλέπω το νησί από ψηλά και ξέρω ότι οι καλοκαιρινές διακοπές μόλις άρχισαν.
Η πρώτη μας στάση είναι πάντα η Κοιλάδα των Πεταλούδων. Εκεί έχει πολλά δένδρα και ζουν πέντε με έξι διαφορετικά είδη πεταλούδων, η πιο γνωστή είναι η «Παναξία». Αυτό που μου αρέσει πιο πολύ είναι να τις βλέπω να κάθονται ήσυχες, η μία δίπλα στην άλλη, κολλημένες πάνω στα δένδρα. Μπορώ να κάθομαι με τις ώρες σε ένα παγκάκι, να ακούω τον ήρεμο ήχο από το ποτάμι και να παρατηρώ τους γυρίνους που κολυμπάνε και τα καβούρια που ζουν εκεί. Είναι ένα πολύ ήσυχο μέρος, που όμως, μερικές φορές, οι τουρίστες το χαλάνε, επειδή δεν ακολουθούν τους κανόνες προστασίας.
Μετά πηγαίνουμε για δροσιά στις «Επτά Πηγές». Εκεί βρίσκεται το γνωστό στενό τούνελ των 186 μέτρων και απολαμβάνω να μπαίνω μέσα. Βγάζω τα παπούτσια, τα κρατάω στο χέρι και περπατάω ξυπόλυτη στο σκοτάδι. Το κρύο νερό σπρώχνει τα πόδια, πατάω πάνω σε πέτρες και προσπαθώ να κρατήσω την ισορροπία πιάνοντας τα τοιχώματα, επειδή είναι στενό το πέρασμα. Μέσα στο απόλυτο σκοτάδι, κλείνω τα μάτια μου και τα ξανανανοίγω, χωρίς να καταλαβαίνω τη διαφορά, έχει πλάκα! Ακόμα κι όταν κάποιοι τουρίστες ανάβουν φακούς και φαίνονται όλα, εγώ κλείνω τα μάτια μου για να μη χάσω την εμπειρία.
Για το τέλος, αφήνω την Παλιά Πόλη. Έχει εννέα πύλες, μεγάλη ιστορία και έξι χιλιάδες μόνιμους κατοίκους. Επειδή όμως έχω πάει πολλές φορές στα ιστορικά μέρη, τώρα μου τραβούν περισσότερο την προσοχή τα καταστήματα που πουλούν χειροποίητα αντικείμενα. Τα χρώματα και η φαντασία ταξιδεύουν εκεί μέσα. Μου αρέσει να χαζεύω τα πλεκτά κουκλάκια και σκουλαρίκια με μικρές μινιατούρες. Κάθε φορά που πάω εκεί, έχει και κάτι καινούργιο και ενδιαφέρον να δω.
Τελικά, η Ρόδος είναι ένα πανέμορφο νησί. Φτάνει μόνο να πας, να δεις τα χρώματά της και να ανακαλύψεις τις ομορφιές της. Έτσι, θα έχεις υπέροχες καλοκαιρινές αναμνήσεις, όπως εγώ!!!
Η κύρια εικόνα του άρθρου είναι έργο της συντάκτριας.
