Και κάποια μέρα, έρχεται η στιγμή, όπου μια περίοδος, ένα γεγονός φτάνει στη λήξη του. Για εμάς ολοκληρώθηκαν σε αυτό το Γυμνάσιο τρία χρόνια, που μέσα από τα τραγούδια και τις μελωδίες απόκτησαν πνοή, ζωντάνεψαν και γέμισαν αγάπη και χαρά πολλή!!! Με μια ιδιαίτερη συγκίνηση, λοιπόν, αποχωριζόμαστε αυτό το μέρος, τις εκδηλώσεις του, τις εξορμήσεις, τις δράσεις του, μα κυρίως τους ανθρώπους του, τη δεύτερή μας οικογένεια. Φέτος, κλείνοντας το κεφάλαιό μου στον χώρο αυτό, μαζί με την συνταξιοδότηση δύο πολυαγαπημένων καθηγητριών, της κας Κασάπη και της κας Ιωσηφίδου, που υπήρξαν μέντορες μου και με καθοδηγούσαν και στο πλαίσιο των μαθημάτων, αλλά και στο πλαίσιο της ζωής μου, παροτρύνοντας με να ακολουθήσω τα όνειρά μου, κλείνουν και δύο άλλα κεφάλαια: το κεφάλαιο των φιλολογικών για την κα Κασάπη. Το κεφάλαιο της χορωδίας για την κα Ιωσηφίδου, στο οποίο, είμαι ευγνώμων, καθώς υπήρξα μέλος, αλλά και η βοηθός της.
Ποια είναι η σημασία, όμως, του όρου “χορωδία”; Ποιες είναι οι υποχρεώσεις ενός μέλους και ποιες μιας βοηθού; Καταρχάς, για πολλούς, ο όρος “χορωδία” σημαίνει, απλώς την ωδή {το τραγούδι}, που τραγουδιέται από μια ομάδα. Για εμάς, ωστόσο ήταν μια αγκαλιά, όπου με την βοήθεια της κας Ιωσηφίδου μάθαμε όχι μονάχα νότες, στίχους, μα να στεκόμαστε μαζί, ενωμένοι! Τί σημαίνει, λοιπόν, “χορωδία” για εμένα; Σημαίνει να αφήνεις το “εγώ” στην άκρη, ώστε να δυναμώνει διαρκώς το “εμείς”, μόνο με συνεργασία και σεβασμό. Σημαίνει πως, σαφώς, έχοντας καθένας διαφορετική χροιά, να προσπαθήσει με κάποιο τρόπο, όχι να ταιριάξει, αλλάζοντας. Αντιθέτως, να συμπληρώσει την ομάδα, όντας, απλώς, ο εαυτός του… Έχοντας την ευκαιρία, να το ζήσω, έχω να πω, ότι ως μέλος, γέμιζε η ψυχή μου, νότες και χαρά, νιώθοντας πως σε αυτό το πλαίσιο είχα την δυνατότητα να στηρίξω μια ομάδα, να συνεργαστώ με αυτή, μα και να βελτιωθώ στο τραγούδι, ακούγοντας προσεκτικά τις οδηγίες της κας Ιωσηφίδου, παρατηρώντας τον τρόπο ερμηνείας των παιδιών. Για να είμαι ειλικρινής, ένιωθα “ελεύθερη”, όπως ακριβώς νιώθω και όταν χορεύω παραδοσιακούς χορούς, αφού έκανα κάτι, το οποίο λάτρευα και συνεχίζω να λατρεύω. Τραγουδούσα…. Τραγουδούσα χωρίς ντροπή, αυξάνοντας την αυτοπεποίθησή μου. Τραγουδούσα αυτό, που ένιωθα. Τραγουδούσα και είχα την αίσθηση πως όλη η πίεση και το άγχος εξαφανίζονταν, εκείνη τη στιγμή. Ήμουν ο εαυτός μου. Ακόμα και τώρα, όταν τραγουδάω, είμαι ο εαυτός μου! Ως βοηθός και ως μέλος σε αυτή τη χορωδία, είχα τόση γαλήνη μέσα μου, που όταν επέστρεφα στο σπίτι, αισθανόμουν πανέμορφα!
Όσο εύκολο μου είναι να εκφραστώ γραπτώς, μου είναι αδύνατο να αποτυπώσω εμπειρίες και συναισθήματα τριών χρόνων σε ένα κείμενο. Τί έκανα ως βοηθός; Κάθε ημέρα, ρωτούσα την κα Ιωσηφίδου “Σε ποιο διάλειμμα έχουμε χορωδία;”. Εφόσον, οι πρόβες υλοποιούνταν πάντοτε μόνο στα διαλείμματα. Έτσι, 10 λεπτά πριν το διάλειμμα, καθημερινά, σε αυτά τα χρόνια, πήγαινα σε κάθε τμήμα και ανακοίνωνα: “Σε αυτό το διάλειμμα έχουμε χορωδία”. Επιπλέον, γνώρισα και ευθύνες. Λόγου χάρη, έπρεπε να μάθω όλα τα μέλη, με σκοπό, τη διανομή φουλαριών και γραβατών. Το απολάμβανα! Θυμάμαι, ακόμα πως στις αρχές μου ως βοηθός, στην Α’, η Β’ και η Γ’ με φώναζαν “Χορωδία” και στη Β’, η Γ’ αντίστοιχα, μιας και δεν γνώριζαν το όνομά μου. Ήταν μια γλυκιά ανάμνηση, που σίγουρα χαμογελώ, όταν την θυμάμαι.
Περαιτέρω διαπίστωσή μου ήταν πως στην Α’ Γυμνασίου συμμετείχαν ενεργά πολλά παιδιά στη χορωδία και αντίστοιχα στην ορχήστρα. Στη Β’ μειώθηκαν αρκετά, ενώ στην ορχήστρα αποχώρησαν λιγότερα. Στην Γ’ καταλήξαμε με 33 άτομα, όμως με λιγότερα στην ορχήστρα. Παρ’ όλα αυτά, η ορχήστρα, πάντοτε βρισκόταν εκεί, το στήριγμα μας. Όπου τα μέλη της, με την καθοδήγηση του κ. Στεφάνου, με τη συμβολή τους συνόδευαν και ομόρφαιναν κάθε μουσικό κομμάτι. Έτσι, σε κάθε γενική πρόβα μεταξύ της χορωδίας και της ορχήστρας υπήρχε μια αρμονία και μια συνεννόηση, που άξιζε την απουσία μας για 2-3 ώρες από τις διδακτικές ώρες, ακόμα και την μία παραπάνω ώρα σε 7ωρο, άμα είχαμε 6ωρο. Όντας ενωμένοι όλοι μαζί, προσπαθούσαμε για ένα μαγευτικό αποτέλεσμα, με τη βοήθεια, πάντοτε της κας Ιωσηφίδου και του κ. Στεφάνου.
Χαραγμένες στιγμές στο μυαλό μου πρόκειται να παραμείνουν αρκετές. Ακολουθούν μερικές… Αρχικά, το γεγονός, όπου έπιανα τον εαυτό μου να τραγουδά στο σπίτι, τα τραγούδια της χορωδίας, όταν ήμουν ανεβασμένη ψυχολογικά. Επιπλέον και όταν χρειαζόμουν ένα σωσίβιο, λίγη δύναμη, θυμάμαι να τραγουδώ και αγαπημένα μου κομμάτια. Θυμάμαι ακόμα να τραγουδώ με την παρέα μου στα διαλείμματα, κάνοντας πρόβα μόνες μας. Ειδικά στην περίπτωση, που θα τραγουδούσα ντουέτο με τη φίλη μου, την Κ.Π., το κομμάτι “Ένα το χελιδόνι”. Κάτι πρωτόγνωρο για εμένα, καθώς χρειάστηκε να τραγουδήσουμε μπροστά σε γονείς, παιδιά, καθηγητές, το οποίο, όμως το απόλαυσα με όλη μου την καρδιά και θα ήθελα πολύ να το ξαναζήσω στο κοντινό μέλλον.
Από όλες, όμως, αυτές τις στιγμές, μία από εκείνες, που χαράχτηκε στην καρδιά μου ήταν με το λεύκωμα. Τότε, συνέλεξα σε ένα τετράδιο, ευχές για την συνταξιοδότηση της κας Ιωσηφίδου από έναν μεγάλο αριθμό μαθητών και αυτή η πράξη μου άγγιξε την καρδιά, διότι ήταν μέλη χορωδίας, που συνέχιζαν, που είχαν αποχωρήσει και μαθητές, που απλώς θέλησαν να τις ευχηθούν. Στις 25 Μαΐου 2026 ήταν η τελευταία φορά, που πέρασα από τις τάξεις για την χορωδία. Συγκινήθηκα και πήγαινα από τάξη σε τάξη, δακρυσμένη. Κατόπιν, μαζεύτηκε όλη η χορωδία, της το προσφέραμε και μας ευχαρίστησε. Τα χαμόγελα, οι αγκαλιές, τα δάκρυα της χαράς και της συγκίνησης, θα μου μείνουν αξέχαστα.
Τον Σεπτέμβρη θα φοιτήσω στο 39ο Λύκειο Αθηνών και εύχομαι να υπάρχει χορωδία, αν και γνωρίζω πως δεν πρόκειται να είναι το ίδιο, σίγουρα θα είναι κάτι το διαφορετικό….
ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ
Κλείνοντας θα ήθελα να ευχαριστήσω ορισμένα άτομα που συνέβαλαν στις γιορτές, αφιερώνοντας σημαντικό μέρος του χρόνου τους, ώστε να διοργανωθούν και να πραγματοποιηθούν.
- Κυρία Ιωσηφίδου, σας υπερευχαριστώ που με υποδεχτήκατε με ανοιχτές αγκάλες, στο πλαίσιο της χορωδίας. Ήταν τιμή μου που σας είχα καθηγήτρια, μα και συντονίστρια των εορτών. Σας ευχαριστώ που, μέσα από το τραγούδι, μου αυξάνατε την αυτοπεποίθηση, με κάνατε να πιστέψω στον εαυτό μου . Σας ευχαριστώ που με χρίσατε βοηθό σας και μου προσφέρατε την ευκαιρία για το ντουέτο. Σας ευχαριστώ που, μέσα από τη χορωδία, γνώρισα καινούρια άτομα και έχτισα νέες φιλίες. Σας ευχαριστώ για κάθε σας συμβουλή, για κάθε στιγμή που πιστέψατε σε εμένα, όταν δεν πίστεψα εγώ. Σας ευχαριστώ που ήσαστε πάντα εκεί. Χαίρομαι που ήμουν μαθήτριά σας!!!
- Κύριε Στεφάνου, σας ευχαριστώ που βρισκόσαστε διαρκώς εκεί, για οποιαδήποτε ανάγκη της χορωδίας. Σας ευχαριστώ που οργανώνατε την ορχήστρα στην εντέλεια και πάντοτε συνοδεύατε την χορωδία, χαρίζοντάς της την βάση όλων των εορτών, το ρυθμό. Σας ευχαριστώ, γιατί, χωρίς ορχήστρα, δεν θα υπήρχε αυτή η δυναμική, αυτή η σύνδεση μεταξύ των δύο ομάδων. Σας εύχομαι, λοιπόν, να το συνεχίσετε και μελλοντικά!!!
- Μέλη χορωδίας και ορχήστρας, σας ευχαριστώ που σε κάθε πρόβα κάνατε το καλύτερο που μπορούσατε. Σας ευχαριστώ που όταν ανακοίνωνα για πρόβα, οι περισσότεροι ερχόσασταν αμέσως. Σας ευχαριστώ που με κάποιους από εσάς γίναμε φίλοι!!! Χαίρομαι πραγματικά που σας γνώρισα και συστηθήκαμε μέσω των μελωδιών!!!
- Κυρία Γαβαλά, σας ευχαριστώ που διοργανώσατε γιορτές με προσοχή και τόση λεπτομέρεια, έχοντας ένα καταπληκτικό αποτέλεσμα. Μα κυρίως, σας είμαι ευγνώμων, που με καλοδεχτήκατε και με επιλέξατε, να γράψω το πρώτο άρθρο στη σχολική μας εφημερίδα! Και σήμερα να ανοίξω την καρδιά μου, στους αναγνώστες για την εμπειρία μου στη χορωδία. Σας ευχαριστώ, λοιπόν, απέραντα!!!
- Κυρία Παπαϊωάννου και κυρία Μακαβέλου, σας ευχαριστώ πάρα πολύ, που στις γιορτές, τις οποίες διοργανώνατε, παρουσιάσατε την καλύτερη εκδοχή του εαυτού σας και καταφέρατε να έχετε ένα, πραγματικά, υπέροχο αποτέλεσμα!!!
- Κύριε Μπαρδάκα, σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την καλλιτεχνική σας συμβολή, με τις μαγευτικές δημιουργίες των μαθητών σας, που μου έδιναν την εντύπωση, ότι θα μου μιλήσουν!!!
- Κυρία Κασάπη, σας υπερευχαριστώ, που σε κάθε εορτή συμβάλατε με πολλή χαρά και ευχαρίστηση και μας βοηθούσατε και μας στηρίζατε κάθε στιγμή! Σας ευχαριστώ, που από τον τρόπο, τον οποίο διαβάζατε τους μέσους όρους στους επαίνους, το κοινό διέκρινε την υπερηφάνεια και την αγάπη σας!!! Ήταν μεγάλη μου χαρά, να σας έχω για δύο χρονιές, καθηγήτριά μου!!!
- Κύριε Μαρμαρινέ, σας ευχαριστώ, που με το γεγονός ότι ήσαστε παρών σε κάθε μας εορτή, δείχνατε την εμπιστοσύνη σας σε εμάς, τη στήριξή σας προς εμάς!!! Με την καλή σας διάθεση, αισθανόμαστε την έγκριση και την αποδοχή σας για κάθε γιορτή!!! Έτσι, συνεχίζαμε…
- Κυρία Τσαρουχά, σας ευχαριστώ, που παρουσιάζατε σε κάθε ευκαιρία μια άλλη τέχνη, αυτή των παραδοσιακών χορών. Σας ευχαριστώ για όλες τις στιγμές πού βρίσκαμε αφορμή να χορέψουμε! Σας ευχαριστώ, που με ρωτούσατε από τους πρώτους για τη συμμετοχή μου, επειδή, οι παραδοσιακοί χοροί είναι το οξυγόνο μου, αφού νιώθω πως χωρίς αυτούς δεν μπορώ να ανασάνω! Είναι η ζωή μου!!!
- Κυρία Καλαθά, σας ευχαριστώ απέραντα, που πάντοτε βρισκόσαστε κοντά μας! Σας ευχαριστώ, που σε κάθε εορτή, βοηθούσατε όσο πιο πολύ μπορούσατε έως το τελευταίο λεπτό! Σας ευχαριστώ, που σε κάθε γιορτή με το ζεστό σας χαμόγελο, το γλυκό σας βλέμμα, μας δίνατε μια μικρή ώθηση, να συνεχίζουμε… Σας ευχαριστώ, που με αφορμή της εορτής της Κύπρου, μας διδάξατε τόσα πολλά για την ιστορία της, όσο και για τη ζωή, που θα δημιουργήσουμε, οι ίδιοι! Σας ευχαριστώ, που μου χαρίσατε την ευκαιρία να συμμετέχω στην αντίστοιχη εορτή, στη Β’ Γυμνασίου. Σας ευχαριστώ και σας εύχομαι, να συνεχίζετε, να πραγματοποιείτε αυτού του είδους τις εκδηλώσεις!!!
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Ένα τεράστιο ευχαριστώ σε όλους, καθηγητές και μαθητές για την πολύτιμη βοήθειά τους σε κάθε εκδήλωση!!!
Με εκτίμηση, σεβασμό και αγάπη προς όλους.
Ζησίμου Αγγελική, πρώην μαθήτρια του Γ’1 .
